Marcos 7

mri (MRI) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nā, ka hui­hui ki a ia ngā Parihi, me ētahi o ngā kara­ipi i haere mai i Hiruhārama.
1 Certo dia, alguns fariseus e mestres da lei chegaram de Jerusalém para ver Jesus.
2 Ā, nō tō rātou kite­nga i ētahi o āna ākonga e kai taro ana me te noa anō ngā ringa, arā, kīhai i horoia, ka whaka­hē rātou.
2 Observaram que alguns de seus discípulos comiam sua refeição com as mãos impuras, ou seja, sem lavá-las.
3 E kore hoki ngā Parihi me ngā Hūrai katoa e kai, ki te kāhore i āta horoia ngā ringa, e pupuri ana hoki i te whaka­rere­nga iho a ngā kaumātua.
3 (Pois todos os judeus, sobretudo os fariseus, não comem sem antes lavar cuidadosamente as mãos, como exige a tradição dos líderes religiosos.
4 E kore anō rātou e kai ina hoki mai i te kāinga hoko­hoko, ki te mea kāhore i horoi. He maha hoki ērā atu mea tuku iho kia puri­tia e rātou, ngā horoi­nga o ngā kapu, o ngā pāta, o ngā mea parāhi, o ngā nohoa­nga.
4 Quando chegam do mercado, não comem coisa alguma sem antes mergulhar as mãos em água. Essa é apenas uma das muitas tradições às quais se apegam, como a lavagem de copos, jarras e panelas. )
5 Kātahi, ka ui ngā Parihi me ngā kara­ipi ki a ia, “He aha āu ākonga tē haere ai i runga i te whaka­rere­nga iho a ngā kaumātua, ā, kāhore e horoi i ngā ringa ina kai taro?”
5 Então os fariseus e mestres da lei lhe perguntaram: “Por que seus discípulos não seguem a tradição dos líderes religiosos? Eles comem sem antes realizar a cerimônia de lavar as mãos!”.
6 Nā, ka mea ia ki a rātou: “Tika rawa tā Ihāia i poro­piti ai mō koutou, mō te hunga tini­hanga, te mea hoki i tuhi­tuhia,
6 Jesus respondeu: “Hipócritas! Isaías tinha razão quando profetizou a seu respeito, pois escreveu: ‘Este povo me honra com os lábios, mas o coração está longe de mim.
7 Otirā, mau­mau kara­kia noa rātou ki ahau,
7 Sua adoração é uma farsa, pois ensinam doutrinas humanas como se fossem mandamentos de Deus’.
8 “Kei te whaka­rere hoki koutou i tā te Atua kupu ako, ka mau ki te waiho­tanga iho a te tāngata.”
8 Vocês desprezam a lei de Deus e a substituem por sua própria tradição”.
9 Ā, ka mea ia ki a rātou, “Tēnā rā tā koutou hanga ki te whaka­kāhore i te whaka­hau a te Atua, kia mau ai koutou ki tā koutou whaka­rere­nga iho.
9 Disse ainda: “Vocês se esquivam com habilidade da lei de Deus para se apegar à sua própria tradição.
10 I mea hoki a Mohi, ‘Whaka­hōnore­tia tōu pāpā me tōu whaea’; me tēnei, ‘Ki te kōrero kino tētahi mō tōna pāpā, mō tōna whaea rānei, kia mate ia, mate rawa.’
10 Por exemplo, Moisés deu esta lei: ‘Honre seu pai e sua mãe’ e ‘Quem insultar seu pai ou sua mãe será executado’.
11 Ko koutou ia hei mea, ‘Ki te mea tētahi ki tōna pāpā, ki tōna whaea rānei, ko tāku mea hei ata­whai­nga mōu he Koropana’ (arā, He mea i hoatu ki te Atua),
11 Vocês, porém, ensinam que alguém pode dizer a seus pais: ‘Não posso ajudá-los. Jurei entregar como oferta a Deus aquilo que eu teria dado a vocês’.
