Juízes 14
mri2012 (MRI2012) vs ARC
1 Nā, ka heke a Hamahona, ki Timinata, ā, ka kite i tētahi wahine i Timinata nō ngā tamāhine a ngā Pirihitini.
1 E desceu Sansão a Timna; e, vendo em Timna a uma mulher das filhas dos filisteus,
2 Nā, ka haere ia, ka kōrero ki tōna pāpā rāua ko tōna whaea, ka mea, “I kite ahau i tētahi wahine i Timinata, nō ngā tamāhine a ngā Pirihitini; nā, mā kōrua ia e tiki āianei hei wahine māku.”
2 subiu, e declarou-o a seu pai e a sua mãe, e disse: Vi uma mulher em Timna, das filhas dos filisteus; agora, pois, tomai-ma por mulher.
3 Kātahi ka mea tōna pāpā rāua ko tōna whaea ki a ia; “He kore koia nō te wahine i roto i ngā tamāhine a ōu tuākana, a tōku iwi katoa hoki, i haere ai koe ki te tiki wahine i roto i ngā Pirihitini kokotikore?”
3 Porém seu pai e sua mãe lhe disseram: Não há, porventura, mulher entre as filhas de teus irmãos, nem entre todo o meu povo, para que tu vás tomar mulher dos filisteus, daqueles incircuncisos? E disse Sansão a seu pai: Tomai-me esta, porque ela agrada aos meus olhos.
4 Kīhai hoki tōna pāpā rāua ko tōna whaea i mōhio he mea tēnā nā Ihowā, he take riri ki ngā Pirihitini te rapua ana e ia. Nā, i taua wā he rangatira ngā Pirihitini nō Īharaira.
4 Mas seu pai e sua mãe não sabiam que isto vinha do Senhor ; pois buscava ocasião contra os filisteus, porquanto, naquele tempo, os filisteus dominavam sobre Israel.
5 Nā, ka haere a Hamahona, rātou ko tōna pāpā, ko tōna whaea, ki Timinata, ā, ka tae ki ngā māra wāina o Timinata, nā, ko te hāmamatanga o tētahi kūao raiona; rere ana ki a ia.
5 Desceu, pois, Sansão com seu pai e com sua mãe a Timna; e, chegando às vinhas de Timna, eis que um filho de leão, bramando, lhe saiu ao encontro.
6 Nā, ko te putanga iho o te Wairua o Ihowā ki runga ki a ia, haea ana e ia, me te mea e haehae ana ia i te kūao koati; kāhore hoki he mea i tōna ringa. Kīhai hoki i kōrerotia e ia ki tōna pāpā rāua ko tōna whaea tāna i mea ai.
6 Então, o Espírito do Senhor se apossou dele tão possantemente, que o fendeu de alto a baixo, como quem fende um cabrito, sem ter nada na sua mão; porém nem a seu pai nem a sua mãe deu a saber o que tinha feito.
7 Nā, ka haere ia ki raro, ā, ka kōrero ki taua wahine; ā, pai tonu tērā ki tā Hamahona titiro.
7 E desceu e falou àquela mulher, e agradou aos olhos de Sansão.
8 Ā roa iho, ka hoki ia ki te tiki i a ia, ā, nō tōna pekanga atu kia kite i te tinana o te raiona, nā, he pōkai pī kei roto i te riu o te raiona, he honi anō hoki.
8 E, depois de alguns dias, voltou ele para a tomar; e, apartando-se do caminho a ver o corpo do leão morto, eis que, no corpo do leão, havia um enxame de abelhas com mel.
9 Nā, ka mauria e ia i ōna ringa, ā, ka kai haere; ā, ka tae ki tōna pāpā rāua ko tōna whaea, ka hoatu mā rāua, ā, kai ana rāua, kīhai hoki i kōrerotia e ia ki a rāua he mea tango mai nāna taua honi i roto i te riu o te raiona.
9 E tomou-o nas suas mãos e foi-se andando e comendo dele; e foi-se a seu pai e à sua mãe e deu-lhes dele, e comeram; porém não lhes deu a saber que tomara o mel do corpo do leão.
10 Nā, ka haere tōna pāpā ki taua wahine, ā, ka tukua e Hamahona he hākari ki reira; ko te tikanga hoki tērā mā ngā taitamariki.
10 Descendo, pois, seu pai àquela mulher, fez Sansão ali um banquete, porque assim o costumavam fazer os jovens.
11 Ā, nō tō rātou kitenga i a ia, nā, ka tīkina atu e rātou ētahi hoa e toru tekau, hei noho ki a ia.
