Atos 27
Hill Madia (MRR) vs ARA
1 पया अग्डाहि माकु ओडाते इतालिया पटटे लोहतलाह, गुमसि विचर कीतोग़. अदिनेनाह्क साय्बालोर बाताल कीतोर इतेके, पोलुना संगे जेलतगा मतोर उय्तुरिन, यूलियुस पेदिरतोग़ दरोगाना कयदे विळ्सिसीतोर. वेग़ यूलियुस इतेके, कय्सर राजाना लळयमुडोग़ आंदोग़. पोलु उदतद बेरा ओडा इद्रमलेह्का दिसिंदु|alt="The big boat where Paul sat looked like this" src="HK00215B.jpg" size="span" loc="ap" ref="27:1"
1 Quando foi decidido que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, da Coorte Imperial.
2 माट आसिया पटटा अद्रमुतियुम सहरताहि वातद ओडातगा उदतोम. अद ओडा आसिया पटटा कचुल मतव सहर्कनगा दायलाह, पेसिस मता. मकिदुनिया पटटा तिसलुनि सहरतोग़ अरिस्तरकुस वने, मावा संगे वातोग़. (पया केसरिया सहरताहि) पेसतोम.
2 Embarcando num navio adramitino, que estava de partida para costear a Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 इमा दिया सिदोन सहरतगा एवतोम. अगा एवतस्के यूलियुस दरोगाल पोलुन गूनम तोहचि, “वेना गोततोर वेना पिसवग़तुह्क बाताल गावले इतेक ईयिर” इनजोर, ओग़ु “अन नीवा गोततोरगा अन्ज वाय” इन्जि, वेन दायलाह ईतोग़.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu-lhe ir ver os amigos e obter assistência.
4 पया माट सिदोन सहरताह पेसनेके, मावा मुनेहतेनाह पका वळ्य वासोरेन मंदु. अदिनेनाह्क कुपरुस तोग़दे कमि वळ्य वायनद बाजेतुह्क, ओडातुन वग़्हवालोर पेहतोर.
4 Partindo dali, navegamos sob a proteção de Chipre, por serem contrários os ventos;
5 पया किलिकिया ओसो पंपूलिया पटटा कचुल अन्जि, लुसिया पटटा मूरा इनदनद सहरतगा रेगतोम.
5 e, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 अगा सिकंदरिया सहरताहि वासि, इतालिया पटटके दायलाह पेसनद दुस्रा ओडातुन, माक ओयवाल दरोगाल ऊळतोग़. अस्के माक तानगा उदलाह वेहतोग़.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, nele nos fez embarcar.
7 वळ्यु मावा मुनेहतेनाह वासोरेन मंदु, अदिनेनाह्क माक तिपल आंदु. मति जम्ने-जम्ने अनेके वेल्लाङे दियाने, आसिया पटटा कनिदुस सहरता एरे एवतोम. वळ्यु माक दिग्ने दायलाह एवाह्कु, करेते तोग़-देसेमता अबर बाजेतुह्क अतोम. बाराह्क इतेके आनाह पका वळ्य वायो आंदु. अनेक अनेके सलमोने सहरतुन वीळतोम.
7 Navegando vagarosamente muitos dias e tendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos sob a proteção de Creta, na altura de Salmona.
8 वीळनेके, अद तोग़दा कचुल-कचुल अनेके, तिपलते मावा ओडातुन, “बेसतल ओडा रेव” इनदनद जागातगा एवतोम. अग्डाहि लासेया सहर एरेन मता.
8 Costeando-a, penosamente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 अगा मनेक मनेके वेल्लाङे दियाना पया, पापमताह एडना पोल्वाता दिया वने मारिस मता. अद पोल्वाता दिया मारतापया, सम्दुरतगा दोकाङ वासोरेन मंदुङ. अदिह्क पोलु ओरिन इद्रम इतोग़:
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, admoestava-os Paulo,
10 “इके केंजाटु! इग्डाह पेसतल इतेके, माट पका तिपल आयकल इनजोर, नाक तेळियलाह आता. सिरप ओडातगा मनदनद माले आयो, मति ओडा वने बूळेम आयग़ा, ओसो माट वने डोलकल बहे,” इतोग़.
