Lucas 11

mri (MRI) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ā, i a ia e īnoi ana i tētahi wāhi, ā, ka mutu, ka kī atu tētahi o āna ākonga ki a ia, “E te Ariki, whaka­akona mātou ki te īnoi, me Hoani hoki i whaka­ako rā i āna ākonga.”
1 Um dia, num certo lugar, estava Jesus a rezar. Terminando a oração, disse-lhe um de seus discípulos: Senhor, ensina-nos a rezar, como também João ensinou a seus discípulos.
2 Ka mea ia ki a rātou, “Ka īnoi koutou, mea atu:
2 Disse-lhes ele, então: Quando orardes, dizei: Pai, santificado seja o vosso nome; venha o vosso Reino;
3 Hōmai tā mātou taro ki a mātou, tō tēnei rā, tō tēnei rā.
3 dai-nos hoje o pão necessário ao nosso sustento;
4 Murua ō mātou hara;
4 perdoai-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos àqueles que nos ofenderam; e não nos deixeis cair em tentação.
5 I mea anō ia ki a rātou, “Ko wai o koutou ki te mea he hoa tōna, ā, ka tae atu ki a ia i waenga­nui pō, ka mea ki a ia, ‘E hoa, hōmai ki ahau ētahi taro, kia toru.
5 Em seguida, ele continuou: Se alguém de vós tiver um amigo e for procurá-lo à meia-noite, e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 Kua tae mai hoki tōku hoa ki ahau i te ara, kāhore āku mea e whaka­takoto ai ahau māna.’
6 pois um amigo meu acaba de chegar à minha casa, de uma viagem, e não tenho nada para lhe oferecer;
7 Ā, ka whaka­hoki tērā i roto, ka mea, ‘Hōhā kī! Kāti rā; kua tū­taki­na noatia ake te tatau, kei te moenga mātou ko āku tama­riki; e kore e āhei kia whaka­tika atu ahau ki te hoatu ki a koe.’
7 e se ele responder lá de dentro: Não me incomodes; a porta já está fechada, meus filhos e eu estamos deitados; não posso levantar-me para te dar os pães;
8 Ko tāku kupu tēnei ki a koutou, ahakoa kāhore ia i whaka­tika ki te hoatu ki a ia, nō te mea he hoa nōna, mā tāna tohe anō ka ara ake ai ia, ka hoatu ai ki a ia i ngā mea i tonoa e ia.
8 eu vos digo: no caso de não se levantar para lhe dar os pães por ser seu amigo, certamente por causa da sua importunação se levantará e lhe dará quantos pães necessitar.
9 “Ko tāku kupu anō tēnei ki a koutou; īnoi, ā, ka hoatu ki a koutou; e rapu, ā, ka kite koutou; pā­tukia, ā, ka uakina ki a koutou.
9 E eu vos digo: pedi, e dar-se-vos-á; buscai, e achareis; batei, e abrir-se-vos-á.
10 Ka whi­whi hoki ngā tāngata katoa ina īnoi; ka kite ina rapu; ka uakina ki te tangata e pātuki ana.
10 Pois todo aquele que pede, recebe; aquele que procura, acha; e ao que bater, se lhe abrirá.
11 Ko tēhea matua o koutou ki te īnoia e tāna tama tētahi taro, e hoatu rānei ki a ia he kāmaka? Ki te īnoia he ika, e hoatu rānei ki a ia he nākahi hei ika?
11 Se um filho pedir um pão, qual o pai entre vós que lhe dará uma pedra? Se ele pedir um peixe, acaso lhe dará uma serpente?
12 Ki te īnoia he hua manu, e hoatu rānei ki a ia he kopi­ona?
12 Ou se lhe pedir um ovo, dar-lhe-á porventura um escorpião?
13 Ki te mea ko koutou, hunga kino nei, e mātau ana ki te hoatu mea papai ki ā koutou tama­riki; tērā noa ake te hōmai­tanga o te Wairua Tapu e tō koutou Matua i te rangi ki te hunga e īnoi ana ki a ia.”
13 Se vós, pois, sendo maus, sabeis dar boas coisas a vossos filhos, quanto mais vosso Pai celestial dará o Espírito Santo aos que lho pedirem.
14 Nā, e pei rēwera ana ia, he mea wa­hangū anō hoki. Ā, nō te pu­tanga o te rēwera ki waho, ka kōrero te wa­hangū; ā, mīharo ana te mano.
