Marcos 4

Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Dughiar igharazir mam Iesus ua dɨpar mɨriamɨn ikiava, gumazamizir mabar sure gami. Me an akaba baraghasa anekuvagha guizbangɨra bar avɨraseme. Ezɨ a botɨn mamɨn bɨragha dɨpam gisɨn aperaghav iti. Gumazamizir kaba an boroghɨn dadarimɨn apiaghav iti.
1 Outra vez começou a ensinar à beira do mar. E reuniu-se a ele tão grande multidão que ele entrou num barco e sentou-se nele, sobre o mar; e todo o povo estava em terra junto do mar.
2 An akar isɨn zuir avɨribar men sure gamuava, kamaghɨn me mɨgei,
2 Então lhes ensinava muitas coisas por parábolas, e lhes dizia no seu ensino:
3 “Ia oragh. Gumazir mam raizɨn mɨngarir daghem, wit, a inigha ghua uan azenimɨn da akuragharui.
3 Ouvi: Eis que o semeador saiu a semear;
4 A da akurima witɨn ovɨzir maba tuavimɨn irezɨma, kuaraziba iza da ame.
4 e aconteceu que, quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Ezɨ maba dagɨabagh isɨn itir nguazir evarim gire. Nguazir kam mɨtemezir puvatɨ, ezɨma witɨn ovɨziba zuamɨra afuangi.
5 Outra caiu no solo pedregoso, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Ezɨ dar biba bar nguazimɨn aven iraghuezir puvatɨ, ezɨ aruem anaga dagh isirazɨ, ezɨ da isia mɨsɨngi.
6 mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Ezɨ witɨn ovɨzir maba benir dɨkoniba itir nguazim giregha, benibar tongɨn afuangizɨ, benir dɨkoniba aghuava beniba da ikiagharɨki. Ezɨ dar ovɨziba mɨsevezir puvatɨ.
7 E outra caiu entre espinhos; e cresceram os espinhos, e a sufocaram; e não deu fruto.
8 Ezɨ witɨn ovɨzir maba nguazir aghuim giregha aghuava dagheba mɨsefi. Egha maba 30 pla mɨsevima maba 60 pla mɨsefe. Ezɨ maba ghua 100ɨn tu.”
8 Mas outras caíram em boa terra e, vingando e crescendo, davam fruto; e um grão produzia trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Iesus me mɨgɨa ghua kamaghɨn me mɨgei, “Tina kuarimning iti, an oragh.”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Gumazamizir avɨriba bar ghuezɨ, ezɨ Iesus uabɨra itima, an 12 plan gumaziba koma an boroghɨn itir gumaziba, me an akar isɨn zuimɨn mɨngarim bagha an azara.
10 Quando se achou só, os que estavam ao redor dele, com os doze, interrogaram-no acerca da parábola.
11 Me an azarazɨma a kamaghɨn me mɨgei, “God fofozim ia ganɨngizɨma, ia God Bizibagh Ativamin Dughiamɨn akar mogomeba dagh fo. Egha kɨ azenan itir gumazamiziba pura akar isɨn zuibar me mɨgei.
11 E ele lhes disse: A vós é confiado o mistério do reino de Deus, mas aos de fora tudo se lhes diz por parábolas;
12 Kamaghɨn amizɨma
12 para que vendo, vejam, e não percebam; e ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam e sejam perdoados.
13 An akar kam me mɨgɨa ghua kamaghɨn mɨgei, “Ia witɨn akar isɨn zuir kamɨn mɨngarim gɨfozir puvatɨ? Ia manmaghɨn akar isɨn zuir igharazir tabagh fogham?
13 Disse-lhes ainda: Não percebeis esta parábola? como pois entendereis todas as parábolas?
14 Akar isɨn zuimɨn aven itir gumazir kam a mati gumazir Godɨn akam kuragharuim
14 O semeador semeia a palavra.
15 Gumazir maba tuavim girezir witɨn ovɨzibar mɨn ami. Me Godɨn akaba baraghizɨ Satan zuamɨra izava me oraghizir Godɨn akaba, me dama ada ini.
