Juízes 7

mri2012 (MRI2012) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nā, ka maranga wawe a Ierupāra, arā a Kiriona, rātou ko tōna nuinga katoa, ā, noho ana i te puna o Haroro; ā, i te taha ki te raki o rātou te puni o Miriana, i te puke o More, i te raorao.
1 Jerubaal (isto é, Gideão) e todo o seu exército se levantaram de madrugada e acamparam junto à fonte de Harode. Os exércitos de Midiã estavam acampados ao norte deles, no vale perto da colina de Moré.
2 Nā, ka mea a Ihowā ki a Kiriona, “He nui rawa te iwi i a koe nei hei hoatutanga māku i ngā Miriani ki ō rātou ringa, kei whakapehapeha a Īharaira ki ahau, kei mea, ‘Nā tōku ringa ake ahau i whakaora.’
2 O S enhor disse a Gideão: “Você tem guerreiros demais. Se eu deixar todos vocês lutarem contra os midianitas, Israel se vangloriará diante de mim, dizendo que se libertou por sua própria força.
3 Nā, tēnā, karanga ki ngā taringa o te iwi, mea atu, ‘Ki te wehi, ki te pāwera tētahi, hoki atu, hohoro te haere atu i Maunga Kireara.’ ” Nā, e rua tekau mā rua mano o te iwi i hoki; ā, mahue iho, kotahi tekau mano.
3 Portanto, diga ao povo: ‘Quem estiver com medo e assustado pode deixar este monte e voltar para casa’”. Vinte e dois mil homens voltaram para casa, restando apenas dez mil.
4 I mea anō a Ihowā ki a Kiriona, “He nui rawa anō te iwi nā; kawea rātou ki raro, ki te wai, ā, ko ahau hei kaiwhakamātautau māu i a rātou ki reira; ā, ko tāku e mea ai ki a koe, ‘Me haere tahi tēnei i a koe; ko ia e haere tahi i a koe,’ ā, ko tāku e mea ai ki a koe, ‘E kore tēnei e haere tahi i a koe,’ kaua tēnā e haere.”
4 O S enhor , porém, disse a Gideão: “Seu exército ainda está grande demais. Desça com eles até a fonte, e eu os provarei para determinar quem irá com você e quem não irá”.
5 Nā, ko tāna kawenga i te iwi ki raro, ki te wai, ā, ka mea a Ihowā ki a Kiriona, “Ko te hunga katoa e mitikia ai te wai ki ō rātou arero, pērā me te kurī e miti nei, me whakatū rātou ki tahaki me te hunga katoa anō e tūturi ana ki te inu.”
5 Quando Gideão desceu com os guerreiros até a fonte, o S enhor lhe disse: “Separe os homens em dois grupos. Num grupo, coloque todos que bebem água das mãos, lambendo-a como fazem os cães. No outro grupo, coloque todos que se ajoelham e põem a boca na água para beber”.
6 Ā, ko te tokomaha o te hunga i mitimiti, me te pā anō o ō rātou ringa ki ō rātou māngai, e toru rau tāngata; i tūturi ia te nuinga katoa o te iwi ki te inu i te wai.
6 Apenas trezentos homens beberam água das mãos; os demais se ajoelharam e puseram a boca na água.
7 Nā, ka mea a Ihowā ki a Kiriona, “Mā ngā rau tāngata e toru i mitimiti rā e whakaora ai ahau i a koutou, e hoatu ai hoki ngā Miriani ki tōu ringa, ā, kia haere te iwi katoa tērā, tērā, ki tōna wāhi.”
7 O S enhor disse a Gideão: “Com estes trezentos homens eu livrarei Israel e entregarei os midianitas em suas mãos. Mande para casa os demais”.
8 Nā, ka mauria e te iwi he ō ki ō rātou ringa, me ā rātou tētere; ko te nuinga ia o Īharaira i tonoa e ia ki tōna tēneti, ki tōna tēneti, ā, puritia ana aua tāngata e toru rā.
8 Gideão ordenou que recolhessem as provisões e as trombetas de chifre de carneiro dos outros guerreiros e os mandou para casa, mas manteve consigo os trezentos homens. O acampamento midianita ficava à frente de Gideão, descendo o vale.
