Juízes 7
mri2012 (MRI2012) vs VC
1 Nā, ka maranga wawe a Ierupāra, arā a Kiriona, rātou ko tōna nuinga katoa, ā, noho ana i te puna o Haroro; ā, i te taha ki te raki o rātou te puni o Miriana, i te puke o More, i te raorao.
1 Jerobaal, isto é, Gedeão, levantando-se no dia seguinte bem cedo, foi acampar na fonte de Harad com todo o povo que o acompanhava. O acampamento madianita encontrava-se ao norte da colina de Moré, na planície.
2 Nā, ka mea a Ihowā ki a Kiriona, “He nui rawa te iwi i a koe nei hei hoatutanga māku i ngā Miriani ki ō rātou ringa, kei whakapehapeha a Īharaira ki ahau, kei mea, ‘Nā tōku ringa ake ahau i whakaora.’
2 O Senhor disse a Gedeão: A gente que levas contigo é numerosa demais para que eu entregue Madiã em suas mãos. Israel poderia gloriar-se à minha custa, dizendo: foi a minha mão que me livrou.
3 Nā, tēnā, karanga ki ngā taringa o te iwi, mea atu, ‘Ki te wehi, ki te pāwera tētahi, hoki atu, hohoro te haere atu i Maunga Kireara.’ ” Nā, e rua tekau mā rua mano o te iwi i hoki; ā, mahue iho, kotahi tekau mano.
3 Manda, pois, publicar este aviso para que todos o ouçam: quem for medroso ou tímido, volte para trás e deixe a montanha de Gelboé. Vinte e dois mil homens voltaram, ficando ainda dez mil.
4 I mea anō a Ihowā ki a Kiriona, “He nui rawa anō te iwi nā; kawea rātou ki raro, ki te wai, ā, ko ahau hei kaiwhakamātautau māu i a rātou ki reira; ā, ko tāku e mea ai ki a koe, ‘Me haere tahi tēnei i a koe; ko ia e haere tahi i a koe,’ ā, ko tāku e mea ai ki a koe, ‘E kore tēnei e haere tahi i a koe,’ kaua tēnā e haere.”
4 O Senhor disse a Gedeão: Ainda há gente demais. Faze-os descer às águas, e ali farei uma escolha. Aquele que eu te disser que irá contigo, este te seguirá; e aquele que eu não te designar, ficará.
5 Nā, ko tāna kawenga i te iwi ki raro, ki te wai, ā, ka mea a Ihowā ki a Kiriona, “Ko te hunga katoa e mitikia ai te wai ki ō rātou arero, pērā me te kurī e miti nei, me whakatū rātou ki tahaki me te hunga katoa anō e tūturi ana ki te inu.”
5 Gedeão fez, pois, descer o povo junto às águas e o Senhor disse-lhe: Porás à parte todos aqueles que lamberem a água com a língua, como faz o cão, e de outro lado aqueles que se puserem de joelhos para beber.
6 Ā, ko te tokomaha o te hunga i mitimiti, me te pā anō o ō rātou ringa ki ō rātou māngai, e toru rau tāngata; i tūturi ia te nuinga katoa o te iwi ki te inu i te wai.
6 Ora, o número dos que lamberam a água, levando-a com a mão à boca, foi de trezentos homens; todo o resto do povo se pusera de joelhos para beber.
7 Nā, ka mea a Ihowā ki a Kiriona, “Mā ngā rau tāngata e toru i mitimiti rā e whakaora ai ahau i a koutou, e hoatu ai hoki ngā Miriani ki tōu ringa, ā, kia haere te iwi katoa tērā, tērā, ki tōna wāhi.”
7 O Senhor disse a Gedeão: Com os trezentos homens que lamberam a água, vos salvarei, e entregarei Madiã nas tuas mãos. Todo o resto do povo volte para a sua casa.
8 Nā, ka mauria e te iwi he ō ki ō rātou ringa, me ā rātou tētere; ko te nuinga ia o Īharaira i tonoa e ia ki tōna tēneti, ki tōna tēneti, ā, puritia ana aua tāngata e toru rā.
8 Gedeão guardou os víveres do povo e suas trombetas, e despediu todos os israelitas, cada um para a sua tenda, só conservando os trezentos homens. O acampamento madianita estava embaixo, na planície.
