Hebreus 10

mri (MRI) vs BKJ

Sair da comparação
1 I te mea ko tō te ture he ātā­rangi nō ngā mea pai e puta ana mai i muri, ehara i te āhua pū o aua mea, e kore e whai mana i aua patu­nga tapu e whaka­eke­tia tonu­tia ana e rātou i tēnei tau, i tēnei tau, e tino tika ai te hunga e whaka­tata ana.
1 Porque a lei, tendo a sombra das coisas boas que virão, e não a imagem exata das coisas, não pode nunca, com os mesmos sacrifícios que eram continuamente oferecidos de ano em ano, aperfeiçoar os que se achegam.
2 Pēnei e kore rānei e mutu te whaka­eke? Me i oti hoki te hunga nāna taua kara­kia te mea kia mā, kua kore ō rātou mahara ki ngā hara?
2 Se ainda o fosse, não teriam deixado de ser oferecidos? Pois os adoradores, tendo sido uma vez purificados, nunca mais teriam consciência de pecado.
3 I aua patu­nga tapu ia e hoki­hoki ana te mahara ki ngā hara i ia tau, i ia tau.
3 Mas, nesses sacrifícios, a cada ano se recordam os pecados.
4 E kore hoki e tau mā ngā toto o ngā pūru, o ngā koati e whaka­kāhore ngā hara.
4 Porque não é possível que o sangue de touros e de bodes tire pecados.
5 Nā reira i a ia e haere mai ana ki te ao, ka mea ia:
5 Pelo que, quando ele veio ao mundo, diz: Sacrifício e oferta não quiseste, mas um corpo me preparaste.
6 Kīhai koe i āhua­reka ki ngā tahu­nga tinana,
6 Em ofertas queimadas e sacrifícios pelo pecado não tens prazer algum.
7 Kātahi ahau ka mea atu, ‘Tēnei ahau te haere atu nei,
7 Então, eu disse: Eis-me aqui (na cabeça do rolo está escrito sobre mim) para fazer a tua vontade, ó Deus.
8 I tāna mea­tanga i mua ake, “Kīhai koe i mate­nui ki te patu­nga tapu, ki te whaka­here, ki ngā tahu­nga tinana, ki ngā whaka­here hara, kāhore anō hoki ōu āhua­reka mai,” he mea nei e tāpaea ana i runga i te ture.
8 Acima, quando disse: Sacrifício e ofertas, e ofertas queimadas e ofertas pelo pecado não quiseste, nem neles tiveste prazer, os quais são oferecidos pela lei.
9 Kātahi ia ka mea, “Tēnei ahau te haere atu nei ki te mea i tāu i pai ai, e te Atua.” E tango­hia ana e ia te tua­tahi, kia whaka­tū­ria ai e ia te tuarua.
9 Então, ele disse: Eis-me aqui para fazer a tua vontade, ó Deus. Ele tira o primeiro, para que possa estabelecer o segundo.
10 Nā taua pai nei i oti ai tātou te whaka­tapu, he mea­tanga nā te tāpae­nga atu kotahi o te tinana o Īhu Karaiti.
10 Por cuja vontade somos santificados pela oferta do corpo de Jesus Cristo, feita de uma vez por todas.
11 Nā, ko ngā tohu­nga katoa, e tū ana rātou, e minita ana i tēnei rā, i tēnei rā, he maha anō hoki ā rātou whaka­eke­nga atu i aua patu­nga tapu rā anō, e kore rawa nei e tau hei tango i ngā hara.
11 E cada sacerdote se apresenta diariamente, ministrando e oferecendo muitas vezes os mesmos sacrifícios, que nunca podem tirar os pecados.
12 Ko tēnei ia, kotahi nei tāna patu­nga tapu i whaka­eke atu ai mō ngā hara, noho tonu atu i te ringa matau o te Atua
12 Mas este homem, havendo oferecido um único sacrifício pelos pecados para sempre, assentou-se à direita de Deus.
13 i muri nei he tatari tāna kia waiho rā anō ōna hoa­riri hei taka­hanga mō ōna wae­wae.
13 Deste momento em diante encontra-se à espera, até que os seus inimigos sejam postos por escabelo de seus pés.
14 Kotahi nei hoki tāna whaka­here, ā, tika tonu i a ia ake ake te hunga ka oti te whaka­tapu.
14 Porque com uma só oferta ele aperfeiçoou para sempre os que estão santificados;
15 Hei kai­whaka­atu anō te Wairua Tapu mō tēnei ki a tātou; i muri mai i tāna kīanga mai,
15 e disto o Espírito Santo também nos é por testemunha, porque depois de haver dito:
16 “Ko te kawe­nata tēnei e whaka­ritea e ahau
16 Este é o pacto que farei com eles depois daqueles dias, diz o Senhor: Colocarei as minhas leis em seus corações, e em suas mentes as escreverei;
17 “E kore hoki e mahara­tia e ahau ō rātou hara, ō rātou kino ā mua ake.”
17 e de seus pecados e iniquidades não mais me lembrarei.
18 Nā, ki te murua ēnei, kāhore he whaka­here mō ngā hara i muri iho.
18 Ora, onde há remissão destes, não há mais oferta pelo pecado.
19 Nā, e ōku tēina, ka ai nei ngā toto o Īhu hei take e māia ai tātou te tomo ki te Tino Wāhi Tapu,
19 Tendo, pois, irmãos, ousadia para entrarmos no santíssimo lugar, pelo sangue de Jesus,
20 hei ara hou mō tātou, arā hei ara ora, he mea whaka­tapu nāna, e tika atu ana nā te ārai, arā nā tōna kiko­kiko.
