Marcos 8

mri (MRI) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 I aua rā, i te mea he nui rawa te mano, kāhore hoki he kai mā rātou, ka karanga a Īhu ki āna ākonga, ka mea ki a rātou,
1 Naqueles dias, outra grande multidão se reuniu e, mais uma vez, o povo ficou sem comida. Jesus chamou os discípulos e disse:
2 “E aroha ana ahau ki ngā tāngata, ka toru nei hoki ō rātou rā e noho ana ki ahau, ā, kāhore ā rātou kai.
2 “Tenho compaixão dessa gente. Estão aqui comigo há três dias e não têm mais nada para comer.
3 Ki te tonoa puku­tia rātou e ahau ki tō rātou kāinga, ka hemo ki te ara; i haere mai hoki ētahi o rātou i tawhiti.”
3 Se eu os mandar embora com fome, desmaiarão no caminho. Alguns vieram de longe”.
4 Nā, ka whaka­hokia e āna ākonga ki a ia, “Me aha e te tangata ka mākona ai ēnei i te taro i konei, i te koraha?”
4 Os discípulos disseram: “Como conseguiremos comida suficiente neste lugar deserto para alimentá-los?”.
5 Ka ui ia ki a rātou, “E hia ā koutou taro?”
5 Jesus perguntou: “Quantos pães vocês têm?”. “Sete”, responderam eles.
6 Nā, ka mea ia ki te mano kia noho ki te whenua; ā, ka mau ki ngā taro e whitu, ka whaka­whetai, ka whawhati, ā, hoatu ana e ia ki āna ākonga kia whaka­takoto­ria ki mua i a rātou; whaka­takoto­ria ana e rātou mā te mano.
6 Então Jesus mandou todo o povo sentar-se no chão. Tomou os sete pães, agradeceu a Deus e os partiu em pedaços. Em seguida, entregou-os aos discípulos, que os distribuíram à multidão.
7 He ika anō a rātou toru­toru nei, he mea no­nohi, ā, ka mutu te whaka­pai, ka mea ia kia whaka­takoto­ria hoki ērā.
7 Eles encontraram, ainda, alguns peixinhos; Jesus também os abençoou e mandou que os discípulos os distribuíssem.
8 Nā, kai ana rātou, ā, ka mākona, ā, kohia ake ana o ngā whati­whatinga i toe e whitu ngā kete.
8 Todos comeram à vontade. Depois, os discípulos recolheram sete cestos grandes com as sobras.
9 Me te mea e whā mano te hunga i kai, ā, tonoa atu ana rātou e ia.
9 Naquele dia, havia cerca de quatro mil homens na multidão. Após comerem, Jesus os mandou para casa.
10 Nā, eke tonu ia rātou ko āna ākonga ki te kai­puke, ā, ka tae ki ngā wāhi o Taramanuta.
10 Em seguida, entrou com seus discípulos num barco e atravessou para a região de Dalmanuta.
11 Nā, ka puta mai ngā Parihi, ka anga, ka totohe ki a ia, ka rapu tohu ki ia i te rangi, hei whaka­mā­tau­tau mōna.
11 Alguns fariseus vieram ao encontro de Jesus e começaram a discutir com ele. Para pô-lo à prova, exigiram que lhes mostrasse um sinal do céu.
12 Nā, ka hotu tōna wairua, ka mea ia, “He aha tēnei whaka­tupu­ranga ka rapu ai ki te tohu? He pono tāku e mea nei ki a koutou, e kore e hoatu he tohu ki tēnei whaka­tupu­ranga.”
12 Ao ouvir isso, Jesus suspirou profundamente e disse: “Por que este povo insiste em pedir um sinal? Eu lhes digo a verdade: não darei sinal algum aos homens desta geração”.
13 Nā, mahue ake rātou i a ia, ā, eke ana anō ki te kai­puke, rere ana ki tērā taha.
13 Então ele os deixou, entrou de volta no barco e atravessou para o outro lado do mar.
14 Nā, i ware­ware rātou ki te mau taro, kotahi tonu ā rātou taro i te kai­puke.
14 Os discípulos, porém, se esqueceram de levar comida. Tinham no barco apenas um pão.
15 Nā, ka whaka­tūpato ia i a rātou, ka mea, “Kia mahara, kia tūpato i te rēwena a ngā Parihi, i te rēwena hoki a Herora.”
