Lucas 8
Hill Madia (MRR) vs NAA
1 पया येसु सबे नाह्कने, देवुळि मन्कलोरगा राजेम कीयनद बेसता कबुरतुन पोकुर कीसोर तिरियलाह बोटटोग़. ओना संगे ओनाङ बळयिर बारा मुलु मंदुर.
1 Aconteceu, depois disso, que Jesus andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus. Iam com ele os doze discípulos,
2 ओसो उचुक आस्क वने ओरा संगे मंदुङ, अविस्कनग्डाहि मुने रोगह्किन, देयह्किन येसु पूंडिस मतोग़. उंदि मग्डला नाटेना मरिया पेदिरता आंचाळ अगा मता, येसु तानग्डाहि एळुङ देयह्किन पेसिह कीस मतोग़.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 दुस्रा आंचाळि इतेके योहना पेदिरतदु, अद कुजा इनवाल एरोद राजाना लोतुन ऊळेवाळे केवाना मुते मता. ओसो उंद सूसना पेदिरतद मता. इद्रम वेल्लाङे आस्क मताङ. इव आस्कु, तमाङ कोताङ येसुना सेवातुह्क कर्सा कींदुङ.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Suzana e muitas outras, as quais, com os seus bens, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 अद्रमलेह्काने उंद दिया, येसुनगा नाह्क-नाह्कनाहि लोकुर वासोरेन मंदुर, वासि वेल्लामुलु अगा जमा आसोर मतोर. अस्के येसु ओरिन उंद पुन्पिह कीयनद पीटो इद्रम वेहतोग़.
4 Quando uma grande multidão se reuniu e pessoas de todas as cidades vieram até Jesus, ele disse por parábola:
5 “उंद दिया ओर्वोग़ मन्कल विजा वीतलाह पेसतोग़. ओग़ वीतनेके उडुन विजा अग़दगा अरता, अदिनु अग़दुह्क अनवालोर ओय्ह्कतोर, ओसो पिटेङ वासि कतम तिताङ.
5 — Um semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 उडुन विजा आद बंडाना जागाते अरता, (आदतगा पोग़ोन बर्बर तोळ्यो मताह्कु) मोन्ह्टटा. मति एद तेग़तस्के पदन लेवाह्कु, पोर्ह्काङ वाग़िस डोलताङ.
6 Outra parte caiu sobre a pedra e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 उडुन विजा कोये-जपिना जागाते अरता. पया कोये-जपिङ वने, वंज-सोपता संगे बेर्सिसि, वंज-सोपतुन हव्कताङ, बेर्स एवोङ.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e os espinhos, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 उडुन विजा इसि राब जागाते अरता. अरताह्कु अद उंद-उंद मोदुदुह्क नूटुह्काय (100) एक्वा पंटा वाता,” इनजोर येसु वेहतोग़. इव पोल्लोङ वेहचि, येसु जोरते केयिस इद्रम इतोग़, “मियग्डाहि बोरिह्क पुनदलाह गिर्दा मन्ह्ता, ओर नावा पोल्लोतुन बेस केंजिर!” इतोग़.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cem por um. Dizendo isto, Jesus clamou:
9 पया येसुनाङ कग़यवालोर ओनगा वासि ताल्ह्कतोर, “इद पुन्पिह कीयनद पीटोता बाताल अर्तम आस्ता गूरु?” इतोर.
9 Então os discípulos de Jesus lhe perguntaram o que significava essa parábola.
10 येसु ओरिन इतोग़, “मीक इतेके देवुळि तना राजेमताङ मकतव पोल्लोन पुनदलाह बुद ईता. दुस्रोरिह्क बार इव मकतव पोल्लोन, नना पुन्पिह कीयनव पीटोने वेहतह्नन. इतेके:
10 Jesus respondeu:
11 “इद पुन्पिह कीयनद पीटोता अर्तम इद्रम मन्ह्ता. अद विजा इतेके देवुळता पोल्लो आंदु.
11 — Este é o significado da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 विजा अरतद अग़ि इहलेह्का आस्ता. देवुळता पोल्लोतुन बोराय केंजिह्तोर, अस्के ओर विस्वस कीसि, देवुळ ईयनद पिसमुळतुन दोर्किह केमाकिर इनजोर, ओरा जीवातगा वीततद विजातुन, देयह्कना मुक्याल वासि माग़्ङनाह कीस्ता.
