Marcos 8
mri (MRI) vs VC
1 I aua rā, i te mea he nui rawa te mano, kāhore hoki he kai mā rātou, ka karanga a Īhu ki āna ākonga, ka mea ki a rātou,
1 Naqueles dias, como fosse novamente numerosa a multidão, enão tivessem o que comer, Jesus convocou os discípulos e lhes disse:
2 “E aroha ana ahau ki ngā tāngata, ka toru nei hoki ō rātou rā e noho ana ki ahau, ā, kāhore ā rātou kai.
2 Tenho compaixão deste povo. Já há três dias perseveram comigo e não têm o que comer.
3 Ki te tonoa pukutia rātou e ahau ki tō rātou kāinga, ka hemo ki te ara; i haere mai hoki ētahi o rātou i tawhiti.”
3 Se os despedir em jejum para suas casas, desfalecerão no caminho; e alguns deles vieram de longe!
4 Nā, ka whakahokia e āna ākonga ki a ia, “Me aha e te tangata ka mākona ai ēnei i te taro i konei, i te koraha?”
4 Seus discípulos responderam-lhe: Como poderá alguém fartá-los de pão aqui no deserto?
5 Ka ui ia ki a rātou, “E hia ā koutou taro?”
5 Mas ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Sete, responderam.
6 Nā, ka mea ia ki te mano kia noho ki te whenua; ā, ka mau ki ngā taro e whitu, ka whakawhetai, ka whawhati, ā, hoatu ana e ia ki āna ākonga kia whakatakotoria ki mua i a rātou; whakatakotoria ana e rātou mā te mano.
6 Mandou então que o povo se assentasse no chão. Tomando os sete pães, deu graças, partiu-os e entregou-os a seus discípulos, para que os distribuíssem e eles os distribuíram ao povo.
7 He ika anō a rātou torutoru nei, he mea nonohi, ā, ka mutu te whakapai, ka mea ia kia whakatakotoria hoki ērā.
7 Tinham também alguns peixinhos. Ele os abençoou e mandou também distribuí-los.
8 Nā, kai ana rātou, ā, ka mākona, ā, kohia ake ana o ngā whatiwhatinga i toe e whitu ngā kete.
8 Comeram e ficaram fartos, e dos pedaços que sobraram levantaram sete cestos.
9 Me te mea e whā mano te hunga i kai, ā, tonoa atu ana rātou e ia.
9 Ora, os que comeram eram cerca de quatro mil pessoas. Em seguida, Jesus os despediu.
10 Nā, eke tonu ia rātou ko āna ākonga ki te kaipuke, ā, ka tae ki ngā wāhi o Taramanuta.
10 E embarcando depois com seus discípulos, foi para o território de Dalmanuta.
11 Nā, ka puta mai ngā Parihi, ka anga, ka totohe ki a ia, ka rapu tohu ki ia i te rangi, hei whakamātautau mōna.
11 Vieram os fariseus e puseram-se a disputar com ele e pediram-lhe um sinal do céu, para pô-lo à prova.
12 Nā, ka hotu tōna wairua, ka mea ia, “He aha tēnei whakatupuranga ka rapu ai ki te tohu? He pono tāku e mea nei ki a koutou, e kore e hoatu he tohu ki tēnei whakatupuranga.”
12 Jesus, porém, suspirando no seu coração, disse: Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo: jamais lhe será dado um sinal.
13 Nā, mahue ake rātou i a ia, ā, eke ana anō ki te kaipuke, rere ana ki tērā taha.
13 Deixou-os e seguiu de barca para a outra margem.
14 Nā, i wareware rātou ki te mau taro, kotahi tonu ā rātou taro i te kaipuke.
14 Aconteceu que eles haviam esquecido de levar pães consigo. Na barca havia um único pão.
15 Nā, ka whakatūpato ia i a rātou, ka mea, “Kia mahara, kia tūpato i te rēwena a ngā Parihi, i te rēwena hoki a Herora.”
15 Jesus advertiu-os: Abri os olhos e acautelai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes!
16 Ā, ka kōrerorero rātou ki a rātou anō, ka mea, “Nō te mea kāhore ā tātou taro.”
16 E eles comentavam entre si que era por não terem pão.
17 Ka mōhio a Īhu, ka mea ki a rātou, “He aha koutou ka kōrerorero ai nō te mea kāhore ā koutou taro? Kīanō koutou i mātau noa, kīanō i mahara? E pakeke tonu ana anō rānei ō koutou ngākau?
17 Jesus percebeu-o e disse-lhes: Por que discutis por não terdes pão? Ainda não tendes refletido nem compreendido? Tendes, pois, o coração insensível?
18 He kanohi nei ō koutou, ā, kāhore e kite? He taringa nei ō koutou, ā, kāhore e rongo? Kāhore e mahara?
18 Tendo olhos, não vedes? E tendo ouvidos, não ouvis? Não vos lembrais mais?
19 I ahau i whawhati i ngā taro e rima mā ngā mano e rima, e hia ngā kete kī o ngā whatiwhatinga i kohia e koutou?”
19 Ao partir eu os cinco pães entre os cinco mil, quantos cestos recolhestes cheios de pedaços? Responderam-lhe: Doze.
20 “Ā, i ngā taro hoki e whitu mā ngā mano e whā, e hia ngā kete kī o ngā whatiwhatinga i kohia e koutou?”
20 E quando eu parti os sete pães entre os quatro mil homens, quantos cestos de pedaços levantastes? Sete, responderam-lhe.
