Lucas 6

mri (MRI) vs BKJ

Sair da comparação
1 Nā, i te hāpati ka haere ia rā waenga wīti; ā, kato­hia ana e āna ākonga ngā puku, wīti, kainga ake, he mea kō­muku­muku ki te ringa.
1 E sucedeu que, no segundo shabat após o primeiro, ele passou entre os campos de trigo; e os seus discípulos arrancaram espigas de trigo e, esfregando-as nas mãos, as comiam.
2 Nā, ka mea ētahi o ngā Parihi, “He aha koutou ka mahi ai i te mea e kore e tika kia mahia i te hāpati?”
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos dias do shabat?
3 Nā, ka whaka­hoki a Īhu, ka mea ki a rātou, “Kāhore ianei koutou i kite i tā Rāwiri i mea ai, i a ia e mate ana i te hia­kai, rātou ko ōna hoa.
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Não lestes o que fez Davi quando estava com fome, ele e os que estavam com ele?
4 I tōna tomo­kanga ki te whare o te Atua, ka tango ia i ngā taro aro­aro, nā, kainga ana e ia, hoatu ana hoki ki ōna hoa; ko ngā mea kīhai nei i tika kia kainga, engari mā ngā tohu­nga anake?”
4 Como ele entrou na casa de Deus, e tomou e comeu os pães da proposição, e deu também aos que estavam com ele, dos quais não é lícito comer senão aos sacerdotes?
5 I mea anō ia ki a rātou, “Ko te Tama a te tangata te Ariki o te hāpati.”
5 E dizia-lhes: O Filho do homem é o Senhor também do shabat.
6 Ā, i tētahi atu hāpati ka tomo ia ki te whare kara­kia, ka whaka­ako; i reira anō tētahi tangata, ko tōna ringa matau kua memenge.
6 E aconteceu também em outro shabat, que ele entrou na sinagoga e ensinava; e havia ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 Ka ti­tiro whaka­mau ngā kara­ipi me ngā Parihi ki a ia, me kore ia e whaka­ora i te hāpati; kia whai take ai hei whaka­wā­kanga mōna.
7 E os escribas e fariseus observavam-no, se ele o curaria no dia do shabat, para que eles pudessem encontrar uma acusação contra ele.
8 Nā, ka mōhio ia ki ō rātou whaka­aro, ka mea ki te tangata i te ringa memenge, “Whaka­tika, e tū ki waenga­nui.” Ā, whaka­tika ana ia, tū ana.
8 Mas ele conhecia os seus pensamentos, e disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé no meio. E ele levantando-se, ficou em pé.
9 Kātahi ka mea a Īhu ki a rātou, “Māku hoki e ui ki a koutou; he mea tika rānei te mahi pai i te hāpati, te mahi kino rānei? Te whaka­ora, te whaka­mate rānei?”
9 Então, Jesus lhes disse: Eu quero vos perguntar uma coisa: É lícito no dia do shabat fazer bem, ou fazer mal? Salvar a vida ou destruí-la?
10 Nā, ka tiro­tiro ia ki a rātou katoa ka mea ki taua tangata, “Totoro mai tōu ringa.” Ā, pērā ana ia; nā, kua ora anō tōna ringa.
10 E, olhando para todos em redor, ele disse ao homem: Estende a tua mão. E ele assim o fez, e a sua mão foi restaurada, sã como a outra.
11 Nā, kī tonu rātou i te hono­honoā ka kōrero­rero ki a rātou anō, me aha rānei a Īhu e rātou.
11 E eles ficaram cheios de furor, e uns com os outros conversavam sobre o que eles poderiam fazer a Jesus.
12 Ā, i aua rā ka haere ia ki te maunga ki te īnoi, he īnoi tonu tāna i te roa o te pō ki te Atua.
12 E aconteceu que, naqueles dias ele subiu ao monte para orar, e ele passou a noite toda orando a Deus.
13 Ā, ka ao te rā, ka karanga­tia e ia āna ākonga; ka whiri­whiria e ia kotahi tekau mā rua o rātou, ā, huaina ana hoki e ia hei āpō­toro:
13 E quando já era dia, ele chamou a si os seus discípulos; e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 Ko Haimona (i huaina hoki e ia ko Pita) ko tōna teina ko Anaru; ko Hēmi rāua ko Hoani, ko Piripi rāua ko Patoromu,
14 Simão (a quem ele também chamou Pedro), e André, seu irmão, Tiago e João, Filipe e Bartolomeu,
15 ko Matiu rāua ko Tamati, ko Hēmi tama a Arapiu, ko Haimona (e kīa nei ko Heroti),
15 Mateus e Tomé, Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote,
16 ko Hūrā tama a Hēmi, ko Hūrā Ikariote hoki, ko ia nei te kai­tuku.
16 e Judas, irmão de Tiago, e Judas Iscariotes, que também foi o traidor.
