João 11
Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs NVT
1 Gumazir mam Lasarus, an arei. A Betanin nguibamɨn gumazim. Betanin nguibam, Maria uan avenamebam Marta aning itir nguibam.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele morava em Betânia com suas irmãs, Maria e Marta.
2 (Marian kamra, a mughuriar aghuim zuir borem isa Ekiamɨn dagarimning ginge, egha uan dapanir arɨzibar anedɨsi. Datɨrɨghɨn an dozim Lasarus arei.)
2 Foi Maria, a irmã de Lázaro, que mais tarde derramou perfume caro nos pés do Senhor e os enxugou com os cabelos.
3 Ezɨ an amizimning Iesus bagha akam amada, “Ekiam, gumazir nɨ bar ifongezim, an arei.”
3 As duas irmãs enviaram um recado a Jesus, dizendo: “Senhor, seu amigo querido está muito doente”.
4 Ezɨ Iesus oregha, egha kamaghɨn mɨgei, “Kar gumazim aremegh bar gɨvaghamin arɨmariam puvatɨ. Kar gumazamizibar amutɨ me Godɨn gavgavimɨn ganɨva egh ziar ekiam a danɨngam. Ezɨ tuavir kamra, Godɨn Otarim uaghan ziar ekiam iniam.”
4 Quando Jesus ouviu isso, disse: “A doença de Lázaro não acabará em morte. Ela aconteceu para a glória de Deus, para que o Filho de Deus receba glória por meio dela”.
5 Iesus bar Marta ko an afumim ko Lasarus, me gifonge.
5 Jesus amava Marta, Maria e Lázaro.
6 Ezɨ a Lasarusɨn arɨmariamɨn akam baregha, egha ua dughiar pumuningɨn nguibar a itir kamɨn ikiavɨra iti.
6 Ouvindo, portanto, que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Egha a gɨn suren gumazibav gei, “E uamategh Judian Distrighɨn mangam.”
7 Depois, disse a seus discípulos: “Vamos voltar para a Judeia”.
8 Ezɨ suren gumaziba a mɨgɨa ghaze, “Tisa, boghɨmra Judian Distrighɨn itir gumaziba, me dagɨaba fɨ nɨ mɨkɨnasava ami. Ezɨ nɨ uamategh Judian Distrighɨn mangasa, a?”
8 Os discípulos se opuseram, dizendo: “Rabi, apenas alguns dias atrás o povo da Judeia tentou apedrejá-lo. Ainda assim, o senhor vai voltar para lá?”.
9 Egha Iesus kamaghɨn men akam ikara, “Dughiar vamɨra aruem ti 12 plan auan gari, o? Gumazim aruemɨn aruava, nguazir kamɨn angazangarimɨn garava, kamaghɨn an asaghpora irir puvatɨ.
9 Jesus respondeu: “Há doze horas de claridade todos os dias. Durante o dia, as pessoas podem andar com segurança. Conseguem enxergar, pois têm a luz deste mundo.
10 Ezɨ gumazim dɨmagarimɨn aruava, a ganamin angazangariba puvatɨ, kamaghɨn an asaghpor irɨgham.”
10 À noite, porém, correm o risco de tropeçar, pois não há luz”.
11 Iesus kamaghɨn mɨgɨa, egha gɨn ua me mɨgei, “En roroam Lasarus an akui. Ezɨ kɨ mangɨva a damightɨ a dɨkavigham.”
11 E acrescentou: “Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas agora vou despertá-lo”.
12 Ezɨ suren gumaziba akar kam baregha egha kamaghɨn mɨgei, “Ekiam, a dakuighɨva, an arɨmariam gɨvagham.”
12 Os discípulos disseram: “Senhor, se ele dorme é porque logo vai melhorar!”.
13 Suren gumaziba me kamaghɨn fozir puvatɨ, Iesus ghaze, Lasarus aremegha gɨfa. Me ghaze, Iesus Lasarusɨn mɨgɨa ghaze, a puram akui.
13 Pensavam que Jesus falava apenas do repouso do sono, mas ele se referia à morte de Lázaro.
14 Ezɨ datɨrɨghɨn Iesus deravɨra kamaghɨn me mɨgɨa ghaze, “Lasarus an aremegha gɨfa.
14 Então ele disse claramente: “Lázaro está morto.
15 Ezɨ kɨ ia ginɨghnɨsi, egha kɨ fo, bizir kam ia damutɨ, ia nɨghnɨzir gavgavim ikiam. Kamaghɨn, kɨ a ko dughiar kamɨn ikezir puvatɨgha, egha kɨ bar akonge. Egh datɨrɨghɨn, e a bagh mangam.”
