Juízes 14

mri2012 (MRI2012) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nā, ka heke a Hamahona, ki Timinata, ā, ka kite i tētahi wahine i Timinata nō ngā tamāhine a ngā Pirihitini.
1 Sansão foi a Timna, onde viu uma das filhas dos filisteus.
2 Nā, ka haere ia, ka kōrero ki tōna pāpā rāua ko tōna whaea, ka mea, “I kite ahau i tētahi wahine i Timinata, nō ngā tamāhine a ngā Pirihitini; nā, mā kōrua ia e tiki āianei hei wahine māku.”
2 Voltou para casa e disse ao seu pai e à sua mãe: — Vi uma mulher em Timna, das filhas dos filisteus, e agora gostaria que a buscassem para ser a minha esposa.
3 Kātahi ka mea tōna pāpā rāua ko tōna whaea ki a ia; “He kore koia nō te wahine i roto i ngā tamāhine a ōu tuākana, a tōku iwi katoa hoki, i haere ai koe ki te tiki wahine i roto i ngā Pirihitini kokotikore?”
3 Porém o seu pai e a sua mãe lhe disseram: — Será que não há mulher entre as filhas de seus parentes ou entre todo o nosso povo, para que você tivesse de ir procurar uma esposa no meio dos filisteus, aqueles incircuncisos? Mas Sansão disse ao seu pai: — Busquem essa mulher para mim, porque é só dela que me agrado.
4 Kīhai hoki tōna pāpā rāua ko tōna whaea i mōhio he mea tēnā nā Ihowā, he take riri ki ngā Pirihitini te rapua ana e ia. Nā, i taua wā he rangatira ngā Pirihitini nō Īharaira.
4 Mas o seu pai e a sua mãe não sabiam que isto vinha do Senhor , pois este procurava ocasião contra os filisteus. Porque naquele tempo os filisteus dominavam sobre Israel.
5 Nā, ka haere a Hamahona, rātou ko tōna pāpā, ko tōna whaea, ki Timinata, ā, ka tae ki ngā māra wāina o Timinata, nā, ko te hāmamatanga o tētahi kūao raiona; rere ana ki a ia.
5 Sansão foi com o seu pai e a sua mãe a Timna. Quando chegaram às vinhas de Timna, eis que um leão novo, rugindo, saiu ao encontro dele.
6 Nā, ko te putanga iho o te Wairua o Ihowā ki runga ki a ia, haea ana e ia, me te mea e haehae ana ia i te kūao koati; kāhore hoki he mea i tōna ringa. Kīhai hoki i kōrerotia e ia ki tōna pāpā rāua ko tōna whaea tāna i mea ai.
6 Então o Espírito do Senhor de tal maneira se apossou de Sansão, que ele rasgou o leão como quem rasga um cabrito, sem nada ter nas mãos. Sansão, no entanto, não contou nem a seu pai nem a sua mãe o que havia feito.
7 Nā, ka haere ia ki raro, ā, ka kōrero ki taua wahine; ā, pai tonu tērā ki tā Hamahona titiro.
7 Então ele foi e falou com aquela mulher, e dela se agradou.
8 Ā roa iho, ka hoki ia ki te tiki i a ia, ā, nō tōna pekanga atu kia kite i te tinana o te raiona, nā, he pōkai pī kei roto i te riu o te raiona, he honi anō hoki.
8 Depois de alguns dias, voltou para casar com ela. E, afastando-se do caminho para ver o corpo do leão morto, eis que havia nele um enxame de abelhas com mel.
9 Nā, ka mauria e ia i ōna ringa, ā, ka kai haere; ā, ka tae ki tōna pāpā rāua ko tōna whaea, ka hoatu mā rāua, ā, kai ana rāua, kīhai hoki i kōrerotia e ia ki a rāua he mea tango mai nāna taua honi i roto i te riu o te raiona.
9 Pegou o favo nas mãos e se foi andando e comendo dele. Quando chegou onde estavam o seu pai e a sua mãe, deu-lhes um pouco do mel, e eles comeram. Mas Sansão não lhes contou que havia tirado o mel do corpo do leão.
10 Nā, ka haere tōna pāpā ki taua wahine, ā, ka tukua e Hamahona he hākari ki reira; ko te tikanga hoki tērā mā ngā taitamariki.
10 O pai de Sansão foi à casa daquela mulher, e Sansão deu ali um banquete, como os moços costumavam fazer.
11 Ā, nō tō rātou kitenga i a ia, nā, ka tīkina atu e rātou ētahi hoa e toru tekau, hei noho ki a ia.
