Lucas 11

mri (MRI) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ā, i a ia e īnoi ana i tētahi wāhi, ā, ka mutu, ka kī atu tētahi o āna ākonga ki a ia, “E te Ariki, whaka­akona mātou ki te īnoi, me Hoani hoki i whaka­ako rā i āna ākonga.”
1 Jesus estava orando em certo lugar e, quando terminou, um dos seus discípulos lhe pediu: — Senhor, ensine-nos a orar como também João ensinou os discípulos dele.
2 Ka mea ia ki a rātou, “Ka īnoi koutou, mea atu:
2 Então Jesus disse:
3 Hōmai tā mātou taro ki a mātou, tō tēnei rā, tō tēnei rā.
3 o pão nosso de cada dia
4 Murua ō mātou hara;
4 perdoa-nos os nossos pecados,
5 I mea anō ia ki a rātou, “Ko wai o koutou ki te mea he hoa tōna, ā, ka tae atu ki a ia i waenga­nui pō, ka mea ki a ia, ‘E hoa, hōmai ki ahau ētahi taro, kia toru.
5 Jesus disse ainda:
6 Kua tae mai hoki tōku hoa ki ahau i te ara, kāhore āku mea e whaka­takoto ai ahau māna.’
6 porque outro amigo meu chegou de viagem e eu não tenho nada para lhe oferecer”;
7 Ā, ka whaka­hoki tērā i roto, ka mea, ‘Hōhā kī! Kāti rā; kua tū­taki­na noatia ake te tatau, kei te moenga mātou ko āku tama­riki; e kore e āhei kia whaka­tika atu ahau ki te hoatu ki a koe.’
7 e se o outro lhe responder lá de dentro: “Deixe-me em paz! A porta já está fechada, e eu e os meus filhos já estamos deitados. Não posso me levantar para lhe dar os pães”,
8 Ko tāku kupu tēnei ki a koutou, ahakoa kāhore ia i whaka­tika ki te hoatu ki a ia, nō te mea he hoa nōna, mā tāna tohe anō ka ara ake ai ia, ka hoatu ai ki a ia i ngā mea i tonoa e ia.
8 digo a vocês que, se ele não se levantar para dar esses pães por ser seu amigo, ele o fará por causa do incômodo e lhe dará tudo de que tiver necessidade.
9 “Ko tāku kupu anō tēnei ki a koutou; īnoi, ā, ka hoatu ki a koutou; e rapu, ā, ka kite koutou; pā­tukia, ā, ka uakina ki a koutou.
9 — Por isso, digo a vocês: Peçam e lhes será dado; busquem e acharão; batam, e a porta será aberta para vocês.
10 Ka whi­whi hoki ngā tāngata katoa ina īnoi; ka kite ina rapu; ka uakina ki te tangata e pātuki ana.
10 Pois todo o que pede recebe; o que busca encontra; e a quem bate, a porta será aberta.
11 Ko tēhea matua o koutou ki te īnoia e tāna tama tētahi taro, e hoatu rānei ki a ia he kāmaka? Ki te īnoia he ika, e hoatu rānei ki a ia he nākahi hei ika?
11 Quem de vocês, sendo pai, daria uma cobra ao filho que lhe pede um peixe?
12 Ki te īnoia he hua manu, e hoatu rānei ki a ia he kopi­ona?
12 Ou daria um escorpião ao filho que lhe pede um ovo?
13 Ki te mea ko koutou, hunga kino nei, e mātau ana ki te hoatu mea papai ki ā koutou tama­riki; tērā noa ake te hōmai­tanga o te Wairua Tapu e tō koutou Matua i te rangi ki te hunga e īnoi ana ki a ia.”
13 Ora, se vocês, que são maus, sabem dar coisas boas aos seus filhos, quanto mais o Pai celeste dará o Espírito Santo aos que lhe pedirem!
14 Nā, e pei rēwera ana ia, he mea wa­hangū anō hoki. Ā, nō te pu­tanga o te rēwera ki waho, ka kōrero te wa­hangū; ā, mīharo ana te mano.
14 Certo dia, Jesus estava expulsando um demônio que era mudo. E aconteceu que, ao sair o demônio, o mudo passou a falar. E as multidões se admiravam.
