Juízes 7

mri2012 (MRI2012) vs BKJ

Sair da comparação
1 Nā, ka maranga wawe a Ierupāra, arā a Kiriona, rātou ko tōna nuinga katoa, ā, noho ana i te puna o Haroro; ā, i te taha ki te raki o rātou te puni o Miriana, i te puke o More, i te raorao.
1 Então, Jerubaal, que é Gideão e todo o povo que estava com ele levantaram-se cedo, e acamparam ao lado do poço de Harode, de modo que o exército dos midianitas estava do lado norte deles, junto à colina de Moré, no vale.
2 Nā, ka mea a Ihowā ki a Kiriona, “He nui rawa te iwi i a koe nei hei hoatutanga māku i ngā Miriani ki ō rātou ringa, kei whakapehapeha a Īharaira ki ahau, kei mea, ‘Nā tōku ringa ake ahau i whakaora.’
2 E o SENHOR disse a Gideão: O povo que está contigo é demasiado para que eu entregue os midianitas nas suas mãos, para que Israel não se vanglorie contra mim, dizendo: A minha própria mão me salvou.
3 Nā, tēnā, karanga ki ngā taringa o te iwi, mea atu, ‘Ki te wehi, ki te pāwera tētahi, hoki atu, hohoro te haere atu i Maunga Kireara.’ ” Nā, e rua tekau mā rua mano o te iwi i hoki; ā, mahue iho, kotahi tekau mano.
3 Agora, portanto, vai e proclama aos ouvidos do povo, dizendo: Todo aquele que estiver temeroso e receoso, que retorne e parta cedo do monte Gileade. E, do povo, retornaram vinte e dois mil; e permaneceram dez mil.
4 I mea anō a Ihowā ki a Kiriona, “He nui rawa anō te iwi nā; kawea rātou ki raro, ki te wai, ā, ko ahau hei kaiwhakamātautau māu i a rātou ki reira; ā, ko tāku e mea ai ki a koe, ‘Me haere tahi tēnei i a koe; ko ia e haere tahi i a koe,’ ā, ko tāku e mea ai ki a koe, ‘E kore tēnei e haere tahi i a koe,’ kaua tēnā e haere.”
4 E o SENHOR disse a Gideão: O povo ainda é demasiado; faze-os descer até a água, e ali os provarei para ti; e será que daqueles que eu te disser: Este irá contigo, o mesmo irá contigo; e de todo o que eu te disser: Este não irá contigo, o mesmo não irá.
5 Nā, ko tāna kawenga i te iwi ki raro, ki te wai, ā, ka mea a Ihowā ki a Kiriona, “Ko te hunga katoa e mitikia ai te wai ki ō rātou arero, pērā me te kurī e miti nei, me whakatū rātou ki tahaki me te hunga katoa anō e tūturi ana ki te inu.”
5 Assim, ele fez descer o povo até a água; e o SENHOR disse a Gideão: Todo aquele que lamber a água com a sua língua, como lambe um cão, este tu separarás; do mesmo modo, todo aquele que se dobrar sobre os joelhos para beber.
6 Ā, ko te tokomaha o te hunga i mitimiti, me te pā anō o ō rātou ringa ki ō rātou māngai, e toru rau tāngata; i tūturi ia te nuinga katoa o te iwi ki te inu i te wai.
6 E o número daqueles que lamberam, levando a mão à boca, foi de trezentos homens; mas todo o restante do povo se dobrou sobre os joelhos para beber água.
7 Nā, ka mea a Ihowā ki a Kiriona, “Mā ngā rau tāngata e toru i mitimiti rā e whakaora ai ahau i a koutou, e hoatu ai hoki ngā Miriani ki tōu ringa, ā, kia haere te iwi katoa tērā, tērā, ki tōna wāhi.”
7 E o SENHOR disse a Gideão: Pelos trezentos homens que lamberam eu vos salvarei e entregarei os midianitas na tua mão; e que todas as outras pessoas voltem, cada qual para o seu lugar.
8 Nā, ka mauria e te iwi he ō ki ō rātou ringa, me ā rātou tētere; ko te nuinga ia o Īharaira i tonoa e ia ki tōna tēneti, ki tōna tēneti, ā, puritia ana aua tāngata e toru rā.
