Romanos 11

mri (MRI) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Nā, ko tāku kupu tēnei: kua peia oti e te Atua tāna iwi? Kāhore rāpea! Nō Īharaira anō hoki ahau, nō te uri o Āperahama, nō tō Pineamine iwi.
1 Digo, pois: porventura, rejeitou Deus o seu povo? De modo nenhum! Porque também eu sou israelita, da descendência de Abraão, da tribo de Benjamim.
2 Kāhore hoki te Atua i pei i tāna iwi i mōhio ai i mua. Kāhore oti koutou i mātau ki te kōrero a te karaipi­ture i tā Irāia? I īnoi rā hoki ia ki te Atua, i whaka­hē i a Īharaira, i mea,
2 Deus não rejeitou o seu povo, que antes conheceu. Ou não sabeis o que a Escritura diz de Elias, como fala a Deus contra Israel, dizendo:
3 “E te Ariki, kua patua e rātou āu poro­piti, kua whaka­horoa āu āta; ko ahau anake hoki, kua mahue nei, ā, e whai ana rātou kia patua ahau.”
3 Senhor, mataram os teus profetas e derribaram os teus altares; e só eu fiquei, e buscam a minha alma?
4 Heoi, e pēhea ana te whaka­hoki a te Atua ki a ia? “E whitu mano tāngata kua waiho e ahau māku, kāhore nei i piko te turi ki a Paara.”
4 Mas que lhe diz a resposta divina? Reservei para mim sete mil varões, que não dobraram os joelhos diante de Baal.
5 Wai­hoki i te wā nei anō, tērā anō he toenga, he whiri­whiringa nā te aroha noa.
5 Assim, pois, também agora neste tempo ficou um resto, segundo a eleição da graça.
6 Ki te mea ia nā te aroha noa, ehara i te mea nā ngā mahi; pēnei ehara te aroha noa i te aroha noa.
6 Mas, se é por graça, já não é pelas obras; de outra maneira, a graça já não é graça.
7 Ha, he pēhea rā? Ko tā Īharaira e rapu nei, kīhai tēnei i taea e ia; otirā kua taea e te hunga whiri­whiri, ko ērā atu ia i whaka­pakeke­tia;
7 Pois quê? O que Israel buscava não o alcançou; mas os eleitos o alcançaram, e os outros foram endurecidos.
8 ko te mea hoki ia i tuhi­tuhia, “Kua hoatu ki a rātou e te Atua he wairua hia­moe, he kanohi e kore ai rātou e kite, he tari­nga e kore ai e rongo; ā taea noatia tēnei rā.”
8 Como está escrito: Deus lhes deu espírito de profundo sono: olhos para não verem e ouvidos para não ouvirem, até ao dia de hoje.
9 E mea ana hoki a Rāwiri,
9 E Davi diz: Torne-se-lhes a sua mesa em laço, e em armadilha, e em tropeço, por sua retribuição;
10 kia whaka­pōuri­tia ō rātou kanohi, kia kaua rātou e kite,
10 escureçam-se-lhes os olhos para não verem, e encurvem-se-lhes continuamente as costas.
11 Nā, ko tāku kupu tēnei, he tūtuki rānei tō rātou e hinga rawa ai? Kāhore rāpea! Engari, nā tō rātou hinga i puta ai te ora ki ngā tauiwi, he mea kia hae ai rātou.
11 Digo, pois: porventura, tropeçaram, para que caíssem? De modo nenhum! Mas, pela sua queda, veio a salvação aos gentios, para os incitar à emulação.
12 Nā, ki te mea hei taonga mō te ao tō rātou hinga­nga, hei taonga anō mō ngā tauiwi tō rātou whaka­iti­nga; tērā noa ake i tō rātou whaka­nui­nga?
12 E, se a sua queda é a riqueza do mundo, e a sua diminuição, a riqueza dos gentios, quanto mais a sua plenitude!
13 Ki a koutou, ki ngā tauiwi tēnei kupu āku, i te mea he āpō­toro ahau ki ngā tauiwi, e whaka­nui ana ahau i tāku mahi minita,
13 Porque convosco falo, gentios, que, enquanto for apóstolo dos gentios, glorificarei o meu ministério;
14 me kore e hae ngā tāngata o tōku kiko­kiko, kia ora ai ētahi o rātou i ahau.
14 para ver se de alguma maneira posso incitar à emulação os da minha carne e salvar alguns deles.
15 Me­he­mea hoki ko tō rātou maka­nga atu hei hou­hanga rongo mō te ao, ka aha tō rātou tango­hanga mai? He teka ianei he oranga ake i roto i te hunga mate?
15 Porque, se a sua rejeição é a reconciliação do mundo, qual será a sua admissão, senão a vida dentre os mortos?
16 Ki te mea hoki he tapu te mea mātā­mua, ka pērā anō te pū­ranga; ki te tapu hoki te paki­aka, e pērā anō ngā manga.
16 E, se as primícias são santas, também a massa o é; se a raiz é santa, também os ramos o são.
17 Engari, ki te mea kua whatia atu ētahi o ngā manga, ā, ka honoa mai koe, te ōriwa nga­here, ki roto i ngā manga, ka whi­whi ngā­tahi ki te paki­aka o te mōmona­tanga o te ōriwa;
17 E se alguns dos ramos foram quebrados, e tu, sendo zambujeiro, foste enxertado em lugar deles e feito participante da raiz e da seiva da oliveira,
18 aua e whaka­peha­peha ki ngā manga. Ki te whaka­peha­peha ia koe, ehara i te mea nāu i mau ake ai te paki­aka, engari, nā te paki­aka koe.