9 Nā, i taua pō anō ka mea a Ihowā ki a ia, “Whakatika, haere ki raro, ki te puni rā, kua hoatu hoki e ahau ki tōu ringa.
9 Naquela noite, o S enhor lhe disse: “Levante-se! Desça ao acampamento dos midianitas, pois eu os entreguei em suas mãos!
10 Ā, ki te wehi koe ki te haere ki raro, haere kōrua ko Pura, ko tāu tangata, ki raro ki te puni.
10 Mas, se você tem medo de atacá-los, desça até o acampamento com seu servo Purá.
11 Ā, ka rongo koe ki ā rātou kōrero, muri iho ka māia ōu ringa, ā, ka haere koe ki raro, ki te puni.” Nā, ko tō rāua haerenga atu ko tāna tangata, ko Pura, ki te hiku o ngā matua o te puni.
11 Ouça o que os midianitas estão dizendo e você se encherá de coragem e terá ânimo para atacar”. Então Gideão e seu servo Purá desceram até os limites do acampamento inimigo.
12 Ā, e takoto haere ana i te raorao ngā Miriani, rātou ko ngā Amareki, me ngā tamariki katoa o te rāwhiti, kei te māwhitiwhiti te tokomaha; me ā rātou kāmera, kāhore e taea te tatau; rite tahi ki te onepū i te taha o te moana te tokomaha.
12 Os exércitos de Midiã, de Amaleque e dos povos do leste cobriam o vale como uma nuvem de gafanhotos. Seus camelos eram tão numerosos como os grãos de areia da praia, impossíveis de contar.
13 Ā, nō te taenga atu o Kiriona, nā, e kōrero ana tētahi i te moe ki tōna hoa, e mea ana, “Nanā, moe iho ahau, he keke taro pāre e takahuri mai ana ki te puni o Miriana. Nā, kua tae mai ki te tēneti; kua āki atu; nā, kua hinga, kua huri kōaro, ā, takoto ana te tēneti.”
13 Gideão se aproximou no exato momento em que um homem contava um sonho a seu amigo. O homem disse: “Tive um sonho, no qual um pão de cevada veio rolando para dentro do acampamento midianita; então, bateu numa tenda e ela virou, desmontando-se!”.
14 Nā, ka utu tōna hoa, ka mea, “Ehara tēnā i te mea kē atu i te hoari a Kiriona tama a Ioaha, he tangata nō Īharaira; kua hoatu e te Atua a Miriana me te ope katoa ki tōna ringa.”
14 O amigo respondeu: “O sonho só pode significar uma coisa: a espada de Gideão, filho de Joás, o israelita. Deus entregou todo o exército midianita nas mãos dele!”.
15 Ā, i te rongonga o Kiriona i te kōrerotanga o te moe, i tōna tikanga, nā, ka koropiko ia, ā, hoki ana ki te puni o Īharaira, ka mea, “Whakatika, kua hōmai hoki e te Atua te ope o Miriana ki ō koutou ringa.”
15 Quando Gideão ouviu o sonho e sua interpretação, prostrou-se em adoração. Voltou para o acampamento de Israel e gritou: “Levantem-se! O S enhor entregou o exército midianita em suas mãos!”.
16 Kātahi ka wehea e ia ngā tāngata e toru rau, kia toru ngā matua, ā, whakawhiwhia ana e ia ngā ringa o rātou katoa ki te tētere, ki te oko tahanga, ki te rama i roto i te oko.
16 Em seguida, dividiu os trezentos homens em três grupos e deu a cada homem uma trombeta e um vaso de barro com uma tocha dentro.
17 I mea anō ia ki a rātou, “Me titiro mai ki ahau, ā, kia rite tā koutou ki tāku; nā, e tae ahau ki te wāhi i waho rawa o te puni, ko tāku e mea ai, kia pērā hoki koutou.
17 “Olhem para mim”, disse ele. “Quando chegarmos à beira do acampamento, façam o que eu fizer.