9 Nā, i taua pō anō ka mea a Ihowā ki a ia, “Whakatika, haere ki raro, ki te puni rā, kua hoatu hoki e ahau ki tōu ringa.
9 Durante a noite seguinte, o Senhor disse a Gedeão: Levanta-te e ataca o acampamento, porque to entregarei.
10 Ā, ki te wehi koe ki te haere ki raro, haere kōrua ko Pura, ko tāu tangata, ki raro ki te puni.
10 Todavia, se tens medo de descer só, leva contigo Fara, teu servo.
11 Ā, ka rongo koe ki ā rātou kōrero, muri iho ka māia ōu ringa, ā, ka haere koe ki raro, ki te puni.” Nā, ko tō rāua haerenga atu ko tāna tangata, ko Pura, ki te hiku o ngā matua o te puni.
11 Ouvirás o que eles dizem, e sentir-te-ás assim encorajado para atacar o acampamento. Gedeão desceu, pois, com Fara, seu servo, até onde estavam os postos avançados do acampamento.
12 Ā, e takoto haere ana i te raorao ngā Miriani, rātou ko ngā Amareki, me ngā tamariki katoa o te rāwhiti, kei te māwhitiwhiti te tokomaha; me ā rātou kāmera, kāhore e taea te tatau; rite tahi ki te onepū i te taha o te moana te tokomaha.
12 Ora, os madianitas, os amalecitas e todos os filhos do oriente estavam espalhados pelo vale, tão numerosos como gafanhotos, e seus camelos eram também inumeráveis como a areia das praias.
13 Ā, nō te taenga atu o Kiriona, nā, e kōrero ana tētahi i te moe ki tōna hoa, e mea ana, “Nanā, moe iho ahau, he keke taro pāre e takahuri mai ana ki te puni o Miriana. Nā, kua tae mai ki te tēneti; kua āki atu; nā, kua hinga, kua huri kōaro, ā, takoto ana te tēneti.”
13 No momento em que Gedeão se aproximou, um homem estava justamente contando um sonho ao seu companheiro: Eis, dizia ele, o sonho que tive: um pão de cevada rolava sobre o acampamento de Madiã e, chocando-se com a tenda, lançou-a completamente por terra. O companheiro respondeu:
14 Nā, ka utu tōna hoa, ka mea, “Ehara tēnā i te mea kē atu i te hoari a Kiriona tama a Ioaha, he tangata nō Īharaira; kua hoatu e te Atua a Miriana me te ope katoa ki tōna ringa.”
14 Isso não é outra coisa senão a espada de Gedeão, filho de Joás, o israelita. Deus entregou em suas mãos Madiã e todo o acampamento.
15 Ā, i te rongonga o Kiriona i te kōrerotanga o te moe, i tōna tikanga, nā, ka koropiko ia, ā, hoki ana ki te puni o Īharaira, ka mea, “Whakatika, kua hōmai hoki e te Atua te ope o Miriana ki ō koutou ringa.”
15 Tendo ouvido a narração e a interpretação desse sonho, Gedeão prostrou-se por terra. Voltou ao acampamento israelita e disse: Levantai-vos, porque o Senhor vos entregou nas mãos o acampamento dos madianitas!
16 Kātahi ka wehea e ia ngā tāngata e toru rau, kia toru ngā matua, ā, whakawhiwhia ana e ia ngā ringa o rātou katoa ki te tētere, ki te oko tahanga, ki te rama i roto i te oko.
16 Dividiu os trezentos homens em três grupos, e pôs nas mãos de todos trombetas e ânforas vazias, levando estas dentro uma tocha acesa.
17 I mea anō ia ki a rātou, “Me titiro mai ki ahau, ā, kia rite tā koutou ki tāku; nā, e tae ahau ki te wāhi i waho rawa o te puni, ko tāku e mea ai, kia pērā hoki koutou.