18 não te glories contra os ramos; e, se contra eles te gloriares, não és tu que sustentas a raiz, mas a raiz a ti.
19 Nā, tērā koe e mea, “I whatia atu ngā manga, kia honoa iho ai ahau.”
19 Dirás, pois: Os ramos foram quebrados, para que eu fosse enxertado.
20 Āe rā; nā te whaka­pono kore rātou i whatia atu ai, nā tōu whaka­pono koe i tū ai. Aua e whaka­kake, engari kia wehi.
20 Está bem! Pela sua incredulidade foram quebrados, e tu estás em pé pela fé; então, não te ensoberbeças, mas teme.
21 Nā, ki te mea kīhai i tohu­ngia ngā manga tupu e te Atua, e kore anō ia e tohu i a koe.
21 Porque, se Deus não poupou os ramos naturais, teme que te não poupe a ti também.
22 Nā, tiro­hia iho te ngā­wari me te pakeke o te Atua: pakeke ki te hunga i hinga; ngā­wari ki a koe, ki te ū koe ki tāna tikanga ngā­wari; ki te kāhore, ka tapa­hia hoki koe.
22 Considera, pois, a bondade e a severidade de Deus: para com os que caíram, severidade; mas, para contigo, a benignidade de Deus, se permaneceres na sua benignidade; de outra maneira, também tu serás cortado.
23 Me rātou anō, ki te kore e ū ki tō rātou whaka­pono kore, ka honoa anō; e taea hoki rātou e te Atua te hono mai anō.
23 E também eles, se não permanecerem na incredulidade, serão enxertados; porque poderoso é Deus para os tornar a enxertar.
24 Me­he­mea hoki ka tapa­hia mai koe i te ōriwa nga­here, ā, ka honoa mai ki te ōriwa pai, he mea rere kē i te tikanga; tērā noa ake te honoa o ēnei, o ngā manga tupu, ki tō rātou ōriwa anō.
24 Porque, se tu foste cortado do natural zambujeiro e, contra a natureza, enxertado na boa oliveira, quanto mais esses, que são naturais, serão enxertados na sua própria oliveira!
25 E kore hoki ahau e pai, e ōku tēina, kia kūware koutou ki tēnei mea ngaro, kei mea noa koutou he mātau koutou, kua tau tētahi wāhi o te whaka­pakeke­tanga ki a Īharaira, kia riro mai rā anō te toko­maha­tanga o ngā tauiwi.
25 Porque não quero, irmãos, que ignoreis este segredo (para que não presumais de vós mesmos): que o endurecimento veio em parte sobre Israel, até que a plenitude dos gentios haja entrado.
26 Ko reira a Īharaira katoa ora ai; ko te mea hoki ia i tuhi­tuhia:
26 E, assim, todo o Israel será salvo, como está escrito: De Sião virá o Libertador, e desviará de Jacó as impiedades.
27 Ko tāku kawe­nata hoki tēnei ki a rātou,
27 E este será o meu concerto com eles, quando eu tirar os seus pecados.
28 Nā, i runga i te rongo­pai he hoa­riri rātou, he whaka­aro ki a koutou; i runga ia i te whiri­whiringa, e aroha­ina ana rātou, he whaka­aro ki ngā mātua.
28 Assim que, quanto ao evangelho, são inimigos por causa de vós; mas, quanto à eleição, amados por causa dos pais.
29 I ā te Atua hōmai­tanga hoki, i tāna karanga­tanga, kāhore e puta kē te whaka­aro.
29 Porque os dons e a vocação de Deus são sem arrependimento.
30 Ka rite hoki ki a koutou kīhai i whaka­pono i mua ki te Atua, ināia­nei ia kua tohu­ngia, he mea nā tō rātou whaka­pono kore;
30 Porque assim como vós também, antigamente, fostes desobedientes a Deus, mas, agora, alcançastes misericórdia pela desobediência deles,
31 wai­hoki kua kāhore ēnei i whaka­pono ināia­nei, kia tohu­ngia ai anō rātou i runga i te mahi tohu i whi­whi nei koutou.
31 assim também estes, agora, foram desobedientes, para também alcançarem misericórdia pela misericórdia a vós demonstrada.
32 Kua oti hoki te katoa te kōpani e te Atua ki roto ki te whaka­teka, he mea kia tohu­ngia ai e ia te katoa.
32 Porque Deus encerrou a todos debaixo da desobediência, para com todos usar de misericórdia.
33 Anō te hōhonu, te hua ngā­tahi hoki o te whaka­aro o te Atua me tōna mōhio! E kore āna tikanga e taea te rapu, ōna hua­rahi te whaka­taki!
33 Ó profundidade das riquezas, tanto da sabedoria, como da ciência de Deus! Quão insondáveis são os seus juízos, e quão inescrutáveis, os seus caminhos!
34 “Ko wai hoki te mōhio ana ki te hine­ngaro o te Ariki?
34 Porque quem compreendeu o intento do Senhor? Ou quem foi seu conselheiro?
35 Ko tā wai hoki kua mātua hoatu ki a ia,
35 Ou quem lhe deu primeiro a ele, para que lhe seja recompensado?
36 Ko ngā mea katoa nei hoki, nāna, ā kei runga anō i a ia, ā, e ahu ana hoki ki a ia. Mōna te korōria ake tonu atu! Āmine.
36 Porque dele, e por ele, e para ele são todas as coisas; glória, pois, a ele eternamente. Amém!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.