Atos 27
Hill Madia (MRR) vs ARC
1 पया अग्डाहि माकु ओडाते इतालिया पटटे लोहतलाह, गुमसि विचर कीतोग़. अदिनेनाह्क साय्बालोर बाताल कीतोर इतेके, पोलुना संगे जेलतगा मतोर उय्तुरिन, यूलियुस पेदिरतोग़ दरोगाना कयदे विळ्सिसीतोर. वेग़ यूलियुस इतेके, कय्सर राजाना लळयमुडोग़ आंदोग़. पोलु उदतद बेरा ओडा इद्रमलेह्का दिसिंदु|alt="The big boat where Paul sat looked like this" src="HK00215B.jpg" size="span" loc="ap" ref="27:1"
1 Como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da Coorte Augusta.
2 माट आसिया पटटा अद्रमुतियुम सहरताहि वातद ओडातगा उदतोम. अद ओडा आसिया पटटा कचुल मतव सहर्कनगा दायलाह, पेसिस मता. मकिदुनिया पटटा तिसलुनि सहरतोग़ अरिस्तरकुस वने, मावा संगे वातोग़. (पया केसरिया सहरताहि) पेसतोम.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 इमा दिया सिदोन सहरतगा एवतोम. अगा एवतस्के यूलियुस दरोगाल पोलुन गूनम तोहचि, “वेना गोततोर वेना पिसवग़तुह्क बाताल गावले इतेक ईयिर” इनजोर, ओग़ु “अन नीवा गोततोरगा अन्ज वाय” इन्जि, वेन दायलाह ईतोग़.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 पया माट सिदोन सहरताह पेसनेके, मावा मुनेहतेनाह पका वळ्य वासोरेन मंदु. अदिनेनाह्क कुपरुस तोग़दे कमि वळ्य वायनद बाजेतुह्क, ओडातुन वग़्हवालोर पेहतोर.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 पया किलिकिया ओसो पंपूलिया पटटा कचुल अन्जि, लुसिया पटटा मूरा इनदनद सहरतगा रेगतोम.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 अगा सिकंदरिया सहरताहि वासि, इतालिया पटटके दायलाह पेसनद दुस्रा ओडातुन, माक ओयवाल दरोगाल ऊळतोग़. अस्के माक तानगा उदलाह वेहतोग़.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 वळ्यु मावा मुनेहतेनाह वासोरेन मंदु, अदिनेनाह्क माक तिपल आंदु. मति जम्ने-जम्ने अनेके वेल्लाङे दियाने, आसिया पटटा कनिदुस सहरता एरे एवतोम. वळ्यु माक दिग्ने दायलाह एवाह्कु, करेते तोग़-देसेमता अबर बाजेतुह्क अतोम. बाराह्क इतेके आनाह पका वळ्य वायो आंदु. अनेक अनेके सलमोने सहरतुन वीळतोम.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmona.
8 वीळनेके, अद तोग़दा कचुल-कचुल अनेके, तिपलते मावा ओडातुन, “बेसतल ओडा रेव” इनदनद जागातगा एवतोम. अग्डाहि लासेया सहर एरेन मता.
8 E, costeando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 अगा मनेक मनेके वेल्लाङे दियाना पया, पापमताह एडना पोल्वाता दिया वने मारिस मता. अद पोल्वाता दिया मारतापया, सम्दुरतगा दोकाङ वासोरेन मंदुङ. अदिह्क पोलु ओरिन इद्रम इतोग़:
9 Passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 “इके केंजाटु! इग्डाह पेसतल इतेके, माट पका तिपल आयकल इनजोर, नाक तेळियलाह आता. सिरप ओडातगा मनदनद माले आयो, मति ओडा वने बूळेम आयग़ा, ओसो माट वने डोलकल बहे,” इतोग़.
10 dizendo-lhes: Varões, vejo que a navegação há de ser incômoda e com muito dano, não só para o navio e a carga, mas também para a nossa vida.