17 Olhai para mim, disse ele, e fazei como eu. Quando eu chegar aos limites do acampamento, fazei o que eu fizer.
18 Ka whakatangi ahau i te tētere, mātou ko ōku hoa katoa, me whakatangi hoki koutou i ngā tētere i ngā taha katoa o te puni, me te karanga anō, ‘Ko te hoari a Ihowā, a Kiriona!’ ”
18 Tocarei a trombeta com aqueles que me acompanham, e então tocareis também as vossas em volta de todo o acampamento, gritando: Pelo Senhor e por Gedeão!
19 Nā, ka tae a Kiriona me te rau tāngata i a ia ki te wāhi i waho rawa o te puni, i te tīmatanga o tō waenga mataaratanga, i te mea kātahi anō ka whakatūria atu ngā kaimataara. Nā, whakatangihia ana e rātou ngā tētere, ā, wāhia iho ngā oko i ō rātou ringa.
19 Gedeão com seus cem homens chegou aos limites do acampamento no princípio da segunda vigília, quando se rendiam as sentinelas, e começaram a tocar as trombetas, quebrando ao mesmo tempo as ânforas que tinham na mão.
20 Ā, whakatangihia ana hoki ngā tētere e ngā matua e toru, wāhia iho ngā oko, i puritia anō ngā rama ki ō rātou ringa mauī, me ngā tētere ki ō rātou ringa matau whakatangi ai; me tā rātou karanga hoki, “Ko te hoari a Ihowā, a Kiriona.”
20 Então os três batalhões tocaram {também} as trombetas e quebraram as ânforas. Tomando as tochas na mão esquerda e as trombetas na direita para tocar, gritaram: À espada pelo Senhor e por Gedeão!
21 Nā, tū ana rātou i tōna tūranga, i tōna tūranga, taiāwhio noa te puni; ā, ka rere katoa te puni; ā, ko tō rātou hāmamatanga, nā, ko te whatinga.
21 Cada um ficou em seu lugar, ao redor do acampamento; todo o acampamento se pôs a correr e fugiram, gritando.
22 I whakatangihia hoki e rātou ngā tētere e toru rau, ā, meinga ana e Ihowā kia anga te hoari a tēnei tangata, a tēnei tangata, ki tōna hoa, ki tōna hoa, ki te ope katoa anō hoki; ā, ka whati te ope tae noa ki Petehita e ahu atu ana ki Tererara, tae noa ki te rohe o Āperemehora, e tata ana ki Tapata.
22 Os trezentos homens continuavam a tocar as trombetas, enquanto, por todo o acampamento, o Senhor fez com que os madianitas voltassem a espada uns contra os outros, e o exército fugiu até Bet-Seta, para os lados de Sarera, e até os limites de Abel-Mehula, junto de Tebat.
23 Kātahi ka huihuia ngā tāngata o Īharaira, i roto i a Napatari, i a Āhera, i a Mānahi katoa, ā, whāia ana a Miriana e rātou.
23 Juntaram-se então aos israelitas as tribos de Neftali e de Aser e todo o Manassés, e perseguiram os madianitas.
24 Ā, i tono karere a Kiriona, puta noa i te whenua pukepuke katoa o Ēparaima hei mea, “Haere mai ki raro ki te whawhai ki a Miriana; tangohia hoki ngā wai i mua i a rātou, ā puta noa ki Petepara ki Horano.”
24 Gedeão enviou mensageiros por todo o monte de Efraim, para dizer: Descei ao encontro dos madianitas e cortai-lhes a passagem das águas até Betbera, e até os vaus do Jordão. Juntaram-se, pois, os homens de Efraim e ocuparam as passagens até Betbera, e igualmente os vaus do Jordão.
25 Ā, tokorua ngā rangatira o Miriana i mau i a rātou, ko Orepe rāua ko Teepe; ā, patua iho e rātou a Orepe ki te kāmaka a Orepe, i patua hoki a Teepe ki te poka wāina a Teepe, ā, whāia ana e rātou a Miriana, ā, kawea ana e rātou ngā mātenga o Orepe rāua ko Teepe ki a Kiriona ki tāwāhi o Horano.
25 Tendo capturado dois chefes madianitas, Oreb e Zeb, mataram Oreb no rochedo de Oreb, e Zeb no lagar de Zeb. E continuaram a perseguir os madianitas, levando as cabeças de Oreb e de Zeb a Gedeão, no outro lado do Jordão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.