Atos 9

Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 — ausente —
1 Enquanto isso, Saulo ainda respirava ameaças de morte contra os discípulos do Senhor. Dirigindo-se ao sumo sacerdote,
2 — ausente —
2 pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, de maneira que, caso encontrasse ali homens ou mulheres que pertencessem ao Caminho, pudesse levá-los presos para Jerusalém.
3 Ezɨ a Damaskusɨn nguibamɨn boroghɨn izima overiamɨn angazangarir gavgavim a gisira.
3 Em sua viagem, quando se aproximava de Damasco, de repente brilhou ao seu redor uma luz vinda do céu.
4 Ezɨ a irɨgha nguazim girɨgha egha orazi, tiarir mam kamaghɨn a mɨgei, “Sol, Sol, nɨ tizim bagha na gasɨghasɨsi?”
4 Ele caiu por terra e ouviu uma voz que lhe dizia: "Saulo, Saulo, por que você me persegue? "
5 Ezɨ Sol azara, “Ekiam, nɨ tina?”
5 Saulo perguntou: "Quem és tu, Senhor? " Ele respondeu: "Eu sou Jesus, a quem você persegue.
6 Egh nɨ dɨkavigh, nguibamɨn mangɨ. Egh mɨgɨrɨgɨar nɨ manmaghɨn damuamim, gumazir mam tɨghar nɨ mɨkɨmam.”
6 Levante-se, entre na cidade; alguém lhe dirá o que você deve fazer".
7 Ezɨ gumazir Sol koma zuiba, me pura gumazimɨn mɨgɨrɨgɨar kɨnim baregha egha gumazitamɨn garir puvatɨ. Kamaghɨn amizɨ me mɨgɨrɨgɨaba puvatɨgha pura iti.
7 Os homens que viajavam com Saulo pararam emudecidos; ouviam a voz mas não viam ninguém.
8 Ezɨ Sol ua dɨkavigha, egha uan damazimning kuigha, egha a bizitamɨn garir puvatɨ. Ezɨ a koma aruir gumaziba an agharimningɨn suiragha a inigha me Damaskusɨn zui.
8 Saulo levantou-se do chão e, abrindo os olhos, não conseguia ver nada. E eles o levaram pela mão até Damasco.
9 A Damaskusɨn itima an damatuzimning dughiar pumuning ko mɨkezimɨn ikuvighavɨra itima, a daghetam ko dɨpatam amezir puvatɨ.
9 Por três dias ele esteve cego, não comeu nem bebeu.
10 Dughiar kam Damaskusɨn aven Iesusɨn suren gumazir mam iti, an ziam Ananaias. Ezɨ Ekiam irebamɨn mɨn bizimɨn garimɨn aven an dei, egha ghaze, “Ananaias!”
10 Em Damasco havia um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: "Ananias! " "Eis-me aqui, Senhor", respondeu ele.
11 Ezɨ Ekiam a mɨgɨa ghaze, “Gumazir mam, an ziam Sol, a Tarsusɨn gumazim. A na ko mɨgɨa iti. Kamaghɨn amizɨ, nɨ dɨkavigh, tuavir kam mangɨ, an ziam Voroghɨra Zui. Nɨ Judasɨn dɨpenimɨn mangɨ Sol bagh azaragh.
11 O Senhor lhe disse: "Vá à casa de Judas, na rua chamada Direita, e pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando;
12 Sol irebamɨn mɨn bizimɨn garima, gumazimɨn ziam Ananaias, a iza agharim a gisɨn atɨgha an damazimning gamizɨma, aning ua deraghasa.”
12 numa visão viu um homem chamado Ananias chegar e impor-lhe as mãos para que voltasse a ver".
13 Ezɨ Ananaias a ikara, “Ekiam, kɨ orazima, gumazir avɨriba gumazir kamɨn gun mɨgei, me ghaze, a nɨn gumazir Jerusalemɨn aven itiba paza me gami.