12 Os que estão à beira do caminho são os que a ouviram; depois vem o diabo e tira-lhes a palavra do coração, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 बेद आदतगा विजा अरता, अद इहलेह्का आस्ता. बोर पोल्लोतुन गिर्दाते चट्नेन केंजिह्तोर, मति अद पोल्लो ओरा जीवाते गडवाह्कु, गळ्के बहे विस्वस कीस्तोर. पया देवुळता पोल्लोतुन नमतेनाह्क अड्सनाय, तिपलाय वाता इतेके, चट्नेन ओर विस्वसताह जेक आस्तोर.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria. Estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 कोये-जपिनगा अरतद विजाता जागा इहलेह्का आंदु. बोर पोल्लोतुन केंजिह्तोर, मति मनेक मनेके, सम्सरमताङ आल्सुळ्क, अनम-दनमता उळ्बे, इद दुनियाता गिर्दाता लालुस, इवु देवुळता पोल्लोतुन ओरा जीवातगा बेर्स एवोङ. पया अद पोल्लो बातय पाय्दाता आयो.
14 A parte que caiu entre espinhos, estes são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 मति राब जागा इहलेह्का आंदु. बोर आपुना जीवातगा बेस-नेह्ना सेतेम बुदते पोल्लोतुन केंजिसि तासिह्तोर. पया ओर आरेम आयवालेवा, देवुळतुह्क विचर वातव कबस्क कीसोर दास्तोर,” इनजोर वेहतोग़.
15 A parte que caiu na terra boa, estes são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 ओरिन ओसो येसु वेहतोग़, “बोग़ाय चिमलि नीर्विह कीसि, डूटलोप्पा मुळ्हच तासनोग़ा? इलवेके कटुल इळ्न तासनोग़ा? आयो, मति लोप्पा ओळियवालोरिह्क वेह्च दिसि इनजोर, तान बोव्लापोग़ोन तासिह्तोग़.
16 — Ninguém, depois de acender uma lamparina, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a num lugar em que ilumina bem, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 अद्रमे सबे मकिह कीतव पोल्लोङ पङ्ने आयनुङ, इद्रमता वेला वायग़ा.
17 Não há nada oculto que não venha a ser manifesto, nem escondido que não venha a ser conhecido e revelado.
18 अदिनेनाह्क देवुळता पोल्लोतुन बेस केंजाटु, बाराह्क इतेके, बोनगा पुनदनद बुद मन्ह्ता, ओन्कु देवुळि ओसो इंका ईयग़ा. मति बोनगा पुनदनद बुद इले, ओनगा बेचोन बुद दिसिह्ता, तान वने देवुळि ऊंदिस ओयग़ा,” इनजोर वेहतोग़.
18 Portanto, vejam como vocês ouvem. Porque ao que tiver, mais será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 पया अस्केन येसुना तलोग़ि, ओनाङ तमोर, ओनगा कलियलाह वातोर. मति वेल्लाय मुल सर्ने मताह्कु, ओना एरे दाया पग़वोर.
19 A mãe e os irmãos de Jesus chegaram até onde ele estava, mas não podiam aproximar-se por causa da multidão.
20 अदिनेनाह्क बोरो येसुन वेहतोर, “गूरु, नीवा यायालि, नीवा तमोर नीक कलियलाहि पलते केपतोर,” इतोर.
20 E lhe comunicaram: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo.
21 इतस्के येसु ओरिन इतोग़, “केंजाटु, देवुळता पोल्लोतुन केंजिसि अहलेह्का ताकवालोरे, नावा यायालि, नावाङ तमोर आंदुर,” इतोग़.
21 Jesus, porém, lhes respondeu:
22 पया उंद दिया इद्रम आता इतेके, येसु तनाङ कग़यवालोरा संगे, गालिल सम्दुरते उंद ओडातगा तग़्ङतोग़. तग़्ङिसि ओरिन “अलेट! सम्दुरता अबर दडटेके दाकल,” इतोग़. इतस्के ओर दायलाह पेसतोर.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, Jesus entrou num barco em companhia dos seus discípulos e lhes disse: E partiram.