12 kāhore koutou āia­nei i te tuku i a ia ki te mea i tētahi aha mā tōna pāpā, mā tōna whaea rānei;
12 Com isso, desobrigam as pessoas de cuidarem dos pais,
13 ka waiho e koutou tā koutou whaka­rere­nga iho, i whaka­rērea iho nei e koutou, hei whaka­kāhore mō tā te Atua kupu. He maha hoki ngā mea pēnā e meinga ana e koutou.”
13 anulando a palavra de Deus a fim de transmitir sua própria tradição. E esse é apenas um exemplo entre muitos outros”.
14 Nā, karanga­tia ana anō e ia te mano ki a ia, ā, mea ana ki a rātou, “Whaka­rongo mai koutou katoa, kia mātau hoki.
14 Jesus chamou a multidão para perto de si e disse: “Ouçam, todos vocês, e procurem entender.
15 Kāhore he mea o waho o te tāngata ka tapoko nei ki roto ki a ia hei whaka­noa i a ia; engari, ngā mea e puta ana mai i roto i a ia, mā ēnā e noa ai te tāngata.
15 Não é o que entra no corpo que os contamina; vocês se contaminam com o que sai do coração.
16 “Ki te whai tari­nga tētahi hei whaka­rongo, kia rongo ia.”
16 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça com atenção!”.
17 Ā, nō ka mawehe kē ia i te mano ki te whare, ka ui āna ākonga ki a ia ki te tikanga o tēnā kupu whaka­rite.
17 Então Jesus entrou numa casa para se afastar da multidão, e seus discípulos lhe perguntaram o que ele queria dizer com a parábola que havia acabado de contar.
18 Nā, ka mea ia ki a rātou, “Ha, he kūware anō koutou? Kāhore koutou i mātau, ko ngā mea katoa o waho e tapoko nei ki te tangata, e kore ia e noa i ērā;
18 “Vocês também ainda não entendem?”, perguntou. “Não percebem que a comida que entra no corpo não pode contaminá-los?
19 Nō te mea e kore e tapoko ki tōna ngākau, engari, ki te kōpū a puta ana ki te poka?” He kōrero tēnei nāna kia kīa ai he mā ngā kai katoa.
19 O alimento não vai para o coração, mas apenas passa pelo estômago e vai parar no esgoto.” (Ao dizer isso, declarou que todo tipo de comida é aceitável.)
20 I mea anō ia, “Ko te mea e puta ake ana i te tangata, mā tērā e noa ai te tangata.
20 Em seguida, acrescentou: “Aquilo que vem de dentro é que os contamina.
21 Nō roto hoki, nō te ngākau o ngā tāngata te pu­tanga o ngā whaka­aro kino, o ngā moe­puku,
21 Pois, de dentro, do coração da pessoa, vêm maus pensamentos, imoralidade sexual, roubo, homicídio,
22 o ngā tāhae, o ngā kōhuru, o ngā pūremu, o ngā hia­hia apo, o ngā kino, o te tini­hanga, o te hia­hia tai­kaha, o te kanohi kino, o te kohu­kohu, o te whaka­peha­peha, o te wai­rangi.
22 adultério, cobiça, perversidade, engano, paixões carnais, inveja, calúnias, orgulho e insensatez.
23 Nō roto te pu­tanga ake o ēnei kino katoa, ā, mā reira e noa ai te tangata.”
23 Todas essas coisas desprezíveis vêm de dentro; são elas que os contaminam”.
24 Nā, ka whaka­tika atu ia i reira, ka haere ki ngā wāhi o Tāira, o Hairona; ā, tomo ana ki tētahi whare, kīhai hoki ia i pai kia rongo tētahi tangata. Otiia, kīhai ia i ngaro.
24 Então Jesus deixou a Galileia e se dirigiu para o norte, para a região de Tiro. Não queria que ninguém soubesse onde ele estava hospedado, mas não foi possível manter segredo.
25 I reira hoki, ka rangona ia e tētahi wahine, he wairua poke tō tāna kōtiro, ā, haere ana mai, takoto ana ki ōna wae­wae.