15 Enquanto atravessavam o mar, Jesus os advertiu: “Fiquem atentos! Tenham cuidado com o fermento dos fariseus e de Herodes”.
16 Ā, ka kōrero­rero rātou ki a rātou anō, ka mea, “Nō te mea kāhore ā tātou taro.”
16 Os discípulos começaram a discutir entre si porque não tinham trazido pão.
17 Ka mōhio a Īhu, ka mea ki a rātou, “He aha koutou ka kōrero­rero ai nō te mea kāhore ā koutou taro? Kīanō koutou i mātau noa, kīanō i mahara? E pakeke tonu ana anō rānei ō koutou ngākau?
17 Ao saber do que estavam falando, Jesus disse: “Por que discutem sobre a falta de pão? Ainda não sabem ou não entenderam? Seu coração está tão endurecido que não compreendem?
18 He kanohi nei ō koutou, ā, kāhore e kite? He tari­nga nei ō koutou, ā, kāhore e rongo? Kāhore e mahara?
18 Vocês têm olhos, mas não veem? Têm ouvidos, mas não ouvem? Não se lembram de nada?
19 I ahau i whawhati i ngā taro e rima mā ngā mano e rima, e hia ngā kete kī o ngā whati­whatinga i kohia e koutou?”
19 Quando reparti os cinco pães entre os cinco mil, quantos cestos cheios de sobras vocês recolheram?”. “Doze”, responderam eles.
20 “Ā, i ngā taro hoki e whitu mā ngā mano e whā, e hia ngā kete kī o ngā whati­whatinga i kohia e koutou?”
20 “E quando reparti os sete pães entre os quatro mil, quantos cestos grandes cheios de sobras vocês recolheram?” “Sete”, responderam.
21 Nā, ka mea ia ki a rātou, “Kāhore anō ia koutou kia mātau noa?”
21 “E vocês ainda não entendem?”, perguntou.
22 Ā, ka tae rātou ki Petahaira. Nā, ka kawea mai e rātou he matapō ki a ia, ka īnoi ki a ia kia whaka­pā­ngia e ia.
22 Quando chegaram a Betsaida, algumas pessoas trouxeram um cego a Jesus e lhe pediram que o tocasse.
23 Nā, ka mau ia ki te ringa o te matapō, ka ārahi i a ia ki waho o te kāinga; ka tuwha ki ōna kanohi, ā, ka whaka­pā i ōna ringa ki a ia, ka ui ki a ia me kore ia e kite i tētahi mea.
23 Ele tomou o cego pela mão e o levou para fora do povoado. Em seguida, cuspiu nos olhos do homem, pôs as mãos sobre ele e perguntou: “Vê alguma coisa?”.
24 Nā, ka ti­tiro ake ia, ka mea, “E kite ana ahau i ngā tāngata e hāere­ere ana me te mea he rākau.”
24 Recuperando aos poucos a vista, o homem respondeu: “Vejo pessoas, mas não as enxergo claramente. Parecem árvores andando”.
25 Me i reira, ka whaka­pā­kia anō ngā ringa ki ōna kanohi, ka mea i a ia kia ti­tiro. Nā, ka ora ia, ā, ka mārama te ti­tiro ki ngā mea katoa.
25 Jesus pôs as mãos sobre os olhos do homem mais uma vez, e sua visão foi completamente restaurada; ele passou a ver tudo com nitidez.
26 Nā, ka tono ia i a ia ki tōna whare, ka mea atu, “Kaua e tomo ki te kāinga.”
26 Então Jesus se despediu dele e disse: “Ao voltar para casa, não entre no povoado”.
27 Nā, ka haere a Īhu rātou ko āna ākonga ki ngā kāinga o Hiha­ria Piripai, ā, i te ara ka ui ia ki āna ākonga, ka mea ki a rātou, “Ki tā ngā tāngata kī, ko wai ahau?”
