Atos 8

mri (MRI) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ā, i reira a Haora e whaka­ae ana ki tōna mate­nga.
1 Naquele dia levantou-se grande perseguição contra a igreja que estava em Jerusalém; e todos exceto os apóstolos, foram dispersos pelas regiões da Judéia e da Samária.
2 Ā, nā te hunga whaka­aro a Tepene i tanu, ā, he nui tā rātou tangi­hanga mōna.
2 E uns homens piedosos sepultaram a Estêvão, e fizeram grande pranto sobre ele.
3 Ko Haora ia, tā­horoa ana e ia te hāhi, tomo ana ki tēnā whare, ki tēnā whare, tōia atu ana ngā tāne me ngā wāhine, hoatu ana ki roto ki te whare here­here.
3 Saulo porém, assolava a igreja, entrando pelas casas e, arrastando homens e mulheres, os entregava à prisão.
4 Nō reira ko rātou tonu, ko ngā mea i whaka­marara­tia rā, i hāere­ere ki te kauwhau i te kupu.
4 No entanto os que foram dispersos iam por toda parte, anunciando a palavra.
5 Nā, ko Piripi i heke atu ki te pā o Hamaria, ā, kauwhau ana i a te Karaiti ki a rātou.
5 E descendo Filipe à cidade de Samária, pregava-lhes a Cristo.
6 Ā, kotahi tonu te whaka­aro o ngā mano ki te whaka­rongo ki ngā mea i kōrero ai a Piripi, i a rātou e rongo ana, e kite ana i ngā tohu i mea ai ia.
6 As multidões escutavam, unânimes, as coisas que Filipe dizia, ouvindo-o e vendo os sinais que operava;
7 I puta mai hoki ngā wairua poke i roto i te tini o ngā mea e nohoia ana, he nui te reo ki te karanga. He toko­maha anō ngā pararūtiki, ngā kopa i whaka­ora­ngia.
7 pois saíam de muitos possessos os espíritos imundos, clamando em alta voz; e muitos paralíticos e coxos foram curados;
8 Ā, nui atu te hari o taua pā.
8 pelo que houve grande alegria naquela cidade.
9 Nā, i reira tētahi tangata, ko Haimona te ingoa, he mahi mākutu tāna i mua atu i roto i taua pā, ā, mīharo ana te iwi o Hamaria, i mea hoki ia i a ia he tangata nui.
9 Ora, estava ali certo homem chamado Simão, que vinha exercendo naquela cidade a arte mágica, fazendo pasmar o povo da Samária, e dizendo ser ele uma grande personagem;
10 I whaka­rongo katoa hoki rātou ki a ia te iti me te rahi, i mea, “Ko taua kaha o te Atua tēnei tangata, e kīa nei ko te Nui.”
10 ao qual todos atendiam, desde o menor até o maior, dizendo: Este é o Poder de Deus que se chama Grande.
11 Ā, i whaka­rongo rātou ki a ia, nō te mea kua roa kē rātou e mīharo ana ki āna mahi mākutu.
11 Eles o atendiam porque já desde muito tempo os vinha fazendo pasmar com suas artes mágicas.
12 Ā, nō rātou ka whaka­pono ki a Piripi; e kauwhau ana i te rongo­pai o te ranga­tira­tanga o te Atua, i te ingoa hoki o Īhu Karaiti, ka iri­iria rātou, ngā tāne me ngā wāhine.
12 Mas, quando creram em Filipe, que lhes pregava acerca do reino de Deus e do nome de Jesus, batizavam-se homens e mulheres.
13 Ko Haimona tonu tētahi i whaka­pono. Ā, ka iri­iria ka piri tahi ki a Piripi; ā, nō tōna kite­nga i ngā tohu me ngā mere­kara nunui i mahia, ka mīharo.
13 E creu até o próprio Simão e, sendo batizado, ficou de contínuo com Filipe; e admirava-se, vendo os sinais e os grandes milagres que se faziam.
14 Ā, i te rongo­nga o ngā āpō­toro i Hiruhārama kua tango a Hamaria i te kupu a te Atua, ka tonoa atu e rātou a Pita rāua ko Hoani ki a rātou.