14 Jesus expelia um demônio que era mudo. Tendo o demônio saído, o mudo pôs-se a falar e a multidão ficou admirada.
15 Nā, ka mea ētahi o rātou, “Nā te ranga­tira o ngā rēwera, nā Perehepura, tāna peinga rēwera.”
15 Mas alguns deles disseram: Ele expele os demônios por Beelzebul, príncipe dos demônios.
16 Nā, ka whaka­mā­tau­tau ētahi, ka mea ki tētahi tohu i a ia i te rangi.
16 E para pô-lo à prova, outros lhe pediam um sinal do céu.
17 Otiia, i mātau ia ki ō rātou whaka­aro, ā, ka mea ki a rātou, “Ki te tahuri iho tētahi ranga­tira­tanga ki a ia anō, ka kore; ki te tahuri hoki tētahi whare ki tētahi whare, ka hinga.
17 Penetrando nos seus pensamentos, disse-lhes Jesus: Todo o reino dividido contra si mesmo será destruído e seus edifícios cairão uns sobre os outros.
18 Ā, ki te tahuri iho a Hātana ki a ia anō, me pēhea e tū ai tōna ranga­tira­tanga? E mea nā hoki koutou, nā Perehepura tāku peinga rēwera.
18 Se, pois, Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que expulso os demônios por Beelzebul.
19 Nā, ki te mea nā Perehepura tāku peinga rēwera, nā wai te peinga a ā koutou tama? Mō konei hei kai­whaka­wā rātou mō koutou.
19 Ora, se é por Beelzebul que expulso os demônios, por quem o expulsam vossos filhos? Por isso, eles mesmos serão os vossos juízes!
20 Tēnā ki te mea nā te ringa o te Atua tāku peinga rēwera, inā, kua tae mai te ranga­tira­tanga o te Atua ki a koutou.
20 Mas se expulso os demônios pelo dedo de Deus, certamente é chegado a vós o Reino de Deus.
21 “Ki te tiaki­na e te tangata kaha, he patu nei āna, tōna whare, ka āta takoto āna taonga.
21 Quando um homem forte guarda armado a sua casa, estão em segurança os bens que possui.
22 Ki te puta mai ia te mea e kaha atu ana i a ia, ā, ka hinga tērā, nā, ka tango­hia āna patu i whaka­manawa ai ia, ka tu­whatu­whaia ōna taonga.
22 Mas se sobrevier outro mais forte do que ele e o vencer, este lhe tirará todas as armas em que confiava, e repartirá os seus despojos.
23 “Ko te tangata ehara i te hoa nōku, he hoa­riri ia ki ahau, ko te tangata kāhore e kohi­kohi tahi māua, e tī­tari­tari ana.
23 Quem não está comigo, está contra mim; quem não recolhe comigo, espalha.
24 “Ka puta te wairua poke i roto i te tangata, ka hāere­ere ia rā ngā wāhi waikore rapu oki­oki­nga ai; ā, kāhore e kitea, ka mea ia, ‘Ka hoki ahau ki tōku whare i puta mai ai ahau.’
24 Quando um espírito imundo sai do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso; não o achando, diz: Voltarei à minha casa, donde saí.
25 Ā, nō te taenga atu, roko­hanga atu kua oti te tahi­tahi, te whaka­pai­pai.
25 Chegando, acha-a varrida e adornada.
26 Nā, ka haere ia, ka tango i ētahi atu wairua toko­whitu, he kino atu i a ia; ā, ka tomo atu, ka noho i reira; ā, kino atu i te tīma­tanga te whaka­mutu­nga o taua tangata.”
26 Vai então e toma consigo outros sete espíritos piores do que ele e entram e estabelecem-se ali. E a última condição desse homem vem a ser pior do que a primeira.
27 Ā, i a ia e kōrero ana i ēnei mea, ka karanga ake tētahi wahine i roto i te mano, ka mea ki a ia, “Koa tonu te kōpū i kawea ai koe, me ngā ū i ngotea e koe.”
27 Enquanto ele assim falava, uma mulher levantou a voz do meio do povo e lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe, e os peitos que te amamentaram!
28 Anō rā hoki ko ia, “Engari rā, tino koa te hunga e whaka­rongo ana ki te kupu a te Atua, ā, e mahi ana.”
28 Mas Jesus replicou: Antes bem-aventurados aqueles que ouvem a palavra de Deus e a observam!
29 Ā, nō ka rūpeke te mano, ka anga ia ka kōrero, “He whaka­tupu­ranga kino tēnei; e rapu ana ki tētahi tohu, ā, e kore tētahi tohu e hoatu, ko te tohu anake o Hona poro­piti.