17 Nā, ka heke ngā­tahi iho rātou, tū ana i tētahi wāhi tai­rite, rātou ko te rōpū o āna ākonga, me te hui­hui­nga nui o te iwi i Hūria katoa, i Hiruhārama, i te taha hoki o te moana o Tāira o Hairona, i haere mai nei ki te whaka­rongo ki a ia, kia whaka­ora­ngia hoki ō rātou mate;
17 E, descendo com eles, parou em uma planície, na companhia de seus discípulos, e uma grande multidão de povo de toda a Judeia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo, e para serem curados das suas enfermidades,
18 me te hunga anō e whaka­toia ana e ngā wairua poke, ā, whaka­ora­ngia ana rātou.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos, e eles eram curados.
19 I whai anō te mano katoa kia pā ki a ia; i puta hoki he kaha i a ia, ā, whaka­ora­ngia ana rātou katoa.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía virtude dele, e curava a todos.
20 Nā, ka ti­tiro ōna kanohi ki āna ākonga, ka mea ia,
20 E ele levantando os olhos para os seus discípulos, disse: Abençoados sois vós, os pobres; porque vosso é o reino de Deus.
21 Ka koa koutou e hia­kai nei ināia­nei;
21 Abençoados sois vós, que agora tendes fome; porque sereis fartos. Abençoados sois vós, que agora chorais; porque haveis de rir.
22 “Ka koa koutou ina kino­ngia koutou e ngā tāngata, ina wehea atu i roto i a rātou, ina tāwaia ina rukea atu tō koutou ingoa, ānō he mea kino, mō te whaka­aro ki te Tama a te tangata.
22 Abençoados sereis quando os homens vos odiarem, e quando eles vos separarem da sua companhia, e vos insultarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do homem.
23 Kia hari i taua rā, me te tū­peke­peke. He nui hoki tō koutou utu i te rangi; i pērā­tia hoki ngā poro­piti e ō rātou mātua.
23 Regozijai-vos nesse dia, e salteis de alegria, porque eis que é grande a vossa recompensa no céu; porque de maneira semelhante faziam os seus pais aos profetas.
24 Otirā, auē te mate mō koutou, mō te hunga taonga;
24 Mas ai de vós que sois ricos! Porque já recebestes a vossa consolação.
25 Auē, te mate mō koutou, mō te hunga e mākona ana ināia­nei,
25 Ai de vós que estais fartos! Porque tereis fome. Ai de vós que agora rides! Porque haveis de lamentar e chorar.
26 “Auē, te mate mō koutou ua kōrero­tia paitia koutou e ngā tāngata katoa! I pērā hoki ō rātou mātua ki ngā poro­piti teka.
26 Ai de vós quando todos os homens falarem bem de vós! Porque assim faziam seus pais aos falsos profetas.
27 “Nā, ko tāku kupu tēnei ki a koutou e whaka­rongo mai nei: aroha­ina ō koutou hoa whawhai; kia pai te mahi ki te hunga e kino ana ki a koutou.
27 Mas a vós que ouvis, eu digo: Amai aos vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam;
28 Manaaki­tia te hunga e kanga ana i a koutou, me īnoi mō te hunga e whaka­whiu ana i a koutou.
28 abençoai os que vos amaldiçoam, e orai pelos que vos maltratam.
29 Nā, ki te pākia tōu pā­pā­ringa e tētahi, whaka­anga­hia atu hoki tētahi; ki te tango­hia tōu ngeri e tētahi, kaua e kai­ponu­hia tōu koti.
29 Ao que te ferir em uma face, oferece-lhe também a outra; e ao que te tomar a capa, não o proíba de tirar-te a túnica também.
30 Hoatu ki ngā tāngata katoa e īnoi ana ki a koe; kaua hoki e tonoa āu mea ki te tango­hia e te tangata.
30 Dá para cada homem que te pedir; e aquele que levar os teus bens, não lhe exijas que os devolva.
31 Ā, ko tā koutou e pai ai kia meatia e ngā tāngata ki a koutou, meatia anō e koutou ki a rātou.
31 E assim como quereis que os homens vos façam, fazei-lhes igualmente.
32 “Ki te aroha koutou ki te hunga e aroha ana ki a koutou, kei hea he whaka­whetai ki a koutou? E aroha ana hoki te hunga hara ki te hunga e aroha ana ki a rātou.
32 Porque, se amardes aos que vos amam, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também amam os que os amam.
33 Ki te ata­whai hoki koutou i te hunga e ata­whai ana i a koutou, kei hea he whaka­whetai ki a koutou? E pēnā ana anō te hunga hara.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também fazem o mesmo.
34 Ki te tuku moni koutou ki te hunga e mea ai koutou ka utua mai rātou, kei hea he whaka­whetai ki a koutou? E tuku moni ana hoki te hunga hara ki te hunga hara, mō te pērā kia whaka­hokia ki a rātou.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também emprestam aos pecadores, para receberem novamente outro tanto.
35 Engari, kia aroha ki ō koutou hoa whawhai, mahia te pai ki a rātou, ka tuku atu he moni, kaua anō e mutu te tū­mana­ko; ā, tērā e rahi te whaka­utu ki a koutou, ka tupu koutou hei tama­riki mā te Runga Rawa; e ata­whai ana hoki ia i te hunga e kore e whaka­whetai, i te hunga kino.
