Atos 9

Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 — ausente —
1 E Saulo, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote.
2 — ausente —
2 E pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, se encontrasse alguns deste Caminho, quer homens quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Ezɨ a Damaskusɨn nguibamɨn boroghɨn izima overiamɨn angazangarir gavgavim a gisira.
3 E, indo no caminho, aconteceu que, chegando perto de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu.
4 Ezɨ a irɨgha nguazim girɨgha egha orazi, tiarir mam kamaghɨn a mɨgei, “Sol, Sol, nɨ tizim bagha na gasɨghasɨsi?”
4 E, caindo em terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Ezɨ Sol azara, “Ekiam, nɨ tina?”
5 E ele disse: Quem és, Senhor? E disse o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. Duro é para ti recalcitrar contra os aguilhões.
6 Egh nɨ dɨkavigh, nguibamɨn mangɨ. Egh mɨgɨrɨgɨar nɨ manmaghɨn damuamim, gumazir mam tɨghar nɨ mɨkɨmam.”
6 E ele, tremendo e atônito, disse: Senhor, que queres que eu faça? E disse-lhe o Senhor: Levanta-te, e entra na cidade, e lá te será dito o que te convém fazer.
7 Ezɨ gumazir Sol koma zuiba, me pura gumazimɨn mɨgɨrɨgɨar kɨnim baregha egha gumazitamɨn garir puvatɨ. Kamaghɨn amizɨ me mɨgɨrɨgɨaba puvatɨgha pura iti.
7 E os homens, que iam com ele, pararam espantados, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Ezɨ Sol ua dɨkavigha, egha uan damazimning kuigha, egha a bizitamɨn garir puvatɨ. Ezɨ a koma aruir gumaziba an agharimningɨn suiragha a inigha me Damaskusɨn zui.
8 E Saulo levantou-se da terra, e, abrindo os olhos, não via a ninguém. E, guiando-o pela mão, o conduziram a Damasco.
9 A Damaskusɨn itima an damatuzimning dughiar pumuning ko mɨkezimɨn ikuvighavɨra itima, a daghetam ko dɨpatam amezir puvatɨ.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu nem bebeu.
10 Dughiar kam Damaskusɨn aven Iesusɨn suren gumazir mam iti, an ziam Ananaias. Ezɨ Ekiam irebamɨn mɨn bizimɨn garimɨn aven an dei, egha ghaze, “Ananaias!”
10 E havia em Damasco um certo discípulo chamado Ananias; e disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! E ele respondeu: Eis-me aqui, Senhor.
11 Ezɨ Ekiam a mɨgɨa ghaze, “Gumazir mam, an ziam Sol, a Tarsusɨn gumazim. A na ko mɨgɨa iti. Kamaghɨn amizɨ, nɨ dɨkavigh, tuavir kam mangɨ, an ziam Voroghɨra Zui. Nɨ Judasɨn dɨpenimɨn mangɨ Sol bagh azaragh.
11 E disse-lhe o Senhor: Levanta-te, e vai à rua chamada Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 Sol irebamɨn mɨn bizimɨn garima, gumazimɨn ziam Ananaias, a iza agharim a gisɨn atɨgha an damazimning gamizɨma, aning ua deraghasa.”
12 E numa visão ele viu que entrava um homem chamado Ananias, e punha sobre ele a mão, para que tornasse a ver.
13 Ezɨ Ananaias a ikara, “Ekiam, kɨ orazima, gumazir avɨriba gumazir kamɨn gun mɨgei, me ghaze, a nɨn gumazir Jerusalemɨn aven itiba paza me gami.
13 E respondeu Ananias: Senhor, a muitos ouvi acerca deste homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Ezɨ ofa gamir gumazibar dapaniba akar gavgavim an amamangatɨzɨ a ize. Egh tina nɨn ziamɨn nɨ ko mɨgeiba, a men suighɨva kalabus darɨgham.”
14 E aqui tem poder dos principais dos sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Ezɨma Ekiam kamaghɨn Ananaias mɨgei, “Nɨ mangɨ! Gumazir kam, mar kɨ inabazir ingangarir gumazim. A nan ziam ater Kantrin Igharazibar Gumaziba ko men atriviba koma Israelɨn gumaziba bagh mangam.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido, para levar o meu nome diante dos gentios, e dos reis e dos filhos de Israel.
16 Eghtɨ a mɨzaziba ko osɨmtɨzir nan ziamɨn iniamiba, kɨ da an akagham.”
16 E eu lhe mostrarei quanto deve padecer pelo meu nome.
17 Ezɨ Ananaias dɨpenimɨn ghua an aven ghu. Egha uan dafarimning Sol gisɨn atɨgha, egha ghaze, “Nan aveghbuam, Sol, nɨ kagh izima Ekiam Iesus tuavimɨn nɨ bato. Nɨ ua gantɨ, Godɨn Duam nɨ gizɨvaghasa, kamaghɨn amizɨ a na amadazɨ kɨ ize.”