14 Os apóstolos, pois, que estavam em Jerusalém, tendo ouvido que os da Samária haviam recebido a palavra de Deus, enviaram-lhes Pedro e João;
15 Nō tō rāua taenga iho, ka īnoi mō rātou, kia riro te Wairua Tapu i a rātou.
15 os quais, tendo descido, oraram por eles, para que recebessem o Espírito Santo.
16 Kāhore anō hoki ia i tau noa ki tētahi o rātou; he mea iri­iri kau i runga i te ingoa o te Ariki, o Īhu.
16 Porque sobre nenhum deles havia ele descido ainda; mas somente tinham sido batizados em nome do Senhor Jesus.
17 Me i reira ka whaka­pā­kia iho ō rātou ringa ki a rātou, ā, ka riro mai te Wairua Tapu i a rātou.
17 Então lhes impuseram as mãos, e eles receberam o Espírito Santo.
18 Ā, nō te kite­nga o Haimona, nā te whaka­pā­nga iho o ngā ringa o ngā āpō­toro i hōmai ai te Wairua Tapu, ka mea ki te hoatu moni ki a rāua,
18 Quando Simão viu que pela imposição das mãos dos apóstolos se dava o Espírito Santo, ofereceu-lhes dinheiro,
19 ka kī, “Hōmai hoki ki ahau tēnei mana, kia riro ai te Wairua Tapu i te tangata e whaka­pā­kia iho ai e ahau ōku ringa.”
19 dizendo: Dai-me também a mim esse poder, para que aquele sobre quem eu impuser as mãos, receba o Espírito Santo.
20 Nā, ko te mea­tanga a Pita ki a ia, “Kia pirau ngā­tahi kōrua ko tāu moni, ina koe ka whaka­aro mā te moni ka whi­whi ai ki te mea hōmai noa a te Atua!
20 Mas disse-lhe Pedro: Vá tua prata contigo à perdição, pois cuidaste adquirir com dinheiro o dom de Deus.
21 Kāhore he wāhi māu, kāhore he taunga mōu i tēnei mea; kāhore hoki i tika tōu ngākau i te aro­aro o te Atua.
21 Tu não tens parte nem sorte neste ministério, porque o teu coração não é reto diante de Deus.
22 Nā, rīpenetā­tia tēnei kino ōu, ā, īnoi ki te Atua, me kore noa e murua te whaka­aro o tōu ngākau.
22 Arrepende-te, pois, dessa tua maldade, e roga ao Senhor para que porventura te seja perdoado o pensamento do teu coração;
23 Kua kite hoki ahau i a koe, kei roto koe i te au kawa, kei te here o te kino.”
23 pois vejo que estás em fel de amargura, e em laços de iniqüidade.
24 Nā, ka whaka­hoki a Haimona, ka mea, “Mā kōrua e īnoi mōku ki te Ariki, kei pā ki ahau tētahi o ngā mea kua kōrero­tia mai nā e kōrua.”
24 Respondendo, porém, Simão, disse: Rogai vós por mim ao Senhor, para que nada do que haveis dito venha sobre mim.
25 Ā, ka mutu tā rāua whaka­atu, tā rāua kauwhau i te kupu a te Ariki, ka hoki ki Hiruhārama, he maha hoki ngā kāinga o ngā Hamari i kauwhau­tia ai e rāua te rongo­pai.
25 Eles, pois, havendo testificado e falado a palavra do Senhor, voltando para Jerusalém, evangelizavam muitas aldeias dos samaritanos.
26 Nā, ka kōrero tētahi ana­hera a te Ariki ki a Piripi, ka mea, “Whaka­tika, haere ki te tonga, ki te ara e heke atu ana i Hiruhārama ki Kaha”; he koraha tērā.
26 Mas um anjo do Senhor falou a Filipe, dizendo: Levanta-te, e vai em direção do sul pelo caminho que desce de Jerusalém a Gaza, o qual está deserto.
27 Whaka­tika ana ia, haere ana. Nā, ko tētahi tangata o Etiopia, he ūnaka, he tangata nui nā Kanarahi, kuīni o ngā Etiopiana, ko te kai­tiaki ia o āna taonga katoa, i haere ki Hiruhārama ki te kara­kia;
27 E levantou-se e foi; e eis que um etíope, eunuco, mordomo-mor de Candace, rainha dos etíopes, o qual era superintendente de todos os seus tesouros e tinha ido a Jerusalém para adorar,
28 ā, e hoki mai ana, e noho ana i runga i tōna hāri­ata, e kōrero ana i a Ihāia poro­piti.
