Juízes 14
mri2012 (MRI2012) vs BKJ
1 Nā, ka heke a Hamahona, ki Timinata, ā, ka kite i tētahi wahine i Timinata nō ngā tamāhine a ngā Pirihitini.
1 E Sansão desceu a Timna, e viu em Timna uma mulher das filhas dos filisteus.
2 Nā, ka haere ia, ka kōrero ki tōna pāpā rāua ko tōna whaea, ka mea, “I kite ahau i tētahi wahine i Timinata, nō ngā tamāhine a ngā Pirihitini; nā, mā kōrua ia e tiki āianei hei wahine māku.”
2 E ele subiu, e contou ao seu pai e à sua mãe, e disse: Eu vi em Timna uma mulher das filhas dos filisteus; agora, portanto, tragam-na para mim como esposa.
3 Kātahi ka mea tōna pāpā rāua ko tōna whaea ki a ia; “He kore koia nō te wahine i roto i ngā tamāhine a ōu tuākana, a tōku iwi katoa hoki, i haere ai koe ki te tiki wahine i roto i ngā Pirihitini kokotikore?”
3 Então o seu pai e a sua mãe lhe disseram: Não há nenhuma mulher entre as filhas dos teus irmãos, ou entre todo o meu povo, para que tu vás tomar uma esposa dentre os filisteus incircuncisos? E Sansão disse ao seu pai: Dá-me essa mulher, pois ela muito me agrada.
4 Kīhai hoki tōna pāpā rāua ko tōna whaea i mōhio he mea tēnā nā Ihowā, he take riri ki ngā Pirihitini te rapua ana e ia. Nā, i taua wā he rangatira ngā Pirihitini nō Īharaira.
4 Porém, o seu pai e a sua mãe não sabiam que era do SENHOR, que ele procurasse ocasião contra os filisteus; pois naquele tempo, os filisteus tinham domínio sobre Israel.
5 Nā, ka haere a Hamahona, rātou ko tōna pāpā, ko tōna whaea, ki Timinata, ā, ka tae ki ngā māra wāina o Timinata, nā, ko te hāmamatanga o tētahi kūao raiona; rere ana ki a ia.
5 Então, Sansão desceu com o seu pai e a sua mãe para Timna, e veio até os vinhedos de Timna; e eis que um leão novo rugiu contra ele.
6 Nā, ko te putanga iho o te Wairua o Ihowā ki runga ki a ia, haea ana e ia, me te mea e haehae ana ia i te kūao koati; kāhore hoki he mea i tōna ringa. Kīhai hoki i kōrerotia e ia ki tōna pāpā rāua ko tōna whaea tāna i mea ai.
6 E o Espírito do SENHOR veio poderosamente sobre ele, e ele o rasgou como teria rasgado um cabrito, e ele não tinha nada nas suas mãos; porém ele não contou ao seu pai e nem à sua mãe o que havia feito.
7 Nā, ka haere ia ki raro, ā, ka kōrero ki taua wahine; ā, pai tonu tērā ki tā Hamahona titiro.
7 E ele desceu, e falou com a mulher; e ela agradou muito a Sansão.
8 Ā roa iho, ka hoki ia ki te tiki i a ia, ā, nō tōna pekanga atu kia kite i te tinana o te raiona, nā, he pōkai pī kei roto i te riu o te raiona, he honi anō hoki.
8 E, depois de um tempo, ele retornou para levá-la, e ele virou para ver a carcaça do leão; e eis que havia um enxame de abelhas e mel na carcaça do leão.
9 Nā, ka mauria e ia i ōna ringa, ā, ka kai haere; ā, ka tae ki tōna pāpā rāua ko tōna whaea, ka hoatu mā rāua, ā, kai ana rāua, kīhai hoki i kōrerotia e ia ki a rāua he mea tango mai nāna taua honi i roto i te riu o te raiona.
9 E ele tomou o mel em suas mãos, e seguiu adiante comendo, e chegou até o seu pai e à sua mãe, e lhes deu, e eles comeram; porém, ele não lhes contou que havia tirado o mel da carcaça do leão.
10 Nā, ka haere tōna pāpā ki taua wahine, ā, ka tukua e Hamahona he hākari ki reira; ko te tikanga hoki tērā mā ngā taitamariki.
10 Assim, o seu pai desceu até a mulher, e Sansão fez ali uma festa; pois assim costumavam fazer os moços.
11 Ā, nō tō rātou kitenga i a ia, nā, ka tīkina atu e rātou ētahi hoa e toru tekau, hei noho ki a ia.
