João 11

Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Gumazir mam Lasarus, an arei. A Betanin nguibamɨn gumazim. Betanin nguibam, Maria uan avenamebam Marta aning itir nguibam.
1 Estava, então, enfermo um certo Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 (Marian kamra, a mughuriar aghuim zuir borem isa Ekiamɨn dagarimning ginge, egha uan dapanir arɨzibar anedɨsi. Datɨrɨghɨn an dozim Lasarus arei.)
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com unguento e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo.
3 Ezɨ an amizimning Iesus bagha akam amada, “Ekiam, gumazir nɨ bar ifongezim, an arei.”
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Ezɨ Iesus oregha, egha kamaghɨn mɨgei, “Kar gumazim aremegh bar gɨvaghamin arɨmariam puvatɨ. Kar gumazamizibar amutɨ me Godɨn gavgavimɨn ganɨva egh ziar ekiam a danɨngam. Ezɨ tuavir kamra, Godɨn Otarim uaghan ziar ekiam iniam.”
4 E Jesus, ouvindo isso, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Iesus bar Marta ko an afumim ko Lasarus, me gifonge.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Ezɨ a Lasarusɨn arɨmariamɨn akam baregha, egha ua dughiar pumuningɨn nguibar a itir kamɨn ikiavɨra iti.
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 Egha a gɨn suren gumazibav gei, “E uamategh Judian Distrighɨn mangam.”
7 Depois disso, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Ezɨ suren gumaziba a mɨgɨa ghaze, “Tisa, boghɨmra Judian Distrighɨn itir gumaziba, me dagɨaba fɨ nɨ mɨkɨnasava ami. Ezɨ nɨ uamategh Judian Distrighɨn mangasa, a?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 Egha Iesus kamaghɨn men akam ikara, “Dughiar vamɨra aruem ti 12 plan auan gari, o? Gumazim aruemɨn aruava, nguazir kamɨn angazangarimɨn garava, kamaghɨn an asaghpora irir puvatɨ.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Ezɨ gumazim dɨmagarimɨn aruava, a ganamin angazangariba puvatɨ, kamaghɨn an asaghpor irɨgham.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Iesus kamaghɨn mɨgɨa, egha gɨn ua me mɨgei, “En roroam Lasarus an akui. Ezɨ kɨ mangɨva a damightɨ a dɨkavigham.”
11 Assim falou e, depois, disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Ezɨ suren gumaziba akar kam baregha egha kamaghɨn mɨgei, “Ekiam, a dakuighɨva, an arɨmariam gɨvagham.”
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Suren gumaziba me kamaghɨn fozir puvatɨ, Iesus ghaze, Lasarus aremegha gɨfa. Me ghaze, Iesus Lasarusɨn mɨgɨa ghaze, a puram akui.
13 Mas Jesus dizia isso da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 Ezɨ datɨrɨghɨn Iesus deravɨra kamaghɨn me mɨgɨa ghaze, “Lasarus an aremegha gɨfa.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto,
15 Ezɨ kɨ ia ginɨghnɨsi, egha kɨ fo, bizir kam ia damutɨ, ia nɨghnɨzir gavgavim ikiam. Kamaghɨn, kɨ a ko dughiar kamɨn ikezir puvatɨgha, egha kɨ bar akonge. Egh datɨrɨghɨn, e a bagh mangam.”
15 e folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis. Mas vamos ter com ele.
16 Iesus mɨkemegha gɨvazɨma, ezɨ Tomas an ziar mam Fufuzim, a kamaghɨn suren gumazir igharazibav gei, “E uaghan uan Tisa ko mangɨva, egh a ko ovengam.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Ezɨ Iesus uan suren gumaziba ko ghuava Betanin nguibamɨn boroghɨn zui, egha kamaghɨn oraki, Lasarus 4 plan dughiabar mozimɨn ike.
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 Betanin nguibam a Jerusalemɨn boroghɨn iti, tuavimɨn ruarim a 3 plan kilomitan tu.
18 (Ora, Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios.)
19 Ezɨ Judian gumazamizir avɨriba iza Marta ko Marian gara iti. Aningɨn dozimɨn ovevem bagha, me aningɨn akurvaghamin mɨgɨrɨgɨar tabav kɨmtɨ aningɨn navimning deraghasa, me ize.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Ezɨ Marta orazima Iesus izi, ezɨ a Maria ataghizɨ a dɨpenimɨn itima a ghua tuavimɨn Iesus bato.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 Egha Marta kamaghɨn Iesus mɨgei, “Ekiam, nɨ kagh ikezɨ, nan dozim aremeghan koghai!
