Lucas 11

mri (MRI) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ā, i a ia e īnoi ana i tētahi wāhi, ā, ka mutu, ka kī atu tētahi o āna ākonga ki a ia, “E te Ariki, whaka­akona mātou ki te īnoi, me Hoani hoki i whaka­ako rā i āna ākonga.”
1 De uma feita, estava Jesus orando em certo lugar; quando terminou, um dos seus discípulos lhe pediu: Senhor, ensina-nos a orar como também João ensinou aos seus discípulos.
2 Ka mea ia ki a rātou, “Ka īnoi koutou, mea atu:
2 Então, ele os ensinou: Quando orardes, dizei:
3 Hōmai tā mātou taro ki a mātou, tō tēnei rā, tō tēnei rā.
3 o pão nosso cotidiano dá-nos de dia em dia;
4 Murua ō mātou hara;
4 perdoa-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos a todo o que nos deve;
5 I mea anō ia ki a rātou, “Ko wai o koutou ki te mea he hoa tōna, ā, ka tae atu ki a ia i waenga­nui pō, ka mea ki a ia, ‘E hoa, hōmai ki ahau ētahi taro, kia toru.
5 Disse-lhes ainda Jesus: Qual dentre vós, tendo um amigo, e este for procurá-lo à meia-noite e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 Kua tae mai hoki tōku hoa ki ahau i te ara, kāhore āku mea e whaka­takoto ai ahau māna.’
6 pois um meu amigo, chegando de viagem, procurou-me, e eu nada tenho que lhe oferecer.
7 Ā, ka whaka­hoki tērā i roto, ka mea, ‘Hōhā kī! Kāti rā; kua tū­taki­na noatia ake te tatau, kei te moenga mātou ko āku tama­riki; e kore e āhei kia whaka­tika atu ahau ki te hoatu ki a koe.’
7 E o outro lhe responda lá de dentro, dizendo: Não me importunes; a porta já está fechada, e os meus filhos comigo também já estão deitados. Não posso levantar-me para tos dar;
8 Ko tāku kupu tēnei ki a koutou, ahakoa kāhore ia i whaka­tika ki te hoatu ki a ia, nō te mea he hoa nōna, mā tāna tohe anō ka ara ake ai ia, ka hoatu ai ki a ia i ngā mea i tonoa e ia.
8 digo-vos que, se não se levantar para dar-lhos por ser seu amigo, todavia, o fará por causa da importunação e lhe dará tudo o de que tiver necessidade.
9 “Ko tāku kupu anō tēnei ki a koutou; īnoi, ā, ka hoatu ki a koutou; e rapu, ā, ka kite koutou; pā­tukia, ā, ka uakina ki a koutou.
9 Por isso, vos digo: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai, e achareis; batei, e abrir-se-vos-á.
10 Ka whi­whi hoki ngā tāngata katoa ina īnoi; ka kite ina rapu; ka uakina ki te tangata e pātuki ana.
10 Pois todo o que pede recebe; o que busca encontra; e a quem bate, abrir-se-lhe-á.
11 Ko tēhea matua o koutou ki te īnoia e tāna tama tētahi taro, e hoatu rānei ki a ia he kāmaka? Ki te īnoia he ika, e hoatu rānei ki a ia he nākahi hei ika?
11 Qual dentre vós é o pai que, se o filho lhe pedir [pão, lhe dará uma pedra? Ou se pedir] um peixe, lhe dará em lugar de peixe uma cobra?
12 Ki te īnoia he hua manu, e hoatu rānei ki a ia he kopi­ona?
12 Ou, se lhe pedir um ovo lhe dará um escorpião?
13 Ki te mea ko koutou, hunga kino nei, e mātau ana ki te hoatu mea papai ki ā koutou tama­riki; tērā noa ake te hōmai­tanga o te Wairua Tapu e tō koutou Matua i te rangi ki te hunga e īnoi ana ki a ia.”
13 Ora, se vós, que sois maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos, quanto mais o Pai celestial dará o Espírito Santo àqueles que lho pedirem?
14 Nā, e pei rēwera ana ia, he mea wa­hangū anō hoki. Ā, nō te pu­tanga o te rēwera ki waho, ka kōrero te wa­hangū; ā, mīharo ana te mano.
14 De outra feita, estava Jesus expelindo um demônio que era mudo. E aconteceu que, ao sair o demônio, o mudo passou a falar; e as multidões se admiravam.