11 E sucedeu que, como o vissem, tomaram trinta companheiros para estarem com ele.
12 Nā, ka mea a Hamahona ki a rātou, “Me kōrero e ahau he kai ki a koutou. Ki te āta whakaaturia mai tōna tikanga ki ahau i ngā rā e whitu o te hākari, ki te kitea e koutou, nā, me hoatu e ahau ētahi kākahu rīnena ki a koutou, kia toru tekau, kia toru tekau anō ngā whakarua mō ngā kākahu.
12 Disse-lhes, pois, Sansão: Eu vos darei um enigma a adivinhar, e, se nos sete dias das bodas mo declarardes e descobrirdes, vos darei trinta lençóis e trinta mudas de vestes.
13 Ā, ki te kāhore e taea e koutou te whakaatu tōna tikanga ki ahau, nā, kia toru tekau ngā kākahu rīnena e hōmai e koutou ki ahau, kia toru tekau anō hoki ngā whakarua mō ngā kākahu.”
13 E, se mo não puderdes declarar, vós me dareis a mim os trinta lençóis e as trinta mudas de vestes. E eles lhe disseram: Dá- nos o teu enigma a adivinhar, para que o ouçamos.
14 Nā, ka mea ia ki a rātou,
14 Então, lhes disse: Do comedor saiu comida, e doçura saiu do forte. E em três dias não puderam declarar o enigma.
15 Ā, i te whitu o ngā rā ka mea rātou ki te wahine a Hamahona, “Whakawaia tāu tahu kia whakaaturia mai e ia te kai ki a mātou, kei tahuna koe me te whare o tōu pāpā e mātou ki te ahi. He pāhua koia i a mātou i karangatia ai mātou e kōrua?”
15 E sucedeu que, ao sétimo dia, disseram à mulher de Sansão: Persuade a teu marido que nos declare o enigma, para que, porventura, não queimemos a fogo a ti e à casa de teu pai; chamastes-nos vós aqui para possuir o que é nosso, não é assim?
16 Ā, ka tangi te wahine a Hamahona ki a ia, ka mea, “Kua kino noa iho koe ki ahau, kāhore hoki ōu aroha ki ahau. Kua makā nei e koe he kai ki ngā tama a tōku iwi, ā, kīhai i whakaaturia tōna tikanga ki ahau.”
16 E a mulher de Sansão chorou diante dele e disse: Tão somente me aborreces e não me amas; pois deste aos filhos do meu povo um enigma a adivinhar e ainda mo não declaraste a mim. E ele lhe disse: Eis que nem a meu pai nem à minha mãe o declarei e to declararia a ti?
17 Nā, ka tangi ia ki a ia i aua rā e whitu o tā rātou hākari; ā, i te whitu o ngā rā ka whakaaturia e ia ki a ia, he tohe hoki nōna ki a ia; ā, whakaaturia ana e ia ki ngā tama a tōna iwi.
17 E chorou diante dele os sete dias em que celebravam as bodas; sucedeu, pois, que, ao sétimo dia, lho declarou, porquanto o importunava; então, ela declarou o enigma aos filhos do seu povo.
18 Nā, ka mea ngā tāngata o te pā ki a ia i te whitu o ngā rā, i te mea kāhore anō i tō noa te rā,
18 Disseram-lhe, pois, os homens daquela cidade, ao sétimo dia, antes de se pôr o sol: Que coisa há mais doce do que o mel? E que coisa há mais forte do que o leão? E ele lhes disse: Se vós não lavrásseis com a minha novilha, nunca teríeis descoberto o meu enigma.
19 Nā, ko te tino putanga mai o te Wairua o Ihowā ki runga ki a ia, ā, haere ana ia ki raro, ki Ahakerono, ā, patua iho o rātou e toru tekau ngā tāngata, nā, huia ana e ia o rātou, ā, hoatu ana he whakarua mō ngā kākahu o ngā kaiwhakaatu o te tikanga o te kai. Nā, mura tonu tōna riri, ā, haere ana ia ki runga ki te whare o tōna pāpā.
19 Então, o Espírito do Senhor tão possantemente se apossou dele, que desceu aos asquelonitas, e matou deles trinta homens, e tomou as suas vestes, e deu as mudas de vestes aos que declararam o enigma; porém acendeu-se a sua ira, e subiu à casa de seu pai.
20 Heoi, hoatu ana tā Hamahona wahine ki tōna hoa i waiho hei hoa mōna.
20 E a mulher de Sansão foi dada ao seu companheiro, que o acompanhava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.