11 मति पोलु इतद पोल्लोतुन दरोगाल केंजवालेवा, ओडा पूंडवाना ओसो ओडाता माल्काना पोल्लोतुन केंजतोग़. केजिसि माट इग्डाहि पेसकल इतोग़.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre do que no que dizia Paulo.
12 इद जागा इर्ङमते मनदलाह अचोन बेस इले इन्जि, वेल्लाटोरे विचर कीस इतोर, “माट इग्डाह पेसिसि, बेचोन जल्दि एवया पग़यह्नल, अचोन जल्दि इदे देसेमता पिनिक्स सहरतगा एव्सि रोमतेके, बेस आयग़ा,” इतोर. अग्डा ओडा रेव, पोळ्द अरयनद बाजेताहि वायनद वळ्यता अडम मता. अदिह्क अगा इर्ङमतस्के रोमलाह, बाताले तिपल इले आसि.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para a banda do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 पया पोळ्द पेसनद अंगुमता तिनळ बाजेतेनाहि, वळ्य जम्ने-जम्ने वानेके “माट बाताल विचर कीतल, अद्रमलेह्कान आयलाह आता” इन्जि, ओडातुन निल्पिह कीयनद कचतुन तेहचि, करेते देसेमताये दडकचुल, ओडातुन ओयलाह आस मतोर.
13 E, soprando o vento sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam, e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 पया अबर अन्जि गळ्क मनेके, तोग़देनाहि पोळ्द पेसनद अंगुमता दावळ बाजेतेनाहि बेरा वळ्य-दूंद तेदता.
14 Mas, não muito depois, deu nela um pé de vento, chamado Euroaquilão.
15 अद पका बेरा दूंदि मावा मुनेहतेनाह वांदु, अदिह्क ओडातुन पूंड पग़वोम. पया माट आरेम आसि, इंजेक वळ्ये ओयि इतोम.
15 E, sendo o navio arrebatado e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 अनेक अनेके कलोदा पेदिरता तोग़दा कचुल एवतोम. ताना कमि वळ्य वायनद बाजेतुह्क पेससोर मतोम. अस्के कोनि पकाय तिपलते मावा बेरा ओडाता पेग़्के दोहतद उड्ला ओडातुन लेहचि, तान पोग़ोन गुंज पग़तोम.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Cauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 गुंजिस बेरा ओडातगा वाटटोम. पया वेल्लाङे आय्डाङ कीसि, ओडातगा उदतोर पकाय तिपलते तान आदर ईयलाह, इळ्तेनाह बेस दोहतोर. पया (इद्रमलेह्का दूंदि ओडातुन ओसोर मनेके,) सुरतिस इनदनद पका दोकाता उस्कोतगा, ओडा एग़्किस मुळ्न्दग़ा बहा इनजोर रेयतोम. रेयिसि, ओडाता बेदो सामनतुन रेहतोर. अदिह्क वळ्य बेके पांदु, अकेने ओडा जम्ने-जम्ने अंदु.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 वळ्यतेनाह्क पका जोरते लच्काङ वांदुङ, अदिनेनाह्क ओडा मुळ्न्दग़ा बहा इन्जि, इमा दिया ओडातगा मतद वेल्लाय मादुन, लोकुर एतगा अग़्सिसीया बोटटोर.
18 Andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte, aliviaram o navio.
19 रेंड दियाना पया वेर ओडा वग़्हवालोर वने, तमाङे कय्कने ओडातुन वग़्हतनद वेल्लाय सामनतुन एतगा अग़्सिसीतोर.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 माकु वेल्लाङे दियाङ पोळ्दु, उकाङ दिसोङ, ओसो दूंदते पका लच्काङ वांदुङ. अदिह्क इंजेक मावा ओडा वने मुळ्न्दग़ा, माट पिसोम आयकोम इन्जि, मावा आसातगा आसा इले आस मता.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 ओडातगा मतोरु वेल्लाङे दियाङ, गाटो तिनदा वसवाह्क उपसिय मतोर. अस्के पोलु ओरा नडुम निचि इतोग़, “इके केंजाट! नावा पोल्लो केंजिसि, करेते देसेमताहि पेसवेके बेस आस मनालि. माट इचोन तिपल आयवल आवेलल, ओसो नुस्कन वने आयो आवालि.