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Ezɨ kɨ uaghan fo, nɨ datɨrɨghɨn bizitam bagh Godɨn azaraghtɨ a nɨ danigam.”
22 Mas também, agora, sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Ezɨ Iesus a mɨgei, “Nɨn dozim ua dɨkavigham.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Ezɨ Marta a mɨgei, “Kɨ fo, a nguazim gɨvaghamin dughiamɨn dɨkavigham, dughiar gumazamiziba bar dɨkavamim.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último Dia.
25 Ezɨ Iesus a mɨgei, “Kɨ uabɨ, kɨ gumazir gumazamizibagh amima me ua dɨkavim, egha kɨ uabɨ, kɨ gumazir ikɨrɨmɨrir zurara itim anɨdim. Gumazitam, nɨghnɨzir gavgavim nan ikɨva aremeghɨva, an angamra ikɨvɨra ikiam.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 Ezɨ gumaziba bar angamra ikia egha nɨghnɨzir gavgavim nan iti, me aremeghan kogham. Puvatɨ. Me angamra ikɨ mamaghɨra ikiam. Nɨ nɨghnɨzir gavgavim akar kabar iti, o puvatɨ?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isso?
27 Ezɨ Marta kamaghɨn Iesus mɨgei, “Are, Ekiam! Kɨ nɨghnɨzir gavgavim ikia fo, nɨ Godɨn Otarim. Nɨ gumazir kam God nguazimɨn nɨ amangasa mɨkeme, Gumazir God Uam E Iniasa Mɨsevezim.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Marta kamaghɨn mɨkemegha, egha ghua uan avenamebam Marian dia. Egha nɨmɨra Marian kuarim gatɨgha kamaghɨn a mɨgei, “Tisa a ize, egha nɨ bagha azai.”
28 E, dito isso, partiu e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e chama-te.
29 Ezɨ Maria kamaghɨn oregha, egha zuamɨra dɨkavigha Iesus bagha ghu.
29 Ela, ouvindo isso, levantou-se logo e foi ter com ele.
30 (Iesus tɨghar nguibamɨn otivam. A danganir Marta faragha a batozɨ naghɨra iti.)
30 (Ainda Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 Ezɨ Judaba Marian apangkuvigha egha a ko dɨpenim iti, egha an garima a zuamɨra dɨkavigha azenan ghu. Ezɨ me an gɨn zui. Me ghaze, a ti aziasa mozimɨn zui.
31 Vendo, pois, os judeus que estavam com ela em casa e a consolavam que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Ezɨ Maria ghua Iesus itir danganir kamɨn oto, egha Iesus bato. Egha a Iesusɨn suemningɨn boroghɨra tevimning apɨrigha, egha kamaghɨn a mɨgei, “Ekiam, nɨ ti kagh ikezɨ, nan dozim aremeghan koghai.”
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Ezɨ Iesus Marian garima an azi. Egha a Judan Marian gɨn izezibar garima me uaghan azi. Egha a bar men apangkuvigha egha uaghan aziasava ami.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito e perturbou-se.
34 Egha a me mɨgei, “Ia managh anefa?”
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Ezɨ Iesus azia teriba iri.
35 Jesus chorou.
36 Ezɨ Judaba an ganigha egha kamaghɨn uariv gei, “Munagh gan. A gumazir kam bar a gifonge.”
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Egha marazi ghaze, “A gumazir damaziba okaviziba akɨrizɨma me ua gari. Egh a gumazir kamɨn akurazɨ an aremeghan koghai. A ti manmagh sua an akuraghan aghua?”
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 Ezɨ Iesus ua bar oseme, egha a ghua mozimɨn oto. Mozir kam a dagɨar mozim me mɨghsɨamɨn an ingari. Ezɨ dagɨar ekiar mam an tiar akam avara.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, foi ao sepulcro; e era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Ezɨ Iesus ghaze, “Ia dagɨam puegh munagh amadagh.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 Ezɨ Iesus a mɨgei, “Kɨ faragha nɨ mɨkemegha gɨfa, nɨ nɨghnɨzir gavgavim ikɨva, egh nɨ Godɨn gavgavir ekiamɨn ganam.”
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Egha me dagɨam puegha munagh amadazɨ, Iesus kogha overiamɨn gara egha kamaghɨn mɨgei, “Afeziam, nɨ na barasi, kamaghɨn amizɨma kɨ nɨ mɨnaba.