23 ओर अनेक अनेके येसु उंजतोग़. अस्के सम्दुरतगा बेरा दूंदि वाता. वासि बेराङ-बेराङ लच्काने ओरा ओडातगा एग़ निंदलाह आता. अस्के ओर पका तिपलते अरतोर.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, e eles corriam perigo.
24 पया कग़यवालोर येसुनगा वासि, ओन तेहतोर. तेहचि इतोर “ए गूरु, तेदा! माट मुळ्न्दिह्नल,” इनजोर केयतोर. केयतस्के पया येसु तेदतोग़. तेदिसि दूंदतुन ओसो एताङ लच्काङ वायनविन दगाङ ईतोग़. अस्के तोप्नेन दूंद-मुर्गम मायता, ओसो लच्काङ वने मेर्क्ने आताङ.
24 Chegando-se a Jesus, os discípulos o despertaram, dizendo: — Mestre, Mestre, estamos perecendo! Levantando-se, Jesus repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou e ficou bem calmo.
25 पया येसु कग़यवालोरिन इतोग़, “(नना मीकु पिसिह कीकन इनजोर,) नावा पोग़ोन विस्वस केविरा?” इतोग़. मति ओर पका रेयिसि, तमतमाय, “अलाले! वळ्दुन, एतुन उकुम ईस्तोग़, अव रेंड आसि वेना उकुमतुन केंजिह्ताङ अयो, इतेके वेग़ बेद्रमतोग़ मन्कल मनदनोग़ रा!” इनजोर ओर बामतोर.
25 Então Jesus lhes perguntou: Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: — Quem é este que até manda nos ventos e nas ondas, e lhe obedecem?
26 पया ओर गालिल पटटाहि सम्दुरतुन वेंडिसि, गिरासेनिर इनवालोर दुस्रा जाततोरा एरियातगा एवतोर.
26 Então rumaram para a terra dos gerasenos, que fica de frente para a Galileia.
27 येसु तनाङ कग़यवालोर बार ओडाताहि रेगताहे, देयह्क पोयतोग़ गिरासा सहरतोग़ ओर्वोग़ मन्कल ओरगा वातोग़. ओग़ वेल्लाङे दियानाहि गेंदेङ केग़वा कूळलिय मंदोग़, ओसो लोन वने मनवा, डोलतोरिन पोहतनाङ पांजानगा मंदोग़. पांजानगा मनवाल देयह्क पोयतोग़ु|alt="Demoniac among caves" src="LB00303B.JPG" size="col" loc="ap" ref="8:27"
27 Logo que Jesus desembarcou, veio da cidade ao seu encontro um homem possuído de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos túmulos.
28 — ausente —
28 Quando ele viu Jesus, prostrou-se diante dele, dizendo com voz forte: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-lhe que não me atormente.
29 — ausente —
29 Porque Jesus havia ordenado ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se havia apoderado dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e correntes, despedaçava tudo e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 येसु ओन, “नीवा पेदिर बाताल?” इनजोर ताल्ह्कतोग़. ताल्ह्कतस्के, ओन वेल्लाङे देयह्क पोस मताह्कु, “वेल्लाटोरोम” इतोग़.
30 Jesus perguntou a ele: Ele respondeu: — Legião. Isto porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 पया अव देयह्कु, येसुन इद्रम अर्जि कींदुङ इतेके, “माक देयमदीपता सिक्सा-बोंदातगा दायलाह उकुम एमा.
31 Estes pediram a Jesus que não os mandasse para o abismo.
32 ओके ऊळा, अगा मेटातगा वेल्लाङे गोह्ड पदिङ मेयसोर मन्ह्ताङ. माक अव पदिनगा लोहचीम,” इनजोर येसुन इताङ. अस्के अविस्किन येसु पदिनगा दायलाह ईतोग़.