25 De imediato, uma mulher que tinha ouvido falar dele veio e caiu a seus pés. A filha dela estava possuída por um espírito impuro,
26 He wahine Kariki hoki ia, ko Hairopinihia tōna iwi. Ka īnoi ki a ia kia peia e ia te rēwera i roto i tāna kōtiro.
26 e ela implorou que ele expulsasse o demônio que estava na menina. Sendo ela grega, nascida na região da Fenícia, na Síria,
27 Nā, ka mea a Īhu ki a ia, “Tukua kia mātua mākona ngā tama­riki. E kore hoki e pai kia tango­hia te taro a ngā tama­riki, kia makā mā ngā kurī.”
27 Jesus lhe disse: “Primeiro devem-se alimentar os filhos. Não é certo tirar comida das crianças e jogá-la aos cachorros”.
28 Otirā, ka whaka­hoki ia, ka mea ki a ia, “Āe rā, e te Ariki, e kai ana anō ngā kurī i raro i te tēpu i ngā konga­konga a ngā tama­riki.”
28 “Senhor, é verdade”, disse a mulher. “No entanto, até os cachorros, debaixo da mesa, comem as migalhas dos pratos dos filhos.”
29 Nā, ka mea ia ki a ia, “Koia kei tēnā kupu, haere; kua puta te rēwera i roto i tāu kōtiro.”
29 “Boa resposta!”, disse Jesus. “Vá para casa, pois o demônio já deixou sua filha.”
30 Ā, ka haere atu ia ki tōna whare, nā, roko­hanga atu e takoto ana tāna kōtiro i runga i te moenga, kua puta te rēwera.
30 E, quando ela chegou à sua casa, sua filha estava deitada na cama, e o demônio a havia deixado.
31 Ā, i hoki anō ia i ngā wāhi o Tāira, o Hairona, haere ana ki te moana o Kariri, rā waenga o ngā wāhi o Rekaporihi.
31 Jesus saiu de Tiro e subiu para Sidom antes de voltar ao mar da Galileia e à região das Dez Cidades.
32 Nā, ka mauria mai ki a ia he turi e whango ana; ka tohe ki a ia kia whaka­pā­kia iho tōna ringa ki a ia.
32 Algumas pessoas lhe trouxeram um homem surdo e com dificuldade de fala, e lhe pediram que pusesse as mãos sobre ele e o curasse.
33 Nā, ka tango­hia ia e ia i roto i te mano ki tahaki, ā, kuhua ana ōna maihao ki ōna tari­nga, nā, ka tuwha, ka whaka­pā ki tōna arero.
33 Jesus o afastou da multidão para ficar a sós com ele. Pôs os dedos nos ouvidos do homem e, em seguida, cuspiu nos dedos e tocou a língua dele.
34 Ka ti­tiro ki te rangi, ka whaka­pū­manawa, ka mea ki a ia, “Epata,” arā, “Kia puare.”
34 Olhando para o céu, suspirou e disse: “ Efatá! ”, que significa “Abra-se!”.
35 Nā, puare tonu iho ōna tari­nga, koro­koro noa ana te here o tōna arero, nā, kua tika āna kōrero.
35 No mesmo instante, o homem passou a ouvir perfeitamente; sua língua ficou livre, e ele começou a falar com clareza.
36 Kātahi ia ka whaka­tūpato i a rātou kia kaua e kōrero­tia ki te tangata. Otirā, ahakoa te nui o tāna whaka­tūpato i a rātou, nui noa atu tā rātou kōrero haere.
36 Jesus ordenou à multidão que não contasse a ninguém, mas, quanto mais ele os proibia, mais divulgavam o que havia acontecido.
37 Ā, tino mīharo rawa rātou, ka mea, “Pai tonu tāna mea­tanga i ngā mea katoa; e mea ana ia i ngā turi kia rongo, i ngā wa­hangū kia kōrero.”
37 Estavam muito admirados e diziam repetidamente: “Tudo que ele faz é maravilhoso! Ele até faz o surdo ouvir e o mudo falar!”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.