18 Ka whakatangi ahau i te tētere, mātou ko ōku hoa katoa, me whakatangi hoki koutou i ngā tētere i ngā taha katoa o te puni, me te karanga anō, ‘Ko te hoari a Ihowā, a Kiriona!’ ”
18 Assim que eu e todos os que estiverem comigo tocarmos nossas trombetas, toquem as suas também ao redor de todo o acampamento e gritem: ‘Pelo S enhor e por Gideão!’”
19 Nā, ka tae a Kiriona me te rau tāngata i a ia ki te wāhi i waho rawa o te puni, i te tīmatanga o tō waenga mataaratanga, i te mea kātahi anō ka whakatūria atu ngā kaimataara. Nā, whakatangihia ana e rātou ngā tētere, ā, wāhia iho ngā oko i ō rātou ringa.
19 Pouco depois da meia-noite e da troca da guarda inimiga, Gideão e seus cem homens chegaram aos limites do acampamento midianita. De repente, tocaram as trombetas e quebraram os vasos de barro.
20 Ā, whakatangihia ana hoki ngā tētere e ngā matua e toru, wāhia iho ngā oko, i puritia anō ngā rama ki ō rātou ringa mauī, me ngā tētere ki ō rātou ringa matau whakatangi ai; me tā rātou karanga hoki, “Ko te hoari a Ihowā, a Kiriona.”
20 Então os três grupos tocaram as trombetas e quebraram os vasos. Segurando a tocha na mão esquerda e a trombeta na direita, todos gritaram: “À espada, pelo S enhor e por Gideão!”.
21 Nā, tū ana rātou i tōna tūranga, i tōna tūranga, taiāwhio noa te puni; ā, ka rere katoa te puni; ā, ko tō rātou hāmamatanga, nā, ko te whatinga.
21 Cada homem manteve sua posição ao redor do acampamento e viu todos os midianitas correrem de um lado para o outro, gritando apavorados enquanto fugiam.
22 I whakatangihia hoki e rātou ngā tētere e toru rau, ā, meinga ana e Ihowā kia anga te hoari a tēnei tangata, a tēnei tangata, ki tōna hoa, ki tōna hoa, ki te ope katoa anō hoki; ā, ka whati te ope tae noa ki Petehita e ahu atu ana ki Tererara, tae noa ki te rohe o Āperemehora, e tata ana ki Tapata.
22 Quando os trezentos israelitas tocaram as trombetas, o S enhor fez os guerreiros que estavam no acampamento lutarem uns contra os outros com suas espadas. Os que sobreviveram fugiram para lugares distantes como Bete-Sita, perto de Zererá, e para a divisa de Abel-Meolá, perto de Tabate.
23 Kātahi ka huihuia ngā tāngata o Īharaira, i roto i a Napatari, i a Āhera, i a Mānahi katoa, ā, whāia ana a Miriana e rātou.
23 Então Gideão convocou os guerreiros de Naftali, Aser e Manassés, que se juntaram aos demais para perseguir o exército midianita.
24 Ā, i tono karere a Kiriona, puta noa i te whenua pukepuke katoa o Ēparaima hei mea, “Haere mai ki raro ki te whawhai ki a Miriana; tangohia hoki ngā wai i mua i a rātou, ā puta noa ki Petepara ki Horano.”
24 Gideão também enviou mensageiros a toda a região montanhosa de Efraim, dizendo: “Desçam e ataquem os midianitas! Não permitam que eles cheguem aos pontos mais rasos de travessia do Jordão em Bete-Bara”. Todos os homens de Efraim obedeceram.
25 Ā, tokorua ngā rangatira o Miriana i mau i a rātou, ko Orepe rāua ko Teepe; ā, patua iho e rātou a Orepe ki te kāmaka a Orepe, i patua hoki a Teepe ki te poka wāina a Teepe, ā, whāia ana e rātou a Miriana, ā, kawea ana e rātou ngā mātenga o Orepe rāua ko Teepe ki a Kiriona ki tāwāhi o Horano.
25 Capturaram Orebe e Zeebe, os dois comandantes midianitas, e mataram Orebe na rocha de Orebe e Zeebe na prensa de uvas de Zeebe. Depois, continuaram a perseguir os midianitas. Por fim, levaram a cabeça de Orebe e a de Zeebe para Gideão, que estava do outro lado do Jordão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.