João 6
Hill Madia (MRR) vs NVT
1 ताना पया येसु गालिल सम्दुरता (इतेके तिबिरिया सम्दुरता) अबर दडटेके तनाङ कग़यवालोरा संगे वेंडिस वातोग़.
1 Depois disso, Jesus atravessou o mar da Galileia, conhecido também como mar de Tiberíades.
2 ओग़ वेल्लाङे रोगह्किन सव्रे कीयनव सीनान ऊळसोर मताह्कु, वेल्लाय मुल ओना पयाह पयाह अंदुर.
2 Uma grande multidão o seguia por toda parte, pois tinham visto os sinais que ele havia realizado ao curar os enfermos.
3 पया येसु ओसो ओनाङ कग़यवालोर, ओना संगे गुड्रापोग़ोन अतोर. अगा ओग़ु ओरिन काग़्हतलाह उदतोग़.
3 Então Jesus subiu a um monte e sentou-se com seus discípulos.
4 अद तूकने यहुदि लोकुरा आवना पंडुम एरे एव्स मता.
4 Era quase tempo da festa judaica da Páscoa.
5 — ausente —
5 Jesus logo viu uma grande multidão que vinha a seu encontro. Voltando-se para Filipe, perguntou: “Onde podemos comprar pão para alimentar toda essa gente?”.
6 — ausente —
6 Disse isso para pôr Filipe à prova, pois já sabia o que ia fazer.
7 “गूरु, आट नेलाना कूलताङ कोताने, आरिङ असिस ईतेकाय, वेर सबेटोरिह्क किळ्केङ वने आलोङ आयनुङ,” इन्जि पिलिप येसुन इतोग़.
7 Filipe respondeu: “Mesmo que trabalhássemos vários meses, não teríamos dinheiro suficiente para dar alimento a todos!”.
8 — ausente —
8 Então um de seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, falou:
9 — ausente —
9 “Aqui está um rapaz com cinco pães de cevada e dois peixes. Mas que adianta isso para tanta gente?”.
10 पया येसु “लोकुरिन उदिह कीम्ह्टु” इनजोरे ओरिन इतोग़. अगा बेसतल रोंडा मताह्कु, अगा मतोरु जोक-जोक एयुङ अजर्क कोय्तोर तमा लोतोरा संगे उदतोर.
10 Jesus respondeu: “Digam ao povo que se sente”. Todos se sentaram na grama que cobria o monte. Só os homens eram cerca de cinco mil.
11 येसु पया कयदे आरिन, मीन्किन एचि, देवुळतुन जोहर कीतोग़. आरिनु, मीन्किनु, येसु बोल्गिह कीस्तोग़|alt="Jesus multiplies the bread and fish" src="011-feeding-5000.jpg" size="col" loc="aw" ref="6:11" जोहर कीसि तनाङ कग़यवालोरिह्क आरिङ वांटलाह ईतोग़, ओर पया सबेटोर उदतोरिह्क वांटटोर. अद्रमे ओर बेचोक इतेक अचोक मीन्क वने तूसिसीतोर.
11 Então Jesus tomou os pães, agradeceu a Deus e os repartiu entre o povo. Em seguida, fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 ओर कतमतोर पंजनाह तितोर, पया “इंजेक बातय उगस पोवयनायो इन्जि, पिसताङ-मयताङ किळ्केङ जमा कीम्ह्ट,” इन्जि येसु तनाङ कग़यवालोरिन वेहतोग़.
12 Depois que todos estavam satisfeitos, Jesus disse a seus discípulos: “Agora juntem os pedaços que sobraram, para que nada se desperdice”.
13 पया कतम मुल तिन्जि तेदतस्के, सेन जोनानाङ एयुङ आरिनग्डाहि पिसताङ-मयताङ किळ्केङ जमा कीतस्के, अव बारा डालाङ निंदताङ.
13 Eles juntaram o que restou e encheram doze cestos com as sobras.
14 येसु कीतद इचोटा बेरा सीनातुन ऊळिसि, लोकुर इनदलातोर, “बोग़ मोसानलेह्का देवुळता कबुरतोग़ इद दुनियाते वावाल मतोग़, ओग़ निटमे वेग़े आंदोग़ रो!”
