Atos 9
Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs NVT
1 — ausente —
1 Enquanto isso, Saulo, motivado pela ânsia de matar os discípulos do Senhor, procurou o sumo sacerdote.
2 — ausente —
2 Pediu cartas para as sinagogas em Damasco, solicitando que cooperassem com a prisão de todos os seguidores do Caminho, homens e mulheres, que ali encontrasse, para levá-los como prisioneiros a Jerusalém.
3 Ezɨ a Damaskusɨn nguibamɨn boroghɨn izima overiamɨn angazangarir gavgavim a gisira.
3 Quando se aproximava de Damasco, de repente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 Ezɨ a irɨgha nguazim girɨgha egha orazi, tiarir mam kamaghɨn a mɨgei, “Sol, Sol, nɨ tizim bagha na gasɨghasɨsi?”
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz lhe dizer: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”.
5 Ezɨ Sol azara, “Ekiam, nɨ tina?”
5 “Quem és tu, Senhor?”, perguntou Saulo. E a voz respondeu: “Sou Jesus, a quem você persegue!
6 Egh nɨ dɨkavigh, nguibamɨn mangɨ. Egh mɨgɨrɨgɨar nɨ manmaghɨn damuamim, gumazir mam tɨghar nɨ mɨkɨmam.”
6 Agora levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que fazer”.
7 Ezɨ gumazir Sol koma zuiba, me pura gumazimɨn mɨgɨrɨgɨar kɨnim baregha egha gumazitamɨn garir puvatɨ. Kamaghɨn amizɨ me mɨgɨrɨgɨaba puvatɨgha pura iti.
7 Os homens que estavam com Saulo ficaram calados de espanto, pois ouviam uma voz, mas não viam ninguém.
8 Ezɨ Sol ua dɨkavigha, egha uan damazimning kuigha, egha a bizitamɨn garir puvatɨ. Ezɨ a koma aruir gumaziba an agharimningɨn suiragha a inigha me Damaskusɨn zui.
8 Saulo levantou-se do chão, mas, ao abrir os olhos, estava cego. Então o conduziram pela mão até Damasco.
9 A Damaskusɨn itima an damatuzimning dughiar pumuning ko mɨkezimɨn ikuvighavɨra itima, a daghetam ko dɨpatam amezir puvatɨ.
9 Lá ele permaneceu, cego, por três dias, e não comeu nem bebeu coisa alguma.
10 Dughiar kam Damaskusɨn aven Iesusɨn suren gumazir mam iti, an ziam Ananaias. Ezɨ Ekiam irebamɨn mɨn bizimɨn garimɨn aven an dei, egha ghaze, “Ananaias!”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: “Ananias!”. “Sim, Senhor!”, respondeu ele.
11 Ezɨ Ekiam a mɨgɨa ghaze, “Gumazir mam, an ziam Sol, a Tarsusɨn gumazim. A na ko mɨgɨa iti. Kamaghɨn amizɨ, nɨ dɨkavigh, tuavir kam mangɨ, an ziam Voroghɨra Zui. Nɨ Judasɨn dɨpenimɨn mangɨ Sol bagh azaragh.
11 O Senhor disse: “Vá à rua Direita, à casa de Judas. Ao chegar, pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando neste momento.
12 Sol irebamɨn mɨn bizimɨn garima, gumazimɨn ziam Ananaias, a iza agharim a gisɨn atɨgha an damazimning gamizɨma, aning ua deraghasa.”
12 Mostrei-lhe numa visão um homem chamado Ananias chegando e impondo as mãos sobre ele para que voltasse a enxergar”.
13 Ezɨ Ananaias a ikara, “Ekiam, kɨ orazima, gumazir avɨriba gumazir kamɨn gun mɨgei, me ghaze, a nɨn gumazir Jerusalemɨn aven itiba paza me gami.
13 Ananias, porém, respondeu: “Senhor, ouvi muita gente falar das coisas horríveis que esse homem vem fazendo ao teu povo santo em Jerusalém.