11 E sucedeu que, quando eles o viram, trouxeram trinta companheiros para estar com ele.
12 Nā, ka mea a Hamahona ki a rātou, “Me kōrero e ahau he kai ki a koutou. Ki te āta whakaaturia mai tōna tikanga ki ahau i ngā rā e whitu o te hākari, ki te kitea e koutou, nā, me hoatu e ahau ētahi kākahu rīnena ki a koutou, kia toru tekau, kia toru tekau anō ngā whakarua mō ngā kākahu.
12 E Sansão lhes disse: Quero, agora, propor um enigma a vós: se me puderdes declará-lo dentro dos sete dias da festa, e solucioná-lo, então, dar-vos-ei trinta lençóis e trinta mudas de vestes;
13 Ā, ki te kāhore e taea e koutou te whakaatu tōna tikanga ki ahau, nā, kia toru tekau ngā kākahu rīnena e hōmai e koutou ki ahau, kia toru tekau anō hoki ngā whakarua mō ngā kākahu.”
13 mas se vós não mo puderes declará-lo, então vós me dareis trinta lençóis e trinta mudas de vestes. E eles lhe disseram: Propõe o teu enigma, para que possamos ouvi-lo.
14 Nā, ka mea ia ki a rātou,
14 E ele lhes disse: Do devorador saiu a carne, e do forte saiu a doçura. E eles não conseguiram resolver o enigma em três dias.
15 Ā, i te whitu o ngā rā ka mea rātou ki te wahine a Hamahona, “Whakawaia tāu tahu kia whakaaturia mai e ia te kai ki a mātou, kei tahuna koe me te whare o tōu pāpā e mātou ki te ahi. He pāhua koia i a mātou i karangatia ai mātou e kōrua?”
15 E sucedeu que, no sétimo dia, eles disseram à esposa de Sansão: Seduz o teu marido, para que ele possa nos declarar o enigma, para que não queimemos a ti e a casa de teu pai com fogo. Chamastes-nos aqui para tirar de nós o que temos? Não é assim?
16 Ā, ka tangi te wahine a Hamahona ki a ia, ka mea, “Kua kino noa iho koe ki ahau, kāhore hoki ōu aroha ki ahau. Kua makā nei e koe he kai ki ngā tama a tōku iwi, ā, kīhai i whakaaturia tōna tikanga ki ahau.”
16 E a mulher de Sansão chorou diante dele, e disse: Tu só me odeias, e não me amas, pois propuseste um enigma aos filhos do meu povo, e não mo revelastes. E ele lhe disse: Eu não o contei nem ao meu pai, nem à minha mãe, devo contá-lo a ti?
17 Nā, ka tangi ia ki a ia i aua rā e whitu o tā rātou hākari; ā, i te whitu o ngā rā ka whakaaturia e ia ki a ia, he tohe hoki nōna ki a ia; ā, whakaaturia ana e ia ki ngā tama a tōna iwi.
17 E ela chorou diante dele os sete dias, enquanto a sua festa durou; e sucedeu que, no sétimo dia, ele lhe contou, porque ela o incomodava; e ela contou o enigma aos filhos do seu povo.
18 Nā, ka mea ngā tāngata o te pā ki a ia i te whitu o ngā rā, i te mea kāhore anō i tō noa te rā,
18 E os homens da cidade lhe disseram no sétimo dia, antes de o sol se pôr: O que é mais doce do que o mel? E o que é mais forte do que um leão? E ele lhes disse: Se não tivésseis arado com a minha novilha, não teríeis descoberto o meu enigma.
19 Nā, ko te tino putanga mai o te Wairua o Ihowā ki runga ki a ia, ā, haere ana ia ki raro, ki Ahakerono, ā, patua iho o rātou e toru tekau ngā tāngata, nā, huia ana e ia o rātou, ā, hoatu ana he whakarua mō ngā kākahu o ngā kaiwhakaatu o te tikanga o te kai. Nā, mura tonu tōna riri, ā, haere ana ia ki runga ki te whare o tōna pāpā.
19 E o Espírito do SENHOR veio sobre ele, e ele desceu a Asquelom, e matou trinta dos seus homens, e tomou o seu despojo, e deu mudas de vestes àqueles que expuseram o enigma. E a sua ira se acendeu, e ele subiu à casa do seu pai.
20 Heoi, hoatu ana tā Hamahona wahine ki tōna hoa i waiho hei hoa mōna.
20 Porém, a esposa de Sansão fora entregue ao seu companheiro, o qual ele tinha por seu amigo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.