Apocalipse 6
Hill Madia (MRR) vs ARIB
1 पेदल्क मोळ्कतापया, अद तोला सीटटगा मेततव एळुङ वटेनाहि, उंद वटेतुन गोरेपिला तेंडनदिन ऊळतन. अद तेंडिह्पा, नालुङ दिंचिनग्डाहि, उंद दिंचि गुळ्न्जतप लेह्काडा लेङते “पेसा” इनजोर इता.
1 E vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizer numa voz como de trovão: Vem!
2 इतस्के ऊळाट, उंद पांड्रि कोडातुन नना ऊळतन. ताना पोग़ोन ओर्वोग़ उदिस मतोग़. ओग़ कान-विल पोस मतोग़. ओसो ओन्क राजटोपि ईतद मता. ओग़ लळयते गेल्सलाहि, तना कोटुलतोरिन गेल्ससोरे, बूमतेके पेसतोग़.
2 Olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vencendo, e para vencer.
3 पया मेततद दुस्रा वटेतुन गोरेपिला तेंडटा. अस्के दुस्रा दिंचि, “पेसा” इनजोर इता.
3 Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: Vem!
4 इतस्के रेंगाल कोडा पेसतद नना ऊळतन. ताना पोग़ोन ओर्वोग़ उदिस मतोग़. (ओग़ वने बूमतेके पेससोर मतोग़,) कयदे बेरा तल्वर कसेग़ पोसि. पूरा बूमतोरिन, ओर्विह्क-ओर्वोग़ जग्ळम आसि हव्कनाह कीयलाहि, ओनगा अदिकर मता.
4 E saiu outro cavalo, um cavalo vermelho; e ao que estava montado nele foi dado que tirasse a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 पया मेततद मुचा मल्काता वटेतुन गोरेपिला तेंडटा. अस्के ओसो उंद दिंचि, “पेसा” इनजोर इता. इतस्के कार्यल कोडातुन नना ऊळतन. ताना पोग़ोन उदिस मतोग़ु, किलोकाटा पोस मतोग़.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: Vem! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
6 अचोटेने नालुङ दिंचिना नडुमताहि, उंद लेङ इद्रम इनदनद केंजतन: “पोळ्दमेटा कूलते किलोमेंडे गोहपिंड असनाह आस्ता, अचोके कोताने मूंड किलोङ सेन जोना पिंड असनाह आस्ता; मति नेयदुन ओसो अंगुर जोमातुन कय इटमा,” इनजोर अद इता.
6 E ouvi como que uma voz no meio dos quatro seres viventes, que dizia: Um queniz de trigo por um denário, e três quenizes de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 पया मेततद नालुङ मल्काता वटेतुन गोरेपिला तेंडटा. अस्के ओसो उंद दिंचि, “पेसा” इनजोर इनदनद केंजतन.
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: Vem!
8 अस्के दुमाल कोडातुन नना ऊळतन. ताना पोग़ोन ओर्वोग़ उदिस मतोग़. ओना पेदिरि हामुर इनजोर मता. ओसो ओना पयाह पयाह, हानादीप पेदिरतोग़ मतोग़. बूममेटोरिन नालुङ तूस्क कीसि, उंद तूसतोरिनु लळयते, दुकळते, बेमरते, गेळा जन्वर्कने हव्कलाहि, देवुळि ओरिह्क अदिकर ईता.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava montado nele chamava-se Morte; e o inferno seguia com ele; e foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome, e com a peste, e com as feras da terra.
9 ताना पया मेततद एयुङ मल्काता वटेतुन, गोरेपिला तेंडटा. अस्के मुने बूमतगा मनदह्पा, देवुळता पोल्लो वेहताह्कु, येसुना साक्सि ईताह्कु, कोटुलतोर बोरिन हव्किस मतोर, ओराङ हानस्किन दूपम बोळ्सनद जागाता इळ्न नना ऊळतन.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 अव हानस्कु देवुळतुन बेरा लेङते इद्रम केयताङ: “ए पवित्र मनवानिन, सेतेमतोग़ सामिनिन! बूमतगा माक हव्कतोरिन बेचानाह नेयम केवालेवा, सिक्सा एवालेवा केपसोर मनदकिन?” इनजोर केयताङ.
10 E clamaram com grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?.
11 अस्के अव उंद-उंदतुह्क, पांड्रि गेंदे केग़यलाह दोर्कता. पया देवुळि अविस्किन इता, “मीवा ऐंगेटोर विस्वसिर बूमतगा नाक माळिह्तोर. ओरिन वने मीक हव्कतप लेह्कान, हव्कना मन्ह्ता. बेच्वुर डोलना इनजोर नना विचर कीस तासतन, अच्वुर डोलनाह, मीट वने गळ्क केपिस मन्ह्टु,” इनजोर इता.
11 E foram dadas a cada um deles compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda por um pouco de tempo, até que se completasse o número de seus conservos, que haviam de ser mortos, como também eles o foram.
12 पया मेततद आरुङ मल्काता वटेतुन गोरेपिला तेंडटा. अस्के बूम पकाय गल्जतदिन नना ऊळतन. ओसो कार्यल गोंगळिता लेह्कान, पोळ्दु कार्यल आता. नेला बार नेतुरलेह्का गंजता.
12 E vi quando abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua toda tornou-se como sangue;
13 दूंद वायह्पा, तोया कायाङ इळ्न रालना लेह्का, उकाङ पोग़ोटाहि बूमतगा रालताङ.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira, sacudida por um vento forte, deixa cair os seus figos verdes.
14 केततुन उळ्हतप लेह्कान, पोग़ोटा बूमि मायता. सबे मेटाङ ओसो सम्दुरता नडुम मनदनव तोग़िङ, तमाङ जागानाहि जर्गताङ.
14 E o céu recolheu-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 जर्गतस्के, बूमतोर राजालोर, मुक्यालोर, साय्बालोर, साव्कर मन्कलोर, अदिकरते मनवालोर, ओर्युलतोर, ओर्युल आयवोर, सबेटोर बोर बोर पांजानगा, बोर बोर मेटानाङ बंडानगा वितिस मकतोर.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os chefes militares, e os ricos, e os poderosos, e todo escravo, e todo livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 — ausente —
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 — ausente —
17 porque é vindo o grande dia da ira deles; e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.