Atos 9

Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 — ausente —
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 — ausente —
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 Ezɨ a Damaskusɨn nguibamɨn boroghɨn izima overiamɨn angazangarir gavgavim a gisira.
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 Ezɨ a irɨgha nguazim girɨgha egha orazi, tiarir mam kamaghɨn a mɨgei, “Sol, Sol, nɨ tizim bagha na gasɨghasɨsi?”
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Ezɨ Sol azara, “Ekiam, nɨ tina?”
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 Egh nɨ dɨkavigh, nguibamɨn mangɨ. Egh mɨgɨrɨgɨar nɨ manmaghɨn damuamim, gumazir mam tɨghar nɨ mɨkɨmam.”
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 Ezɨ gumazir Sol koma zuiba, me pura gumazimɨn mɨgɨrɨgɨar kɨnim baregha egha gumazitamɨn garir puvatɨ. Kamaghɨn amizɨ me mɨgɨrɨgɨaba puvatɨgha pura iti.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 Ezɨ Sol ua dɨkavigha, egha uan damazimning kuigha, egha a bizitamɨn garir puvatɨ. Ezɨ a koma aruir gumaziba an agharimningɨn suiragha a inigha me Damaskusɨn zui.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 A Damaskusɨn itima an damatuzimning dughiar pumuning ko mɨkezimɨn ikuvighavɨra itima, a daghetam ko dɨpatam amezir puvatɨ.
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 Dughiar kam Damaskusɨn aven Iesusɨn suren gumazir mam iti, an ziam Ananaias. Ezɨ Ekiam irebamɨn mɨn bizimɨn garimɨn aven an dei, egha ghaze, “Ananaias!”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 Ezɨ Ekiam a mɨgɨa ghaze, “Gumazir mam, an ziam Sol, a Tarsusɨn gumazim. A na ko mɨgɨa iti. Kamaghɨn amizɨ, nɨ dɨkavigh, tuavir kam mangɨ, an ziam Voroghɨra Zui. Nɨ Judasɨn dɨpenimɨn mangɨ Sol bagh azaragh.
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 Sol irebamɨn mɨn bizimɨn garima, gumazimɨn ziam Ananaias, a iza agharim a gisɨn atɨgha an damazimning gamizɨma, aning ua deraghasa.”
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 Ezɨ Ananaias a ikara, “Ekiam, kɨ orazima, gumazir avɨriba gumazir kamɨn gun mɨgei, me ghaze, a nɨn gumazir Jerusalemɨn aven itiba paza me gami.
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 Ezɨ ofa gamir gumazibar dapaniba akar gavgavim an amamangatɨzɨ a ize. Egh tina nɨn ziamɨn nɨ ko mɨgeiba, a men suighɨva kalabus darɨgham.”
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 Ezɨma Ekiam kamaghɨn Ananaias mɨgei, “Nɨ mangɨ! Gumazir kam, mar kɨ inabazir ingangarir gumazim. A nan ziam ater Kantrin Igharazibar Gumaziba ko men atriviba koma Israelɨn gumaziba bagh mangam.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 Eghtɨ a mɨzaziba ko osɨmtɨzir nan ziamɨn iniamiba, kɨ da an akagham.”
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 Ezɨ Ananaias dɨpenimɨn ghua an aven ghu. Egha uan dafarimning Sol gisɨn atɨgha, egha ghaze, “Nan aveghbuam, Sol, nɨ kagh izima Ekiam Iesus tuavimɨn nɨ bato. Nɨ ua gantɨ, Godɨn Duam nɨ gizɨvaghasa, kamaghɨn amizɨ a na amadazɨ kɨ ize.”
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Ezɨ bar zuamɨrama, osirir naziamɨn mɨn garir bizim Solɨn damazimningɨn ikegha kuiaghirɨ. Ezɨ a datɨrɨghɨn ua gari. Ezɨ a dɨkavizɨma me Iesusɨn ziamɨn a rue.
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 Ezɨ a dagher maba amegha gɨn ua uan gavgavim ini. Egha Sol Iesusɨn suren gumaziba ko mong dughiar mabar Damaskusɨn ike.
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 Egha Sol Iesusɨn suren gumaziba ko Damaskusɨn ikia maghɨra God ko mɨgeir dɨpenibar akam kura ghaze, Iesus a Godɨn Otarim.
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Ezɨ Solɨn mɨgɨrɨgɨam baraghizɨ darasi, me dɨgavir kuram gamighava azai, “Kar ti gumazir kamnaghra, a Jerusalemɨn ikia Iesusɨn ziar kamɨn deir gumazamiziba, men suigha me gasɨghasɨsi? Egh a ti me inigh mangɨ kalabusɨn gumazibar mɨn me ikɨrarɨgh ofa gamir gumazibar dapanibar dafarim darɨghasa, egha a kagh ize?”
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 Ezɨ Solɨn akar a kuri kabanangɨn gavgavim bar ghuanabozɨ a mɨgɨrɨgɨam bar deravɨrama anebɨghizɨ, Judan gumazir Damaskusɨn itiba fo, Iesus a Gumazir God Uam E Iniasa Mɨsevezim, Krais.
