João 11
Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs VC
1 Gumazir mam Lasarus, an arei. A Betanin nguibamɨn gumazim. Betanin nguibam, Maria uan avenamebam Marta aning itir nguibam.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 (Marian kamra, a mughuriar aghuim zuir borem isa Ekiamɨn dagarimning ginge, egha uan dapanir arɨzibar anedɨsi. Datɨrɨghɨn an dozim Lasarus arei.)
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Ezɨ an amizimning Iesus bagha akam amada, “Ekiam, gumazir nɨ bar ifongezim, an arei.”
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Ezɨ Iesus oregha, egha kamaghɨn mɨgei, “Kar gumazim aremegh bar gɨvaghamin arɨmariam puvatɨ. Kar gumazamizibar amutɨ me Godɨn gavgavimɨn ganɨva egh ziar ekiam a danɨngam. Ezɨ tuavir kamra, Godɨn Otarim uaghan ziar ekiam iniam.”
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Iesus bar Marta ko an afumim ko Lasarus, me gifonge.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Ezɨ a Lasarusɨn arɨmariamɨn akam baregha, egha ua dughiar pumuningɨn nguibar a itir kamɨn ikiavɨra iti.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Egha a gɨn suren gumazibav gei, “E uamategh Judian Distrighɨn mangam.”
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Ezɨ suren gumaziba a mɨgɨa ghaze, “Tisa, boghɨmra Judian Distrighɨn itir gumaziba, me dagɨaba fɨ nɨ mɨkɨnasava ami. Ezɨ nɨ uamategh Judian Distrighɨn mangasa, a?”
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Egha Iesus kamaghɨn men akam ikara, “Dughiar vamɨra aruem ti 12 plan auan gari, o? Gumazim aruemɨn aruava, nguazir kamɨn angazangarimɨn garava, kamaghɨn an asaghpora irir puvatɨ.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Ezɨ gumazim dɨmagarimɨn aruava, a ganamin angazangariba puvatɨ, kamaghɨn an asaghpor irɨgham.”
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Iesus kamaghɨn mɨgɨa, egha gɨn ua me mɨgei, “En roroam Lasarus an akui. Ezɨ kɨ mangɨva a damightɨ a dɨkavigham.”
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Ezɨ suren gumaziba akar kam baregha egha kamaghɨn mɨgei, “Ekiam, a dakuighɨva, an arɨmariam gɨvagham.”
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Suren gumaziba me kamaghɨn fozir puvatɨ, Iesus ghaze, Lasarus aremegha gɨfa. Me ghaze, Iesus Lasarusɨn mɨgɨa ghaze, a puram akui.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Ezɨ datɨrɨghɨn Iesus deravɨra kamaghɨn me mɨgɨa ghaze, “Lasarus an aremegha gɨfa.
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Ezɨ kɨ ia ginɨghnɨsi, egha kɨ fo, bizir kam ia damutɨ, ia nɨghnɨzir gavgavim ikiam. Kamaghɨn, kɨ a ko dughiar kamɨn ikezir puvatɨgha, egha kɨ bar akonge. Egh datɨrɨghɨn, e a bagh mangam.”
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Iesus mɨkemegha gɨvazɨma, ezɨ Tomas an ziar mam Fufuzim, a kamaghɨn suren gumazir igharazibav gei, “E uaghan uan Tisa ko mangɨva, egh a ko ovengam.”
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Ezɨ Iesus uan suren gumaziba ko ghuava Betanin nguibamɨn boroghɨn zui, egha kamaghɨn oraki, Lasarus 4 plan dughiabar mozimɨn ike.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Betanin nguibam a Jerusalemɨn boroghɨn iti, tuavimɨn ruarim a 3 plan kilomitan tu.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Ezɨ Judian gumazamizir avɨriba iza Marta ko Marian gara iti. Aningɨn dozimɨn ovevem bagha, me aningɨn akurvaghamin mɨgɨrɨgɨar tabav kɨmtɨ aningɨn navimning deraghasa, me ize.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Ezɨ Marta orazima Iesus izi, ezɨ a Maria ataghizɨ a dɨpenimɨn itima a ghua tuavimɨn Iesus bato.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Egha Marta kamaghɨn Iesus mɨgei, “Ekiam, nɨ kagh ikezɨ, nan dozim aremeghan koghai!