14 Ezɨ ofa gamir gumazibar dapaniba akar gavgavim an amamangatɨzɨ a ize. Egh tina nɨn ziamɨn nɨ ko mɨgeiba, a men suighɨva kalabus darɨgham.”
14 E ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos que invocam o teu nome!”.
15 Ezɨma Ekiam kamaghɨn Ananaias mɨgei, “Nɨ mangɨ! Gumazir kam, mar kɨ inabazir ingangarir gumazim. A nan ziam ater Kantrin Igharazibar Gumaziba ko men atriviba koma Israelɨn gumaziba bagh mangam.
15 O Senhor, no entanto, disse: “Vá, pois Saulo é o instrumento que escolhi para levar minha mensagem aos gentios e aos reis, bem como ao povo de Israel.
16 Eghtɨ a mɨzaziba ko osɨmtɨzir nan ziamɨn iniamiba, kɨ da an akagham.”
16 E eu mostrarei a ele quanto deve sofrer por meu nome”.
17 Ezɨ Ananaias dɨpenimɨn ghua an aven ghu. Egha uan dafarimning Sol gisɨn atɨgha, egha ghaze, “Nan aveghbuam, Sol, nɨ kagh izima Ekiam Iesus tuavimɨn nɨ bato. Nɨ ua gantɨ, Godɨn Duam nɨ gizɨvaghasa, kamaghɨn amizɨ a na amadazɨ kɨ ize.”
17 Ananias foi e encontrou Saulo. Ao impor as mãos sobre ele, disse: “Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho para cá, me enviou para que você volte a enxergar e fique cheio do Espírito Santo”.
18 Ezɨ bar zuamɨrama, osirir naziamɨn mɨn garir bizim Solɨn damazimningɨn ikegha kuiaghirɨ. Ezɨ a datɨrɨghɨn ua gari. Ezɨ a dɨkavizɨma me Iesusɨn ziamɨn a rue.
18 No mesmo instante, algo semelhante a escamas caiu dos olhos de Saulo, e sua visão foi restaurada. Então ele se levantou, foi batizado
19 Ezɨ a dagher maba amegha gɨn ua uan gavgavim ini. Egha Sol Iesusɨn suren gumaziba ko mong dughiar mabar Damaskusɨn ike.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo permaneceu alguns dias em Damasco, com os discípulos.
20 Egha Sol Iesusɨn suren gumaziba ko Damaskusɨn ikia maghɨra God ko mɨgeir dɨpenibar akam kura ghaze, Iesus a Godɨn Otarim.
20 Logo, começou a falar de Jesus nas sinagogas, dizendo: “Ele é o Filho de Deus!”.
21 Ezɨ Solɨn mɨgɨrɨgɨam baraghizɨ darasi, me dɨgavir kuram gamighava azai, “Kar ti gumazir kamnaghra, a Jerusalemɨn ikia Iesusɨn ziar kamɨn deir gumazamiziba, men suigha me gasɨghasɨsi? Egh a ti me inigh mangɨ kalabusɨn gumazibar mɨn me ikɨrarɨgh ofa gamir gumazibar dapanibar dafarim darɨghasa, egha a kagh ize?”
21 Todos que o ouviam ficavam admirados. “Não é esse o homem que causou tanta destruição entre os que invocavam o nome de Jesus em Jerusalém?”, perguntavam. “E não veio aqui para levá-los como prisioneiros aos principais sacerdotes?”
22 Ezɨ Solɨn akar a kuri kabanangɨn gavgavim bar ghuanabozɨ a mɨgɨrɨgɨam bar deravɨrama anebɨghizɨ, Judan gumazir Damaskusɨn itiba fo, Iesus a Gumazir God Uam E Iniasa Mɨsevezim, Krais.
22 A pregação de Saulo tornou-se cada vez mais poderosa, pois ele deixava os judeus de Damasco perplexos, provando que Jesus é o Cristo.