15 Nā, ka mea ētahi o rātou, “Nā te ranga­tira o ngā rēwera, nā Perehepura, tāna peinga rēwera.”
15 Mas alguns dentre eles diziam: Ora, ele expele os demônios pelo poder de Belzebu, o maioral dos demônios.
16 Nā, ka whaka­mā­tau­tau ētahi, ka mea ki tētahi tohu i a ia i te rangi.
16 E outros, tentando-o, pediam dele um sinal do céu.
17 Otiia, i mātau ia ki ō rātou whaka­aro, ā, ka mea ki a rātou, “Ki te tahuri iho tētahi ranga­tira­tanga ki a ia anō, ka kore; ki te tahuri hoki tētahi whare ki tētahi whare, ka hinga.
17 E, sabendo ele o que se lhes passava pelo espírito, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo ficará deserto, e casa sobre casa cairá.
18 Ā, ki te tahuri iho a Hātana ki a ia anō, me pēhea e tū ai tōna ranga­tira­tanga? E mea nā hoki koutou, nā Perehepura tāku peinga rēwera.
18 Se também Satanás estiver dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Isto, porque dizeis que eu expulso os demônios por Belzebu.
19 Nā, ki te mea nā Perehepura tāku peinga rēwera, nā wai te peinga a ā koutou tama? Mō konei hei kai­whaka­wā rātou mō koutou.
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam vossos filhos? Por isso, eles mesmos serão os vossos juízes.
20 Tēnā ki te mea nā te ringa o te Atua tāku peinga rēwera, inā, kua tae mai te ranga­tira­tanga o te Atua ki a koutou.
20 Se, porém, eu expulso os demônios pelo dedo de Deus, certamente, é chegado o reino de Deus sobre vós.
21 “Ki te tiaki­na e te tangata kaha, he patu nei āna, tōna whare, ka āta takoto āna taonga.
21 Quando o valente, bem-armado, guarda a sua própria casa, ficam em segurança todos os seus bens.
22 Ki te puta mai ia te mea e kaha atu ana i a ia, ā, ka hinga tērā, nā, ka tango­hia āna patu i whaka­manawa ai ia, ka tu­whatu­whaia ōna taonga.
22 Sobrevindo, porém, um mais valente do que ele, vence-o, tira-lhe a armadura em que confiava e lhe divide os despojos.
23 “Ko te tangata ehara i te hoa nōku, he hoa­riri ia ki ahau, ko te tangata kāhore e kohi­kohi tahi māua, e tī­tari­tari ana.
23 Quem não é por mim é contra mim; e quem comigo não ajunta espalha.
24 “Ka puta te wairua poke i roto i te tangata, ka hāere­ere ia rā ngā wāhi waikore rapu oki­oki­nga ai; ā, kāhore e kitea, ka mea ia, ‘Ka hoki ahau ki tōku whare i puta mai ai ahau.’
24 Quando o espírito imundo sai do homem, anda por lugares áridos, procurando repouso; e, não o achando, diz: Voltarei para minha casa, donde saí.
25 Ā, nō te taenga atu, roko­hanga atu kua oti te tahi­tahi, te whaka­pai­pai.
25 E, tendo voltado, a encontra varrida e ornamentada.
26 Nā, ka haere ia, ka tango i ētahi atu wairua toko­whitu, he kino atu i a ia; ā, ka tomo atu, ka noho i reira; ā, kino atu i te tīma­tanga te whaka­mutu­nga o taua tangata.”
26 Então, vai e leva consigo outros sete espíritos, piores do que ele, e, entrando, habitam ali; e o último estado daquele homem se torna pior do que o primeiro.
27 Ā, i a ia e kōrero ana i ēnei mea, ka karanga ake tētahi wahine i roto i te mano, ka mea ki a ia, “Koa tonu te kōpū i kawea ai koe, me ngā ū i ngotea e koe.”
27 Ora, aconteceu que, ao dizer Jesus estas palavras, uma mulher, que estava entre a multidão, exclamou e disse-lhe: Bem-aventurada aquela que te concebeu, e os seios que te amamentaram!
28 Anō rā hoki ko ia, “Engari rā, tino koa te hunga e whaka­rongo ana ki te kupu a te Atua, ā, e mahi ana.”
28 Ele, porém, respondeu: Antes, bem-aventurados são os que ouvem a palavra de Deus e a guardam!
29 Ā, nō ka rūpeke te mano, ka anga ia ka kōrero, “He whaka­tupu­ranga kino tēnei; e rapu ana ki tētahi tohu, ā, e kore tētahi tohu e hoatu, ko te tohu anake o Hona poro­piti.