14 Quando o povo viu Jesus fazer esse sinal, exclamou: “Sem dúvida ele é o profeta que haveria de vir ao mundo!”.
15 लोकुर नाक पोसि राजाल कीयलाहि ऊळिह्तोर इन्जि येसु पुताह्कु, ओग़ वग़ोग़े पेसिस गुड्रापोग़ोन अतोग़.
15 Jesus sabia que pretendiam obrigá-lo a ser rei deles, de modo que se retirou, sozinho, para o monte.
16 मुलतस्के येसुनाङ कग़यवालोर सम्दुरतेके ओळ्सिये अतोर.
16 Ao entardecer, os discípulos de Jesus desceram à praia,
17 ईकळ आस मता, मति येसु ओरगा वावाय मतोग़. अदिह्कु ओर कापेर्नाग़ दायलाह ओडाते उदिसि, सम्दुरतुन वेंडसोर मतोर.
17 entraram no barco e atravessaram o mar em direção a Cafarnaum. Quando escureceu, porém, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 अस्के बेरा दूंद वाताह्कु, सम्दुरता एग़ पकाय गोकिंदु.
18 Logo, um vento forte veio sobre eles, e o mar ficou muito agitado.
19 ओर रेंड कोस्क बार जागा ओडा वग़्हचोर अतापया, ऊळाटु, येसु एता पोग़ोट्क ताकसोरे, ओडाता एरे वायनदिन ऊळिसि, ओर पकाय रेयतोर.
19 Depois de remarem cinco ou seis quilômetros, de repente viram Jesus caminhando sobre o mar, em direção ao barco. Ficaram aterrorizados,
20 मति येसु ओरिन आळो कीस इतोग़, “ननाय आंदन, रा! रेयमाटु.”
20 mas ele lhes disse: “Sou eu! Não tenham medo”.
21 ओन ओडातगा उदिह कीयलाह, ओरा गिर्दा मता. अस्के दोम्क्नेन ओडा ओरा दायनद जागाते, अबर बाजे दडकचुल एवता!
21 Eles o receberam no barco e, logo em seguida, chegaram a seu destino.
22 — ausente —
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar viu que os discípulos haviam pegado o único barco dali e que Jesus não fora com eles.
23 — ausente —
23 Alguns barcos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde o povo tinha comido os pães depois que o Senhor os abençoou.
24 अदिह्कु इगा येसु इलेग़, ओनाङ कग़यवालोर वने इलेर इतेके, ओग़ु कापेर्नाग़ सम्दुरकचुल ताकसोरे अन्ज मनदनोग़ बहे, इन्जि वेर लोकुर विचर कीतोर. विचर कीसि वेर वने पया येसुन पर्ह्कलाह ओडाने उदिसि, अबर दडटा कापेर्नाटे एवतोर.
24 Quando a multidão viu que nem Jesus nem os discípulos estavam ali, todos entraram nos barcos e atravessaram para Cafarnaum, a fim de procurá-lo.
25 पया येसु अबर दडटगा कलियतस्के, “इचोन चट्पिट बह वातिन, गूरु?” इनजोर लोकुर ताल्ह्कतोर.
25 Encontraram-no do outro lado do mar e lhe perguntaram: “Rabi, quando o senhor chegou aqui?”.
26 अस्के येसु ओरिन इतोग़, “इह केंजाट, नना सेतेम वेहतह्नन, मीटु नावाङ बामिह कीयनाङ सीनाङ ऊळताह्कु आयो, मति पंजनाह आरिङ तिताह्कु, ओसोवन दोर्कनुङ बहे इनजोर नाक पर्ह्किह्निर.
26 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: vocês querem estar comigo não porque entenderam os sinais, mas porque lhes dei alimento.