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Ezɨ dughiar avɨriba ghuezɨma, ezɨ Judaba Sol mɨsueghtɨ an aremeghasa tuaviba buri.
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 Egha me a mɨsoghasava amua arueba ko dɨmagariba zurazurara a bagha nguibar ekiamɨn tiar akabar gari, ezɨ Sol men nɨghnɨzir kurar kam gɨfo.
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 Ezɨ an gɨn aruir gumaziba, me dɨmagarimɨn a mɨkemezɨ an akɨrar ekiam gaperazɨma, me dagɨar dɨvazir torir mamɨn anetaghizɨma a ghuaghira nguibar ekiamɨn dɨvazimɨn azenan irɨ.
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 Ezɨ Sol Jerusalemɨn izegha, egha Iesusɨn suren gumaziba uaghan men aven angasa ami. Ezɨ me nɨghnɨzir gavgavim kamaghɨn an itir puvatɨ, a Iesusɨn suren gumazim, egha me bar an atiatingi.
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 Ezɨ Barnabas a inigha an gun aposelbav kɨmasa zui. Egha a me mɨgei, Sol tuavimɨn ghua Ekiamɨn gani. Ezɨ Ekiam a mɨkeme, egha Damaskusɨn tavɨn atiatingizir puvatɨgha, Iesusɨn ziamɨn akam akuri.
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 Ezɨ Sol Jerusalemɨn deravɨra me koma aruava me ko ikia, egha atiatir puvatɨgha Iesusɨn ziamɨn akam kura ghuavɨra iti.
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 Egha a Judan Grighɨn akam mɨgeir gumaziba ko me uariv gɨa uari adosi, ezɨ me a mɨsueghtɨ an aremeghasava ami.
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 Ezɨ Kraisɨn adarasi kamaghɨn oregha fogha, egha a inigha Sesarian nguibamɨn ghuaghira, egha a isa Tarsusɨn nguibamɨn anemada.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 Ezɨ Judian Distrigh ko Galilin Distrigh ko Samarian Distrighɨn aven itir Kraisɨn adarasi, dughiar kamɨn navir amɨrɨzimɨn ikia deravɨra itima, Godɨn Duam gavgavim me ganɨdi. Ezɨ Kraisɨn adarazir dɨbobonim ghuavanadi. Gumazamiziba Godɨn atiatiava an apengan iti.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 Ezɨ Pita nguibaba bar dagh aruigha, egha Lidan nguibamɨn itir Godɨn gumazamizibar ganasa zui.
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 Egha nguibar kamɨn gumazir mam bato, an ziam Ainias. An soroghafariba amɨrazɨma, ezɨ a 8 plan azenibar mɨsiamra iti.
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 Ezɨ Pita kamaghɨn a mɨgei, “Ainias, Krais Iesus nɨ gamizɨ, nɨ dera. Nɨ dɨkavigh uan akuriam apɨrigh.” Ezɨ Ainias zuamɨra dɨkafi.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 Ezɨ Lidan nguibam ko Saronɨn danganir voroghɨra irɨghav itimɨn itir gumazamiziba, me an ganigha uan navibagh iragha Iesus bagha ize.
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 Ezɨ Jopan nguibamɨn suren amizir mam iti, an ziam Tabita, Grighɨn akamɨn an ziam Dorkas, a zurarama arazir aghuibagh amuava gumazir onganaraziba akurvasi.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 Ezɨ dughiar mamɨn arɨmariam a inizɨma an areme. Ezɨ me an kuam ruegha a isava ghuriar pɨn itimɨn anetɨ.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 Jopan nguibam Lidan nguibam boroghɨra iti, kamaghɨn suren gumaziba kamaghɨn orazima, Pita Lidan itima, ezɨ me gumazir pumuning a mɨkɨmasa aning amadazɨma aning zui. Ezɨ aning ghua a mɨgɨa ghaze, “E uari, nɨ zuamɨra datɨrɨghɨra ga ko izɨ!”
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Ezɨ Pita aning ko ghuava otogha egha maghɨra ghuriar pɨn itimɨn ghuavanabo. Ezɨ amizir odiarir pura itiba an mɨriamɨn tuivighav ikiava, aziava egha uan korotiaba ko korotiar azenan azuir Dorkas me ko angamra ikia me bagha ingariziba an akakasi.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 Ezɨ Pita gumazamiziba bar me amangizɨ me azenan ghue. Ezɨ a uan tevimning apɨrigha God ko mɨgei. Egha a raghrɨghava amizir aremezim garava ghaze, “Tabita, nɨ dɨkafigh.” Ezɨ a uan damazimning kuigha egha Pitan apigha, egha dɨkavigha apera.
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Ezɨ Pita an akuragha a fezɨ a dɨkavigha tu. Ezɨ a nɨghnɨzir gavgavim God baghavɨra itir gumazamizir odiaribar diagha men akazɨ me gari, an angamra iti.
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 Ezɨ Jopan itir gumazamiziba bizir kamɨn eghaghanim baregha men avɨriba nɨghnɨzir gavgavim Ekiamɨn iti.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 Ezɨ Pita dughiar mabar Jopan itir gumazir asɨzir inibar bizibar ingarir mam, an ziam Saimon, a ko ike.
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.