Marcos 7

mri (MRI) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nā, ka hui­hui ki a ia ngā Parihi, me ētahi o ngā kara­ipi i haere mai i Hiruhārama.
1 Os fariseus e alguns escribas, vindos de Jerusalém, reuniram-se em volta de Jesus.
2 Ā, nō tō rātou kite­nga i ētahi o āna ākonga e kai taro ana me te noa anō ngā ringa, arā, kīhai i horoia, ka whaka­hē rātou.
2 Eles viram que alguns dos discípulos de Jesus comiam pão com as mãos impuras, isto é, sem lavar.
3 E kore hoki ngā Parihi me ngā Hūrai katoa e kai, ki te kāhore i āta horoia ngā ringa, e pupuri ana hoki i te whaka­rere­nga iho a ngā kaumātua.
3 Porque os fariseus e todos os judeus, observando a tradição dos anciãos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos.
4 E kore anō rātou e kai ina hoki mai i te kāinga hoko­hoko, ki te mea kāhore i horoi. He maha hoki ērā atu mea tuku iho kia puri­tia e rātou, ngā horoi­nga o ngā kapu, o ngā pāta, o ngā mea parāhi, o ngā nohoa­nga.
4 Quando voltam da praça, não comem sem se lavar. E há muitas outras coisas que receberam para observar, como a lavagem de copos, jarros e vasos de metal e camas.
5 Kātahi, ka ui ngā Parihi me ngā kara­ipi ki a ia, “He aha āu ākonga tē haere ai i runga i te whaka­rere­nga iho a ngā kaumātua, ā, kāhore e horoi i ngā ringa ina kai taro?”
5 Os fariseus e os escribas perguntaram a Jesus: — Por que os seus discípulos não vivem conforme a tradição dos anciãos, mas comem com as mãos impuras?
6 Nā, ka mea ia ki a rātou: “Tika rawa tā Ihāia i poro­piti ai mō koutou, mō te hunga tini­hanga, te mea hoki i tuhi­tuhia,
6 Jesus respondeu:
7 Otirā, mau­mau kara­kia noa rātou ki ahau,
7 E em vão me adoram,
8 “Kei te whaka­rere hoki koutou i tā te Atua kupu ako, ka mau ki te waiho­tanga iho a te tāngata.”
8 — Rejeitando o mandamento de Deus, vocês guardam a tradição humana.
9 Ā, ka mea ia ki a rātou, “Tēnā rā tā koutou hanga ki te whaka­kāhore i te whaka­hau a te Atua, kia mau ai koutou ki tā koutou whaka­rere­nga iho.
9 E disse-lhes ainda:
10 I mea hoki a Mohi, ‘Whaka­hōnore­tia tōu pāpā me tōu whaea’; me tēnei, ‘Ki te kōrero kino tētahi mō tōna pāpā, mō tōna whaea rānei, kia mate ia, mate rawa.’
10 Pois Moisés disse: “Honre o seu pai e a sua mãe.” E: “Quem maldisser o seu pai ou a sua mãe seja punido de morte.”
11 Ko koutou ia hei mea, ‘Ki te mea tētahi ki tōna pāpā, ki tōna whaea rānei, ko tāku mea hei ata­whai­nga mōu he Koropana’ (arā, He mea i hoatu ki te Atua),
11 Vocês, porém, dizem que, se alguém disser ao seu pai ou à sua mãe: “A ajuda que você poderia receber de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor”,
12 kāhore koutou āia­nei i te tuku i a ia ki te mea i tētahi aha mā tōna pāpā, mā tōna whaea rānei;
12 então vocês o dispensam de fazer qualquer coisa em favor do seu pai ou da sua mãe,
13 ka waiho e koutou tā koutou whaka­rere­nga iho, i whaka­rērea iho nei e koutou, hei whaka­kāhore mō tā te Atua kupu. He maha hoki ngā mea pēnā e meinga ana e koutou.”
13 invalidando a palavra de Deus por meio da tradição que vocês mesmos passam de pai para filho. E fazem muitas outras coisas semelhantes.
14 Nā, karanga­tia ana anō e ia te mano ki a ia, ā, mea ana ki a rātou, “Whaka­rongo mai koutou katoa, kia mātau hoki.
14 E, convocando outra vez a multidão, Jesus disse:
15 Kāhore he mea o waho o te tāngata ka tapoko nei ki roto ki a ia hei whaka­noa i a ia; engari, ngā mea e puta ana mai i roto i a ia, mā ēnā e noa ai te tāngata.
15 Não existe nada fora da pessoa que, entrando nela, possa contaminá-la; mas o que sai da pessoa é o que a contamina.
16 “Ki te whai tari­nga tētahi hei whaka­rongo, kia rongo ia.”
16 [Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.]
17 Ā, nō ka mawehe kē ia i te mano ki te whare, ka ui āna ākonga ki a ia ki te tikanga o tēnā kupu whaka­rite.
17 Quando entrou em casa, deixando a multidão, os seus discípulos o interrogaram a respeito da parábola.
18 Nā, ka mea ia ki a rātou, “Ha, he kūware anō koutou? Kāhore koutou i mātau, ko ngā mea katoa o waho e tapoko nei ki te tangata, e kore ia e noa i ērā;
18 Jesus lhes disse:
19 Nō te mea e kore e tapoko ki tōna ngākau, engari, ki te kōpū a puta ana ki te poka?” He kōrero tēnei nāna kia kīa ai he mā ngā kai katoa.