32 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali no monte. E os demônios pediram a Jesus que os deixasse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 ईताहे देयह्क चट्नेन ओग़ मन्कनग्डाह पेसिस, पदिना गोह्डटगा तुर्म्ने नेङताङ. अस्के गोह्ड पदिङ अद मेटा ओळ्सिये मुटेङ-मुळ्गेङ आसोर वितिस, सम्दुरता एतगा अर्सि कतमे मुळ्न्दिस डोलताङ.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 पया पदिङ मेहवालोर इद्रम आतदिन ऊळिसि, रेयिस विततोर. वितिसि इद पोल्लोतुन गिरासा सहरतगा, ओसो एरे-गूरेताङ नाह्कनगा अन्जि वेहतोर.
34 Vendo o que tinha acontecido, os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 वेहतस्के बाताल बाताल आता, तान ऊळलाहि अग्डा लोकुर येसुनगा वातोर. वासि देयह्क पेसिस विततोग़ मन्कल येसुनाङ काल्कना एरे उदिस मतद ऊळतोर. ओसो ओग़ बेस गेंदेङ केग़्सि, बेस बुदते मतोग़. इदिन ऊळिसि, नाटेनोर येसुन रेयतोर.
35 Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido. Aproximando-se de Jesus, encontraram o homem de quem tinham saído os demônios, vestido, em perfeito juízo, sentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 अगा येसु कीतद कबळतुन ऊळतोर मन्कलोर, ओग़ बेद्रम बेस आतोग़, अद कतमे लोकुरिह्क वेहतोर.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como o endemoniado tinha sido salvo.
37 अस्के मावाङ कतम पदिङ बूळेम आताङ इन्जि, गिरासेनिरा एरियातोर सबेटोर पका रेयिसि, “निमा मयगा मनमा, इग्डाहि पेसिस अन,” इनजोर येसुन अर्जि कीतोर. अदिनेनाह्क येसु तनाङ कग़यवालोर बार, पेसिस दायलाह ओडातगा उदतोर.
37 Todo o povo da terra dos gerasenos pediu a Jesus que se retirasse, pois ficaram com muito medo. E Jesus, entrando de novo no barco, voltou.
38 येसु अग्डाहि दायह्पा, देयह्क पेसिस विततोग़ मन्कल, “नाक नीवा संगे वायलाह ईम, गूरु!” इनजोर अर्जि कीतोग़. मति येसु ओन इद्रम इनजोर मल्हच लोहतोग़ इतेके,
38 O homem de quem tinham saído os demônios lhe pediu que o deixasse estar com ele. Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 “आयो निमा मल्स अन! देवुळि नियेनाह्क बेद्रमता कबळ कीता, तान मियग्डोरिन वेहा,” इनजोर इतोग़. इतस्के ओग़ मन्कल अग्डाहि मल्सि, तनेनाह्क येसु कीतद बेरा कबळतुन, कतम सहरमेटोरिह्क पूरा वेहचोर तिरियतोग़.
39 — Volte para a sua casa e conte tudo o que Deus fez por você. Então ele foi, proclamando por toda a cidade o que Jesus lhe tinha feito.
40 पया येसु सम्दुरतुन वेंडिसि, गालिल पटटे मल्स वातोग़. अस्के ओग़ वायनदिन अग़ ऊळसोर मतोर सबेटोर लोकुर, ओन ऊळिसि पका गिर्दा आतोर.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 अचोटेने ओर्वोग़ यारोस पेदिरतोग़ पेदामन्कल येसुनगा वातोग़. ओग़ अग्डा यहुदिरा पार्तना कीयनद लोता मुक्याल मतोग़. ओग़ येसुनाङ काल्क अर्सि, “नावा लोन दय” इनजोर अर्जि कीतोग़.
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, suplicou-lhe que fosse até a sua casa.
42 बाराह्क इतेके ओना बारा वय्सता मयाळि बेमरते डोललाह आस मता.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava morrendo. Enquanto Jesus caminhava, as multidões o apertavam.
43 अस्के अद मुडगा उंद आंचाळ मता. अद आंचाळ बारा वर्सानाहि कुर्माते बादा आंदु. [अदु तनाङ पूरा कोताङ मत एवालोरिह्क ईसि मारिह कीता,] मति तान बोग़े सव्रे कीया पग़वोग़.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia e que havia gastado todos os seus bens com os médicos, sem que ninguém a pudesse curar,
44 अद आंचाळ येसुन ऊळिसि, ओना पयाह वाता, वासि ओना गेंदे कोङतुन कुस्क्ने बोयता. बोयताहे ताना कुर्माता बादा मायता.
