João 11
Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs ARIB
1 Gumazir mam Lasarus, an arei. A Betanin nguibamɨn gumazim. Betanin nguibam, Maria uan avenamebam Marta aning itir nguibam.
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 (Marian kamra, a mughuriar aghuim zuir borem isa Ekiamɨn dagarimning ginge, egha uan dapanir arɨzibar anedɨsi. Datɨrɨghɨn an dozim Lasarus arei.)
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Ezɨ an amizimning Iesus bagha akam amada, “Ekiam, gumazir nɨ bar ifongezim, an arei.”
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Ezɨ Iesus oregha, egha kamaghɨn mɨgei, “Kar gumazim aremegh bar gɨvaghamin arɨmariam puvatɨ. Kar gumazamizibar amutɨ me Godɨn gavgavimɨn ganɨva egh ziar ekiam a danɨngam. Ezɨ tuavir kamra, Godɨn Otarim uaghan ziar ekiam iniam.”
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Iesus bar Marta ko an afumim ko Lasarus, me gifonge.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Ezɨ a Lasarusɨn arɨmariamɨn akam baregha, egha ua dughiar pumuningɨn nguibar a itir kamɨn ikiavɨra iti.
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 Egha a gɨn suren gumazibav gei, “E uamategh Judian Distrighɨn mangam.”
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 Ezɨ suren gumaziba a mɨgɨa ghaze, “Tisa, boghɨmra Judian Distrighɨn itir gumaziba, me dagɨaba fɨ nɨ mɨkɨnasava ami. Ezɨ nɨ uamategh Judian Distrighɨn mangasa, a?”
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Egha Iesus kamaghɨn men akam ikara, “Dughiar vamɨra aruem ti 12 plan auan gari, o? Gumazim aruemɨn aruava, nguazir kamɨn angazangarimɨn garava, kamaghɨn an asaghpora irir puvatɨ.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Ezɨ gumazim dɨmagarimɨn aruava, a ganamin angazangariba puvatɨ, kamaghɨn an asaghpor irɨgham.”
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Iesus kamaghɨn mɨgɨa, egha gɨn ua me mɨgei, “En roroam Lasarus an akui. Ezɨ kɨ mangɨva a damightɨ a dɨkavigham.”
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Ezɨ suren gumaziba akar kam baregha egha kamaghɨn mɨgei, “Ekiam, a dakuighɨva, an arɨmariam gɨvagham.”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 Suren gumaziba me kamaghɨn fozir puvatɨ, Iesus ghaze, Lasarus aremegha gɨfa. Me ghaze, Iesus Lasarusɨn mɨgɨa ghaze, a puram akui.
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 Ezɨ datɨrɨghɨn Iesus deravɨra kamaghɨn me mɨgɨa ghaze, “Lasarus an aremegha gɨfa.
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Ezɨ kɨ ia ginɨghnɨsi, egha kɨ fo, bizir kam ia damutɨ, ia nɨghnɨzir gavgavim ikiam. Kamaghɨn, kɨ a ko dughiar kamɨn ikezir puvatɨgha, egha kɨ bar akonge. Egh datɨrɨghɨn, e a bagh mangam.”
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 Iesus mɨkemegha gɨvazɨma, ezɨ Tomas an ziar mam Fufuzim, a kamaghɨn suren gumazir igharazibav gei, “E uaghan uan Tisa ko mangɨva, egh a ko ovengam.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Ezɨ Iesus uan suren gumaziba ko ghuava Betanin nguibamɨn boroghɨn zui, egha kamaghɨn oraki, Lasarus 4 plan dughiabar mozimɨn ike.
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 Betanin nguibam a Jerusalemɨn boroghɨn iti, tuavimɨn ruarim a 3 plan kilomitan tu.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Ezɨ Judian gumazamizir avɨriba iza Marta ko Marian gara iti. Aningɨn dozimɨn ovevem bagha, me aningɨn akurvaghamin mɨgɨrɨgɨar tabav kɨmtɨ aningɨn navimning deraghasa, me ize.