19 porque não entra no coração dela, mas no estômago, e depois é eliminado? E, assim, Jesus considerou puros todos os alimentos.
20 I mea anō ia, “Ko te mea e puta ake ana i te tangata, mā tērā e noa ai te tangata.
20 E dizia:
21 Nō roto hoki, nō te ngākau o ngā tāngata te pu­tanga o ngā whaka­aro kino, o ngā moe­puku,
21 Porque de dentro, do coração das pessoas, é que procedem os maus pensamentos, as imoralidades sexuais, os furtos, os homicídios,
22 o ngā tāhae, o ngā kōhuru, o ngā pūremu, o ngā hia­hia apo, o ngā kino, o te tini­hanga, o te hia­hia tai­kaha, o te kanohi kino, o te kohu­kohu, o te whaka­peha­peha, o te wai­rangi.
22 os adultérios, a avareza, as maldades, o engano, a libertinagem, a inveja, a blasfêmia, o orgulho, a falta de juízo.
23 Nō roto te pu­tanga ake o ēnei kino katoa, ā, mā reira e noa ai te tangata.”
23 Todos estes males vêm de dentro e contaminam a pessoa.
24 Nā, ka whaka­tika atu ia i reira, ka haere ki ngā wāhi o Tāira, o Hairona; ā, tomo ana ki tētahi whare, kīhai hoki ia i pai kia rongo tētahi tangata. Otiia, kīhai ia i ngaro.
24 Levantando-se Jesus, saiu dali e foi para as terras de Tiro e Sidom. Tendo entrado numa casa, não queria que ninguém soubesse onde ele estava. No entanto, não pôde ocultar-se,
25 I reira hoki, ka rangona ia e tētahi wahine, he wairua poke tō tāna kōtiro, ā, haere ana mai, takoto ana ki ōna wae­wae.
25 porque uma mulher, cuja filhinha estava possuída de espírito imundo, logo ouviu falar a respeito de Jesus. Ela veio e se ajoelhou aos pés dele.
26 He wahine Kariki hoki ia, ko Hairopinihia tōna iwi. Ka īnoi ki a ia kia peia e ia te rēwera i roto i tāna kōtiro.
26 Essa mulher era estrangeira, de origem siro-fenícia, e pedia a Jesus que expulsasse o demônio da sua filha.
27 Nā, ka mea a Īhu ki a ia, “Tukua kia mātua mākona ngā tama­riki. E kore hoki e pai kia tango­hia te taro a ngā tama­riki, kia makā mā ngā kurī.”
27 Mas Jesus lhe disse:
28 Otirā, ka whaka­hoki ia, ka mea ki a ia, “Āe rā, e te Ariki, e kai ana anō ngā kurī i raro i te tēpu i ngā konga­konga a ngā tama­riki.”
28 A mulher respondeu a ele: — Senhor, os cachorrinhos, debaixo da mesa, comem das migalhas das crianças.
29 Nā, ka mea ia ki a ia, “Koia kei tēnā kupu, haere; kua puta te rēwera i roto i tāu kōtiro.”
29 Então Jesus disse à mulher:
30 Ā, ka haere atu ia ki tōna whare, nā, roko­hanga atu e takoto ana tāna kōtiro i runga i te moenga, kua puta te rēwera.
30 Quando a mulher voltou para casa, achou a menina sobre a cama, pois o demônio tinha saído dela.
31 Ā, i hoki anō ia i ngā wāhi o Tāira, o Hairona, haere ana ki te moana o Kariri, rā waenga o ngā wāhi o Rekaporihi.
31 De novo, Jesus se retirou das terras de Tiro e foi por Sidom até o mar da Galileia, através do território de Decápolis.
32 Nā, ka mauria mai ki a ia he turi e whango ana; ka tohe ki a ia kia whaka­pā­kia iho tōna ringa ki a ia.
32 Então lhe trouxeram um surdo e gago e lhe suplicaram que impusesse as mãos sobre ele.
33 Nā, ka tango­hia ia e ia i roto i te mano ki tahaki, ā, kuhua ana ōna maihao ki ōna tari­nga, nā, ka tuwha, ka whaka­pā ki tōna arero.
33 Jesus, tirando-o da multidão, à parte, pôs os dedos nos ouvidos dele; depois, cuspindo, aplicou saliva na língua do homem.
34 Ka ti­tiro ki te rangi, ka whaka­pū­manawa, ka mea ki a ia, “Epata,” arā, “Kia puare.”
34 Então, erguendo os olhos ao céu, suspirou e disse:
35 Nā, puare tonu iho ōna tari­nga, koro­koro noa ana te here o tōna arero, nā, kua tika āna kōrero.
35 E logo os ouvidos do homem se abriram, e o empecilho da língua se soltou, e ele falava sem dificuldade.
36 Kātahi ia ka whaka­tūpato i a rātou kia kaua e kōrero­tia ki te tangata. Otirā, ahakoa te nui o tāna whaka­tūpato i a rātou, nui noa atu tā rātou kōrero haere.
36 Jesus lhes ordenou que não contassem isso a ninguém; porém, quanto mais recomendava, tanto mais eles o divulgavam.
37 Ā, tino mīharo rawa rātou, ka mea, “Pai tonu tāna mea­tanga i ngā mea katoa; e mea ana ia i ngā turi kia rongo, i ngā wa­hangū kia kōrero.”
37 Ficavam muito admirados, dizendo: — Tudo ele tem feito muito bem; faz até os surdos ouvirem e os mudos falarem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.