44 veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele. E logo a hemorragia dela estancou.
45 अस्के येसु “नाक बोग़ बोयतोग़ रा?” इनजोर ताल्ह्कतोग़. ताल्ह्कतस्के अगा मतोरु, “माट आयोम! माट आयोम!” इनजोर इतोर. पया पत्रु इतोग़, “गूरु! इद मुल नीवा सर्ने मन्जि, नियके दोबेङ-नूकेङ कीसोर, वेल्लाटोर बोयिस मनदनुर,” इतोग़.
45 Mas Jesus perguntou: Como todos negassem, Pedro disse: — Mestre, é a multidão que o rodeia e aperta!
46 मति येसु इतोग़, “आयो, बोग़ो मति सव्रेम आयनेनाह्क नाक बोयतोग़, नयग्डा सव्रे कीयनद लावते ओग़ बेस आतदिन पुतन,” इतोग़.
46 Mas Jesus insistiu:
47 अद आंचाळ पया, नना बोयतदिन वेग़ पुतोग़ इनजोर, रेयते साङसोर वासि, येसुनाङ काल्क अरता. अर्सि ओन बाराह्क बोयता, ओसो बेद्रम चट्नेन सव्रेम आता, इद पोल्लोतुन सबेटोर लोकुरा मुनेह वेहता.
47 A mulher, vendo que não podia passar despercebida, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante de Jesus, declarou, à vista de todo o povo, o motivo por que havia tocado nele e como imediatamente tinha sido curada.
48 वेहतस्के येसु तान इतोग़, “बायि! नना नीक सव्रे कीकन इन्जि, निमा विस्वस कीताह्के बेस आतिन, गिर्दाते अन,” इनजोर इतोग़.
48 Então Jesus lhe disse:
49 येसु इद्रम वेहनेकेन, यारोस पेदिरतोग़ मुक्याना लोताहि ओर्वोग़ मन्कल वासि, इद्रम ओन वेहतोग़, “नीवा मयाळ हाता रा! इंजेके गूरु लोन वासाय बाताल पाय्दा, ओग़ मल्स अनेग़!” इतोग़.
49 Enquanto Jesus ainda falava, veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; não incomode mais o Mestre.
50 अस्के येसु इदिन केंजिसि, यारोसिन इतोग़, “निमा रेयमा! नावा पोग़ोन विस्वस तासा! अद पिसग़ा,” इतोग़.
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse:
51 पया येसु यारोसना लोन अतोग़, अन्जि पिला मतद अराता लोप्पा बोरिने ओळिय एवा, सिरप पत्रु, योहन, याकुब ओसो हाता पिलाता तलोग़-तपे, वेरिन पोसि लोप्पा ओळियतोग़.
51 Tendo chegado à casa, Jesus não permitiu que ninguém entrasse com ele, a não ser Pedro, João e Tiago, além do pai e da mãe da menina.
52 सबेटोर लोकुर अद पिलातेनाह्क अळसोर-केयसोर मतोर. अस्के येसु ओरिन “अळमाटु! पिला हायो, अद निद्रतेन मन्ह्ता!” इतोग़.
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas Jesus disse:
53 अस्के पोहता वाता मुलु, अद पिला हाता इनजोर पुन्ज मतोर. अदिनेनाह्क येसु इतद पोल्लोतेनाह्क ओर कवतोर.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 पया येसु अद पिलाता कयदुन पोसि, “अले पिला! तेदा!” इनजोर जोरते इतोग़.
54 Mas Jesus, tomando-a pela mão, disse em voz alta:
55 इतस्के ताना जीवा मल्स वाता, अस्के अद चट्नेन तेदिस उदता. पया “तेन्क बातालाय तिनदलाह ईम्ह्ट,” इनजोर येसु वेहतोग़.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 इदिन ऊळिसि, पिलाता तलोग़-तपे पका बामतोर. मति “इद पोल्लोतुन बोन्के वेहमाटु,” इनजोर येसु ओरिन उकुम इतोग़.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.