29 Afluía o povo e ele continuou: Esta geração é uma geração perversa; pede um sinal, mas não se lhe dará outro sinal senão o sinal do profeta Jonas.
30 I waiho nei hoki a Hona hei tohu ki ngā tāngata o Ninewe, ka pērā anō te Tama a te tangata ki tēnei whaka­tupu­ranga.
30 Pois, como Jonas foi um sinal para os ninivitas, assim o Filho do Homem o será para esta geração.
31 Ka whaka­tika ngā­tahi te kuīni o te tonga i te whaka­wā­kanga me ngā tāngata o tēnei whaka­tupu­ranga, ka whaka­tau i te hē ki a rātou; i haere hoki ia i ngā pito o te whenua ki te whaka­rongo ki te whaka­aro nui o Horomona; ā, tēnei tētahi he nui kē atu i a Horomona.
31 A rainha do meio-dia levantar-se-á no dia do juízo para condenar os homens desta geração, porque ela veio dos confins da terra ouvir a sabedoria de Salomão! Ora, aqui está quem é mais que Salomão.
32 Ka whaka­tika ngā­tahi ngā tāngata o Ninewe i te whaka­wā­kanga me tēnei whaka­tupu­ranga, ka whaka­tau i te hē ki a rātou, i rīpe­netā hoki rātou i te kauwhau­tanga a Hona; ā, tēnei tētahi he nui kē atu i a Hona!”
32 Os ninivitas levantar-se-ão no dia do juízo para condenar os homens desta geração, porque fizeram penitência com a pregação de Jonas. Ora, aqui está quem é mais do que Jonas.
33 “Ka tahuna te rama, e kore e waiho e te tangata ki te wāhi ngaro, ki raro rānei i te pūhera, engari ki runga ki te tū­ranga, kia kitea ai te mārama e te hunga e tomo atu ana.
33 Ninguém acende uma lâmpada e a põe em lugar oculto ou debaixo da amassadeira, mas sobre um candeeiro, para alumiar os que entram.
34 Ko te kanohi te rama o te tinana. Nā, ki te ātea tōu kanohi, ka mārama anō tōu tinana katoa; tēnā ki te kino, ka pōuri anō hoki tōu tinana.
34 O olho é a lâmpada do corpo. Se teu olho é são, todo o corpo será bem iluminado; se, porém, estiver em mau estado, o teu corpo estará em trevas.
35 Nā reira, kia āta ti­tiro me­he­mea ehara i te pōuri te mārama i roto i a koe.
35 Vê, pois, que a luz que está em ti não sejam trevas.
36 Nā, ki te mārama tōu tinana katoa, ā, ki te kore ōna wāhi pōuri, ka mārama katoa anō, me te mea ko te mura o te rama e whaka­mārama ana i a koe.”
36 Se, pois, todo o teu corpo estiver na luz, sem mistura de trevas, ele será inteiramente iluminado, como sob a brilhante luz de uma lâmpada.
37 Nā, i a ia e kōrero ana, ka tono tētahi Parihi kia kai ia ki a ia; ā, haere ana ia ki roto, ka noho.
37 Enquanto Jesus falava, pediu-lhe um fariseu que fosse jantar em sua companhia. Ele entrou e pôs-se à mesa.
38 Ā, i te kite­nga o te Parihi, ka mīharo nō te mea kāhore ia e horoi i mua o te kainga.
38 Admirou-se o fariseu de que ele não se tivesse lavado antes de comer.
39 Ka mea te Ariki ki a ia, “Tēnei koutou, e ngā Parihi, te horoi nei i waho o te kapu, o te rīhi; ko roto ia o koutou e kī ana i te pāhua, i te kino.
39 Disse-lhe o Senhor: Vós, fariseus, limpais o que está por fora do vaso e do prato, mas o vosso interior está cheio de roubo e maldade!
40 E te hunga kūware, kīhai ianei i hangā a roto e te kai­hanga o waho?
40 Insensatos! Quem fez o exterior não fez também o conteúdo?
41 Engari, hoatu ngā mea o roto hei ata­whai­nga mō ngā rawa­kore; ā, ka mā ngā mea katoa ki a koutou.
41 Dai antes em esmola o que possuís, e todas as coisas vos serão limpas.
42 “Otirā, auē, te mate mō koutou, e ngā Parihi! E hoatu ana hoki e koutou te wāhi whaka­tekau, o te miniti, o te rū, o ngā ota­ota katoa, ā, kapea ake te whaka­rite whaka­wā me te aroha ki te Atua; he tika anō ko ēnei kia meatia kia kaua anō hoki ērā e kapea.