8 Assim, o povo tomou provisões em mãos, e suas trombetas; e ele enviou todo o restante de Israel, cada homem para a sua tenda, e reteve aqueles trezentos homens; e o exército de Midiã estava abaixo dele, no vale.
9 Nā, i taua pō anō ka mea a Ihowā ki a ia, “Whakatika, haere ki raro, ki te puni rā, kua hoatu hoki e ahau ki tōu ringa.
9 E sucedeu que, na mesma noite, o SENHOR lhe disse: Levanta-te, desce ao exército; pois Eu o entreguei na tua mão.
10 Ā, ki te wehi koe ki te haere ki raro, haere kōrua ko Pura, ko tāu tangata, ki raro ki te puni.
10 Mas se temeres descer, desce com Pura, teu servo, até o exército;
11 Ā, ka rongo koe ki ā rātou kōrero, muri iho ka māia ōu ringa, ā, ka haere koe ki raro, ki te puni.” Nā, ko tō rāua haerenga atu ko tāna tangata, ko Pura, ki te hiku o ngā matua o te puni.
11 e tu ouvirás o que eles dizem; e, depois disso, as tuas mãos serão fortalecidas para desceres até o exército. Então ele desceu com Pura, seu servo, para a parte externa dos homens armados que estavam no exército.
12 Ā, e takoto haere ana i te raorao ngā Miriani, rātou ko ngā Amareki, me ngā tamariki katoa o te rāwhiti, kei te māwhitiwhiti te tokomaha; me ā rātou kāmera, kāhore e taea te tatau; rite tahi ki te onepū i te taha o te moana te tokomaha.
12 E os midianitas e os amalequitas, e todos os filhos do oriente se espalhavam ao longo do vale como locustas em multidão; e os seus camelos eram inumeráveis, como a areia na beira do mar pela sua multidão.
13 Ā, nō te taenga atu o Kiriona, nā, e kōrero ana tētahi i te moe ki tōna hoa, e mea ana, “Nanā, moe iho ahau, he keke taro pāre e takahuri mai ana ki te puni o Miriana. Nā, kua tae mai ki te tēneti; kua āki atu; nā, kua hinga, kua huri kōaro, ā, takoto ana te tēneti.”
13 E quando Gideão chegou, eis que havia um homem que contava um sonho ao seu companheiro, e disse: Eis que tive um sonho, e eis que um bolo de pão de cevada rolava ao encontro do exército de Midiã, e veio sobre uma tenda, e a feriu a ponto de cair, e a pôs de cabeça para baixo, até que a tenda ficou estendida.
14 Nā, ka utu tōna hoa, ka mea, “Ehara tēnā i te mea kē atu i te hoari a Kiriona tama a Ioaha, he tangata nō Īharaira; kua hoatu e te Atua a Miriana me te ope katoa ki tōna ringa.”
14 E o seu companheiro respondeu e disse: Isto não é nada além da espada de Gideão, o filho de Joás, um homem de Israel; pois em sua mão Deus entregou Midiã, e todo o exército.
15 Ā, i te rongonga o Kiriona i te kōrerotanga o te moe, i tōna tikanga, nā, ka koropiko ia, ā, hoki ana ki te puni o Īharaira, ka mea, “Whakatika, kua hōmai hoki e te Atua te ope o Miriana ki ō koutou ringa.”
15 E assim foi que, quando Gideão ouviu o relato do sonho, e a sua interpretação, adorou e retornou para o exército de Israel, e disse: Levantai-vos; pois o SENHOR entregou na vossa mão o exército de Midiã.
16 Kātahi ka wehea e ia ngā tāngata e toru rau, kia toru ngā matua, ā, whakawhiwhia ana e ia ngā ringa o rātou katoa ki te tētere, ki te oko tahanga, ki te rama i roto i te oko.
16 E ele dividiu os trezentos homens em três companhias, e pôs uma trombeta na mão de cada homem, com cântaros vazios, e tochas dentro dos cântaros.
17 I mea anō ia ki a rātou, “Me titiro mai ki ahau, ā, kia rite tā koutou ki tāku; nā, e tae ahau ki te wāhi i waho rawa o te puni, ko tāku e mea ai, kia pērā hoki koutou.
17 E ele lhes disse: Olhai para mim e fazei de modo semelhante; e eis que quando eu for para a parte externa do acampamento, assim como eu fizer, fareis também vós.
