Atos 27
Hill Madia (MRR) vs VC
1 पया अग्डाहि माकु ओडाते इतालिया पटटे लोहतलाह, गुमसि विचर कीतोग़. अदिनेनाह्क साय्बालोर बाताल कीतोर इतेके, पोलुना संगे जेलतगा मतोर उय्तुरिन, यूलियुस पेदिरतोग़ दरोगाना कयदे विळ्सिसीतोर. वेग़ यूलियुस इतेके, कय्सर राजाना लळयमुडोग़ आंदोग़. पोलु उदतद बेरा ओडा इद्रमलेह्का दिसिंदु|alt="The big boat where Paul sat looked like this" src="HK00215B.jpg" size="span" loc="ap" ref="27:1"
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 माट आसिया पटटा अद्रमुतियुम सहरताहि वातद ओडातगा उदतोम. अद ओडा आसिया पटटा कचुल मतव सहर्कनगा दायलाह, पेसिस मता. मकिदुनिया पटटा तिसलुनि सहरतोग़ अरिस्तरकुस वने, मावा संगे वातोग़. (पया केसरिया सहरताहि) पेसतोम.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 इमा दिया सिदोन सहरतगा एवतोम. अगा एवतस्के यूलियुस दरोगाल पोलुन गूनम तोहचि, “वेना गोततोर वेना पिसवग़तुह्क बाताल गावले इतेक ईयिर” इनजोर, ओग़ु “अन नीवा गोततोरगा अन्ज वाय” इन्जि, वेन दायलाह ईतोग़.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 पया माट सिदोन सहरताह पेसनेके, मावा मुनेहतेनाह पका वळ्य वासोरेन मंदु. अदिनेनाह्क कुपरुस तोग़दे कमि वळ्य वायनद बाजेतुह्क, ओडातुन वग़्हवालोर पेहतोर.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 पया किलिकिया ओसो पंपूलिया पटटा कचुल अन्जि, लुसिया पटटा मूरा इनदनद सहरतगा रेगतोम.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 अगा सिकंदरिया सहरताहि वासि, इतालिया पटटके दायलाह पेसनद दुस्रा ओडातुन, माक ओयवाल दरोगाल ऊळतोग़. अस्के माक तानगा उदलाह वेहतोग़.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 वळ्यु मावा मुनेहतेनाह वासोरेन मंदु, अदिनेनाह्क माक तिपल आंदु. मति जम्ने-जम्ने अनेके वेल्लाङे दियाने, आसिया पटटा कनिदुस सहरता एरे एवतोम. वळ्यु माक दिग्ने दायलाह एवाह्कु, करेते तोग़-देसेमता अबर बाजेतुह्क अतोम. बाराह्क इतेके आनाह पका वळ्य वायो आंदु. अनेक अनेके सलमोने सहरतुन वीळतोम.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 वीळनेके, अद तोग़दा कचुल-कचुल अनेके, तिपलते मावा ओडातुन, “बेसतल ओडा रेव” इनदनद जागातगा एवतोम. अग्डाहि लासेया सहर एरेन मता.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 अगा मनेक मनेके वेल्लाङे दियाना पया, पापमताह एडना पोल्वाता दिया वने मारिस मता. अद पोल्वाता दिया मारतापया, सम्दुरतगा दोकाङ वासोरेन मंदुङ. अदिह्क पोलु ओरिन इद्रम इतोग़:
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 “इके केंजाटु! इग्डाह पेसतल इतेके, माट पका तिपल आयकल इनजोर, नाक तेळियलाह आता. सिरप ओडातगा मनदनद माले आयो, मति ओडा वने बूळेम आयग़ा, ओसो माट वने डोलकल बहे,” इतोग़.