42 Ai de vós, fariseus, que pagais o dízimo da hortelã, da arruda e de diversas ervas e desprezais a justiça e o amor de Deus. No entanto, era necessário praticar estas coisas, sem contudo deixar de fazer aquelas outras coisas.
43 “Auē, te mate mō koutou, e ngā Parihi! Ko tā koutou hoki e rawe ai ko ngā nohoa­nga ranga­tira i ngā whare kara­kia, me ngā oha­tanga i ngā kāinga hoko­hoko.
43 Ai de vós, fariseus, que gostais das primeiras cadeiras nas sinagogas e das saudações nas praças públicas!
44 Auē, te mate mō koutou, e ngā kara­ipi, e ngā Parihi, e te hunga tini­hanga! E rite nā koutou ki ngā urupā ngaro, e kore e kitea e ngā tāngata e hāere­ere ana i runga.”
44 Ai de vós, que sois como os sepulcros que não aparecem, e sobre os quais os homens caminham sem o saber.
45 Nā, ka whaka­hoki tētahi o ngā kai­whaka­ako o te ture, ka mea ki a ia, “E te Kai­whaka­ako, he whaka­hē anō hoki mō mātou ēnei kōrero āu.”
45 Um dos doutores da lei lhe disse: Mestre, falando assim também a nós outros nos afrontas.
46 Nā, ko tāna mea­tanga, “Auē, te mate mō koutou hoki, e ngā kai­whaka­ako o te ture! E whaka­waha ana hoki koutou i ngā tāngata ki ngā kawe­nga tai­maha rawa hei pīkau­nga, ā, e kore tētahi o ō koutou mati­hao e pā atu ki aua kawe­nga.
46 Ele respondeu: Ai também de vós, doutores da lei, que carregais os homens com pesos que não podem levar, mas vós mesmos nem sequer com um dedo vosso tocais os fardos.
47 Auē, te mate mō koutou! Ko koutou nei hoki hei hanga i ngā urupā o ngā poro­piti, nā ō koutou mātua hoki rātou i whaka­mate.
47 Ai de vós, que edificais sepulcros para os profetas que vossos pais mataram.
48 Nā, he kai­whaka­atu koutou he kai­whakaae ki ngā mahi a ō koutou mātua; nā rātou hoki rātou i whaka­mate, ko koutou hoki hei hanga i ō rātou urupā.
48 Vós servis assim de testemunhas das obras de vossos pais e as aprovais, porque em verdade eles os mataram, mas vós lhes edificais os sepulcros.
49 Nā, konei anō te mātau­ranga o te Atua i mea ai, ‘Māku e tono he poro­piti, he āpō­toro ki a rātou, ā, ka whaka­mate, ka tūkino rātou i ētahi o rātou.’
49 Por isso, também disse a sabedoria de Deus: Enviar-lhes-ei profetas e apóstolos, mas eles darão a morte a uns e perseguirão a outros.
50 Kia rapua ai he utu i tēnei whaka­papa­ranga mō te toto o ngā poro­piti katoa i ringi­hia nei nō te tīma­tanga rā anō o te ao;
50 E assim se pedirá conta a esta geração do sangue de todos os profetas derramado desde a criação do mundo,
51 nō te toto o Āpera, tae noa ki te toto o Hakaraia i mate nei ki waenga­nui o te āta o te wāhi tapu, āe rā, ka mea atu ahau ki a koutou, E rapua he utu i tēnei whaka­papa­ranga.
51 desde o sangue de Abel até o sangue de Zacarias, que foi assassinado entre o altar e o templo. Sim, declaro-vos que se pedirá conta disso a esta geração!
52 “Auē, te mate mō koutou, e ngā kai­whaka­ako o te ture! Kua tango­hia hoki e koutou te kī o te mātau­ranga; kīhai koutou i tomo ki roto, ā, i ārai hoki koutou i te hunga e tomo ana.”
52 Ai de vós, doutores da lei, que tomastes a chave da ciência, e vós mesmos não entrastes e impedistes aos que vinham para entrar.
53 Nā, i tōna pu­tanga mai ki waho, ā, ka tīmata te tohe­tohe kaha a ngā kara­ipi, a ngā Parihi ki a ia, he mea kia maha atu ai āna kōrero
53 Depois que Jesus saiu dali, os escribas e fariseus começaram a importuná-lo fortemente e a persegui-lo com muitas perguntas,
54 e whaka­moho ana hoki, kia mau tētahi kupu a tōna māngai.
54 armando-lhe desta maneira ciladas, e procurando surpreendê-lo nalguma palavra de sua boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.