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei bem, e emprestai, sem nada esperardes de volta, e será grande a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é bondoso para com os ingratos e para com os maus.
36 Kia ngā­wari rāpea koutou, kia pērā me tō koutou Matua e ngā­wari ana.
36 Sede, pois, misericordiosos, assim como vosso Pai também é misericordioso.
37 “Kaua e whaka­wā, ā, e kore koutou e whaka­wā­kia; kaua e whaka­tau hē, e kore te hē, ā, e whaka­taua ki a koutou. Houhia te rongo, ā, e houhia anō te rongo ki a koutou.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados;
38 Hoatu, ā, ka hōmai ki a koutou; he mēhua pai, pēhi rawa, oioi rawa, pūrena tonu tā rātou e hōmai ai ki te kokoru o ō koutou kākahu. Ko te mēhua hoki e mēhua ai koutou, hei mēhua anō tēnā ki a koutou.”
38 dai, e vos será dado, boa medida, prensada, sacudida e transbordante, os homens vos darão no vosso regaço; porque com a mesma medida com que medirdes vos medirão novamente.
39 Ā, ka puaki tāna kupu whaka­rite ki a rātou: “E āhei rānei te matapō te ārahi i te matapō? E kore rānei e taka tahi rāua ki te poka?
39 E falou-lhes uma parábola: Pode um cego conduzir um cego? Não cairão ambos na cova?
40 E kore te ākonga e rahi ake i tōna kai­whaka­ako; engari, ka rite anō ki ō rātou kai­whaka­ako ngā tāngata katoa kua tino pū­kenga­tia.
40 O discípulo não está acima do seu mestre; mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 “He aha tāu e ti­tiro ki te ota­ota i roto i te kanohi o tōu teina, tē kite i te kuru­pae i tōu ake kanohi?
41 E por que tu reparas no cisco que está no olho de teu irmão, e não reparas na viga que está no teu próprio olho?
42 Ā, me pēhea e taea ai e koe te kōrero ki tōu teina, ‘E tōku teina, iaua, kia kapea atu e ahau te ota­ota i roto i tōu kanohi,’ tē kite i te kuru­pae i roto i tōu kanohi? E te tangata tini­hanga, mātua kapea atu e koe te kuru­pae i roto i tōu kanohi, kātahi koe ka mārama ai ki te kape i te ota­ota i roto i te kanohi o tōu teina.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o cisco que está no teu olho, não reparando tu mesmo na viga que está no teu próprio olho? Hipócrita, tira primeiro a viga do teu próprio olho, e, então, verás claramente para tirar o cisco que está no olho de teu irmão.
43 “E kore hoki te rākau āta­ahua e hua i te hua kino; e kore anō te rākau kino e hua i te hua āta­ahua.
43 Porque não há árvore boa que produza mau fruto, nem árvore má que produza bom fruto.
44 Mā ōna hua tonu ka mōhio­tia ai tēnei rākau, tēnei rākau. E kore hoki e kohia he piki i runga i ngā tā­tarā­moa, e kore anō e whakia he karepe i runga i te tū­mata­kuru.
44 Porque toda árvore é reconhecida pelo seu próprio fruto. Porque dos espinheiros o homem não colhe figos, nem de um arbusto se colhe uvas.
45 He tangata pai, he pai tāna e whaka­puta ai i roto i te taonga pai o tōna ngākau. He tangata kino, he kino tāna e whaka­puta ai i roto i ngā taonga kino o tōna ngākau. He pūrena­tanga hoki nō te ngākau ngā kupu a te māngai.
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o que é bom, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração tira o que é mau; porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 “He aha koutou ka karanga ai ki ahau, ‘E te Ariki, e te Ariki,’ tē mahi i āku e kōrero ai?
46 E por que me chamais, Senhor, Senhor, e não fazeis as coisas que eu digo?
47 Nā, ko te tangata e haere mai ana ki ahau, e rongo ana ki āku kupu, ā, e mahi ana, māku e whaka­atu ki a koutou tōna rite.
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem ele é semelhante;
48 Ka rite ia ki te tangata i hanga i tētahi whare, i keri, i whaka­hōhonu, ā, whaka­takoto ana i te papa ki runga ki te toka. Ā, i te pu­tanga o te wai­puke, ka pakaru te roma ki taua whare, heoi kīhai i taea te whaka­ngāueue; nō te mea i ū tōna hanga­nga.
48 ele é semelhante a um homem que edificou uma casa, e cavou fundo, e pôs os alicerces sobre a rocha; e, vindo a enchente, a corrente batia veementemente sobre aquela casa, e não a pôde abalar, pois esta estava fundada sobre a rocha.
49 Tēnā ko te tangata i rongo, ā, kīhai i mahi, ka rite ia ki te tangata i hanga i tētahi whare ki runga ki te one­one, tē ai he tū­ranga; i te pākaru­tanga o te roma, nā, hinga tonu iho; ā, nui atu te pakaru o taua whare.”
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre a terra, sem alicerces; na qual a corrente batia veementemente, e imediatamente desabou; e foi grande a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.