27 Jesus e seus discípulos deixaram a Galileia e foram para os povoados perto de Cesareia de Filipe. Enquanto caminhavam, Jesus lhes perguntou: “Quem as pessoas dizem que eu sou?”.
28 Nā, ko tā rātou whaka­hoki­nga, “Ko Hoani Kai­iri­iri; ki tā ētahi, ko Irāia; ki tā ētahi, ko tētahi o ngā poro­piti.”
28 Eles responderam: “Alguns dizem que o senhor é João Batista; outros, que é Elias ou um dos profetas”.
29 Nā, ka mea ia ki a rātou, “Ki tā koutou nā kī, ko wai ahau?”
29 “E vocês?”, perguntou ele. “Quem vocês dizem que eu sou?” Pedro respondeu: “O senhor é o Cristo!”.
30 Nā, ka whaka­tūpato ia i a rātou, kia kaua ia e kōrero­tia ki te tangata.
30 Mas Jesus os advertiu de que não falassem a ninguém a seu respeito.
31 Kātahi ia ka anga, ka whaka­ako i a rātou, kua takoto te tikanga kia maha ngā mamae o te Tama a te tangata, kia whaka­kino­ngia hoki e ngā kaumātua, e ngā tohu­nga nui, e ngā kara­ipi, ā, kia whaka­matea, ā, kia ara anō ina pahure ngā rā e toru.
31 Então Jesus começou a lhes ensinar que era necessário que o Filho do Homem sofresse muitas coisas e fosse rejeitado pelos líderes do povo, pelos principais sacerdotes e pelos mestres da lei. Seria morto, mas três dias depois ressuscitaria.
32 I kōrero­tia mata­nui­tia anō taua kupu e ia. Nā, ka mau a Pita ki a ia, ka anga, ka whaka­hē ki tāna.
32 Enquanto falava abertamente sobre isso com os discípulos, Pedro o chamou de lado e o repreendeu por dizer tais coisas.
33 Otirā, ka tahuri ia, ā, i te kite­nga i āna ākonga, ka whaka­hē ki tā Pita, ka mea, “Haere ki muri i ahau, e Hātana. Kāhore hoki ōu ngākau ki ngā mea a te Atua, engari, ki a te tangata.”
33 Jesus se virou, olhou para seus discípulos e repreendeu Pedro. “Afaste-se de mim, Satanás!”, disse ele. “Você considera as coisas apenas do ponto de vista humano, e não da perspectiva de Deus.”
34 Nā, ka karanga­tia e ia te mano, rātou ko āna ākonga, ka mea ki a rātou, “Ki te mea tētahi tangata kia haere mai ki te whai i ahau, me whaka­kāhore ia i a ia anō, me amo i tōna rīpeka, ka aru ai i ahau.
34 Depois, chamou a multidão e os discípulos e disse: “Se alguém quer ser meu seguidor, negue a si mesmo, tome sua cruz e siga-me.
35 Ki te whai tētahi kia ora, ka mate ia; ki te mate hoki tētahi, mōna i whaka­aro ki ahau, ki te rongo­pai hoki, ka ora ia.
35 Se tentar se apegar à sua vida, a perderá. Mas, se abrir mão de sua vida por minha causa e por causa das boas-novas, a salvará.
36 Ā, he aha te pai ki te tangata, ki te riro i a ia te ao katoa, ā, ka kore he ora mōna?
36 Que vantagem há em ganhar o mundo inteiro, mas perder a vida?
37 He aha hoki tā te tangata e hoatu ai hei utu mōna kia ora?
37 E o que daria o homem em troca de sua vida?
38 Ki te whaka­mā hoki tētahi ki ahau, ki āku kōrero, i tēnei whaka­tupu­ranga pūremu, kino, ka whaka­mā anō te Tama a te tangata ki a ia, ina haere mai i runga i te korōria o tōna Matua, rātou ko ngā ana­hera tapu.”
38 Se alguém se envergonhar de mim e de minha mensagem nesta época de adultério e pecado, o Filho do Homem se envergonhará dele quando vier na glória de seu Pai com os santos anjos”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.