15 E os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que neles foi semeada.
16 Gumazir maba dagɨaba itir nguazim girezir witɨn ovɨzibar mɨn ami. Me Godɨn akaba bareghava da bagha bar akonge.
16 Do mesmo modo, aqueles que foram semeados nos lugares pedregosos são os que, ouvindo a palavra, imediatamente com alegria a recebem;
17 Egha men biba iraghuezir puvatɨgha, egha uaghan dughiar ruarimɨn itir puvatɨ. Me itima osɨmtɨziba ko Godɨn gɨn zuir gumazibagh asɨghasɨzir araziba izima, me pura God ataki.
17 mas não têm raiz em si mesmos, antes são de pouca duração; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Gumazir maba benir dɨkoniba itir nguazim girezir witɨn ovɨzibar mɨn ami. Me Godɨn akaba baraki.
18 Outros ainda são aqueles que foram semeados entre os espinhos; estes são os que ouvem a palavra;
19 Me da bareghava me uaghan nguazir kamɨn osɨmtɨziba bagha nɨghnɨghava, dagɨar avɨriba iniasa ifavarir nɨghnɨzibagh amuava, nguazir kamɨn bizir avɨribar garava da bagha agoi. Bizir kabar nɨghnɨziba izava Godɨn akaba ikiagharɨzɨma da mɨsevir puvatɨ.
19 mas os cuidados do mundo, a sedução das riquezas e a cobiça doutras coisas, entrando, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Ezɨ gumazir maba nguazir aghuim girezir witɨn ovɨzibar mɨn ami. Me Godɨn akaba baregha dar suiragha dar gɨn zui. Egha me mɨsefi. Maba 30 pla mɨsevima, maba 60 pla mɨsefi. Ezɨ maba ghua 100ɨn tu.”
20 Aqueles outros que foram semeados em boa terra são os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, a trinta, a sessenta, e a cem, por um.
21 Egha Iesus kamaghɨn me mɨgei, “Ian tina lam gaboroghava a inigha itarir ekiamɨn anevara? O an a inigha dakozimɨn apengan anetɨ? Puvatɨ! Ia a daborogh a inigh azenan an danganimra aneguragh.
21 Disse-lhes mais: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não é antes para se colocar no velador?
22 Kamaghɨra mogomer biziba da gɨn azenan otivigham. Eghtɨ bizir amigha aveziba da uaghan gɨn azenan otivigham.
22 Porque nada está encoberto senão para ser manifesto; e nada foi escondido senão para vir à luz.
23 Tina kuarimning iti, an oragh.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 — ausente —
24 Também lhes disse: Atendei ao que ouvis. Com a medida com que medis vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 — ausente —
25 Pois ao que tem, ser-lhe-á dado; e ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
26 Egha Iesus mɨgɨa ghua kamaghɨn me mɨgei, “God Bizibagh Ativamin Dughiamɨn arazim kamakɨn. Gumazir mam dagher ovɨziba inigha nguazimɨn da kuri.
26 Disse também: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Gumazir kam da kunighava, dɨmagaribar akuava, aruebar dɨkavigha arui. An aruima dagher ovɨzir kaba da afuegha aghui. Dagher ovɨzir kaba manmaghɨn afuegha aghui? Gumazir kam fozir puvatɨ.
27 e dormisse e se levantasse de noite e de dia, e a semente brotasse e crescesse, sem ele saber como.
28 Ezɨ nguazimra dagher ovɨzir kabagh amizɨma da aghua mɨsefe. Da faragha afuegha aghua ghua aghariba otivigha egha adava ghua akɨmariba otivigha mɨsefe.