28 regressava e, sentado no seu carro, lia o profeta Isaías.
29 Nā, ka mea te Wairua ki a Piripi, “Whaka­tata atu, ka haere atu koe ki te hāri­ata rā.”
29 Disse o Espírito a Filipe: Chega-te e ajunta-te a esse carro.
30 Kātahi a Piripi ka oma atu ki a ia, ka rongo i a ia e kōrero ana i a Ihāia poro­piti, ka mea atu, “E mātau ana rānei koe ki tāu e kōrero nā?”
30 E correndo Filipe, ouviu que lia o profeta Isaías, e disse: Entendes, porventura, o que estás lendo?
31 Anō rā ko ia, “Me pēhea koia, ki te kore tētahi hei ara­taki i ahau?” Nā, ka mea ia ki a Piripi kia eke ki runga kia noho tahi me ia.
31 Ele respondeu: Pois como poderei entender, se alguém não me ensinar? e rogou a Filipe que subisse e com ele se sentasse.
32 Nā, ko te wāhi o te karaipi­ture e kōrero nei ia, ko tēnei,
32 Ora, a passagem da Escritura que estava lendo era esta: Foi levado como a ovelha ao matadouro, e, como está mudo o cordeiro diante do que o tosquia, assim ele não abre a sua boca.
33 I tōna whaka­iti­nga i whaka­korea he whaka­wā mōna.
33 Na sua humilhação foi tirado o seu julgamento; quem contará a sua geração? porque a sua vida é tirada da terra.
34 Nā, ka whaka­hoki te ūnaka ki a Piripi, ka mea, “Tēnā koa, mō wai tēnei kōrero a te poro­piti? Mōna ake anō, mō tētahi atu rānei?”
34 Respondendo o eunuco a Filipe, disse: Rogo-te, de quem diz isto o profeta? de si mesmo, ou de algum outro?
35 Nā, ka puaki te māngai o Piripi, ā, tīmata mai i taua karaipi­ture, kauwhau­tia ana e ia a Īhu ki a ia.
35 Então Filipe tomou a palavra e, começando por esta escritura, anunciou-lhe a Jesus.
36 Ā, i a rāua e haere ana i te ara, ka tae atu rāua ki tētahi wai, ka mea te ūnaka, “Nā, he wai tēnei! He aha te mea e kore ai ahau e iri­iria?”
36 E indo eles caminhando, chegaram a um lugar onde havia água, e disse o eunuco: Eis aqui água; que impede que eu seja batizado?
37 Mea atu ana a Piripi, “Ki te whaka­pono tōu ngākau katoa, e āhei anō koe.” Nā, ka whaka­hoki ia, ka mea, “E whaka­pono ana ahau ko Īhu Karaiti te Tama a te Atua.”
37 {E disse Felipe: é lícito, se crês de todo o coração. E, respondendo ele, disse: Creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus.}
38 Kātahi ia ka whaka­hau i te hāri­ata kia tū; ka haere atu rāua toko­rua ki roto i te wai, a Piripi rāua ko te ūnaka; ā, iri­iria ana ia e ia.
38 mandou parar o carro, e desceram ambos à água, tanto Filipe como o eunuco, e Filipe o batizou.
39 Ā, i tō rāua pu­tanga ake i te wai, kā­hakina atu ana a Piripi e te Wairua o te Ariki; ā, mutu tonu te kite­nga atu o te ūnaka i a ia, heoi, haere hari atu ana ia i tōna ara.
39 Quando saíram da água, o Espírito do Senhor arrebatou a Filipe, e não o viu mais o eunuco, que jubiloso seguia o seu caminho.
40 Ko Piripi ia i kitea ki Ahota; ā, i a ia e haere ana, kauwhau­tia ana e ia te rongo­pai ki ngā pā katoa, ā tae noa ia ki Hiha­ria.
40 Mas Filipe achou-se em Azoto e, indo passando, evangelizava todas as cidades, até que chegou a Cesaréia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.