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 Ezɨ Marta orazima Iesus izi, ezɨ a Maria ataghizɨ a dɨpenimɨn itima a ghua tuavimɨn Iesus bato.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Egha Marta kamaghɨn Iesus mɨgei, “Ekiam, nɨ kagh ikezɨ, nan dozim aremeghan koghai!
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 Ezɨ kɨ uaghan fo, nɨ datɨrɨghɨn bizitam bagh Godɨn azaraghtɨ a nɨ danigam.”
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Ezɨ Iesus a mɨgei, “Nɨn dozim ua dɨkavigham.”
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Ezɨ Marta a mɨgei, “Kɨ fo, a nguazim gɨvaghamin dughiamɨn dɨkavigham, dughiar gumazamiziba bar dɨkavamim.”
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Ezɨ Iesus a mɨgei, “Kɨ uabɨ, kɨ gumazir gumazamizibagh amima me ua dɨkavim, egha kɨ uabɨ, kɨ gumazir ikɨrɨmɨrir zurara itim anɨdim. Gumazitam, nɨghnɨzir gavgavim nan ikɨva aremeghɨva, an angamra ikɨvɨra ikiam.
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Ezɨ gumaziba bar angamra ikia egha nɨghnɨzir gavgavim nan iti, me aremeghan kogham. Puvatɨ. Me angamra ikɨ mamaghɨra ikiam. Nɨ nɨghnɨzir gavgavim akar kabar iti, o puvatɨ?”
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 Ezɨ Marta kamaghɨn Iesus mɨgei, “Are, Ekiam! Kɨ nɨghnɨzir gavgavim ikia fo, nɨ Godɨn Otarim. Nɨ gumazir kam God nguazimɨn nɨ amangasa mɨkeme, Gumazir God Uam E Iniasa Mɨsevezim.”
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Marta kamaghɨn mɨkemegha, egha ghua uan avenamebam Marian dia. Egha nɨmɨra Marian kuarim gatɨgha kamaghɨn a mɨgei, “Tisa a ize, egha nɨ bagha azai.”
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 Ezɨ Maria kamaghɨn oregha, egha zuamɨra dɨkavigha Iesus bagha ghu.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 (Iesus tɨghar nguibamɨn otivam. A danganir Marta faragha a batozɨ naghɨra iti.)
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Ezɨ Judaba Marian apangkuvigha egha a ko dɨpenim iti, egha an garima a zuamɨra dɨkavigha azenan ghu. Ezɨ me an gɨn zui. Me ghaze, a ti aziasa mozimɨn zui.
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 Ezɨ Maria ghua Iesus itir danganir kamɨn oto, egha Iesus bato. Egha a Iesusɨn suemningɨn boroghɨra tevimning apɨrigha, egha kamaghɨn a mɨgei, “Ekiam, nɨ ti kagh ikezɨ, nan dozim aremeghan koghai.”
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Ezɨ Iesus Marian garima an azi. Egha a Judan Marian gɨn izezibar garima me uaghan azi. Egha a bar men apangkuvigha egha uaghan aziasava ami.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 Egha a me mɨgei, “Ia managh anefa?”
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Ezɨ Iesus azia teriba iri.
35 Jesus chorou.
36 Ezɨ Judaba an ganigha egha kamaghɨn uariv gei, “Munagh gan. A gumazir kam bar a gifonge.”
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 Egha marazi ghaze, “A gumazir damaziba okaviziba akɨrizɨma me ua gari. Egh a gumazir kamɨn akurazɨ an aremeghan koghai. A ti manmagh sua an akuraghan aghua?”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 Ezɨ Iesus ua bar oseme, egha a ghua mozimɨn oto. Mozir kam a dagɨar mozim me mɨghsɨamɨn an ingari. Ezɨ dagɨar ekiar mam an tiar akam avara.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Ezɨ Iesus ghaze, “Ia dagɨam puegh munagh amadagh.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 Ezɨ Iesus a mɨgei, “Kɨ faragha nɨ mɨkemegha gɨfa, nɨ nɨghnɨzir gavgavim ikɨva, egh nɨ Godɨn gavgavir ekiamɨn ganam.”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Egha me dagɨam puegha munagh amadazɨ, Iesus kogha overiamɨn gara egha kamaghɨn mɨgei, “Afeziam, nɨ na barasi, kamaghɨn amizɨma kɨ nɨ mɨnaba.