13 Respondeu Ananias: "Senhor, tenho ouvido muita coisa a respeito desse homem e de todo o mal que ele tem feito aos teus santos em Jerusalém.
14 Ezɨ ofa gamir gumazibar dapaniba akar gavgavim an amamangatɨzɨ a ize. Egh tina nɨn ziamɨn nɨ ko mɨgeiba, a men suighɨva kalabus darɨgham.”
14 Ele chegou aqui com autorização dos chefes dos sacerdotes para prender todos os que invocam o teu nome".
15 Ezɨma Ekiam kamaghɨn Ananaias mɨgei, “Nɨ mangɨ! Gumazir kam, mar kɨ inabazir ingangarir gumazim. A nan ziam ater Kantrin Igharazibar Gumaziba ko men atriviba koma Israelɨn gumaziba bagh mangam.
15 Mas o Senhor disse a Ananias: "Vá! Este homem é meu instrumento escolhido para levar o meu nome perante os gentios e seus reis, e perante o povo de Israel.
16 Eghtɨ a mɨzaziba ko osɨmtɨzir nan ziamɨn iniamiba, kɨ da an akagham.”
16 Mostrarei a ele o quanto deve sofrer pelo meu nome".
17 Ezɨ Ananaias dɨpenimɨn ghua an aven ghu. Egha uan dafarimning Sol gisɨn atɨgha, egha ghaze, “Nan aveghbuam, Sol, nɨ kagh izima Ekiam Iesus tuavimɨn nɨ bato. Nɨ ua gantɨ, Godɨn Duam nɨ gizɨvaghasa, kamaghɨn amizɨ a na amadazɨ kɨ ize.”
17 Então Ananias foi, entrou na casa, impôs as mãos sobre Saulo e disse: "Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho por onde você vinha, enviou-me para que você volte a ver e seja cheio do Espírito Santo".
18 Ezɨ bar zuamɨrama, osirir naziamɨn mɨn garir bizim Solɨn damazimningɨn ikegha kuiaghirɨ. Ezɨ a datɨrɨghɨn ua gari. Ezɨ a dɨkavizɨma me Iesusɨn ziamɨn a rue.
18 Imediatamente, algo como escamas caiu dos olhos de Saulo e ele passou a ver novamente. Levantando-se, foi batizado
19 Ezɨ a dagher maba amegha gɨn ua uan gavgavim ini. Egha Sol Iesusɨn suren gumaziba ko mong dughiar mabar Damaskusɨn ike.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo passou vários dias com os discípulos em Damasco.
20 Egha Sol Iesusɨn suren gumaziba ko Damaskusɨn ikia maghɨra God ko mɨgeir dɨpenibar akam kura ghaze, Iesus a Godɨn Otarim.
20 Logo começou a pregar nas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Ezɨ Solɨn mɨgɨrɨgɨam baraghizɨ darasi, me dɨgavir kuram gamighava azai, “Kar ti gumazir kamnaghra, a Jerusalemɨn ikia Iesusɨn ziar kamɨn deir gumazamiziba, men suigha me gasɨghasɨsi? Egh a ti me inigh mangɨ kalabusɨn gumazibar mɨn me ikɨrarɨgh ofa gamir gumazibar dapanibar dafarim darɨghasa, egha a kagh ize?”
21 Todos os que o ouviam ficavam perplexos e perguntavam: "Não é ele o homem que procurava destruir em Jerusalém aqueles que invocam este nome? E não veio para cá justamente para levá-los presos aos chefes dos sacerdotes? "
22 Ezɨ Solɨn akar a kuri kabanangɨn gavgavim bar ghuanabozɨ a mɨgɨrɨgɨam bar deravɨrama anebɨghizɨ, Judan gumazir Damaskusɨn itiba fo, Iesus a Gumazir God Uam E Iniasa Mɨsevezim, Krais.