18 Ka whakatangi ahau i te tētere, mātou ko ōku hoa katoa, me whakatangi hoki koutou i ngā tētere i ngā taha katoa o te puni, me te karanga anō, ‘Ko te hoari a Ihowā, a Kiriona!’ ”
18 Quando eu soprar a trombeta, eu e todos que comigo estiverem, soprai vós também as trombetas para todos os lados do acampamento, e direis: A espada do SENHOR, e de Gideão.
19 Nā, ka tae a Kiriona me te rau tāngata i a ia ki te wāhi i waho rawa o te puni, i te tīmatanga o tō waenga mataaratanga, i te mea kātahi anō ka whakatūria atu ngā kaimataara. Nā, whakatangihia ana e rātou ngā tētere, ā, wāhia iho ngā oko i ō rātou ringa.
19 Assim Gideão e a centena de homens que estavam com ele vieram para a parte externa do acampamento no início da vigília do meio; e eles haviam acabado de trocar a guarda; e eles sopraram as trombetas, e romperam os cântaros que estavam nas suas mãos.
20 Ā, whakatangihia ana hoki ngā tētere e ngā matua e toru, wāhia iho ngā oko, i puritia anō ngā rama ki ō rātou ringa mauī, me ngā tētere ki ō rātou ringa matau whakatangi ai; me tā rātou karanga hoki, “Ko te hoari a Ihowā, a Kiriona.”
20 E as três companhias sopraram as trombetas, e romperam os cântaros, e seguraram as tochas na sua mão esquerda, e as trombetas na mão direita para soprá-las ao mesmo tempo; e eles gritaram: A espada do SENHOR, e de Gideão.
21 Nā, tū ana rātou i tōna tūranga, i tōna tūranga, taiāwhio noa te puni; ā, ka rere katoa te puni; ā, ko tō rātou hāmamatanga, nā, ko te whatinga.
21 E cada um dos homens se pôs de pé no seu lugar ao redor do acampamento; e todo o exército correu, e gritou, e fugiu.
22 I whakatangihia hoki e rātou ngā tētere e toru rau, ā, meinga ana e Ihowā kia anga te hoari a tēnei tangata, a tēnei tangata, ki tōna hoa, ki tōna hoa, ki te ope katoa anō hoki; ā, ka whati te ope tae noa ki Petehita e ahu atu ana ki Tererara, tae noa ki te rohe o Āperemehora, e tata ana ki Tapata.
22 E os trezentos homens sopraram as trombetas, e o SENHOR colocou a espada de cada homem contra o seu companheiro, e em todo o exército; e o exército fugiu para Bete-Sita em Zererá, e para o limite de Abel-Meolá, até Tabate.
23 Kātahi ka huihuia ngā tāngata o Īharaira, i roto i a Napatari, i a Āhera, i a Mānahi katoa, ā, whāia ana a Miriana e rātou.
23 E os homens de Israel de Naftali, de Aser e de todo o Manassés se reuniram e perseguiram os midianitas.
24 Ā, i tono karere a Kiriona, puta noa i te whenua pukepuke katoa o Ēparaima hei mea, “Haere mai ki raro ki te whawhai ki a Miriana; tangohia hoki ngā wai i mua i a rātou, ā puta noa ki Petepara ki Horano.”
24 E Gideão enviou mensageiros ao longo de todo o monte Efraim, dizendo: Descei contra os midianitas, e tomai antes deles as águas até Bete-Bara e o Jordão. Então, todos os homens de Efraim se reuniram, e tomaram as águas até Bete-Bara e o Jordão.
25 Ā, tokorua ngā rangatira o Miriana i mau i a rātou, ko Orepe rāua ko Teepe; ā, patua iho e rātou a Orepe ki te kāmaka a Orepe, i patua hoki a Teepe ki te poka wāina a Teepe, ā, whāia ana e rātou a Miriana, ā, kawea ana e rātou ngā mātenga o Orepe rāua ko Teepe ki a Kiriona ki tāwāhi o Horano.
25 E eles tomaram dois príncipes dos midianitas: Orebe e Zeebe; e mataram Orebe sobre a rocha de Orebe, e Zeebe eles mataram no lagar de Zeebe, e perseguiram Midiã, e trouxeram as cabeças de Orebe e Zeebe para Gideão no outro lado do Jordão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.