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Ezɨ kɨ uaghan fo, nɨ datɨrɨghɨn bizitam bagh Godɨn azaraghtɨ a nɨ danigam.”
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Ezɨ Iesus a mɨgei, “Nɨn dozim ua dɨkavigham.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Ezɨ Marta a mɨgei, “Kɨ fo, a nguazim gɨvaghamin dughiamɨn dɨkavigham, dughiar gumazamiziba bar dɨkavamim.”
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Ezɨ Iesus a mɨgei, “Kɨ uabɨ, kɨ gumazir gumazamizibagh amima me ua dɨkavim, egha kɨ uabɨ, kɨ gumazir ikɨrɨmɨrir zurara itim anɨdim. Gumazitam, nɨghnɨzir gavgavim nan ikɨva aremeghɨva, an angamra ikɨvɨra ikiam.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Ezɨ gumaziba bar angamra ikia egha nɨghnɨzir gavgavim nan iti, me aremeghan kogham. Puvatɨ. Me angamra ikɨ mamaghɨra ikiam. Nɨ nɨghnɨzir gavgavim akar kabar iti, o puvatɨ?”
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Ezɨ Marta kamaghɨn Iesus mɨgei, “Are, Ekiam! Kɨ nɨghnɨzir gavgavim ikia fo, nɨ Godɨn Otarim. Nɨ gumazir kam God nguazimɨn nɨ amangasa mɨkeme, Gumazir God Uam E Iniasa Mɨsevezim.”
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Marta kamaghɨn mɨkemegha, egha ghua uan avenamebam Marian dia. Egha nɨmɨra Marian kuarim gatɨgha kamaghɨn a mɨgei, “Tisa a ize, egha nɨ bagha azai.”
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Ezɨ Maria kamaghɨn oregha, egha zuamɨra dɨkavigha Iesus bagha ghu.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 (Iesus tɨghar nguibamɨn otivam. A danganir Marta faragha a batozɨ naghɨra iti.)
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Ezɨ Judaba Marian apangkuvigha egha a ko dɨpenim iti, egha an garima a zuamɨra dɨkavigha azenan ghu. Ezɨ me an gɨn zui. Me ghaze, a ti aziasa mozimɨn zui.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Ezɨ Maria ghua Iesus itir danganir kamɨn oto, egha Iesus bato. Egha a Iesusɨn suemningɨn boroghɨra tevimning apɨrigha, egha kamaghɨn a mɨgei, “Ekiam, nɨ ti kagh ikezɨ, nan dozim aremeghan koghai.”
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Ezɨ Iesus Marian garima an azi. Egha a Judan Marian gɨn izezibar garima me uaghan azi. Egha a bar men apangkuvigha egha uaghan aziasava ami.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Egha a me mɨgei, “Ia managh anefa?”
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Ezɨ Iesus azia teriba iri.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Ezɨ Judaba an ganigha egha kamaghɨn uariv gei, “Munagh gan. A gumazir kam bar a gifonge.”
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Egha marazi ghaze, “A gumazir damaziba okaviziba akɨrizɨma me ua gari. Egh a gumazir kamɨn akurazɨ an aremeghan koghai. A ti manmagh sua an akuraghan aghua?”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Ezɨ Iesus ua bar oseme, egha a ghua mozimɨn oto. Mozir kam a dagɨar mozim me mɨghsɨamɨn an ingari. Ezɨ dagɨar ekiar mam an tiar akam avara.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Ezɨ Iesus ghaze, “Ia dagɨam puegh munagh amadagh.”