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 मति पोलु इतद पोल्लोतुन दरोगाल केंजवालेवा, ओडा पूंडवाना ओसो ओडाता माल्काना पोल्लोतुन केंजतोग़. केजिसि माट इग्डाहि पेसकल इतोग़.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 इद जागा इर्ङमते मनदलाह अचोन बेस इले इन्जि, वेल्लाटोरे विचर कीस इतोर, “माट इग्डाह पेसिसि, बेचोन जल्दि एवया पग़यह्नल, अचोन जल्दि इदे देसेमता पिनिक्स सहरतगा एव्सि रोमतेके, बेस आयग़ा,” इतोर. अग्डा ओडा रेव, पोळ्द अरयनद बाजेताहि वायनद वळ्यता अडम मता. अदिह्क अगा इर्ङमतस्के रोमलाह, बाताले तिपल इले आसि.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 पया पोळ्द पेसनद अंगुमता तिनळ बाजेतेनाहि, वळ्य जम्ने-जम्ने वानेके “माट बाताल विचर कीतल, अद्रमलेह्कान आयलाह आता” इन्जि, ओडातुन निल्पिह कीयनद कचतुन तेहचि, करेते देसेमताये दडकचुल, ओडातुन ओयलाह आस मतोर.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 पया अबर अन्जि गळ्क मनेके, तोग़देनाहि पोळ्द पेसनद अंगुमता दावळ बाजेतेनाहि बेरा वळ्य-दूंद तेदता.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 अद पका बेरा दूंदि मावा मुनेहतेनाह वांदु, अदिह्क ओडातुन पूंड पग़वोम. पया माट आरेम आसि, इंजेक वळ्ये ओयि इतोम.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 अनेक अनेके कलोदा पेदिरता तोग़दा कचुल एवतोम. ताना कमि वळ्य वायनद बाजेतुह्क पेससोर मतोम. अस्के कोनि पकाय तिपलते मावा बेरा ओडाता पेग़्के दोहतद उड्ला ओडातुन लेहचि, तान पोग़ोन गुंज पग़तोम.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 गुंजिस बेरा ओडातगा वाटटोम. पया वेल्लाङे आय्डाङ कीसि, ओडातगा उदतोर पकाय तिपलते तान आदर ईयलाह, इळ्तेनाह बेस दोहतोर. पया (इद्रमलेह्का दूंदि ओडातुन ओसोर मनेके,) सुरतिस इनदनद पका दोकाता उस्कोतगा, ओडा एग़्किस मुळ्न्दग़ा बहा इनजोर रेयतोम. रेयिसि, ओडाता बेदो सामनतुन रेहतोर. अदिह्क वळ्य बेके पांदु, अकेने ओडा जम्ने-जम्ने अंदु.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 वळ्यतेनाह्क पका जोरते लच्काङ वांदुङ, अदिनेनाह्क ओडा मुळ्न्दग़ा बहा इन्जि, इमा दिया ओडातगा मतद वेल्लाय मादुन, लोकुर एतगा अग़्सिसीया बोटटोर.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 रेंड दियाना पया वेर ओडा वग़्हवालोर वने, तमाङे कय्कने ओडातुन वग़्हतनद वेल्लाय सामनतुन एतगा अग़्सिसीतोर.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 माकु वेल्लाङे दियाङ पोळ्दु, उकाङ दिसोङ, ओसो दूंदते पका लच्काङ वांदुङ. अदिह्क इंजेक मावा ओडा वने मुळ्न्दग़ा, माट पिसोम आयकोम इन्जि, मावा आसातगा आसा इले आस मता.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 ओडातगा मतोरु वेल्लाङे दियाङ, गाटो तिनदा वसवाह्क उपसिय मतोर. अस्के पोलु ओरा नडुम निचि इतोग़, “इके केंजाट! नावा पोल्लो केंजिसि, करेते देसेमताहि पेसवेके बेस आस मनालि. माट इचोन तिपल आयवल आवेलल, ओसो नुस्कन वने आयो आवालि.
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 मति इंजेक दीरा पोस मन्ह्टु. मयग्डाहि ओर्वोग़ वन डोलोग़ आयनोग़; मति ओडा मात्रम बूळेम आयग़ा.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 बेद देवुळ नाक पोयता, बेद देवुळतुन नना माळिह्नन, अदे नावा देवुळि नग़्का तना देवतुलतुन लोहचि, इद कबुर नाक वेहता:
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 ‘पोलु! मुर्तिय रेयमा, बाराह्क इतेके कय्सर राजाना मुनेह नीकु नितनाय मन्ह्ता. देवुळि तना दयाते, नीवा संगे ओडाते मनवालोर सबेटोरिन वने पिसिह कीयग़ा,’ इनजोर इता.
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 अदिह्क मीट बेस दीरा पोय्म्ह्टु, देवुळि नाक बेद्रम वेहता, अद्रमे आयग़ाये इनजोर, नना विस्वस कीतन.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 मति माट इतेके, बेदाय तोग़दा उस्कोतगा अन्ज, बराबर एग़्ककल,” इनजोर इतोग़.