17 E Ananias foi, e entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, me enviou, para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Ezɨ bar zuamɨrama, osirir naziamɨn mɨn garir bizim Solɨn damazimningɨn ikegha kuiaghirɨ. Ezɨ a datɨrɨghɨn ua gari. Ezɨ a dɨkavizɨma me Iesusɨn ziamɨn a rue.
18 E logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista; e, levantando-se, foi batizado.
19 Ezɨ a dagher maba amegha gɨn ua uan gavgavim ini. Egha Sol Iesusɨn suren gumaziba ko mong dughiar mabar Damaskusɨn ike.
19 E, tendo comido, ficou confortado. E esteve Saulo alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco.
20 Egha Sol Iesusɨn suren gumaziba ko Damaskusɨn ikia maghɨra God ko mɨgeir dɨpenibar akam kura ghaze, Iesus a Godɨn Otarim.
20 E logo nas sinagogas pregava a Cristo, que este é o Filho de Deus.
21 Ezɨ Solɨn mɨgɨrɨgɨam baraghizɨ darasi, me dɨgavir kuram gamighava azai, “Kar ti gumazir kamnaghra, a Jerusalemɨn ikia Iesusɨn ziar kamɨn deir gumazamiziba, men suigha me gasɨghasɨsi? Egh a ti me inigh mangɨ kalabusɨn gumazibar mɨn me ikɨrarɨgh ofa gamir gumazibar dapanibar dafarim darɨghasa, egha a kagh ize?”
21 E todos os que o ouviam estavam atônitos, e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam este nome, e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais dos sacerdotes?
22 Ezɨ Solɨn akar a kuri kabanangɨn gavgavim bar ghuanabozɨ a mɨgɨrɨgɨam bar deravɨrama anebɨghizɨ, Judan gumazir Damaskusɨn itiba fo, Iesus a Gumazir God Uam E Iniasa Mɨsevezim, Krais.
22 Saulo, porém, se esforçava muito mais, e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que aquele era o Cristo.
23 Ezɨ dughiar avɨriba ghuezɨma, ezɨ Judaba Sol mɨsueghtɨ an aremeghasa tuaviba buri.
23 E, tendo passado muitos dias, os judeus tomaram conselho entre si para o matar.
24 Egha me a mɨsoghasava amua arueba ko dɨmagariba zurazurara a bagha nguibar ekiamɨn tiar akabar gari, ezɨ Sol men nɨghnɨzir kurar kam gɨfo.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo; e como eles guardavam as portas, tanto de dia como de noite, para poderem tirar-lhe a vida,
25 Ezɨ an gɨn aruir gumaziba, me dɨmagarimɨn a mɨkemezɨ an akɨrar ekiam gaperazɨma, me dagɨar dɨvazir torir mamɨn anetaghizɨma a ghuaghira nguibar ekiamɨn dɨvazimɨn azenan irɨ.
25 Tomando-o de noite os discípulos o desceram, dentro de um cesto, pelo muro.
26 Ezɨ Sol Jerusalemɨn izegha, egha Iesusɨn suren gumaziba uaghan men aven angasa ami. Ezɨ me nɨghnɨzir gavgavim kamaghɨn an itir puvatɨ, a Iesusɨn suren gumazim, egha me bar an atiatingi.
26 E, quando Saulo chegou a Jerusalém, procurava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Ezɨ Barnabas a inigha an gun aposelbav kɨmasa zui. Egha a me mɨgei, Sol tuavimɨn ghua Ekiamɨn gani. Ezɨ Ekiam a mɨkeme, egha Damaskusɨn tavɨn atiatingizir puvatɨgha, Iesusɨn ziamɨn akam akuri.
27 Então Barnabé, tomando-o consigo, o trouxe aos apóstolos, e lhes contou como no caminho ele vira ao Senhor e lhe falara, e como em Damasco falara ousadamente no nome de Jesus.
28 Ezɨ Sol Jerusalemɨn deravɨra me koma aruava me ko ikia, egha atiatir puvatɨgha Iesusɨn ziamɨn akam kura ghuavɨra iti.
28 E andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo,
29 Egha a Judan Grighɨn akam mɨgeir gumaziba ko me uariv gɨa uari adosi, ezɨ me a mɨsueghtɨ an aremeghasava ami.
29 E falava ousadamente no nome do Senhor Jesus. Falava e disputava também contra os gregos, mas eles procuravam matá-lo.
30 Ezɨ Kraisɨn adarasi kamaghɨn oregha fogha, egha a inigha Sesarian nguibamɨn ghuaghira, egha a isa Tarsusɨn nguibamɨn anemada.