29 Como afluíssem as multidões, passou Jesus a dizer: Esta é geração perversa! Pede sinal; mas nenhum sinal lhe será dado, senão o de Jonas.
30 I waiho nei hoki a Hona hei tohu ki ngā tāngata o Ninewe, ka pērā anō te Tama a te tangata ki tēnei whaka­tupu­ranga.
30 Porque, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, o Filho do Homem o será para esta geração.
31 Ka whaka­tika ngā­tahi te kuīni o te tonga i te whaka­wā­kanga me ngā tāngata o tēnei whaka­tupu­ranga, ka whaka­tau i te hē ki a rātou; i haere hoki ia i ngā pito o te whenua ki te whaka­rongo ki te whaka­aro nui o Horomona; ā, tēnei tētahi he nui kē atu i a Horomona.
31 A rainha do Sul se levantará, no Juízo, com os homens desta geração e os condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. E eis aqui está quem é maior do que Salomão.
32 Ka whaka­tika ngā­tahi ngā tāngata o Ninewe i te whaka­wā­kanga me tēnei whaka­tupu­ranga, ka whaka­tau i te hē ki a rātou, i rīpe­netā hoki rātou i te kauwhau­tanga a Hona; ā, tēnei tētahi he nui kē atu i a Hona!”
32 Ninivitas se levantarão, no Juízo, com esta geração e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas. E eis aqui está quem é maior do que Jonas.
33 “Ka tahuna te rama, e kore e waiho e te tangata ki te wāhi ngaro, ki raro rānei i te pūhera, engari ki runga ki te tū­ranga, kia kitea ai te mārama e te hunga e tomo atu ana.
33 Ninguém, depois de acender uma candeia, a põe em lugar escondido, nem debaixo do alqueire, mas no velador, a fim de que os que entram vejam a luz.
34 Ko te kanohi te rama o te tinana. Nā, ki te ātea tōu kanohi, ka mārama anō tōu tinana katoa; tēnā ki te kino, ka pōuri anō hoki tōu tinana.
34 São os teus olhos a lâmpada do teu corpo; se os teus olhos forem bons, todo o teu corpo será luminoso; mas, se forem maus, o teu corpo ficará em trevas.
35 Nā reira, kia āta ti­tiro me­he­mea ehara i te pōuri te mārama i roto i a koe.
35 Repara, pois, que a luz que há em ti não sejam trevas.
36 Nā, ki te mārama tōu tinana katoa, ā, ki te kore ōna wāhi pōuri, ka mārama katoa anō, me te mea ko te mura o te rama e whaka­mārama ana i a koe.”
36 Se, portanto, todo o teu corpo for luminoso, sem ter qualquer parte em trevas, será todo resplandecente como a candeia quando te ilumina em plena luz.
37 Nā, i a ia e kōrero ana, ka tono tētahi Parihi kia kai ia ki a ia; ā, haere ana ia ki roto, ka noho.
37 Ao falar Jesus estas palavras, um fariseu o convidou para ir comer com ele; então, entrando, tomou lugar à mesa.
38 Ā, i te kite­nga o te Parihi, ka mīharo nō te mea kāhore ia e horoi i mua o te kainga.
38 O fariseu, porém, admirou-se ao ver que Jesus não se lavara primeiro, antes de comer.
39 Ka mea te Ariki ki a ia, “Tēnei koutou, e ngā Parihi, te horoi nei i waho o te kapu, o te rīhi; ko roto ia o koutou e kī ana i te pāhua, i te kino.
39 O Senhor, porém, lhe disse: Vós, fariseus, limpais o exterior do copo e do prato; mas o vosso interior está cheio de rapina e perversidade.
40 E te hunga kūware, kīhai ianei i hangā a roto e te kai­hanga o waho?
40 Insensatos! Quem fez o exterior não é o mesmo que fez o interior?
41 Engari, hoatu ngā mea o roto hei ata­whai­nga mō ngā rawa­kore; ā, ka mā ngā mea katoa ki a koutou.
41 Antes, dai esmola do que tiverdes, e tudo vos será limpo.
42 “Otirā, auē, te mate mō koutou, e ngā Parihi! E hoatu ana hoki e koutou te wāhi whaka­tekau, o te miniti, o te rū, o ngā ota­ota katoa, ā, kapea ake te whaka­rite whaka­wā me te aroha ki te Atua; he tika anō ko ēnei kia meatia kia kaua anō hoki ērā e kapea.