11 Quando os filisteus viram Sansão, convidaram trinta companheiros para estarem com ele.
12 Nā, ka mea a Hamahona ki a rātou, “Me kōrero e ahau he kai ki a koutou. Ki te āta whakaaturia mai tōna tikanga ki ahau i ngā rā e whitu o te hākari, ki te kitea e koutou, nā, me hoatu e ahau ētahi kākahu rīnena ki a koutou, kia toru tekau, kia toru tekau anō ngā whakarua mō ngā kākahu.
12 Então Sansão lhes disse: — Vou propor um enigma para que vocês o decifrem. Se, nos sete dias das bodas, vocês puderem decifrá-lo e me explicar o seu significado, darei a vocês trinta túnicas e trinta mudas de roupa.
13 Ā, ki te kāhore e taea e koutou te whakaatu tōna tikanga ki ahau, nā, kia toru tekau ngā kākahu rīnena e hōmai e koutou ki ahau, kia toru tekau anō hoki ngā whakarua mō ngā kākahu.”
13 Se não puderem me explicar o significado, vocês me darão as trinta túnicas e as trinta mudas de roupa. E eles disseram: — Apresente-nos o enigma. Queremos ouvi-lo.
14 Nā, ka mea ia ki a rātou,
14 Sansão disse: “Do que come saiu comida, e do forte saiu doçura.” E, em três dias, não puderam decifrar o enigma.
15 Ā, i te whitu o ngā rā ka mea rātou ki te wahine a Hamahona, “Whakawaia tāu tahu kia whakaaturia mai e ia te kai ki a mātou, kei tahuna koe me te whare o tōu pāpā e mātou ki te ahi. He pāhua koia i a mātou i karangatia ai mātou e kōrua?”
15 No quarto dia, disseram à mulher de Sansão: — Convença o seu marido a nos explicar o enigma. Do contrário, vamos pôr fogo em você e na casa de seu pai. Vocês nos convidaram para poderem se apossar do que é nosso, não foi?
16 Ā, ka tangi te wahine a Hamahona ki a ia, ka mea, “Kua kino noa iho koe ki ahau, kāhore hoki ōu aroha ki ahau. Kua makā nei e koe he kai ki ngā tama a tōku iwi, ā, kīhai i whakaaturia tōna tikanga ki ahau.”
16 Então a mulher de Sansão chorou diante dele e disse: — Você só me odeia! Você não me ama! Pois você deu aos homens do meu povo um enigma a decifrar e ainda não me contou o significado. Mas Sansão respondeu: — Olha! Nem para o meu pai nem para a minha mãe eu contei o significado do enigma. E acha que eu iria contar para você?
17 Nā, ka tangi ia ki a ia i aua rā e whitu o tā rātou hākari; ā, i te whitu o ngā rā ka whakaaturia e ia ki a ia, he tohe hoki nōna ki a ia; ā, whakaaturia ana e ia ki ngā tama a tōna iwi.
17 Ela chorou diante dele os sete dias em que celebravam as bodas. No sétimo dia, Sansão disse a resposta, porque ela não parava de importunar. Então ela declarou o enigma aos homens do seu povo.
18 Nā, ka mea ngā tāngata o te pā ki a ia i te whitu o ngā rā, i te mea kāhore anō i tō noa te rā,
18 Assim, no sétimo dia, antes do pôr do sol, os homens daquela cidade disseram a Sansão: Que coisa é mais doce do que o mel e mais forte do que o leão? E Sansão respondeu: “Se vocês não tivessem lavrado com a minha novilha, nunca teriam descoberto o meu enigma.”
19 Nā, ko te tino putanga mai o te Wairua o Ihowā ki runga ki a ia, ā, haere ana ia ki raro, ki Ahakerono, ā, patua iho o rātou e toru tekau ngā tāngata, nā, huia ana e ia o rātou, ā, hoatu ana he whakarua mō ngā kākahu o ngā kaiwhakaatu o te tikanga o te kai. Nā, mura tonu tōna riri, ā, haere ana ia ki runga ki te whare o tōna pāpā.
19 Então o Espírito do Senhor de tal maneira se apossou de Sansão, que ele desceu até Asquelom, matou trinta homens daquela cidade, pegou as roupas deles e as deu aos que decifraram o enigma. Porém Sansão ficou irado e voltou para a casa do seu pai.
20 Heoi, hoatu ana tā Hamahona wahine ki tōna hoa i waiho hei hoa mōna.
20 Quanto à mulher de Sansão, foi dada em casamento ao homem que tinha sido o seu amigo de honra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.