21 Nā, ka mea ia ki a rātou, “Kāhore anō ia koutou kia mātau noa?”
21 Jesus disse-lhes: Como é que ainda não entendeis?...
22 Ā, ka tae rātou ki Petahaira. Nā, ka kawea mai e rātou he matapō ki a ia, ka īnoi ki a ia kia whakapāngia e ia.
22 Chegando eles a Betsaida, trouxeram-lhe um cego e suplicaram-lhe que o tocasse.
23 Nā, ka mau ia ki te ringa o te matapō, ka ārahi i a ia ki waho o te kāinga; ka tuwha ki ōna kanohi, ā, ka whakapā i ōna ringa ki a ia, ka ui ki a ia me kore ia e kite i tētahi mea.
23 Jesus tomou o cego pela mão e levou-o para fora da aldeia. Pôs-lhe saliva nos olhos e, impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe: Vês alguma coisa?
24 Nā, ka titiro ake ia, ka mea, “E kite ana ahau i ngā tāngata e hāereere ana me te mea he rākau.”
24 O cego levantou os olhos e respondeu: Vejo os homens como árvores que andam.
25 Me i reira, ka whakapākia anō ngā ringa ki ōna kanohi, ka mea i a ia kia titiro. Nā, ka ora ia, ā, ka mārama te titiro ki ngā mea katoa.
25 Em seguida, Jesus lhe impôs as mãos nos olhos e ele começou a ver e ficou curado, de modo que via distintamente de longe.
26 Nā, ka tono ia i a ia ki tōna whare, ka mea atu, “Kaua e tomo ki te kāinga.”
26 E mandou-o para casa, dizendo-lhe: Não entres nem mesmo na aldeia.
27 Nā, ka haere a Īhu rātou ko āna ākonga ki ngā kāinga o Hiharia Piripai, ā, i te ara ka ui ia ki āna ākonga, ka mea ki a rātou, “Ki tā ngā tāngata kī, ko wai ahau?”
27 Jesus saiu com os seus discípulos para as aldeias de Cesaréia de Filipe, e pelo caminho perguntou-lhes: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Nā, ko tā rātou whakahokinga, “Ko Hoani Kaiiriiri; ki tā ētahi, ko Irāia; ki tā ētahi, ko tētahi o ngā poropiti.”
28 Responderam-lhe os discípulos: João Batista; outros, Elias; outros, um dos profetas.
29 Nā, ka mea ia ki a rātou, “Ki tā koutou nā kī, ko wai ahau?”
29 Então perguntou-lhes Jesus: E vós, quem dizeis que eu sou? Respondeu Pedro: Tu és o Cristo.
30 Nā, ka whakatūpato ia i a rātou, kia kaua ia e kōrerotia ki te tangata.
30 E ordenou-lhes severamente que a ninguém dissessem nada a respeito dele.
31 Kātahi ia ka anga, ka whakaako i a rātou, kua takoto te tikanga kia maha ngā mamae o te Tama a te tangata, kia whakakinongia hoki e ngā kaumātua, e ngā tohunga nui, e ngā karaipi, ā, kia whakamatea, ā, kia ara anō ina pahure ngā rā e toru.
31 E começou a ensinar-lhes que era necessário que o Filho do homem padecesse muito, fosse rejeitado pelos anciãos, pelos sumos sacerdotes e pelos escribas, e fosse morto, mas ressuscitasse depois de três dias.
32 I kōrerotia matanuitia anō taua kupu e ia. Nā, ka mau a Pita ki a ia, ka anga, ka whakahē ki tāna.
32 E falava-lhes abertamente dessas coisas. Pedro, tomando-o à parte, começou a repreendê-lo.
33 Otirā, ka tahuri ia, ā, i te kitenga i āna ākonga, ka whakahē ki tā Pita, ka mea, “Haere ki muri i ahau, e Hātana. Kāhore hoki ōu ngākau ki ngā mea a te Atua, engari, ki a te tangata.”
33 Mas, voltando-se ele, olhou para os seus discípulos e repreendeu a Pedro: Afasta-te de mim, Satanás, porque teus sentimentos não são os de Deus, mas os dos homens.
34 Nā, ka karangatia e ia te mano, rātou ko āna ākonga, ka mea ki a rātou, “Ki te mea tētahi tangata kia haere mai ki te whai i ahau, me whakakāhore ia i a ia anō, me amo i tōna rīpeka, ka aru ai i ahau.
34 Em seguida, convocando a multidão juntamente com os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém me quer seguir, renuncie-se a si mesmo, tome a sua cruz e siga-me.
35 Ki te whai tētahi kia ora, ka mate ia; ki te mate hoki tētahi, mōna i whakaaro ki ahau, ki te rongopai hoki, ka ora ia.
35 Porque o que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas o que perder a sua vida por amor de mim e do Evangelho, salvá-la-á.
36 Ā, he aha te pai ki te tangata, ki te riro i a ia te ao katoa, ā, ka kore he ora mōna?
36 Pois que aproveitará ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder a sua vida?
37 He aha hoki tā te tangata e hoatu ai hei utu mōna kia ora?
37 Ou que dará o homem em troca da sua vida?
38 Ki te whakamā hoki tētahi ki ahau, ki āku kōrero, i tēnei whakatupuranga pūremu, kino, ka whakamā anō te Tama a te tangata ki a ia, ina haere mai i runga i te korōria o tōna Matua, rātou ko ngā anahera tapu.”
38 Porque, se nesta geração adúltera e pecadora alguém se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai com os seus santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.