23 Ezɨ dughiar avɨriba ghuezɨma, ezɨ Judaba Sol mɨsueghtɨ an aremeghasa tuaviba buri.
23 Depois de certo tempo, alguns judeus conspiraram para matá-lo.
24 Egha me a mɨsoghasava amua arueba ko dɨmagariba zurazurara a bagha nguibar ekiamɨn tiar akabar gari, ezɨ Sol men nɨghnɨzir kurar kam gɨfo.
24 Dia e noite, vigiavam a porta da cidade com a intenção de assassiná-lo, mas ele foi informado desse plano.
25 Ezɨ an gɨn aruir gumaziba, me dɨmagarimɨn a mɨkemezɨ an akɨrar ekiam gaperazɨma, me dagɨar dɨvazir torir mamɨn anetaghizɨma a ghuaghira nguibar ekiamɨn dɨvazimɨn azenan irɨ.
25 Então, durante a noite, alguns de seus discípulos o baixaram pela muralha da cidade num grande cesto.
26 Ezɨ Sol Jerusalemɨn izegha, egha Iesusɨn suren gumaziba uaghan men aven angasa ami. Ezɨ me nɨghnɨzir gavgavim kamaghɨn an itir puvatɨ, a Iesusɨn suren gumazim, egha me bar an atiatingi.
26 Quando Saulo chegou a Jerusalém, tentou se encontrar com os discípulos, mas todos estavam com medo dele, pois não acreditavam que ele tivesse de fato se tornado discípulo.
27 Ezɨ Barnabas a inigha an gun aposelbav kɨmasa zui. Egha a me mɨgei, Sol tuavimɨn ghua Ekiamɨn gani. Ezɨ Ekiam a mɨkeme, egha Damaskusɨn tavɨn atiatingizir puvatɨgha, Iesusɨn ziamɨn akam akuri.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho para Damasco e como ele lhe havia falado. Contou também que, em Damasco, Saulo havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 Ezɨ Sol Jerusalemɨn deravɨra me koma aruava me ko ikia, egha atiatir puvatɨgha Iesusɨn ziamɨn akam kura ghuavɨra iti.
28 Saulo permaneceu com os apóstolos e andava com eles por Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 Egha a Judan Grighɨn akam mɨgeir gumaziba ko me uariv gɨa uari adosi, ezɨ me a mɨsueghtɨ an aremeghasava ami.
29 Também conversava e discutia com alguns judeus de fala grega, mas estes procuravam matá-lo.
30 Ezɨ Kraisɨn adarasi kamaghɨn oregha fogha, egha a inigha Sesarian nguibamɨn ghuaghira, egha a isa Tarsusɨn nguibamɨn anemada.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo a Cesareia e de lá o enviaram a Tarso.
31 Ezɨ Judian Distrigh ko Galilin Distrigh ko Samarian Distrighɨn aven itir Kraisɨn adarasi, dughiar kamɨn navir amɨrɨzimɨn ikia deravɨra itima, Godɨn Duam gavgavim me ganɨdi. Ezɨ Kraisɨn adarazir dɨbobonim ghuavanadi. Gumazamiziba Godɨn atiatiava an apengan iti.
31 A igreja tinha paz em toda a Judeia, Galileia e Samaria e ia se fortalecendo à medida que andava no temor do Senhor. E, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número.
32 Ezɨ Pita nguibaba bar dagh aruigha, egha Lidan nguibamɨn itir Godɨn gumazamizibar ganasa zui.
32 Pedro viajava por toda parte, e foi visitar o povo santo que vivia na cidade de Lida.
33 Egha nguibar kamɨn gumazir mam bato, an ziam Ainias. An soroghafariba amɨrazɨma, ezɨ a 8 plan azenibar mɨsiamra iti.
33 Ali encontrou um paralítico chamado Eneias, que permanecia de cama havia oito anos.
34 Ezɨ Pita kamaghɨn a mɨgei, “Ainias, Krais Iesus nɨ gamizɨ, nɨ dera. Nɨ dɨkavigh uan akuriam apɨrigh.” Ezɨ Ainias zuamɨra dɨkafi.
