Hebreus 10

mri (MRI) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 I te mea ko tō te ture he ātā­rangi nō ngā mea pai e puta ana mai i muri, ehara i te āhua pū o aua mea, e kore e whai mana i aua patu­nga tapu e whaka­eke­tia tonu­tia ana e rātou i tēnei tau, i tēnei tau, e tino tika ai te hunga e whaka­tata ana.
1 Porque a lei, tendo a sombra dos bens futuros, e não a imagem exata das coisas, não pode nunca, pelos mesmos sacrifícios que continuamente se oferecem de ano em ano, aperfeiçoar os que se chegam a Deus.
2 Pēnei e kore rānei e mutu te whaka­eke? Me i oti hoki te hunga nāna taua kara­kia te mea kia mā, kua kore ō rātou mahara ki ngā hara?
2 Doutra maneira, não teriam deixado de ser oferecidos? pois tendo sido uma vez purificados os que prestavam o culto, nunca mais teriam consciência de pecado.
3 I aua patu­nga tapu ia e hoki­hoki ana te mahara ki ngā hara i ia tau, i ia tau.
3 Mas nesses sacrifícios cada ano se faz recordação dos pecados,
4 E kore hoki e tau mā ngā toto o ngā pūru, o ngā koati e whaka­kāhore ngā hara.
4 porque é impossível que o sangue de touros e de bodes tire pecados.
5 Nā reira i a ia e haere mai ana ki te ao, ka mea ia:
5 Pelo que, entrando no mundo, diz: Sacrifício e oferta não quiseste, mas um corpo me preparaste;
6 Kīhai koe i āhua­reka ki ngā tahu­nga tinana,
6 não te deleitaste em holocaustos e oblações pelo pecado.
7 Kātahi ahau ka mea atu, ‘Tēnei ahau te haere atu nei,
7 Então eu disse: Eis-me aqui {no rol do livro está escrito de mim} para fazer, ó Deus, a tua vontade.
8 I tāna mea­tanga i mua ake, “Kīhai koe i mate­nui ki te patu­nga tapu, ki te whaka­here, ki ngā tahu­nga tinana, ki ngā whaka­here hara, kāhore anō hoki ōu āhua­reka mai,” he mea nei e tāpaea ana i runga i te ture.
8 Tendo dito acima: Sacrifício e ofertas e holocaustos e oblações pelo pecado não quiseste, nem neles te deleitaste {os quais se oferecem segundo a lei};
9 Kātahi ia ka mea, “Tēnei ahau te haere atu nei ki te mea i tāu i pai ai, e te Atua.” E tango­hia ana e ia te tua­tahi, kia whaka­tū­ria ai e ia te tuarua.
9 agora disse: Eis-me aqui para fazer a tua vontade. Ele tira o primeiro, para estabelecer o segundo.
10 Nā taua pai nei i oti ai tātou te whaka­tapu, he mea­tanga nā te tāpae­nga atu kotahi o te tinana o Īhu Karaiti.
10 É nessa vontade dele que temos sido santificados pela oferta do corpo de Jesus Cristo, feita uma vez para sempre.
11 Nā, ko ngā tohu­nga katoa, e tū ana rātou, e minita ana i tēnei rā, i tēnei rā, he maha anō hoki ā rātou whaka­eke­nga atu i aua patu­nga tapu rā anō, e kore rawa nei e tau hei tango i ngā hara.
11 Ora, todo sacerdote se apresenta dia após dia, ministrando e oferecendo muitas vezes os mesmos sacrifícios, que nunca podem tirar pecados;
12 Ko tēnei ia, kotahi nei tāna patu­nga tapu i whaka­eke atu ai mō ngā hara, noho tonu atu i te ringa matau o te Atua
12 mas este, havendo oferecido um único sacrifício pelos pecados, assentou-se para sempre à direita de Deus,
13 i muri nei he tatari tāna kia waiho rā anō ōna hoa­riri hei taka­hanga mō ōna wae­wae.
13 daí por diante esperando, até que os seus inimigos sejam postos por escabelo de seus pés.
14 Kotahi nei hoki tāna whaka­here, ā, tika tonu i a ia ake ake te hunga ka oti te whaka­tapu.
14 Pois com uma só oferta tem aperfeiçoado para sempre os que estão sendo santificados.
15 Hei kai­whaka­atu anō te Wairua Tapu mō tēnei ki a tātou; i muri mai i tāna kīanga mai,
15 E o Espírito Santo também no-lo testifica, porque depois de haver dito:
16 “Ko te kawe­nata tēnei e whaka­ritea e ahau
16 Este é o pacto que farei com eles depois daqueles dias, diz o Senhor: Porei as minhas leis em seus corações, e as escreverei em seu entendimento; acrescenta:
17 “E kore hoki e mahara­tia e ahau ō rātou hara, ō rātou kino ā mua ake.”
17 E não me lembrarei mais de seus pecados e de suas iniqüidades.
18 Nā, ki te murua ēnei, kāhore he whaka­here mō ngā hara i muri iho.
18 Ora, onde há remissão destes, não há mais oferta pelo pecado.
19 Nā, e ōku tēina, ka ai nei ngā toto o Īhu hei take e māia ai tātou te tomo ki te Tino Wāhi Tapu,
19 Tendo pois, irmãos, ousadia para entrarmos no santíssimo lugar, pelo sangue de Jesus,
20 hei ara hou mō tātou, arā hei ara ora, he mea whaka­tapu nāna, e tika atu ana nā te ārai, arā nā tōna kiko­kiko.