15 Nā, ka mea ētahi o rātou, “Nā te ranga­tira o ngā rēwera, nā Perehepura, tāna peinga rēwera.”
15 Mas alguns deles diziam: — Ele expulsa os demônios pelo poder de Belzebu, o maioral dos demônios.
16 Nā, ka whaka­mā­tau­tau ētahi, ka mea ki tētahi tohu i a ia i te rangi.
16 E outros, tentando-o, pediam dele um sinal vindo do céu.
17 Otiia, i mātau ia ki ō rātou whaka­aro, ā, ka mea ki a rātou, “Ki te tahuri iho tētahi ranga­tira­tanga ki a ia anō, ka kore; ki te tahuri hoki tētahi whare ki tētahi whare, ka hinga.
17 Mas Jesus, sabendo o que passava pela mente deles, disse-lhes:
18 Ā, ki te tahuri iho a Hātana ki a ia anō, me pēhea e tū ai tōna ranga­tira­tanga? E mea nā hoki koutou, nā Perehepura tāku peinga rēwera.
18 Se também Satanás estiver dividido contra si mesmo, como o seu reino subsistirá? Isto porque vocês dizem que eu expulso os demônios por Belzebu.
19 Nā, ki te mea nā Perehepura tāku peinga rēwera, nā wai te peinga a ā koutou tama? Mō konei hei kai­whaka­wā rātou mō koutou.
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os filhos de vocês os expulsam? Por isso, eles mesmos serão os juízes de vocês.
20 Tēnā ki te mea nā te ringa o te Atua tāku peinga rēwera, inā, kua tae mai te ranga­tira­tanga o te Atua ki a koutou.
20 Se, porém, eu expulso os demônios pelo dedo de Deus, certamente é chegado o Reino de Deus sobre vocês.
21 “Ki te tiaki­na e te tangata kaha, he patu nei āna, tōna whare, ka āta takoto āna taonga.
21 Quando o valente, bem-armado, guarda a sua própria casa, todos os seus bens ficam em segurança.
22 Ki te puta mai ia te mea e kaha atu ana i a ia, ā, ka hinga tērā, nā, ka tango­hia āna patu i whaka­manawa ai ia, ka tu­whatu­whaia ōna taonga.
22 Mas, se aparece alguém mais valente do que ele, vence-o, tira-lhe a armadura em que confiava e reparte os seus despojos.
23 “Ko te tangata ehara i te hoa nōku, he hoa­riri ia ki ahau, ko te tangata kāhore e kohi­kohi tahi māua, e tī­tari­tari ana.
23 Quem não é por mim é contra mim; e quem comigo não ajunta espalha.
24 “Ka puta te wairua poke i roto i te tangata, ka hāere­ere ia rā ngā wāhi waikore rapu oki­oki­nga ai; ā, kāhore e kitea, ka mea ia, ‘Ka hoki ahau ki tōku whare i puta mai ai ahau.’
24 — Quando o espírito imundo sai de uma pessoa, anda por lugares áridos, procurando repouso. E, não o achando, diz: “Voltarei para a minha casa, de onde saí.”
25 Ā, nō te taenga atu, roko­hanga atu kua oti te tahi­tahi, te whaka­pai­pai.
25 E, voltando, a encontra varrida e arrumada.
26 Nā, ka haere ia, ka tango i ētahi atu wairua toko­whitu, he kino atu i a ia; ā, ka tomo atu, ka noho i reira; ā, kino atu i te tīma­tanga te whaka­mutu­nga o taua tangata.”
26 Então vai e leva consigo outros sete espíritos, piores do que ele, e, entrando, habitam ali. E o último estado daquela pessoa se torna pior do que o primeiro.
27 Ā, i a ia e kōrero ana i ēnei mea, ka karanga ake tētahi wahine i roto i te mano, ka mea ki a ia, “Koa tonu te kōpū i kawea ai koe, me ngā ū i ngotea e koe.”
27 Aconteceu que, ao dizer Jesus estas palavras, uma mulher, que estava no meio da multidão, disse a ele, erguendo a voz: — Bem-aventurado o ventre que concebeu você e os seios que o amamentaram!
28 Anō rā hoki ko ia, “Engari rā, tino koa te hunga e whaka­rongo ana ki te kupu a te Atua, ā, e mahi ana.”
28 Jesus, porém, respondeu:
29 Ā, nō ka rūpeke te mano, ka anga ia ka kōrero, “He whaka­tupu­ranga kino tēnei; e rapu ana ki tētahi tohu, ā, e kore tētahi tohu e hoatu, ko te tohu anake o Hona poro­piti.