20 por um caminho novo e vivo, que ele consagrou para nós, através do véu, isto é, da sua carne,
21 Ā, i te mea he nui tō tātou tohu­nga mō te whare o te Atua,
21 e tendo um sumo sacerdote sobre a casa de Deus;
22 kia whaka­tata atu tātou, i runga i te ngākau pono, i te whaka­pono e tino ū ana, he mea tā­uhi­uhi te ngākau, kia kore ai te hine­ngaro kino, he mea horoi anō hoki te tinana ki te wai mārama.
22 cheguemo-nos com coração verdadeiro, em inteira certeza de fé; tendo o coração purificado da má consciência, e o corpo lavado com água pura.
23 Kia mau tā tātou whaka­ae ki te mea e tūmanako­hia atu nei, kei ngā­ueue; he pono hoki tā te kai­whaka­ari mai.
23 Fiquemos, pois, firmes em nossa profissão de fé, sem nos abalar; (porque fiel é aquele que prometeu);
24 Kia whai whaka­aro anō tātou tētahi ki tētahi, kia whaka­oho­kia te aroha me ngā mahi pai,
24 e consideremo-nos uns aos outros, para nos estimularmos ao amor e às boas obras.
25 kei mahue te hui­hui i a tātou anō, kei pērā me te hanga a ētahi. Engari me whaka­hau­hau tētahi i tētahi, kia nui rawa anō hoki i te mea ka kite koutou ka tata te rā.
25 Não abandonando a nossa assembleia, como é costume de alguns, antes exortando-nos uns aos outros; e tanto mais, à medida que vedes que aquele dia se aproxima.
26 Ki te hara hoki tātou i muri iho i tō tātou whi­whi­nga ki te mātau­ranga ki te pono, kāhore atu hoki he patu­nga tapu i mahue mō ngā hara;
26 Porque se pecamos voluntariamente, depois de termos recebido o conhecimento da verdade, já não resta mais sacrifício pelos pecados.
27 engari, ka tatari āhua mataku ki te whaka­wā, ki te riri kino anō nā te ahi, e whaka­ngaro­mia ai ngā hoa­riri.
27 Porém uma expectação terrível de juízo, e uma indignação ardente que há de devorar os adversários.
28 Ko te tangata i takahi i te ture a Mohi kīhai i tohu­ngia, ka mate i runga i te kupu a ngā kai­whaka­atu toko­rua, toko­toru rānei.
28 Aquele que desprezou a lei de Moisés, morreu sem misericórdia, sob duas ou três testemunhas.
29 Ki tō koutou whaka­aro, e kore rānei e tika kia rahi ake te whiu mō te tangata i taka­hia ai te Tama a te Atua, i meinga ai hei mea noa ngā toto o te kawe­nata i whaka­tapua ai ia, ā, whaka­iti ana i te Wairua o te aroha noa?
29 Com quão maior castigo pensais vós que será julgado merecedor aquele que pisar o Filho de Deus, e tiver por profano o sangue do pacto com que foi santificado, e ultrajar ao Espírito da graça?
30 E mātau ana hoki tātou nā wai tēnei kupu, “Māku te rapu utu; māku te hoatu utu, e ai tā te Ariki,” me tēnei anō, “E whaka­wā te Ariki mō tāna iwi.”
30 Porque conhecemos aquele que disse: A vingança pertence a mim, eu retribuirei, diz o Senhor. E outra vez: O Senhor julgará o seu povo.
31 He mea mataku te taka ki roto ki ngā ringa­ringa o te Atua ora.
31 Coisa terrível é cair nas mãos do Deus vivo.
32 Engari, kia mahara ki ngā rā ō mua, i a koutou i whaka­mārama­tia rā, he nui noa atu ngā rau­hanga a te mate, i whaka­ririka kau nā koutou.
32 Lembrai-vos, porém, dos dias passados, nos quais, depois de serdes iluminados, suportastes grande combate de aflições.
33 Ko tētahi wāhi, i a koutou i meinga e ngā tāwai­nga, e ngā tūkino­tanga hei mea mā­taki­taki; ko tētahi wāhi, i a koutou i meinga hei hoa mō te hunga i pērā­tia.
33 Em parte, sendo feitos alvos tanto de desonra como de aflições, e também por vos tornardes companheiros dos que assim foram tratados.
34 I mamae tahi hoki koutou me te hunga i te here­here, i hari hoki ki te pāhua­tanga o ō koutou taonga, i mahara hoki tērā atu he taonga mō koutou, he mea pai ake, he mea pūmau tonu.
34 Pois vos compadecestes de mim em minhas prisões, mas também com alegria aceitastes a espoliação dos vossos bens, sabendo que vós tendes no céu uma possessão melhor e duradoura.
35 Nā, kaua e whaka­rērea tō koutou māia, he rahi hoki tōna utu.
35 Não lanceis fora a vossa confiança, a qual tem uma grande recompensa.
36 Ko te mea hoki hei mate­nui­tanga mā koutou he manawa­nui; kia oti ai i a koutou te mahi tā te Atua i pai ai, e riro tonu ai i a koutou ngā mea i whaka­aria mai rā.
36 Porque necessitais de paciência, para que, depois de haverdes feito a vontade de Deus, alcanceis a promessa.
37 “Potopoto kau ake hoki,
37 Porque por mais um pouco de tempo, aquele que há de vir virá, e não tardará.
38 Mā te whaka­pono ia e ora ai te tangata tika;
38 Ora, o justo viverá pela fé; mas se algum homem recuar, a minha alma não terá prazer nele.
39 Otiia, ehara tātou i te hunga e hoki ana ki muri, ki te whaka­ngaro­manga, engari nō te hunga e whaka­pono ana, ā, ora ana te wairua.
39 Nós, porém, não somos daqueles que recuam para a perdição, mas daqueles que creem para a salvação da alma.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.