21 Havendo já muito que se não comia, então, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó varões, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perdição.
22 मति इंजेक दीरा पोस मन्ह्टु. मयग्डाहि ओर्वोग़ वन डोलोग़ आयनोग़; मति ओडा मात्रम बूळेम आयग़ा.
22 Mas, agora, vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 बेद देवुळ नाक पोयता, बेद देवुळतुन नना माळिह्नन, अदे नावा देवुळि नग़्का तना देवतुलतुन लोहचि, इद कबुर नाक वेहता:
23 Porque, esta mesma noite, o anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 ‘पोलु! मुर्तिय रेयमा, बाराह्क इतेके कय्सर राजाना मुनेह नीकु नितनाय मन्ह्ता. देवुळि तना दयाते, नीवा संगे ओडाते मनवालोर सबेटोरिन वने पिसिह कीयग़ा,’ इनजोर इता.
24 dizendo: Paulo, não temas! Importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 अदिह्क मीट बेस दीरा पोय्म्ह्टु, देवुळि नाक बेद्रम वेहता, अद्रमे आयग़ाये इनजोर, नना विस्वस कीतन.
25 Portanto, ó varões, tende bom ânimo! Porque creio em Deus que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 मति माट इतेके, बेदाय तोग़दा उस्कोतगा अन्ज, बराबर एग़्ककल,” इनजोर इतोग़.
26 É, contudo, necessário irmos dar numa ilha.
27 दूंद वासि रेंड वारस्क आस मताङ, मति वळ्य माक विळ्सवालेवा, अदे अद्रिया सम्दुरतगा तिर्हचोरेन मता. नडुमनग़्का आस मता, अस्के ऊळाट माट इंजेक बेदो देसेमता एरे एवयलाह आतल बहे इनजोर, ओडातुन वग़्हवालोर पुतोर.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de uma e outra banda no mar Adriático, lá pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 पया वेरु, इगा बेचोवेलाह कसा मन्ह्ता इनजोर, एतुन लोदिस ऊळलाह, उंद नोंडेते कचतुन दोहचि, तान एतगा विळ्सतोर. विळ्सनेके नूटा वीसा (120) कुटाङ मता. ओसो उचुन अबर अन्जि लोदनेके, सिरप नालुङ वीसाङ दहा (90) कुटाङ मता.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 बेराङ-बेराङ आद बंडानगा ओडा दल्गग़ा बहा इनजोर ओर रेयतोर. अदिह्क ओडातुन आव्रे कीयलाह, रोमिह कीयनव नालुङ कचिन ओडाता पेग़्के दोहचि एतगा रेहतोर. रेहचि बेस्के पङवियतग़ा इनजोर, अग़ ऊळसोरेन मतोर.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 ओडातुन वग़्हवालोर ओडाताह वितलाहि “माट मुनेहता बाजेताङ वने रोमिह कीयनाङ कचिङ रेहचीय्ह्नोम” इनजोर नाळेह कीसि, अगा मतद उड्ला ओडातुन तेंडिस, एतगा रेहचोर मतोर.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 रेहनेके पोलु दरोगान ओसो सीपय्किन इतोग़, “वेर वग़्हवालोर ओडातगा मनवेके, मीट वने पिसविर आयकिर.”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 इतस्के सीपय्क उड्ला ओडातुन दोहतव नोंडेन देहचि, अद ओडातुन एतगा अर्हचीतोर. दूंदतस्के ओडाताहि कचिन सम्दुरतगा रेहतना|alt="Dropping anchors from a boat during a storm" src="LB00218B.JPG" size="col" loc="ap" ref="27:29"
32 Então, os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 पङवियना वेला, पोलु ओडातगा मतोरिन इतोग़, “अले मीट जावा उन्ह्टु. दूंद वायनद विळ्सो इनजोर, केपिस-केपिस रेंड वारस्क आताङ. मीट इचोक दियाङ बाताले तिनविर.