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 Kɨ fo, nɨ zurara na barasi. Ezɨ kɨ gumazir kagh tuivighav itibagh nɨghnɨgha, egha kamaghɨn ifonge, me kamaghɨn fogh suam, nɨ na amadazɨ kɨ ize. Kamaghɨn kɨ akar kam gami.”
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Iesus mɨkemegha gɨvagha, egha a pamtem dɨa ghaze, “Lasarus, nɨ azenan izɨ.”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Ezɨ Lasarus ua dɨkavigha egha azenan ize. An sueba ko aghariba ko guam, me inimɨn da nomke.
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Ezɨ Judan gumazamizir iza Maria ko itiba, men avɨrim Iesus amizir bizir kamɨn ganigha egha kamaghɨn nɨghnɨzir gavgavim an iti.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Ezɨ men marazi Farisiba bagha ghuegha bizir Iesus amizir kamɨn me mɨgei.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Kamaghɨn amizɨ, ofa gamir gumazir ekiaba ko Farisiba, me Judan kotɨn aven itir gumaziba bar men diagha iza uari akuvagha egha kamaghɨn me mɨgei, “E manmaghɨn damuam? Gumazir kam mirakelɨn avɨrim gami!
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 E kamaghɨn aneteghtɨ an arazir kam damuvɨra ikɨtɨ, eghtɨ gumazamiziba bar nɨghnɨzir gavgavim an ikiam. Eghtɨ Romɨn gumazir ekiaba izɨva en Godɨn Dɨpenim ko en adarasi saram asɨghasigham.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 Ezɨ men tongɨn gumazir mam, an ziam Kaiafas, an azenir kamɨn ofa gamir gumazir ekiabar dapanim. A kamaghɨn me mɨgei, “Ia fofoziba bar puvatɨ.
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 Ia ti arazitam gɨfozir puvatɨ, a ian akurvagham. Puvatɨghtɨma, en adarazi bar ovegham.”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 Kaiafas uabɨ uan nɨghnɨzimɨn akar kam mɨkemezir puvatɨ. A azenir kamɨn ofa gamir gumazir ekiabar dapanimɨn iti. Egha an arazir Godɨn akam inigha izimɨn mɨrara mɨgɨa ghaze, Iesus a Judabar akurvaghsɨ aremegham.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Ezɨ Iesus Judabar akurvaghsɨvɨra aremeghan kogham. Puvatɨ. A Godɨn borir tintinibar itiba bagh aremegh me akuvaghtɨ me vamiran otogham.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 Ezɨ dughiar kamɨn ghuava gumazir aruaba Iesus mɨsueghtɨma an aremeghasa tuaviba buria egha akabar kɨri.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 Kamaghɨn amizɨ Iesus Judabar tongɨn uabɨ azenim gatɨgha aruir puvatɨ. Egha a nguibar kam ategha egha a ghua gumaziba itir puvatɨzir danganim boroghɨra itir nguibar mamɨn iti. Nguibar kam, an ziam Efraim. Ezɨ a uan suren gumaziba ko, me nguibar kamɨn iti.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 Ezɨ God Israelbagh Itazir Dughiamɨn isar ekiam roghɨra ize. Kamaghɨn tintinimɨn nguibabar gumazamiziba Jerusalemɨn ghua, Godɨn damazimɨn uari zuasa ghue.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 Egha me Iesus bagha ruiavɨra iti. Me Godɨn Dɨpenimɨn mɨriamɨn aven tuivighav ikia, egha me uarir tongɨn kamaghɨn uarir azangsɨsi, “Ia manmaghɨn nɨghnɨsi? A ti izɨ isar ekiamɨn dughiamɨn ganam, o puvatɨgham?”
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Ezɨ gumazir aruaba ko Farisiba me gumazamizibav kemegha gɨfa, gumazitam danganir Iesus itim gɨfogh, egh me mɨkemegh. Eghtɨ me an suiragh kalabus darɨghasa.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.