42 Mas ai de vós, fariseus! Porque dais o dízimo da hortelã, da arruda e de todas as hortaliças e desprezais a justiça e o amor de Deus; devíeis, porém, fazer estas coisas, sem omitir aquelas.
43 “Auē, te mate mō koutou, e ngā Parihi! Ko tā koutou hoki e rawe ai ko ngā nohoa­nga ranga­tira i ngā whare kara­kia, me ngā oha­tanga i ngā kāinga hoko­hoko.
43 Ai de vós, fariseus! Porque gostais da primeira cadeira nas sinagogas e das saudações nas praças.
44 Auē, te mate mō koutou, e ngā kara­ipi, e ngā Parihi, e te hunga tini­hanga! E rite nā koutou ki ngā urupā ngaro, e kore e kitea e ngā tāngata e hāere­ere ana i runga.”
44 Ai de vós que sois como as sepulturas invisíveis, sobre as quais os homens passam sem o saber!
45 Nā, ka whaka­hoki tētahi o ngā kai­whaka­ako o te ture, ka mea ki a ia, “E te Kai­whaka­ako, he whaka­hē anō hoki mō mātou ēnei kōrero āu.”
45 Então, respondendo um dos intérpretes da Lei, disse a Jesus: Mestre, dizendo estas coisas, também nos ofendes a nós outros!
46 Nā, ko tāna mea­tanga, “Auē, te mate mō koutou hoki, e ngā kai­whaka­ako o te ture! E whaka­waha ana hoki koutou i ngā tāngata ki ngā kawe­nga tai­maha rawa hei pīkau­nga, ā, e kore tētahi o ō koutou mati­hao e pā atu ki aua kawe­nga.
46 Mas ele respondeu: Ai de vós também, intérpretes da Lei! Porque sobrecarregais os homens com fardos superiores às suas forças, mas vós mesmos nem com um dedo os tocais.
47 Auē, te mate mō koutou! Ko koutou nei hoki hei hanga i ngā urupā o ngā poro­piti, nā ō koutou mātua hoki rātou i whaka­mate.
47 Ai de vós! Porque edificais os túmulos dos profetas que vossos pais assassinaram.
48 Nā, he kai­whaka­atu koutou he kai­whakaae ki ngā mahi a ō koutou mātua; nā rātou hoki rātou i whaka­mate, ko koutou hoki hei hanga i ō rātou urupā.
48 Assim, sois testemunhas e aprovais com cumplicidade as obras dos vossos pais; porque eles mataram os profetas, e vós lhes edificais os túmulos.
49 Nā, konei anō te mātau­ranga o te Atua i mea ai, ‘Māku e tono he poro­piti, he āpō­toro ki a rātou, ā, ka whaka­mate, ka tūkino rātou i ētahi o rātou.’
49 Por isso, também disse a sabedoria de Deus: Enviar-lhes-ei profetas e apóstolos, e a alguns deles matarão e a outros perseguirão,
50 Kia rapua ai he utu i tēnei whaka­papa­ranga mō te toto o ngā poro­piti katoa i ringi­hia nei nō te tīma­tanga rā anō o te ao;
50 para que desta geração se peçam contas do sangue dos profetas, derramado desde a fundação do mundo;
51 nō te toto o Āpera, tae noa ki te toto o Hakaraia i mate nei ki waenga­nui o te āta o te wāhi tapu, āe rā, ka mea atu ahau ki a koutou, E rapua he utu i tēnei whaka­papa­ranga.
51 desde o sangue de Abel até ao de Zacarias, que foi assassinado entre o altar e a casa de Deus. Sim, eu vos afirmo, contas serão pedidas a esta geração.
52 “Auē, te mate mō koutou, e ngā kai­whaka­ako o te ture! Kua tango­hia hoki e koutou te kī o te mātau­ranga; kīhai koutou i tomo ki roto, ā, i ārai hoki koutou i te hunga e tomo ana.”
52 Ai de vós, intérpretes da Lei! Porque tomastes a chave da ciência; contudo, vós mesmos não entrastes e impedistes os que estavam entrando.
53 Nā, i tōna pu­tanga mai ki waho, ā, ka tīmata te tohe­tohe kaha a ngā kara­ipi, a ngā Parihi ki a ia, he mea kia maha atu ai āna kōrero
53 Saindo Jesus dali, passaram os escribas e fariseus a argui-lo com veemência, procurando confundi-lo a respeito de muitos assuntos,
54 e whaka­moho ana hoki, kia mau tētahi kupu a tōna māngai.
54 com o intuito de tirar das suas próprias palavras motivos para o acusar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.