34 Pedro lhe disse: “Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume sua maca!”. E, no mesmo instante, ele se levantou.
35 Ezɨ Lidan nguibam ko Saronɨn danganir voroghɨra irɨghav itimɨn itir gumazamiziba, me an ganigha uan navibagh iragha Iesus bagha ize.
35 Todos os moradores de Lida e de Sarona viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Ezɨ Jopan nguibamɨn suren amizir mam iti, an ziam Tabita, Grighɨn akamɨn an ziam Dorkas, a zurarama arazir aghuibagh amuava gumazir onganaraziba akurvasi.
36 Havia em Jope uma discípula chamada Tabita (que em grego é Dorcas). Sempre fazia o bem às pessoas e ajudava os pobres.
37 Ezɨ dughiar mamɨn arɨmariam a inizɨma an areme. Ezɨ me an kuam ruegha a isava ghuriar pɨn itimɨn anetɨ.
37 Por esse tempo, ficou doente e morreu. Seu corpo foi lavado para o sepultamento e colocado numa sala no andar superior.
38 Jopan nguibam Lidan nguibam boroghɨra iti, kamaghɨn suren gumaziba kamaghɨn orazima, Pita Lidan itima, ezɨ me gumazir pumuning a mɨkɨmasa aning amadazɨma aning zui. Ezɨ aning ghua a mɨgɨa ghaze, “E uari, nɨ zuamɨra datɨrɨghɨra ga ko izɨ!”
38 Quando os discípulos souberam que Pedro estava perto de Lida, enviaram dois homens para lhe suplicar: “Por favor, venha o mais rápido possível!”.
39 Ezɨ Pita aning ko ghuava otogha egha maghɨra ghuriar pɨn itimɨn ghuavanabo. Ezɨ amizir odiarir pura itiba an mɨriamɨn tuivighav ikiava, aziava egha uan korotiaba ko korotiar azenan azuir Dorkas me ko angamra ikia me bagha ingariziba an akakasi.
39 Então Pedro voltou com eles e, assim que chegou, foi levado para a sala do andar superior. O cômodo estava cheio de viúvas que choravam e lhe mostravam os vestidos e outras roupas que Dorcas havia feito para elas.
40 Ezɨ Pita gumazamiziba bar me amangizɨ me azenan ghue. Ezɨ a uan tevimning apɨrigha God ko mɨgei. Egha a raghrɨghava amizir aremezim garava ghaze, “Tabita, nɨ dɨkafigh.” Ezɨ a uan damazimning kuigha egha Pitan apigha, egha dɨkavigha apera.
40 Pedro pediu que todos saíssem do quarto. Então, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para o corpo da mulher, disse: “Tabita, levante-se”, e ela abriu os olhos. Quando ela viu Pedro, sentou-se.
41 Ezɨ Pita an akuragha a fezɨ a dɨkavigha tu. Ezɨ a nɨghnɨzir gavgavim God baghavɨra itir gumazamizir odiaribar diagha men akazɨ me gari, an angamra iti.
41 Ele lhe deu a mão e a ajudou a levantar-se. Em seguida, chamou os discípulos e as viúvas e a apresentou viva.
42 Ezɨ Jopan itir gumazamiziba bizir kamɨn eghaghanim baregha men avɨriba nɨghnɨzir gavgavim Ekiamɨn iti.
42 A notícia se espalhou por toda a cidade, e muitos creram no Senhor.
43 Ezɨ Pita dughiar mabar Jopan itir gumazir asɨzir inibar bizibar ingarir mam, an ziam Saimon, a ko ike.
43 Pedro ficou em Jope algum tempo, hospedado na casa de Simão, um homem que trabalhava com couro.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.