15 E, por causa de vocês, eu me alegro por não ter estado lá, pois agora vocês vão crer de fato. Venham, vamos até ele”.
16 Iesus mɨkemegha gɨvazɨma, ezɨ Tomas an ziar mam Fufuzim, a kamaghɨn suren gumazir igharazibav gei, “E uaghan uan Tisa ko mangɨva, egh a ko ovengam.”
16 Tomé, apelidado de Gêmeo, disse aos outros discípulos: “Vamos até lá também para morrer com Jesus”.
17 Ezɨ Iesus uan suren gumaziba ko ghuava Betanin nguibamɨn boroghɨn zui, egha kamaghɨn oraki, Lasarus 4 plan dughiabar mozimɨn ike.
17 Quando Jesus chegou a Betânia, disseram-lhe que Lázaro estava no túmulo havia quatro dias.
18 Betanin nguibam a Jerusalemɨn boroghɨn iti, tuavimɨn ruarim a 3 plan kilomitan tu.
18 Betânia ficava a cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Ezɨ Judian gumazamizir avɨriba iza Marta ko Marian gara iti. Aningɨn dozimɨn ovevem bagha, me aningɨn akurvaghamin mɨgɨrɨgɨar tabav kɨmtɨ aningɨn navimning deraghasa, me ize.
19 e muitos moradores da região tinham vindo consolar Marta e Maria pela perda do irmão.
20 Ezɨ Marta orazima Iesus izi, ezɨ a Maria ataghizɨ a dɨpenimɨn itima a ghua tuavimɨn Iesus bato.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi ao seu encontro. Maria, porém, ficou em casa.
21 Egha Marta kamaghɨn Iesus mɨgei, “Ekiam, nɨ kagh ikezɨ, nan dozim aremeghan koghai!
21 Marta disse a Jesus: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Ezɨ kɨ uaghan fo, nɨ datɨrɨghɨn bizitam bagh Godɨn azaraghtɨ a nɨ danigam.”
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus lhe dará tudo que pedir”.
23 Ezɨ Iesus a mɨgei, “Nɨn dozim ua dɨkavigham.”
23 Jesus lhe disse: “Seu irmão vai ressuscitar”.
24 Ezɨ Marta a mɨgei, “Kɨ fo, a nguazim gɨvaghamin dughiamɨn dɨkavigham, dughiar gumazamiziba bar dɨkavamim.”
24 “Sim”, respondeu Marta. “Ele vai ressuscitar quando todos ressuscitarem, no último dia.”
25 Ezɨ Iesus a mɨgei, “Kɨ uabɨ, kɨ gumazir gumazamizibagh amima me ua dɨkavim, egha kɨ uabɨ, kɨ gumazir ikɨrɨmɨrir zurara itim anɨdim. Gumazitam, nɨghnɨzir gavgavim nan ikɨva aremeghɨva, an angamra ikɨvɨra ikiam.
25 Então Jesus disse: “Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim viverá, mesmo depois de morrer.
26 Ezɨ gumaziba bar angamra ikia egha nɨghnɨzir gavgavim nan iti, me aremeghan kogham. Puvatɨ. Me angamra ikɨ mamaghɨra ikiam. Nɨ nɨghnɨzir gavgavim akar kabar iti, o puvatɨ?”
26 Quem vive e crê em mim jamais morrerá. Você crê nisso, Marta?”.
27 Ezɨ Marta kamaghɨn Iesus mɨgei, “Are, Ekiam! Kɨ nɨghnɨzir gavgavim ikia fo, nɨ Godɨn Otarim. Nɨ gumazir kam God nguazimɨn nɨ amangasa mɨkeme, Gumazir God Uam E Iniasa Mɨsevezim.”
27 “Sim, Senhor”, respondeu ela. “Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus, aquele que veio ao mundo da parte de Deus.”
28 Marta kamaghɨn mɨkemegha, egha ghua uan avenamebam Marian dia. Egha nɨmɨra Marian kuarim gatɨgha kamaghɨn a mɨgei, “Tisa a ize, egha nɨ bagha azai.”
28 Em seguida, voltou para casa. Chamou Maria à parte e disse: “O Mestre está aqui e quer ver você”.
29 Ezɨ Maria kamaghɨn oregha, egha zuamɨra dɨkavigha Iesus bagha ghu.
29 Maria se levantou de imediato e foi até ele.
30 (Iesus tɨghar nguibamɨn otivam. A danganir Marta faragha a batozɨ naghɨra iti.)