27 अवयनद तिंडटा पेग़्के अनमाट, मति अमेसाता पिसमुळ ईयनद, बेस्केन अववदु तिंडटुन पर्ह्काटु. इद्रमता तिंडि माने-मन्कना नडुम पुटटोनन, नना मीक ईकन. बाराह्क इतेके अदिन ईयनद अदिकर नावा देवुळबाबाल नाक ईतोग़,” इनजोर इतोग़.
27 Não se preocupem tanto com coisas que se estragam, como a comida, mas usem suas energias buscando o alimento que permanece para a vida eterna, o qual o Filho do Homem pode lhes dar. Pois Deus, o Pai, colocou em mim seu selo de aprovação”.
28 “माट बह कीकोम इन्जि देवुळता विचर मन्ह्ता, गूरु?” इनजोर ओर येसुन ताल्ह्कतोर.
28 “Nós também queremos realizar as obras de Deus”, disseram eles. “O que devemos fazer?”
29 अस्के येसु ओरिन इतोग़, “मीट बहे केमाटु, मति देवुळ लोहतोना पोग़ोन, इतेके नावा पोग़ोन मीट बर्वस तासना, इदे मीट कीयना इन्जि, देवुळता विचर मन्ह्ता,” इतोग़.
29 Jesus lhes disse: “Esta é a única obra que Deus quer de vocês: creiam naquele que ele enviou”.
30 अग्डोर नाटेनोर ओन ताल्ह्कतोर, “अह इतेके माट नीक नमना इन्जि, माक बेद्रमता सीना तोहतकिन? निमा बाताल कीकिन?
30 Eles responderam: “Se deseja que creiamos no senhor, mostre-nos um sinal. O que o senhor pode fazer?
31 मावोर मुनेतोर पेदल्कु पेळ्ह्कल बूमते देवुळदीपताहि अर्हतदु ‘मना’ इनदनद तिंडि तितोर.सास्त्रमते वने मोसा मुय्तोना लोप्पा रासतद मन्ह्ता: ओग़ ओरिह्क तिनदलाहि पोग़ोटा बूमताहि तिंडि ईतोग़, इनजोर रासतद मन्ह्ता.”
31 Afinal, nossos antepassados comeram maná no deserto! As Escrituras dizem: ‘Moisés lhes deu de comer pão do céu’”.
32 येसु पया ओरिन इतोग़, “इह केंजाट, नना सेतेम वेहतह्नन, पोग़ोटाहि तिंड अर्हतोग़ मोसा मुय्तोग़ आयोग़, नावा बाबाले मतोग़. ओसो इंजेके ओग़े पोग़ोटाहि वायनद करलता तिंडि मीक ईय्ह्नन इन्ह्तोग़.
32 Jesus disse: “Eu lhes digo a verdade: não foi Moisés quem lhes deu pão do céu. É meu Pai quem dá o verdadeiro pão do céu a vocês.
33 बाराह्क इतेके देवुळदीपताहि रेगिसि, इद दुनियातोरिह्क अमेसाता पिसमुळ एवाल, ओग़े देवुळ ईयनद तिंडि आंदोग़,” इनजोर इतोग़.
33 O verdadeiro pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo”.
34 “ए गूरु, इद्रमता तिंडि माकु अमेसा ईसोर मनु,” इनजोर ओर इतोर.
34 “Senhor, dê-nos desse pão todos os dias”, disseram eles.
35 येसु पया ओरिन इतोग़, “अमेसाता पिसमुळ ईयनद तिंडि ननान आंदन. बोर नयगा वायनुर, ओरिह्क बेस्केने कग़्व वसो आयग़ा. बोर नाक नमनुर, ओरिह्क बेस्केने एग़ उनडा वसो आयग़ा.
35 Jesus respondeu: “Eu sou o pão da vida. Quem vem a mim nunca mais terá fome. Quem crê em mim nunca mais terá sede.
36 मति मीट नावाङ डीसाताङ कबस्किन ऊळिस तेला, नना बोनन इन्जि मीट पुनवाह्कु, नाक नमविर इनजोर, मीक नना वेहच मतन.