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Ezɨ Iesus a mɨgei, “Kɨ faragha nɨ mɨkemegha gɨfa, nɨ nɨghnɨzir gavgavim ikɨva, egh nɨ Godɨn gavgavir ekiamɨn ganam.”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Egha me dagɨam puegha munagh amadazɨ, Iesus kogha overiamɨn gara egha kamaghɨn mɨgei, “Afeziam, nɨ na barasi, kamaghɨn amizɨma kɨ nɨ mɨnaba.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Kɨ fo, nɨ zurara na barasi. Ezɨ kɨ gumazir kagh tuivighav itibagh nɨghnɨgha, egha kamaghɨn ifonge, me kamaghɨn fogh suam, nɨ na amadazɨ kɨ ize. Kamaghɨn kɨ akar kam gami.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Iesus mɨkemegha gɨvagha, egha a pamtem dɨa ghaze, “Lasarus, nɨ azenan izɨ.”
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Ezɨ Lasarus ua dɨkavigha egha azenan ize. An sueba ko aghariba ko guam, me inimɨn da nomke.
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Ezɨ Judan gumazamizir iza Maria ko itiba, men avɨrim Iesus amizir bizir kamɨn ganigha egha kamaghɨn nɨghnɨzir gavgavim an iti.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Ezɨ men marazi Farisiba bagha ghuegha bizir Iesus amizir kamɨn me mɨgei.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Kamaghɨn amizɨ, ofa gamir gumazir ekiaba ko Farisiba, me Judan kotɨn aven itir gumaziba bar men diagha iza uari akuvagha egha kamaghɨn me mɨgei, “E manmaghɨn damuam? Gumazir kam mirakelɨn avɨrim gami!
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 E kamaghɨn aneteghtɨ an arazir kam damuvɨra ikɨtɨ, eghtɨ gumazamiziba bar nɨghnɨzir gavgavim an ikiam. Eghtɨ Romɨn gumazir ekiaba izɨva en Godɨn Dɨpenim ko en adarasi saram asɨghasigham.”
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Ezɨ men tongɨn gumazir mam, an ziam Kaiafas, an azenir kamɨn ofa gamir gumazir ekiabar dapanim. A kamaghɨn me mɨgei, “Ia fofoziba bar puvatɨ.
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Ia ti arazitam gɨfozir puvatɨ, a ian akurvagham. Puvatɨghtɨma, en adarazi bar ovegham.”
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Kaiafas uabɨ uan nɨghnɨzimɨn akar kam mɨkemezir puvatɨ. A azenir kamɨn ofa gamir gumazir ekiabar dapanimɨn iti. Egha an arazir Godɨn akam inigha izimɨn mɨrara mɨgɨa ghaze, Iesus a Judabar akurvaghsɨ aremegham.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Ezɨ Iesus Judabar akurvaghsɨvɨra aremeghan kogham. Puvatɨ. A Godɨn borir tintinibar itiba bagh aremegh me akuvaghtɨ me vamiran otogham.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Ezɨ dughiar kamɨn ghuava gumazir aruaba Iesus mɨsueghtɨma an aremeghasa tuaviba buria egha akabar kɨri.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Kamaghɨn amizɨ Iesus Judabar tongɨn uabɨ azenim gatɨgha aruir puvatɨ. Egha a nguibar kam ategha egha a ghua gumaziba itir puvatɨzir danganim boroghɨra itir nguibar mamɨn iti. Nguibar kam, an ziam Efraim. Ezɨ a uan suren gumaziba ko, me nguibar kamɨn iti.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Ezɨ God Israelbagh Itazir Dughiamɨn isar ekiam roghɨra ize. Kamaghɨn tintinimɨn nguibabar gumazamiziba Jerusalemɨn ghua, Godɨn damazimɨn uari zuasa ghue.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Egha me Iesus bagha ruiavɨra iti. Me Godɨn Dɨpenimɨn mɨriamɨn aven tuivighav ikia, egha me uarir tongɨn kamaghɨn uarir azangsɨsi, “Ia manmaghɨn nɨghnɨsi? A ti izɨ isar ekiamɨn dughiamɨn ganam, o puvatɨgham?”
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Ezɨ gumazir aruaba ko Farisiba me gumazamizibav kemegha gɨfa, gumazitam danganir Iesus itim gɨfogh, egh me mɨkemegh. Eghtɨ me an suiragh kalabus darɨghasa.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.