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 मति पोलु इतद पोल्लोतुन दरोगाल केंजवालेवा, ओडा पूंडवाना ओसो ओडाता माल्काना पोल्लोतुन केंजतोग़. केजिसि माट इग्डाहि पेसकल इतोग़.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 इद जागा इर्ङमते मनदलाह अचोन बेस इले इन्जि, वेल्लाटोरे विचर कीस इतोर, “माट इग्डाह पेसिसि, बेचोन जल्दि एवया पग़यह्नल, अचोन जल्दि इदे देसेमता पिनिक्स सहरतगा एव्सि रोमतेके, बेस आयग़ा,” इतोर. अग्डा ओडा रेव, पोळ्द अरयनद बाजेताहि वायनद वळ्यता अडम मता. अदिह्क अगा इर्ङमतस्के रोमलाह, बाताले तिपल इले आसि.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que partissem dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, o qual olhava para o nordeste e para o sudeste.
13 पया पोळ्द पेसनद अंगुमता तिनळ बाजेतेनाहि, वळ्य जम्ने-जम्ने वानेके “माट बाताल विचर कीतल, अद्रमलेह्कान आयलाह आता” इन्जि, ओडातुन निल्पिह कीयनद कचतुन तेहचि, करेते देसेमताये दडकचुल, ओडातुन ओयलाह आस मतोर.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 पया अबर अन्जि गळ्क मनेके, तोग़देनाहि पोळ्द पेसनद अंगुमता दावळ बाजेतेनाहि बेरा वळ्य-दूंद तेदता.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão;
15 अद पका बेरा दूंदि मावा मुनेहतेनाह वांदु, अदिह्क ओडातुन पूंड पग़वोम. पया माट आरेम आसि, इंजेक वळ्ये ओयि इतोम.
15 e, sendo o navio arrastado com violência, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 अनेक अनेके कलोदा पेदिरता तोग़दा कचुल एवतोम. ताना कमि वळ्य वायनद बाजेतुह्क पेससोर मतोम. अस्के कोनि पकाय तिपलते मावा बेरा ओडाता पेग़्के दोहतद उड्ला ओडातुन लेहचि, तान पोग़ोन गुंज पग़तोम.
16 Passando sob a proteção de uma ilhota chamada Cauda, a custo conseguimos recolher o bote;
17 गुंजिस बेरा ओडातगा वाटटोम. पया वेल्लाङे आय्डाङ कीसि, ओडातगा उदतोर पकाय तिपलते तान आदर ईयलाह, इळ्तेनाह बेस दोहतोर. पया (इद्रमलेह्का दूंदि ओडातुन ओसोर मनेके,) सुरतिस इनदनद पका दोकाता उस्कोतगा, ओडा एग़्किस मुळ्न्दग़ा बहा इनजोर रेयतोम. रेयिसि, ओडाता बेदो सामनतुन रेहतोर. अदिह्क वळ्य बेके पांदु, अकेने ओडा जम्ने-जम्ने अंदु.
17 e, levantando este, usaram de todos os meios para cingir o navio, e, temendo que dessem na Sirte, arriaram os aparelhos, e foram ao léu.
18 वळ्यतेनाह्क पका जोरते लच्काङ वांदुङ, अदिनेनाह्क ओडा मुळ्न्दग़ा बहा इन्जि, इमा दिया ओडातगा मतद वेल्लाय मादुन, लोकुर एतगा अग़्सिसीया बोटटोर.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte, já aliviavam o navio.
19 रेंड दियाना पया वेर ओडा वग़्हवालोर वने, तमाङे कय्कने ओडातुन वग़्हतनद वेल्लाय सामनतुन एतगा अग़्सिसीतोर.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 माकु वेल्लाङे दियाङ पोळ्दु, उकाङ दिसोङ, ओसो दूंदते पका लच्काङ वांदुङ. अदिह्क इंजेक मावा ओडा वने मुळ्न्दग़ा, माट पिसोम आयकोम इन्जि, मावा आसातगा आसा इले आस मता.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 ओडातगा मतोरु वेल्लाङे दियाङ, गाटो तिनदा वसवाह्क उपसिय मतोर. अस्के पोलु ओरा नडुम निचि इतोग़, “इके केंजाट! नावा पोल्लो केंजिसि, करेते देसेमताहि पेसवेके बेस आस मनालि. माट इचोन तिपल आयवल आवेलल, ओसो नुस्कन वने आयो आवालि.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 मति इंजेक दीरा पोस मन्ह्टु. मयग्डाहि ओर्वोग़ वन डोलोग़ आयनोग़; मति ओडा मात्रम बूळेम आयग़ा.