22 Todavia, Saulo se fortalecia cada vez mais e confundia os judeus que viviam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Ezɨ dughiar avɨriba ghuezɨma, ezɨ Judaba Sol mɨsueghtɨ an aremeghasa tuaviba buri.
23 Decorridos muitos dias, os judeus decidiram de comum acordo matá-lo,
24 Egha me a mɨsoghasava amua arueba ko dɨmagariba zurazurara a bagha nguibar ekiamɨn tiar akabar gari, ezɨ Sol men nɨghnɨzir kurar kam gɨfo.
24 mas Saulo ficou sabendo do plano deles. Dia e noite eles vigiavam as portas da cidade a fim de matá-lo.
25 Ezɨ an gɨn aruir gumaziba, me dɨmagarimɨn a mɨkemezɨ an akɨrar ekiam gaperazɨma, me dagɨar dɨvazir torir mamɨn anetaghizɨma a ghuaghira nguibar ekiamɨn dɨvazimɨn azenan irɨ.
25 Mas os seus discípulos o levaram de noite e o fizeram descer num cesto, através de uma abertura na muralha.
26 Ezɨ Sol Jerusalemɨn izegha, egha Iesusɨn suren gumaziba uaghan men aven angasa ami. Ezɨ me nɨghnɨzir gavgavim kamaghɨn an itir puvatɨ, a Iesusɨn suren gumazim, egha me bar an atiatingi.
26 Quando chegou a Jerusalém, tentou reunir-se aos discípulos, mas todos estavam com medo dele, não acreditando que fosse realmente um discípulo.
27 Ezɨ Barnabas a inigha an gun aposelbav kɨmasa zui. Egha a me mɨgei, Sol tuavimɨn ghua Ekiamɨn gani. Ezɨ Ekiam a mɨkeme, egha Damaskusɨn tavɨn atiatingizir puvatɨgha, Iesusɨn ziamɨn akam akuri.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como, no caminho, Saulo vira o Senhor, que lhe falara, e como em Damasco ele havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 Ezɨ Sol Jerusalemɨn deravɨra me koma aruava me ko ikia, egha atiatir puvatɨgha Iesusɨn ziamɨn akam kura ghuavɨra iti.
28 Assim, Saulo ficou com eles, e andava com liberdade em Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 Egha a Judan Grighɨn akam mɨgeir gumaziba ko me uariv gɨa uari adosi, ezɨ me a mɨsueghtɨ an aremeghasava ami.
29 Falava e discutia com os judeus de fala grega, mas estes tentavam matá-lo.
30 Ezɨ Kraisɨn adarasi kamaghɨn oregha fogha, egha a inigha Sesarian nguibamɨn ghuaghira, egha a isa Tarsusɨn nguibamɨn anemada.
30 Sabendo disso, os irmãos o levaram para Cesaréia e o enviaram para Tarso.
31 Ezɨ Judian Distrigh ko Galilin Distrigh ko Samarian Distrighɨn aven itir Kraisɨn adarasi, dughiar kamɨn navir amɨrɨzimɨn ikia deravɨra itima, Godɨn Duam gavgavim me ganɨdi. Ezɨ Kraisɨn adarazir dɨbobonim ghuavanadi. Gumazamiziba Godɨn atiatiava an apengan iti.
31 A igreja passava por um período de paz em toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Ela se edificava e, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número, vivendo no temor do Senhor.
32 Ezɨ Pita nguibaba bar dagh aruigha, egha Lidan nguibamɨn itir Godɨn gumazamizibar ganasa zui.
32 Viajando por toda parte, Pedro foi visitar os santos que viviam em Lida.
33 Egha nguibar kamɨn gumazir mam bato, an ziam Ainias. An soroghafariba amɨrazɨma, ezɨ a 8 plan azenibar mɨsiamra iti.
33 Ali encontrou um paralítico chamado Enéias, que estava acamado fazia oito anos.
34 Ezɨ Pita kamaghɨn a mɨgei, “Ainias, Krais Iesus nɨ gamizɨ, nɨ dera. Nɨ dɨkavigh uan akuriam apɨrigh.” Ezɨ Ainias zuamɨra dɨkafi.