29 Visto que aumentavam as multidões em volta dele, Jesus começou a dizer:
30 I waiho nei hoki a Hona hei tohu ki ngā tāngata o Ninewe, ka pērā anō te Tama a te tangata ki tēnei whaka­tupu­ranga.
30 Porque, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, o Filho do Homem o será para esta geração.
31 Ka whaka­tika ngā­tahi te kuīni o te tonga i te whaka­wā­kanga me ngā tāngata o tēnei whaka­tupu­ranga, ka whaka­tau i te hē ki a rātou; i haere hoki ia i ngā pito o te whenua ki te whaka­rongo ki te whaka­aro nui o Horomona; ā, tēnei tētahi he nui kē atu i a Horomona.
31 A rainha do Sul se levantará, no Juízo, com os homens desta geração e os condenará, porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. E aqui está quem é maior do que Salomão.
32 Ka whaka­tika ngā­tahi ngā tāngata o Ninewe i te whaka­wā­kanga me tēnei whaka­tupu­ranga, ka whaka­tau i te hē ki a rātou, i rīpe­netā hoki rātou i te kauwhau­tanga a Hona; ā, tēnei tētahi he nui kē atu i a Hona!”
32 Ninivitas se levantarão, no Juízo, com esta geração e a condenarão, porque se arrependeram com a pregação de Jonas. E aqui está quem é maior do que Jonas.
33 “Ka tahuna te rama, e kore e waiho e te tangata ki te wāhi ngaro, ki raro rānei i te pūhera, engari ki runga ki te tū­ranga, kia kitea ai te mārama e te hunga e tomo atu ana.
33 — Ninguém, depois de acender uma lamparina, a coloca em lugar escondido, nem debaixo de um cesto, mas num lugar em que ilumina bem, a fim de que os que entram vejam a luz.
34 Ko te kanohi te rama o te tinana. Nā, ki te ātea tōu kanohi, ka mārama anō tōu tinana katoa; tēnā ki te kino, ka pōuri anō hoki tōu tinana.
34 Os olhos são a lâmpada do corpo. Se os seus olhos forem bons, todo o seu corpo será cheio de luz; mas, se forem maus, o seu corpo ficará em trevas.
35 Nā reira, kia āta ti­tiro me­he­mea ehara i te pōuri te mārama i roto i a koe.
35 Portanto, tenha cuidado para que a luz que está em você não sejam trevas.
36 Nā, ki te mārama tōu tinana katoa, ā, ki te kore ōna wāhi pōuri, ka mārama katoa anō, me te mea ko te mura o te rama e whaka­mārama ana i a koe.”
36 Pois, se todo o seu corpo for luminoso, sem ter qualquer parte em trevas, será todo resplandecente como a lamparina quando ilumina você em plena luz.
37 Nā, i a ia e kōrero ana, ka tono tētahi Parihi kia kai ia ki a ia; ā, haere ana ia ki roto, ka noho.
37 Ao falar Jesus estas palavras, um fariseu o convidou para uma refeição na sua casa. Entrando na casa, Jesus tomou lugar à mesa.
38 Ā, i te kite­nga o te Parihi, ka mīharo nō te mea kāhore ia e horoi i mua o te kainga.
38 O fariseu admirou-se ao ver que Jesus não tinha se lavado antes de comer.
39 Ka mea te Ariki ki a ia, “Tēnei koutou, e ngā Parihi, te horoi nei i waho o te kapu, o te rīhi; ko roto ia o koutou e kī ana i te pāhua, i te kino.
39 Mas o Senhor lhe disse:
40 E te hunga kūware, kīhai ianei i hangā a roto e te kai­hanga o waho?
40 Seus tolos! Quem fez o exterior não é o mesmo que fez o interior?
41 Engari, hoatu ngā mea o roto hei ata­whai­nga mō ngā rawa­kore; ā, ka mā ngā mea katoa ki a koutou.
41 Mas deem como esmola o que está dentro do copo e do prato, e tudo lhes será limpo.
42 “Otirā, auē, te mate mō koutou, e ngā Parihi! E hoatu ana hoki e koutou te wāhi whaka­tekau, o te miniti, o te rū, o ngā ota­ota katoa, ā, kapea ake te whaka­rite whaka­wā me te aroha ki te Atua; he tika anō ko ēnei kia meatia kia kaua anō hoki ērā e kapea.