36 Mas vocês não creram em mim, embora me tenham visto.
37 बोन-बोन नाक बाबाल ईस्तोग़, ओर कतमतोर नयगा वास्तोर. ओसो बोर नयगा वायनुर, ओरिन नना बेस्केन मल्हच लोहोन आयकन.
37 Contudo, aqueles que o Pai me dá virão a mim, e eu jamais os rejeitarei.
38 बाराह्क इतेके नना नावा विचरते कीयलाह आयो, मति नाक लोहतोना विचर मतप कीयलाह, देवुळदीपताहि रेगतन.
38 Pois desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou, e não minha própria vontade.
39 बोर मन्कलोरिन बाबाल नाक ईतोग़, ओरग्डाहि वग़ोग़ वने लेसनायो, मति ओर कतमतोरिन आक्रिता दियाते नना जीवा अर्हतना, इदे नाक लोहतोना विचर मन्ह्ता.
39 E esta é a vontade de Deus: que eu não perca um sequer de todos que ele me deu, mas que ressuscite todos no último dia.
40 बोर देवुळता मग़िन पुन्जि नाक नमनुर, ओरिह्क अमेसाता पिसमुळ दोर्कग़ा, ओसो नना ओरिन आक्रिता दियाते मल्स जीवा अर्हतना, इद्रम नावा बाबाना विचर मन्ह्ता,” इन्जि येसु इतोग़.
40 Pois é a vontade de meu Pai que todo aquele que olhar para o Filho e nele crer tenha a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia”.
41 देवुळदीपताहि रेगतद तिंडि ननान आंदन इनजोर येसु इताह्कु, यहुदिर तमतमाय येसुना लोप्पा मुयोग़ आंदुर.
41 Então os judeus começaram a criticá-lo, pois ele havia afirmado: “Eu sou o pão que desceu do céu”.
42 मुयोग़ आसोर ओर इतोर, “वेग़ इतेके योसेपना मग़ि येसु आयोया? वेना तलोग़-तपेन बह माट पुनोम? पया वेग़ नना देवुळदीपताह रेगतन इनजोर, बेद्रम इन्ह्तोग़?”
42 Diziam: “Este não é Jesus, filho de José? Conhecemos seu pai e sua mãe. Como ele pode dizer: ‘Desci do céu?’”.
43 अस्के येसु ओरिन इतोग़, “मीट-मीटे मुयोग़ आयमाट!
43 Jesus, porém, respondeu: “Parem de me criticar.
44 केंजाटु, नाक लोहतोग़ बाबाल ओस एवालेवा, बोग़े नयगा वाया पग़वोग़. ओसो ननाये ओन आक्रिता दियाते मल्स जीवा अर्हतकन.
44 Pois ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer a mim; e no último dia eu o ressuscitarei.
45 मुनेतोर देवुळता कबुरतोरा सास्त्रमते बह रासतद मन्ह्ता इतेके, ओर कतमतोरिन देवुळि काग़्हतग़ा, इद नाक नमवालोरा लोप्पा रासतदु. बोर बाबानग्डाहि केंजिसि कग़यिह्तोर, ओर नावाङ पोल्लोङ केंजलाह नयगा वास्तोर.
45 Como dizem as Escrituras: ‘Todos eles serão ensinados por Deus’. Todo aquele que ouve o Pai e aprende dele vem a mim.
46 ननान देवुळतेनाह वातन, नाक विळ्सिसि बोग़े देवुळबाबान ऊळोग़.
46 Não que alguém tenha visto o Pai; somente eu, que fui enviado por Deus, o vi.
47 इह केंजाट, नना सेतेम वेहतह्नन, नाक नमवालोरिह्क अमेसाता पिसमुळ दोर्कताये.
47 “Eu lhes digo a verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 अमेसाता पिसमुळ ईयनद तिंडि ननान आंदन.
48 Sim, eu sou o pão da vida!
49 मीवोर मुनेतोर पेदल्क पेळ्ह्कल बूमते देवुळ अर्हतद ‘मना’ इनदनद तिंडि तिन्ज तेला, ओर डोलतोर.