30 Jesus tinha ficado fora do povoado, no lugar onde Marta havia se encontrado com ele.
31 Ezɨ Judaba Marian apangkuvigha egha a ko dɨpenim iti, egha an garima a zuamɨra dɨkavigha azenan ghu. Ezɨ me an gɨn zui. Me ghaze, a ti aziasa mozimɨn zui.
31 Quando as pessoas que estavam na casa viram Maria sair apressadamente, imaginaram que ela ia ao túmulo de Lázaro chorar e a seguiram.
32 Ezɨ Maria ghua Iesus itir danganir kamɨn oto, egha Iesus bato. Egha a Iesusɨn suemningɨn boroghɨra tevimning apɨrigha, egha kamaghɨn a mɨgei, “Ekiam, nɨ ti kagh ikezɨ, nan dozim aremeghan koghai.”
32 Assim que chegou ao lugar onde Jesus estava e o viu, caiu a seus pés e disse: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido”.
33 Ezɨ Iesus Marian garima an azi. Egha a Judan Marian gɨn izezibar garima me uaghan azi. Egha a bar men apangkuvigha egha uaghan aziasava ami.
33 Quando Jesus viu Maria chorar, e o povo também, sentiu profunda indignação e grande angústia.
34 Egha a me mɨgei, “Ia managh anefa?”
34 “Onde vocês o colocaram?”, perguntou. Eles responderam: “Senhor, venha e veja”.
35 Ezɨ Iesus azia teriba iri.
35 Jesus chorou.
36 Ezɨ Judaba an ganigha egha kamaghɨn uariv gei, “Munagh gan. A gumazir kam bar a gifonge.”
36 As pessoas que estavam por perto disseram: “Vejam como ele o amava!”.
37 Egha marazi ghaze, “A gumazir damaziba okaviziba akɨrizɨma me ua gari. Egh a gumazir kamɨn akurazɨ an aremeghan koghai. A ti manmagh sua an akuraghan aghua?”
37 Outros, porém, disseram: “Este homem curou um cego. Não poderia ter impedido que Lázaro morresse?”.
38 Ezɨ Iesus ua bar oseme, egha a ghua mozimɨn oto. Mozir kam a dagɨar mozim me mɨghsɨamɨn an ingari. Ezɨ dagɨar ekiar mam an tiar akam avara.
38 Jesus, sentindo-se novamente indignado, chegou ao túmulo, uma gruta com uma pedra fechando a entrada.
39 Ezɨ Iesus ghaze, “Ia dagɨam puegh munagh amadagh.”
39 “Rolem a pedra para o lado”, ordenou. “Senhor, ele está morto há quatro dias”, disse Marta, a irmã do falecido. “O mau cheiro será terrível.”
40 Ezɨ Iesus a mɨgei, “Kɨ faragha nɨ mɨkemegha gɨfa, nɨ nɨghnɨzir gavgavim ikɨva, egh nɨ Godɨn gavgavir ekiamɨn ganam.”
40 Jesus respondeu: “Eu não lhe disse que, se você cresse, veria a glória de Deus?”.
41 Egha me dagɨam puegha munagh amadazɨ, Iesus kogha overiamɨn gara egha kamaghɨn mɨgei, “Afeziam, nɨ na barasi, kamaghɨn amizɨma kɨ nɨ mɨnaba.
41 Então rolaram a pedra para o lado. Jesus olhou para o céu e disse: “Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Kɨ fo, nɨ zurara na barasi. Ezɨ kɨ gumazir kagh tuivighav itibagh nɨghnɨgha, egha kamaghɨn ifonge, me kamaghɨn fogh suam, nɨ na amadazɨ kɨ ize. Kamaghɨn kɨ akar kam gami.”
42 Tu sempre me ouves, mas eu disse isso por causa de todas as pessoas que estão aqui, para que elas creiam que tu me enviaste”.
43 Iesus mɨkemegha gɨvagha, egha a pamtem dɨa ghaze, “Lasarus, nɨ azenan izɨ.”
43 Então Jesus gritou: “Lázaro, venha para fora!”.
44 Ezɨ Lasarus ua dɨkavigha egha azenan ize. An sueba ko aghariba ko guam, me inimɨn da nomke.
44 E o morto saiu, com as mãos e os pés presos com faixas e o rosto envolto num pano. Jesus disse: “Desamarrem as faixas e deixem-no ir!”.
45 Ezɨ Judan gumazamizir iza Maria ko itiba, men avɨrim Iesus amizir bizir kamɨn ganigha egha kamaghɨn nɨghnɨzir gavgavim an iti.