33 E, enquanto o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 मीट तितेकेन पिसकिर इन्जि, नना मीकु अर्जि कीय्ह्नन. इगा मतोरग्डाहि, बोना उंद तलाता केल वने बूळेम आयो आयग़ा,” इतोग़.
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 इन्जि तना सबेटोरा मुनेह आरतुन पोसि, देवुळतुन जोहर कीतोग़. कीसि आरतुन किळ्हच, तिनदलाह बोटटोग़.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo- o, começou a comer.
36 इदिन ऊळिसि, सबेटोरा जीवातुह्क दीरा वाता. पया ओर वने तिनदा बोटटोर.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 (माट सबेटोरोम कलियिसि ओडातगा 276 इचवोम लोकुरोम मतोम.)
37 E éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 पोटामेंड तिन्जि, ओडाता मोतातुन अल्को कीयलाहि, अगा मतव पिसतव कतम गोह्किन, सम्दुरतगा अग़्सिसीतोर.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 पया पंङवियतस्के, ओरिह्क बेदो देसेम दिसता. ओर इद बेद देसेम इनजोर पुनोर, मति ओरिह्क सम्दुरता उंद कसा मूला दिसता; कसा मूलातगा ओडातुन रोमिह कीयलाह बेसता दडि मता. ओडातुन अद दडटेक तेला ओसि, निल्पिह कीतेक बेस आयग़ा इनजोर विचर कीतोर.
39 E, sendo já dia, não reconheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 अदिह्क ओडातुन रोमिह कीयनव कचिन लेहचि, अविस्किन सम्दुरतगा विळ्सिस ईतोर. ओसो ओडा उकुस्किन दोहतव नोंडेन लेहतोर. पया वळ्यु ओडातुन दडटेके ओयि इनजोर, ओडातगा मुनेह मतद गेंदेतुन वेर पोग़ोन तग़्हचि, ओडातुन दडटेके ओयलाह वग़्हन्दुर.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 मति बेगा रेंड सम्दुर्क कलियिह्ताङ, अद्रमता किंडटगा ओडा अता. अस्के एता लोप्पा मतद उस्को पर्वतगा, ओडाता मुनेहता मूंदोग़ इळ्ता बाजेतेनाहि दुर्दुर अन्ज रोमता, मुर्तिय मेलियो. अस्के ओडाता पेग़्केडेनाह वायनाङ लच्काने, अद ओडा विरियलाह आता.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 अस्के ओडातगा मतोर कसुरतोर नार्स वितनुर इनजोर, सीपय्क ओरिन हव्कलाह विचर कीतोर.
42 Então, a ideia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 मति दरोगाल पोलुन पिसिह कीयना विचरतेनाह्कु, माट अह केवल इनजोर, सीपय्किन रोमिह कीतोग़. पया ओडातगा मतोरिन इद्रम उकुम ईतोग़, “बोर नारता पुह्निर, ओरिर चट्पिट ओडाताहि डेह्किस नारसोरे, दडटगा एव्स मन्ह्टु.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar e se salvassem em terra;
44 बोर नारता पुनविर, ओरिर ओडाताङ बलानगाय, इलवेक बातानगाय, उदिस पेसाटु,” इतोग़. इद्रमलेह्का सबेटोरोम सुकमतेन, एतग्डाह पलते दडटगा एवतोम.
44 e os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra, a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.