49 Seus antepassados comeram maná no deserto, mas morreram;
50 मति देवुळदीपताहि इळ्न रेगनद बेद तिंडटुन नना वेहतन, अदिन तिनवालोर अमेसा जीवात मनदनुर.
50 quem comer o pão do céu, no entanto, jamais morrerá.
51 देवुळदीपताह रेगतद जीवात मनदनद तिंडि ननान आंदन. बोर इद तिंडटुन तिनदनुर, ओर अमेसा जीवात मनदनुर. इद तिंडि नावा मेंदुल आंदु, इदिन नना दुनियातोरा पिसमुळतेनाह्कु ईकन,” इनजोर येसु इतोग़.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá para sempre; e este pão, que eu oferecerei para que o mundo viva, é a minha carne”.
52 इदिन केंजिसि यहुदिर तमतमाय जेटामारा आतोर, “वेग़ मन्कल माक तना मेंदुल तिनदलाह, बेद्रम ईयनोग़, अय?”
52 Então os judeus começaram a discutir entre si a respeito do que ele queria dizer. “Como pode esse homem nos dar sua carne para comer?”, perguntavam.
53 अस्के (नना दुनियातोर कतमतोरा पापमतेनाह्कु मोक आयकन, एनवालोरिह्के अद मोकता पाय्दा दोर्किह्ता, इदिन पुन्पिह कीयलाह) येसु इह वळ्ह्कतोग़, “इह केंजाट, नना सेतेम वेहतह्नन, नना माने-मन्कना नडुम पुटटोनन, नावा मेंदुदुन तिनवालेवा, ओसो नावा नेतुरतुन उनवालेवा, मीवा लोप्पा देवुळ ईयनद जीवा मनो आयग़ा, गोतो.
53 Então Jesus disse novamente: “Eu lhes digo a verdade: se vocês não comerem a carne do Filho do Homem e não beberem o seu sangue, não terão a vida em si mesmos.
54 मति बोर नावा मेंदुदुन तिन्ह्तोर, नावा नेतुरतुन उन्ह्टोर, ओरिह्क अमेसाता पिसमुळ दोर्किह्ता. ओसो आक्रिता दियाते नना ओरिन जीवा अर्हतकन.
54 Mas quem come minha carne e bebe meu sangue terá a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 बाराह्क इतेके नावा मेंदुलि करलता तिंडि आंदु; ओसो नावा नेतुरि करलता उंदि उनडनद आंदु.
55 Pois minha carne é a verdadeira comida, e meu sangue é a verdadeira bebida.
56 बोर नावा मेंदुदुन तिनदनुर ओसो नावा नेतुरतुन उनडनुर, ओर नयगा जोळेम आस मनदनुर, ओसो नना ओरगा जोळेम आस मनदकन.
56 Quem come minha carne e bebe meu sangue permanece em mim, e eu nele.
57 नाक लोहतोग़ जीवात मनवाल बाबाल, ओनाय मेटे नना वने जीवात मह्नन. अहलेह्का बोर नावा मेंदुदुन तिनदनुर, ओर वने नावा मेटे जीवात मनदनुर.
57 Eu vivo por causa do Pai, que vive e me enviou; da mesma forma, quem se alimenta de mim viverá por minha causa.
58 देवुळदीपताहि रेगतद करलता तिंडि ननान आंदन. मीवोर मुनेतोर पेदल्क मना तिन्ज तेला ओर डोलतोर, अद्रमलेह्का इद तिंड आयो. मति बोर इद तिंडटुन तिनदनुर, ओर अमेसा जीवात मनदनुर,” इन्जि येसु काग़्हतोग़.
58 Eu sou o verdadeiro pão que desceu do céu. Seus antepassados comeram maná e morreram; quem comer este pão não morrerá, mas viverá para sempre”.
59 कापेर्नाटे मनदनद पार्तनाता लोते येसु काग़्हनेके, इव इचोक गोटिङ वळ्ह्कतोग़.
59 Ele disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 इव गोटिङ केंजिसि, येसुनाङ कग़यवालोर वेल्लाटोर इतोर, “माकु एग़्ङ वास्ता, रा! इविन बोग़ केंजनोग़?”