28 A terra por si mesma produz fruto, primeiro a erva, depois a espiga, e por último o grão cheio na espiga.
29 Da mɨsevegha dagheba itima, gumazir kam sabam inighava dar akori. A fo, dagheba iti, ezɨ dar akoramin dughiam oto.”
29 Mas assim que o fruto amadurecer, logo lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Egha a ua kamaghɨn mɨgei, “E manmaghɨn God Bizibagh Ativamin Dughiamɨn arazim mɨkɨmam? O, e akar isɨn zuir manamɨn an mɨngarimɨn gun mɨkɨmam?
30 Disse ainda: A que assemelharemos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 A mastetɨn ovɨzimɨn mɨn gari. Mastetɨn zuravarir ovɨziba bar sufi. Temer igharazibar ovɨziba bar a gafiragha ekefe.
31 É como um grão de mostarda que, quando se semeia, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Gumazir mam anekunizɨma a gɨn aghua bar ekeveghava azenimɨn itir zuravariba bar dagh afiragha bar ekefe. An ekevegha an aguar ekiaba uari tuirazɨma kuaraziba izava an aguabar dughuazimɨn aven ikia mɨkonibar ingari.”
32 mas, tendo sido semeado, cresce e faz-se a maior de todas as hortaliças e cria grandes ramos, de tal modo que as aves do céu podem aninhar-se à sua sombra.
33 Egha Iesus men nɨghnɨziba tuzɨnaghara mɨn amir akar isɨn zuir avɨribar Godɨn akabar me mɨgei.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, conforme podiam compreender.
34 An akabar gumazamizibav gɨava zurara akar isɨn zuibar me mɨgei. Egha a uan suren gumaziba ko me uarira ikiava a bizibar mɨngariba abɨgha me mɨgei.
34 E sem parábola não lhes falava; mas em particular explicava tudo a seus discípulos.
35 Aruer kamɨn amɨnim pɨrasava amima Iesus kamaghɨn uan suren gumazibav gei, “E dɨpar kam atugh an vongɨn mangam.”
35 Naquele dia, quando já era tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 A kamaghɨn me mɨgeima gumazamiziba dadarimɨn ikiavɨra iti. Ezɨ me Iesus aperaghav itir botɨn ghuavanabogha pul gamua vongɨn zui. Botɨn igharazir maba uaghan me ko vongɨn zui.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia com ele também outros barcos.
37 Iesus uan suren gumaziba ko zuima, Maia! Amɨnir ekiam dɨkafi. Ezɨ dɨpavsɨziba izava bot gafirazɨ dɨpam botɨn aven ghuaghira, bot gizɨfa, ezɨ an atam dɨpamɨn aven magɨrasava ami.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam dentro do barco, de modo que já se enchia.
38 Bot magɨrasava amima, Iesus botɨn kamɨn gɨrakɨrangɨn dapanir aghoghonir mam uan dapanimɨn aghorogha akui. Ezɨ an suren gumaziba a gaghuragha kamaghɨn a mɨgei, “Tisa, e gɨfa! Nɨ e bagha nɨghnɨsi, o puvatɨ?”
38 Ele, porém, estava na popa dormindo sobre a almofada; e despertaram-no, e lhe perguntaram: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Ezɨ Iesus dɨkavigha tugha amɨnim batogha, egha dɨpavsɨzim kamaghɨn a mɨgei, “Gua amɨragh, egh nɨmɨra ikɨ!” A mɨgeima, amɨnim amɨrazɨma, dɨpam pura nɨmɨra irɨghav iti.
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E cessou o vento, e fez-se grande bonança.
40 Ezɨ Iesus kamaghɨn uan suren gumazibav gei, “Ia tizim bagha puv atiati? Ia nɨghnɨzir gavgavim otevegha kamaghɨra iti?”
40 Então lhes perguntou: Por que sois assim tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Ezɨ me bar atiatigha kamaghɨn uarira uariv gei, “Gumazir kam tinara? Amɨnim ko dɨpavsɨzim uaghan an akam barasi!”
41 Encheram-se de grande temor, e diziam uns aos outros: Quem, porventura, é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.