22 Mas, já agora, vos aconselho bom ânimo, porque nenhuma vida se perderá de entre vós, mas somente o navio.
23 बेद देवुळ नाक पोयता, बेद देवुळतुन नना माळिह्नन, अदे नावा देवुळि नग़्का तना देवतुलतुन लोहचि, इद कबुर नाक वेहता:
23 Porque, esta mesma noite, um anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 ‘पोलु! मुर्तिय रेयमा, बाराह्क इतेके कय्सर राजाना मुनेह नीकु नितनाय मन्ह्ता. देवुळि तना दयाते, नीवा संगे ओडाते मनवालोर सबेटोरिन वने पिसिह कीयग़ा,’ इनजोर इता.
24 dizendo: Paulo, não temas! É preciso que compareças perante César, e eis que Deus, por sua graça, te deu todos quantos navegam contigo.
25 अदिह्क मीट बेस दीरा पोय्म्ह्टु, देवुळि नाक बेद्रम वेहता, अद्रमे आयग़ाये इनजोर, नना विस्वस कीतन.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo! Pois eu confio em Deus que sucederá do modo por que me foi dito.
26 मति माट इतेके, बेदाय तोग़दा उस्कोतगा अन्ज, बराबर एग़्ककल,” इनजोर इतोग़.
26 Porém é necessário que vamos dar a uma ilha.
27 दूंद वासि रेंड वारस्क आस मताङ, मति वळ्य माक विळ्सवालेवा, अदे अद्रिया सम्दुरतगा तिर्हचोरेन मता. नडुमनग़्का आस मता, अस्के ऊळाट माट इंजेक बेदो देसेमता एरे एवयलाह आतल बहे इनजोर, ओडातुन वग़्हवालोर पुतोर.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite, pressentiram os marinheiros que se aproximavam de alguma terra.
28 पया वेरु, इगा बेचोवेलाह कसा मन्ह्ता इनजोर, एतुन लोदिस ऊळलाह, उंद नोंडेते कचतुन दोहचि, तान एतगा विळ्सतोर. विळ्सनेके नूटा वीसा (120) कुटाङ मता. ओसो उचुन अबर अन्जि लोदनेके, सिरप नालुङ वीसाङ दहा (90) कुटाङ मता.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 बेराङ-बेराङ आद बंडानगा ओडा दल्गग़ा बहा इनजोर ओर रेयतोर. अदिह्क ओडातुन आव्रे कीयलाह, रोमिह कीयनव नालुङ कचिन ओडाता पेग़्के दोहचि एतगा रेहतोर. रेहचि बेस्के पङवियतग़ा इनजोर, अग़ ऊळसोरेन मतोर.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 ओडातुन वग़्हवालोर ओडाताह वितलाहि “माट मुनेहता बाजेताङ वने रोमिह कीयनाङ कचिङ रेहचीय्ह्नोम” इनजोर नाळेह कीसि, अगा मतद उड्ला ओडातुन तेंडिस, एतगा रेहचोर मतोर.
30 Procurando os marinheiros fugir do navio, e, tendo arriado o bote no mar, a pretexto de que estavam para largar âncoras da proa,
31 रेहनेके पोलु दरोगान ओसो सीपय्किन इतोग़, “वेर वग़्हवालोर ओडातगा मनवेके, मीट वने पिसविर आयकिर.”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não permanecerem a bordo, vós não podereis salvar-vos.