30 Sabendo-o, porém, os irmãos, o acompanharam até Cesaréia, e o enviaram a Tarso.
31 Ezɨ Judian Distrigh ko Galilin Distrigh ko Samarian Distrighɨn aven itir Kraisɨn adarasi, dughiar kamɨn navir amɨrɨzimɨn ikia deravɨra itima, Godɨn Duam gavgavim me ganɨdi. Ezɨ Kraisɨn adarazir dɨbobonim ghuavanadi. Gumazamiziba Godɨn atiatiava an apengan iti.
31 Assim, pois, as igrejas em toda a Judéia, e Galiléia e Samaria tinham paz, e eram edificadas; e se multiplicavam, andando no temor do Senhor e consolação do Espírito Santo.
32 Ezɨ Pita nguibaba bar dagh aruigha, egha Lidan nguibamɨn itir Godɨn gumazamizibar ganasa zui.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda a parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Egha nguibar kamɨn gumazir mam bato, an ziam Ainias. An soroghafariba amɨrazɨma, ezɨ a 8 plan azenibar mɨsiamra iti.
33 E achou ali certo homem, chamado Enéias, jazendo numa cama havia oito anos, o qual era paralítico.
34 Ezɨ Pita kamaghɨn a mɨgei, “Ainias, Krais Iesus nɨ gamizɨ, nɨ dera. Nɨ dɨkavigh uan akuriam apɨrigh.” Ezɨ Ainias zuamɨra dɨkafi.
34 E disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te dá saúde; levanta-te e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Ezɨ Lidan nguibam ko Saronɨn danganir voroghɨra irɨghav itimɨn itir gumazamiziba, me an ganigha uan navibagh iragha Iesus bagha ize.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Ezɨ Jopan nguibamɨn suren amizir mam iti, an ziam Tabita, Grighɨn akamɨn an ziam Dorkas, a zurarama arazir aghuibagh amuava gumazir onganaraziba akurvasi.
36 E havia em Jope uma discípula chamada Tabita, que traduzido se diz Dorcas. Esta estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Ezɨ dughiar mamɨn arɨmariam a inizɨma an areme. Ezɨ me an kuam ruegha a isava ghuriar pɨn itimɨn anetɨ.
37 E aconteceu naqueles dias que, enfermando ela, morreu; e, tendo-a lavado, a depositaram num quarto alto.
38 Jopan nguibam Lidan nguibam boroghɨra iti, kamaghɨn suren gumaziba kamaghɨn orazima, Pita Lidan itima, ezɨ me gumazir pumuning a mɨkɨmasa aning amadazɨma aning zui. Ezɨ aning ghua a mɨgɨa ghaze, “E uari, nɨ zuamɨra datɨrɨghɨra ga ko izɨ!”
38 E, como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, lhe mandaram dois homens, rogando-lhe que não se demorasse em vir ter com eles.
39 Ezɨ Pita aning ko ghuava otogha egha maghɨra ghuriar pɨn itimɨn ghuavanabo. Ezɨ amizir odiarir pura itiba an mɨriamɨn tuivighav ikiava, aziava egha uan korotiaba ko korotiar azenan azuir Dorkas me ko angamra ikia me bagha ingariziba an akakasi.
39 E, levantando-se Pedro, foi com eles; e quando chegou o levaram ao quarto alto, e todas as viúvas o rodearam, chorando e mostrando as túnicas e roupas que Dorcas fizera quando estava com elas.
40 Ezɨ Pita gumazamiziba bar me amangizɨ me azenan ghue. Ezɨ a uan tevimning apɨrigha God ko mɨgei. Egha a raghrɨghava amizir aremezim garava ghaze, “Tabita, nɨ dɨkafigh.” Ezɨ a uan damazimning kuigha egha Pitan apigha, egha dɨkavigha apera.
40 Mas Pedro, fazendo sair a todos, pôs-se de joelhos e orou: e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. E ela abriu os olhos, e, vendo a Pedro, assentou-se.
41 Ezɨ Pita an akuragha a fezɨ a dɨkavigha tu. Ezɨ a nɨghnɨzir gavgavim God baghavɨra itir gumazamizir odiaribar diagha men akazɨ me gari, an angamra iti.
41 E ele, dando-lhe a mão, a levantou e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Ezɨ Jopan itir gumazamiziba bizir kamɨn eghaghanim baregha men avɨriba nɨghnɨzir gavgavim Ekiamɨn iti.
42 E foi isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Ezɨ Pita dughiar mabar Jopan itir gumazir asɨzir inibar bizibar ingarir mam, an ziam Saimon, a ko ike.
43 E ficou muitos dias em Jope, com um certo Simão curtidor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.