45 Muitos dos judeus que estavam com Maria creram em Jesus quando viram isso.
46 Ezɨ men marazi Farisiba bagha ghuegha bizir Iesus amizir kamɨn me mɨgei.
46 Alguns, no entanto, foram aos fariseus e contaram o que Jesus tinha feito.
47 Kamaghɨn amizɨ, ofa gamir gumazir ekiaba ko Farisiba, me Judan kotɨn aven itir gumaziba bar men diagha iza uari akuvagha egha kamaghɨn me mɨgei, “E manmaghɨn damuam? Gumazir kam mirakelɨn avɨrim gami!
47 Então os principais sacerdotes e fariseus reuniram o conselho dos líderes do povo. “Que vamos fazer?”, perguntavam uns aos outros. “Sem dúvida, este homem realiza muitos sinais.
48 E kamaghɨn aneteghtɨ an arazir kam damuvɨra ikɨtɨ, eghtɨ gumazamiziba bar nɨghnɨzir gavgavim an ikiam. Eghtɨ Romɨn gumazir ekiaba izɨva en Godɨn Dɨpenim ko en adarasi saram asɨghasigham.”
48 Se permitirmos que continue assim, logo todos crerão nele. Então o exército romano virá e destruirá nosso templo e nossa nação.”
49 Ezɨ men tongɨn gumazir mam, an ziam Kaiafas, an azenir kamɨn ofa gamir gumazir ekiabar dapanim. A kamaghɨn me mɨgei, “Ia fofoziba bar puvatɨ.
49 Caifás, o sumo sacerdote naquele ano, disse: “Vocês não sabem o que estão dizendo!
50 Ia ti arazitam gɨfozir puvatɨ, a ian akurvagham. Puvatɨghtɨma, en adarazi bar ovegham.”
50 Não percebem que é melhor para vocês que um homem morra pelo povo em vez de a nação inteira ser destruída?”.
51 Kaiafas uabɨ uan nɨghnɨzimɨn akar kam mɨkemezir puvatɨ. A azenir kamɨn ofa gamir gumazir ekiabar dapanimɨn iti. Egha an arazir Godɨn akam inigha izimɨn mɨrara mɨgɨa ghaze, Iesus a Judabar akurvaghsɨ aremegham.
51 Não disse isso por si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação inteira.
52 Ezɨ Iesus Judabar akurvaghsɨvɨra aremeghan kogham. Puvatɨ. A Godɨn borir tintinibar itiba bagh aremegh me akuvaghtɨ me vamiran otogham.
52 E não apenas por aquela nação, mas para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus espalhados ao redor do mundo.
53 Ezɨ dughiar kamɨn ghuava gumazir aruaba Iesus mɨsueghtɨma an aremeghasa tuaviba buria egha akabar kɨri.
53 Daquele dia em diante, começaram a tramar a morte de Jesus.
54 Kamaghɨn amizɨ Iesus Judabar tongɨn uabɨ azenim gatɨgha aruir puvatɨ. Egha a nguibar kam ategha egha a ghua gumaziba itir puvatɨzir danganim boroghɨra itir nguibar mamɨn iti. Nguibar kam, an ziam Efraim. Ezɨ a uan suren gumaziba ko, me nguibar kamɨn iti.
54 Por essa razão, Jesus parou de andar no meio do povo. Foi para um lugar próximo do deserto, para o povoado de Efraim, onde permaneceu com seus discípulos.
55 Ezɨ God Israelbagh Itazir Dughiamɨn isar ekiam roghɨra ize. Kamaghɨn tintinimɨn nguibabar gumazamiziba Jerusalemɨn ghua, Godɨn damazimɨn uari zuasa ghue.
55 Faltava pouco tempo para a festa judaica da Páscoa, e muita gente de toda a região chegou a Jerusalém para participar da cerimônia de purificação, antes que a Páscoa começasse.
56 Egha me Iesus bagha ruiavɨra iti. Me Godɨn Dɨpenimɨn mɨriamɨn aven tuivighav ikia, egha me uarir tongɨn kamaghɨn uarir azangsɨsi, “Ia manmaghɨn nɨghnɨsi? A ti izɨ isar ekiamɨn dughiamɨn ganam, o puvatɨgham?”
56 Continuavam procurando Jesus e, estando eles no templo, perguntavam uns aos outros: “O que vocês acham? Será que ele virá para a Páscoa?”.
57 Ezɨ gumazir aruaba ko Farisiba me gumazamizibav kemegha gɨfa, gumazitam danganir Iesus itim gɨfogh, egh me mɨkemegh. Eghtɨ me an suiragh kalabus darɨghasa.
57 Enquanto isso, os principais sacerdotes e fariseus deram ordem para que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse de imediato, a fim de que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.