20 pelo caminho que ele nos inaugurou, caminho novo e vivo, através do véu, isto é, da sua carne,
21 Ā, i te mea he nui tō tātou tohu­nga mō te whare o te Atua,
21 e tendo um grande sacerdote sobre a casa de Deus,
22 kia whaka­tata atu tātou, i runga i te ngākau pono, i te whaka­pono e tino ū ana, he mea tā­uhi­uhi te ngākau, kia kore ai te hine­ngaro kino, he mea horoi anō hoki te tinana ki te wai mārama.
22 cheguemo-nos com verdadeiro coração, em inteira certeza de fé; tendo o coração purificado da má consciência, e o corpo lavado com água limpa,
23 Kia mau tā tātou whaka­ae ki te mea e tūmanako­hia atu nei, kei ngā­ueue; he pono hoki tā te kai­whaka­ari mai.
23 retenhamos inabalável a confissão da nossa esperança, porque fiel é aquele que fez a promessa;
24 Kia whai whaka­aro anō tātou tētahi ki tētahi, kia whaka­oho­kia te aroha me ngā mahi pai,
24 e consideremo-nos uns aos outros, para nos estimularmos ao amor e às boas obras,
25 kei mahue te hui­hui i a tātou anō, kei pērā me te hanga a ētahi. Engari me whaka­hau­hau tētahi i tētahi, kia nui rawa anō hoki i te mea ka kite koutou ka tata te rā.
25 não abandonando a nossa congregação, como é costume de alguns, antes admoestando-nos uns aos outros; e tanto mais, quanto vedes que se vai aproximando aquele dia.
26 Ki te hara hoki tātou i muri iho i tō tātou whi­whi­nga ki te mātau­ranga ki te pono, kāhore atu hoki he patu­nga tapu i mahue mō ngā hara;
26 Porque se voluntariamente continuarmos no pecado, depois de termos recebido o pleno conhecimento da verdade, já não resta mais sacrifício pelos pecados,
27 engari, ka tatari āhua mataku ki te whaka­wā, ki te riri kino anō nā te ahi, e whaka­ngaro­mia ai ngā hoa­riri.
27 mas uma expectação terrível de juízo, e um ardor de fogo que há de devorar os adversários.
28 Ko te tangata i takahi i te ture a Mohi kīhai i tohu­ngia, ka mate i runga i te kupu a ngā kai­whaka­atu toko­rua, toko­toru rānei.
28 Havendo alguém rejeitado a lei de Moisés, morre sem misericórdia, pela palavra de duas ou três testemunhas;
29 Ki tō koutou whaka­aro, e kore rānei e tika kia rahi ake te whiu mō te tangata i taka­hia ai te Tama a te Atua, i meinga ai hei mea noa ngā toto o te kawe­nata i whaka­tapua ai ia, ā, whaka­iti ana i te Wairua o te aroha noa?
29 de quanto maior castigo cuidais vós será julgado merecedor aquele que pisar o Filho de Deus, e tiver por profano o sangue do pacto, com que foi santificado, e ultrajar ao Espírito da graça?
30 E mātau ana hoki tātou nā wai tēnei kupu, “Māku te rapu utu; māku te hoatu utu, e ai tā te Ariki,” me tēnei anō, “E whaka­wā te Ariki mō tāna iwi.”
30 Pois conhecemos aquele que disse: Minha é a vingança, eu retribuirei. E outra vez: O Senhor julgará o seu povo.
31 He mea mataku te taka ki roto ki ngā ringa­ringa o te Atua ora.
31 Horrenda coisa é cair nas mãos do Deus vivo.
32 Engari, kia mahara ki ngā rā ō mua, i a koutou i whaka­mārama­tia rā, he nui noa atu ngā rau­hanga a te mate, i whaka­ririka kau nā koutou.
32 Lembrai-vos, porém, dos dias passados, em que, depois de serdes iluminados, suportastes grande combate de aflições;
33 Ko tētahi wāhi, i a koutou i meinga e ngā tāwai­nga, e ngā tūkino­tanga hei mea mā­taki­taki; ko tētahi wāhi, i a koutou i meinga hei hoa mō te hunga i pērā­tia.
33 pois por um lado fostes feitos espetáculo tanto por vitupérios como por tribulações, e por outro vos tornastes companheiros dos que assim foram tratados.
34 I mamae tahi hoki koutou me te hunga i te here­here, i hari hoki ki te pāhua­tanga o ō koutou taonga, i mahara hoki tērā atu he taonga mō koutou, he mea pai ake, he mea pūmau tonu.
34 Pois não só vos compadecestes dos que estavam nas prisões, mas também com gozo aceitastes a espoliação dos vossos bens, sabendo que vós tendes uma possessão melhor e permanente.
35 Nā, kaua e whaka­rērea tō koutou māia, he rahi hoki tōna utu.
35 Não lanceis fora, pois, a vossa confiança, que tem uma grande recompensa.
36 Ko te mea hoki hei mate­nui­tanga mā koutou he manawa­nui; kia oti ai i a koutou te mahi tā te Atua i pai ai, e riro tonu ai i a koutou ngā mea i whaka­aria mai rā.
36 Porque necessitais de perseverança, para que, depois de haverdes feito a vontade de Deus, alcanceis a promessa.
37 “Potopoto kau ake hoki,
37 Pois ainda em bem pouco tempo aquele que há de vir virá, e não tardará.
38 Mā te whaka­pono ia e ora ai te tangata tika;
38 Mas o meu justo viverá da fé; e se ele recuar, a minha alma não tem prazer nele.
39 Otiia, ehara tātou i te hunga e hoki ana ki muri, ki te whaka­ngaro­manga, engari nō te hunga e whaka­pono ana, ā, ora ana te wairua.
39 Nós, porém, não somos daqueles que recuam para a perdição, mas daqueles que crêem para a conservação da alma.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.