34 Disse-lhe Pedro: "Enéias, Jesus Cristo vai curá-lo! Levante-se e arrume a sua cama". Ele se levantou imediatamente.
35 Ezɨ Lidan nguibam ko Saronɨn danganir voroghɨra irɨghav itimɨn itir gumazamiziba, me an ganigha uan navibagh iragha Iesus bagha ize.
35 Todos os que viviam em Lida e Sarona o viram e se converteram ao Senhor.
36 Ezɨ Jopan nguibamɨn suren amizir mam iti, an ziam Tabita, Grighɨn akamɨn an ziam Dorkas, a zurarama arazir aghuibagh amuava gumazir onganaraziba akurvasi.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita, que em grego é Dorcas, que se dedicava a praticar boas obras e dar esmolas.
37 Ezɨ dughiar mamɨn arɨmariam a inizɨma an areme. Ezɨ me an kuam ruegha a isava ghuriar pɨn itimɨn anetɨ.
37 Naqueles dias ela ficou doente e morreu, e seu corpo foi lavado e colocado num quarto do andar superior.
38 Jopan nguibam Lidan nguibam boroghɨra iti, kamaghɨn suren gumaziba kamaghɨn orazima, Pita Lidan itima, ezɨ me gumazir pumuning a mɨkɨmasa aning amadazɨma aning zui. Ezɨ aning ghua a mɨgɨa ghaze, “E uari, nɨ zuamɨra datɨrɨghɨra ga ko izɨ!”
38 Lida ficava perto de Jope, e quando os discípulos ouviram falar que Pedro estava em Lida, mandaram-lhe dois homens dizer-lhe: "Não se demore em vir até nós".
39 Ezɨ Pita aning ko ghuava otogha egha maghɨra ghuriar pɨn itimɨn ghuavanabo. Ezɨ amizir odiarir pura itiba an mɨriamɨn tuivighav ikiava, aziava egha uan korotiaba ko korotiar azenan azuir Dorkas me ko angamra ikia me bagha ingariziba an akakasi.
39 Pedro foi com eles e, quando chegou, foi levado para o quarto do andar superior. Todas as viúvas o rodearam, chorando e mostrando-lhe os vestidos e outras roupas que Dorcas tinha feito quando ainda estava com elas.
40 Ezɨ Pita gumazamiziba bar me amangizɨ me azenan ghue. Ezɨ a uan tevimning apɨrigha God ko mɨgei. Egha a raghrɨghava amizir aremezim garava ghaze, “Tabita, nɨ dɨkafigh.” Ezɨ a uan damazimning kuigha egha Pitan apigha, egha dɨkavigha apera.
40 Pedro mandou que todos saíssem do quarto; depois, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para a mulher morta, disse: "Tabita, levante-se". Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Ezɨ Pita an akuragha a fezɨ a dɨkavigha tu. Ezɨ a nɨghnɨzir gavgavim God baghavɨra itir gumazamizir odiaribar diagha men akazɨ me gari, an angamra iti.
41 Tomando-a pela mão, ajudou-a a pôr-se de pé. Então, chamando os santos e as viúvas, apresentou-a viva.
42 Ezɨ Jopan itir gumazamiziba bizir kamɨn eghaghanim baregha men avɨriba nɨghnɨzir gavgavim Ekiamɨn iti.
42 Este fato se tornou conhecido em toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Ezɨ Pita dughiar mabar Jopan itir gumazir asɨzir inibar bizibar ingarir mam, an ziam Saimon, a ko ike.
43 Pedro ficou em Jope durante algum tempo, com um curtidor de couro chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.