60 Muitos de seus discípulos disseram: “Sua mensagem é dura. Quem é capaz de aceitá-la?”.
61 नावाङ कग़यवालोर तमतमाय मुयोग़ आस्तोर इन्जि, येसु तना पोटालोप्पा पुतोग़. पुन्जि इतोग़, “मीक इव गोटिङ केंजिस, एग़्कुळलेह्का आस्ताया?
61 Jesus, sabendo que seus discípulos reclamavam, disse: “Isso os ofende?
62 माने-मन्कना नडुम पुटटोनन, नना बेगा मुने मतन, अगा पोग़ोन मल्स दायनस्के, मीट नाक ऊळकिर अस्के, मीट बह इनदकिर?
62 Então o que pensarão se virem o Filho do Homem subir ao céu, onde estava antes?
63 मन्कना बुदते विचर केमाटु, ताना पाय्दा बातय इले. मति देवुळता जीवाताहि दोर्कनद बुदते ताकतेकेने, मीकु तानग्डाहि करलता पिसमुळ दोर्कग़ा. बेव गोटिङ नना मीक वेहतन, अव देवुळता जीवाताङ गोटिङ आंदुङ, अविन नमतेके मीकु करलता पिसमुळ दोर्कग़ा.
63 Somente o Espírito dá vida. A natureza humana não realiza coisa alguma. E as palavras que eu lhes disse são espírito e vida.
64 मति मियग्डाहि उय्तुर नावाङ पोल्लोन नमवोरिर मह्निर,” इनजोर येसु इतोग़. बाराह्क इतेके नमवोर बोरु, ओसो बोग़ नाक कोंटेतोरा कयदे पोसीयनोग़ इनजोर, येसु मुनेन पुन्ज मतोग़.
64 Mas alguns de vocês não creem em mim”. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem não acreditava nele e quem iria traí-lo.
65 पया येसु इतोग़, “अदिह्क मीक नना वेहच मतन इसि, बाबाल देय्वा एवालेवा, बोग़े नयके वाया पग़वोग़ इनजोरे.”
65 E acrescentou: “Por isso eu disse que ninguém pode vir a mim a menos que o Pai o dê a mim”.
66 अस्केडाहि येसुनाङ कग़यवालोर वेल्लाटोर, इंजेटाहि ओना संगे मनवल इनजोर, येसुन विळ्सिस मल्स अतोर.
66 Nesse momento, muitos de seus discípulos se afastaram dele e o abandonaram.
67 अस्के येसु तनाङ बळयिर बारा मांदतुन इतोग़, “मीट वने मल्स दायना कीय्ह्निरा?” इन्जि ताल्ह्कतोग़.
67 Então Jesus se voltou para os Doze e perguntou: “Vocês também vão embora?”.
68 अस्के सिमोन पत्रु इतोग़, “आयो सामि, नीक विळ्सिसि माट बोनगा दाकोम? अमेसाता पिसमुळताङ पोल्लोङ नियगाने दोर्किह्ताङ!
68 Simão Pedro respondeu: “Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna.
69 निमाने देवुळ लोहतोग़ पवित्र मन्कनिन आंदिन इनजोर, माट विस्वस कीसि पुतोरोमे,” इन्जि इतोग़.
69 Nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo de Deus”.
70 “सिमोन, मीट बारा मन्कलोरिन ननान आचतन, निटमे! तेला मति मियग्डाहि वग़ोग़, देयमता बुदतोग़ु मन्ह्तोग़,” इनजोर येसु ओरिन इतोग़.
70 Então Jesus disse: “Eu escolhi vocês doze, mas um de vocês é um diabo”.
71 (येसु इद पोल्लो सिमोन इनवाना मग़ि यहुदा इस्केर्योतना लोप्पा वळ्ह्कतोग़. ओर बळयिर बारा मुडग्डाहि वेग़ ओर्वोग़ मन्ज तेला, येसुन कोंटेतोरा कयदे पोस एवाल मतोग़.)
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, um dos Doze, que mais tarde o trairia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.