42 Mas ai de vocês, fariseus! Porque vocês dão o dízimo da hortelã, da arruda e de todas as hortaliças, e desprezam a justiça e o amor de Deus. Vocês deveriam fazer estas coisas, sem omitir aquelas.
43 “Auē, te mate mō koutou, e ngā Parihi! Ko tā koutou hoki e rawe ai ko ngā nohoa­nga ranga­tira i ngā whare kara­kia, me ngā oha­tanga i ngā kāinga hoko­hoko.
43 Ai de vocês, fariseus! Porque gostam da primeira cadeira nas sinagogas e das saudações nas praças.
44 Auē, te mate mō koutou, e ngā kara­ipi, e ngā Parihi, e te hunga tini­hanga! E rite nā koutou ki ngā urupā ngaro, e kore e kitea e ngā tāngata e hāere­ere ana i runga.”
44 Ai de vocês que são como as sepulturas invisíveis, sobre as quais as pessoas passam sem perceber!
45 Nā, ka whaka­hoki tētahi o ngā kai­whaka­ako o te ture, ka mea ki a ia, “E te Kai­whaka­ako, he whaka­hē anō hoki mō mātou ēnei kōrero āu.”
45 Então, tomando a palavra, um dos intérpretes da Lei disse a Jesus: — Mestre, ao dizer estas coisas o senhor está ofendendo também a nós!
46 Nā, ko tāna mea­tanga, “Auē, te mate mō koutou hoki, e ngā kai­whaka­ako o te ture! E whaka­waha ana hoki koutou i ngā tāngata ki ngā kawe­nga tai­maha rawa hei pīkau­nga, ā, e kore tētahi o ō koutou mati­hao e pā atu ki aua kawe­nga.
46 Mas Jesus respondeu:
47 Auē, te mate mō koutou! Ko koutou nei hoki hei hanga i ngā urupā o ngā poro­piti, nā ō koutou mātua hoki rātou i whaka­mate.
47 Ai de vocês! Porque edificam os túmulos dos profetas que os pais de vocês assassinaram.
48 Nā, he kai­whaka­atu koutou he kai­whakaae ki ngā mahi a ō koutou mātua; nā rātou hoki rātou i whaka­mate, ko koutou hoki hei hanga i ō rātou urupā.
48 Assim, são testemunhas e aprovam com cumplicidade as obras dos pais de vocês; porque eles mataram os profetas, e vocês edificam túmulos para eles.
49 Nā, konei anō te mātau­ranga o te Atua i mea ai, ‘Māku e tono he poro­piti, he āpō­toro ki a rātou, ā, ka whaka­mate, ka tūkino rātou i ētahi o rātou.’
49 Por isso, também disse a sabedoria de Deus: “Mandarei para eles profetas e apóstolos, e a alguns deles matarão e a outros perseguirão”,
50 Kia rapua ai he utu i tēnei whaka­papa­ranga mō te toto o ngā poro­piti katoa i ringi­hia nei nō te tīma­tanga rā anō o te ao;
50 para que desta geração se peçam contas do sangue dos profetas, derramado desde a fundação do mundo,
51 nō te toto o Āpera, tae noa ki te toto o Hakaraia i mate nei ki waenga­nui o te āta o te wāhi tapu, āe rā, ka mea atu ahau ki a koutou, E rapua he utu i tēnei whaka­papa­ranga.
51 desde o sangue de Abel até o sangue de Zacarias, que foi assassinado entre o altar e o santuário. Sim, eu afirmo a vocês que se pedirão contas a esta geração.
52 “Auē, te mate mō koutou, e ngā kai­whaka­ako o te ture! Kua tango­hia hoki e koutou te kī o te mātau­ranga; kīhai koutou i tomo ki roto, ā, i ārai hoki koutou i te hunga e tomo ana.”
52 Ai de vocês, intérpretes da Lei! Porque vocês pegaram a chave do conhecimento. No entanto, vocês mesmos não entraram e impediram os que estavam entrando.
53 Nā, i tōna pu­tanga mai ki waho, ā, ka tīmata te tohe­tohe kaha a ngā kara­ipi, a ngā Parihi ki a ia, he mea kia maha atu ai āna kōrero
53 Quando Jesus saiu dali, os escribas e fariseus começaram a contestá-lo com veemência, fazendo perguntas a respeito de muitos assuntos,
54 e whaka­moho ana hoki, kia mau tētahi kupu a tōna māngai.
54 com o objetivo de tirar daquilo que ele dizia um motivo para o acusar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.