32 इतस्के सीपय्क उड्ला ओडातुन दोहतव नोंडेन देहचि, अद ओडातुन एतगा अर्हचीतोर. दूंदतस्के ओडाताहि कचिन सम्दुरतगा रेहतना|alt="Dropping anchors from a boat during a storm" src="LB00218B.JPG" size="col" loc="ap" ref="27:29"
32 Então, os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 पङवियना वेला, पोलु ओडातगा मतोरिन इतोग़, “अले मीट जावा उन्ह्टु. दूंद वायनद विळ्सो इनजोर, केपिस-केपिस रेंड वारस्क आताङ. मीट इचोक दियाङ बाताले तिनविर.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: Hoje, é o décimo quarto dia em que, esperando, estais sem comer, nada tendo provado.
34 मीट तितेकेन पिसकिर इन्जि, नना मीकु अर्जि कीय्ह्नन. इगा मतोरग्डाहि, बोना उंद तलाता केल वने बूळेम आयो आयग़ा,” इतोग़.
34 Eu vos rogo que comais alguma coisa; porque disto depende a vossa segurança; pois nenhum de vós perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 इन्जि तना सबेटोरा मुनेह आरतुन पोसि, देवुळतुन जोहर कीतोग़. कीसि आरतुन किळ्हच, तिनदलाह बोटटोग़.
35 Tendo dito isto, tomando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 इदिन ऊळिसि, सबेटोरा जीवातुह्क दीरा वाता. पया ओर वने तिनदा बोटटोर.
36 Todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 (माट सबेटोरोम कलियिसि ओडातगा 276 इचवोम लोकुरोम मतोम.)
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 पोटामेंड तिन्जि, ओडाता मोतातुन अल्को कीयलाहि, अगा मतव पिसतव कतम गोह्किन, सम्दुरतगा अग़्सिसीतोर.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 पया पंङवियतस्के, ओरिह्क बेदो देसेम दिसता. ओर इद बेद देसेम इनजोर पुनोर, मति ओरिह्क सम्दुरता उंद कसा मूला दिसता; कसा मूलातगा ओडातुन रोमिह कीयलाह बेसता दडि मता. ओडातुन अद दडटेक तेला ओसि, निल्पिह कीतेक बेस आयग़ा इनजोर विचर कीतोर.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia praia; então, consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 अदिह्क ओडातुन रोमिह कीयनव कचिन लेहचि, अविस्किन सम्दुरतगा विळ्सिस ईतोर. ओसो ओडा उकुस्किन दोहतव नोंडेन लेहतोर. पया वळ्यु ओडातुन दडटेके ओयि इनजोर, ओडातगा मुनेह मतद गेंदेतुन वेर पोग़ोन तग़्हचि, ओडातुन दडटेके ओयलाह वग़्हन्दुर.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 मति बेगा रेंड सम्दुर्क कलियिह्ताङ, अद्रमता किंडटगा ओडा अता. अस्के एता लोप्पा मतद उस्को पर्वतगा, ओडाता मुनेहता मूंदोग़ इळ्ता बाजेतेनाहि दुर्दुर अन्ज रोमता, मुर्तिय मेलियो. अस्के ओडाता पेग़्केडेनाह वायनाङ लच्काने, अद ओडा विरियलाह आता.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se abria pela violência do mar.
42 अस्के ओडातगा मतोर कसुरतोर नार्स वितनुर इनजोर, सीपय्क ओरिन हव्कलाह विचर कीतोर.
42 O parecer dos soldados era que matassem os presos, para que nenhum deles, nadando, fugisse;
43 मति दरोगाल पोलुन पिसिह कीयना विचरतेनाह्कु, माट अह केवल इनजोर, सीपय्किन रोमिह कीतोग़. पया ओडातगा मतोरिन इद्रम उकुम ईतोग़, “बोर नारता पुह्निर, ओरिर चट्पिट ओडाताहि डेह्किस नारसोरे, दडटगा एव्स मन्ह्टु.
43 mas o centurião, querendo salvar a Paulo, impediu-os de o fazer; e ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 बोर नारता पुनविर, ओरिर ओडाताङ बलानगाय, इलवेक बातानगाय, उदिस पेसाटु,” इतोग़. इद्रमलेह्का सबेटोरोम सुकमतेन, एतग्डाह पलते दडटगा एवतोम.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.