26 Vamos dar a uma ilha.
27 दूंद वासि रेंड वारस्क आस मताङ, मति वळ्य माक विळ्सवालेवा, अदे अद्रिया सम्दुरतगा तिर्हचोरेन मता. नडुमनग़्का आस मता, अस्के ऊळाट माट इंजेक बेदो देसेमता एरे एवयलाह आतल बहे इनजोर, ओडातुन वग़्हवालोर पुतोर.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 पया वेरु, इगा बेचोवेलाह कसा मन्ह्ता इनजोर, एतुन लोदिस ऊळलाह, उंद नोंडेते कचतुन दोहचि, तान एतगा विळ्सतोर. विळ्सनेके नूटा वीसा (120) कुटाङ मता. ओसो उचुन अबर अन्जि लोदनेके, सिरप नालुङ वीसाङ दहा (90) कुटाङ मता.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 बेराङ-बेराङ आद बंडानगा ओडा दल्गग़ा बहा इनजोर ओर रेयतोर. अदिह्क ओडातुन आव्रे कीयलाह, रोमिह कीयनव नालुङ कचिन ओडाता पेग़्के दोहचि एतगा रेहतोर. रेहचि बेस्के पङवियतग़ा इनजोर, अग़ ऊळसोरेन मतोर.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 ओडातुन वग़्हवालोर ओडाताह वितलाहि “माट मुनेहता बाजेताङ वने रोमिह कीयनाङ कचिङ रेहचीय्ह्नोम” इनजोर नाळेह कीसि, अगा मतद उड्ला ओडातुन तेंडिस, एतगा रेहचोर मतोर.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 रेहनेके पोलु दरोगान ओसो सीपय्किन इतोग़, “वेर वग़्हवालोर ओडातगा मनवेके, मीट वने पिसविर आयकिर.”
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 इतस्के सीपय्क उड्ला ओडातुन दोहतव नोंडेन देहचि, अद ओडातुन एतगा अर्हचीतोर. दूंदतस्के ओडाताहि कचिन सम्दुरतगा रेहतना|alt="Dropping anchors from a boat during a storm" src="LB00218B.JPG" size="col" loc="ap" ref="27:29"
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 पङवियना वेला, पोलु ओडातगा मतोरिन इतोग़, “अले मीट जावा उन्ह्टु. दूंद वायनद विळ्सो इनजोर, केपिस-केपिस रेंड वारस्क आताङ. मीट इचोक दियाङ बाताले तिनविर.
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 मीट तितेकेन पिसकिर इन्जि, नना मीकु अर्जि कीय्ह्नन. इगा मतोरग्डाहि, बोना उंद तलाता केल वने बूळेम आयो आयग़ा,” इतोग़.
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 इन्जि तना सबेटोरा मुनेह आरतुन पोसि, देवुळतुन जोहर कीतोग़. कीसि आरतुन किळ्हच, तिनदलाह बोटटोग़.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 इदिन ऊळिसि, सबेटोरा जीवातुह्क दीरा वाता. पया ओर वने तिनदा बोटटोर.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 (माट सबेटोरोम कलियिसि ओडातगा 276 इचवोम लोकुरोम मतोम.)
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 पोटामेंड तिन्जि, ओडाता मोतातुन अल्को कीयलाहि, अगा मतव पिसतव कतम गोह्किन, सम्दुरतगा अग़्सिसीतोर.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 पया पंङवियतस्के, ओरिह्क बेदो देसेम दिसता. ओर इद बेद देसेम इनजोर पुनोर, मति ओरिह्क सम्दुरता उंद कसा मूला दिसता; कसा मूलातगा ओडातुन रोमिह कीयलाह बेसता दडि मता. ओडातुन अद दडटेक तेला ओसि, निल्पिह कीतेक बेस आयग़ा इनजोर विचर कीतोर.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 अदिह्क ओडातुन रोमिह कीयनव कचिन लेहचि, अविस्किन सम्दुरतगा विळ्सिस ईतोर. ओसो ओडा उकुस्किन दोहतव नोंडेन लेहतोर. पया वळ्यु ओडातुन दडटेके ओयि इनजोर, ओडातगा मुनेह मतद गेंदेतुन वेर पोग़ोन तग़्हचि, ओडातुन दडटेके ओयलाह वग़्हन्दुर.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 मति बेगा रेंड सम्दुर्क कलियिह्ताङ, अद्रमता किंडटगा ओडा अता. अस्के एता लोप्पा मतद उस्को पर्वतगा, ओडाता मुनेहता मूंदोग़ इळ्ता बाजेतेनाहि दुर्दुर अन्ज रोमता, मुर्तिय मेलियो. अस्के ओडाता पेग़्केडेनाह वायनाङ लच्काने, अद ओडा विरियलाह आता.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 अस्के ओडातगा मतोर कसुरतोर नार्स वितनुर इनजोर, सीपय्क ओरिन हव्कलाह विचर कीतोर.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 मति दरोगाल पोलुन पिसिह कीयना विचरतेनाह्कु, माट अह केवल इनजोर, सीपय्किन रोमिह कीतोग़. पया ओडातगा मतोरिन इद्रम उकुम ईतोग़, “बोर नारता पुह्निर, ओरिर चट्पिट ओडाताहि डेह्किस नारसोरे, दडटगा एव्स मन्ह्टु.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 बोर नारता पुनविर, ओरिर ओडाताङ बलानगाय, इलवेक बातानगाय, उदिस पेसाटु,” इतोग़. इद्रमलेह्का सबेटोरोम सुकमतेन, एतग्डाह पलते दडटगा एवतोम.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.