41 Tiraram, pois, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 Kɨ fo, nɨ zurara na barasi. Ezɨ kɨ gumazir kagh tuivighav itibagh nɨghnɨgha, egha kamaghɨn ifonge, me kamaghɨn fogh suam, nɨ na amadazɨ kɨ ize. Kamaghɨn kɨ akar kam gami.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse
43 Iesus mɨkemegha gɨvagha, egha a pamtem dɨa ghaze, “Lasarus, nɨ azenan izɨ.”
43 E, tendo dito isso, clamou com grande voz: Lázaro, vem para fora.
44 Ezɨ Lasarus ua dɨkavigha egha azenan ize. An sueba ko aghariba ko guam, me inimɨn da nomke.
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto, envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Ezɨ Judan gumazamizir iza Maria ko itiba, men avɨrim Iesus amizir bizir kamɨn ganigha egha kamaghɨn nɨghnɨzir gavgavim an iti.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria e que tinham visto o que Jesus fizera creram nele.
46 Ezɨ men marazi Farisiba bagha ghuegha bizir Iesus amizir kamɨn me mɨgei.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Kamaghɨn amizɨ, ofa gamir gumazir ekiaba ko Farisiba, me Judan kotɨn aven itir gumaziba bar men diagha iza uari akuvagha egha kamaghɨn me mɨgei, “E manmaghɨn damuam? Gumazir kam mirakelɨn avɨrim gami!
47 Depois, os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho e diziam: Que faremos? Porquanto este homem faz muitos sinais.
48 E kamaghɨn aneteghtɨ an arazir kam damuvɨra ikɨtɨ, eghtɨ gumazamiziba bar nɨghnɨzir gavgavim an ikiam. Eghtɨ Romɨn gumazir ekiaba izɨva en Godɨn Dɨpenim ko en adarasi saram asɨghasigham.”
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Ezɨ men tongɨn gumazir mam, an ziam Kaiafas, an azenir kamɨn ofa gamir gumazir ekiabar dapanim. A kamaghɨn me mɨgei, “Ia fofoziba bar puvatɨ.
49 E Caifás, um deles, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 Ia ti arazitam gɨfozir puvatɨ, a ian akurvagham. Puvatɨghtɨma, en adarazi bar ovegham.”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Kaiafas uabɨ uan nɨghnɨzimɨn akar kam mɨkemezir puvatɨ. A azenir kamɨn ofa gamir gumazir ekiabar dapanimɨn iti. Egha an arazir Godɨn akam inigha izimɨn mɨrara mɨgɨa ghaze, Iesus a Judabar akurvaghsɨ aremegham.
51 Ora, ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 Ezɨ Iesus Judabar akurvaghsɨvɨra aremeghan kogham. Puvatɨ. A Godɨn borir tintinibar itiba bagh aremegh me akuvaghtɨ me vamiran otogham.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 Ezɨ dughiar kamɨn ghuava gumazir aruaba Iesus mɨsueghtɨma an aremeghasa tuaviba buria egha akabar kɨri.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 Kamaghɨn amizɨ Iesus Judabar tongɨn uabɨ azenim gatɨgha aruir puvatɨ. Egha a nguibar kam ategha egha a ghua gumaziba itir puvatɨzir danganim boroghɨra itir nguibar mamɨn iti. Nguibar kam, an ziam Efraim. Ezɨ a uan suren gumaziba ko, me nguibar kamɨn iti.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali andava com os seus discípulos.
55 Ezɨ God Israelbagh Itazir Dughiamɨn isar ekiam roghɨra ize. Kamaghɨn tintinimɨn nguibabar gumazamiziba Jerusalemɨn ghua, Godɨn damazimɨn uari zuasa ghue.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Egha me Iesus bagha ruiavɨra iti. Me Godɨn Dɨpenimɨn mɨriamɨn aven tuivighav ikia, egha me uarir tongɨn kamaghɨn uarir azangsɨsi, “Ia manmaghɨn nɨghnɨsi? A ti izɨ isar ekiamɨn dughiamɨn ganam, o puvatɨgham?”
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 Ezɨ gumazir aruaba ko Farisiba me gumazamizibav kemegha gɨfa, gumazitam danganir Iesus itim gɨfogh, egh me mɨkemegh. Eghtɨ me an suiragh kalabus darɨghasa.
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.