Atos 26

mri (MRI) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nā, ko te mea­tanga a Akaripa ki a Paora, “E āhei ana koe kia kōrero i āu kōrero.” Kātahi, ka totoro te ringa o Paora, ā, ka kōrero ia:
1 Agripa disse a Paulo: Tens permissão de fazer a tua defesa. Paulo então fez um gesto com a mão e começou a sua justificação:
2 “He koa ngā ngākau tēnei ki ahau, e Kīngi Akaripa, kia kōrero­tia e ahau ki a koe āia­nei ngā mea katoa e whaka­wā­kia nei ahau e ngā Hūrai;
2 Julgo-me feliz de poder hoje fazer a minha defesa, na tua presença, ó rei Agripa, de tudo quanto me acusam os judeus,
3 he mōhio rawa hoki koe ki ngā rite­nga katoa, ki ngā tau­tohe hoki anō a ngā Hūrai; nā reira, kia pai koe ki te whaka­rongo mārie ki ahau.
3 porque tu conheces perfeitamente os seus costumes e controvérsias. Peço-te, pois, que me ouças com paciência.
4 “Ko tāku whaka­haere mai o tōku tama­riki­tanga, nō te tīma­tanga mai rā anō i roto i tōku iwi, i Hiruhārama hoki, e mōhio ana ngā Hūrai katoa.
4 Minha vida, desde a minha primeira juventude, tem decorrido no meio de minha pátria e em Jerusalém, e é conhecida dos judeus.
5 Mōhio tonu rātou ki ahau ō mua iho, me i pai rātou ki te whaka­atu; ko tāku mahi, i whai i tā te tītore­hanga pakeke rawa o tō tātou kara­kia, i tā te Parihi.
5 Sabem eles, desde longa data, e se quiserem poderão testemunhá-lo, que vivi segundo a seita mais rigorosa da nossa religião, isto é, como fariseu.
6 Tēnei ahau te tū nei i konei, te whaka­wā­kia nei mō te tū­mana­ko ki te mea i kōrero­tia e te Atua i mua ki ō tātou mātua.
6 Mas agora sou acusado em juízo, por esperar a promessa que foi feita por Deus a nossos pais,
7 E tū­mana­ko nei ō tātou iwi kotahi tekau mā rua kia uru ki tēnei, i a rātou e mahi tonu nei ki te Atua i te ao, i te pō. Ko tēnei e tūmanako­hia atu nei e te kīngi, te mea e whaka­wā­kia nei ahau e ngā Hūrai.
7 e a qual as nossas doze tribos esperam alcançar, servindo a Deus noite e dia. Por essa esperança, ó rei, é que sou acusado pelos judeus.
8 He aha rawa kia kore e whaka­pono­hia e koutou, ki te mea ka whaka­ara ake te Atua i te hunga mate?
8 Que pensais vós? É coisa incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 “Ko ahau nei, i whaka­aro ahau kia maha tonu ngā mea e mahia e ahau hei pēhi mō te ingoa o Īhu o Nahareta.
9 Também eu acreditei que devia fazer a maior oposição ao nome de Jesus de Nazaré.
10 Āe, i meinga anō tēnei e ahau ki Hiruhārama. He toko­maha anō te hunga tapu i uakina e ahau ki ngā whare here­here, he mea tuku mai hoki ngā tikanga nā ngā tohu­nga nui ki ahau; ā, i te whaka­mate­nga i a rātou, i whaka­ae ahau kia pērā­tia rātou.
10 Assim procedi de fato em Jerusalém e tenho encerrado muitos irmãos em cárceres, havendo recebido para isso poder dos sumos sacerdotes; quando os sentenciavam à morte, eu dava a minha plena aprovação.
11 He maha anō āku whiu­nga i a rātou i roto i ngā whare kara­kia katoa, i meinga anō rātou e ahau kia kohu­kohu; heoi, hau­rangi noa iho ahau ki a rātou, whāia ana e ahau, ā taea noatia ngā pā o tawhiti.
11 Muitas vezes, perseguindo-os por todas as sinagogas, eu os maltratava para obrigá-los a blasfemar. Enfurecendo-me mais e mais contra eles, eu os perseguia até no estrangeiro.
12 “Nāwai ā, i ahau e haere ana ki Ramahiku, me ngā tikanga, me te kupu whaka­ae a ngā tohu­nga nui,
12 Nesse intuito, fui a Damasco, com poder e comissão dos sumos sacerdotes.
13 i te pou­tū­mārō­tanga, e te kīngi, ka kitea e ahau i te ara he mārama i te rangi e tīaho ana ki ahau, ki ōku hoa haere anō, tērā atu i te mārama o te rā.
13 Era meio-dia, ó rei. Eu estava a caminho quando uma luz do céu, mais fulgurante que o sol, brilhou em torno de mim e dos meus companheiros.
14 Heoi, hinga ana mātou katoa ki te whenua, ka rongo ahau i te reo e kōrero ana ki ahau, nō ngā Hiperu anō hoki te reo, e mea ana, ‘E Haora, e Haora, he aha tāu e whaka­toi nei i ahau? Ehara tāu te whana ki ngā koi­koi.’
14 Caímos todos nós por terra, e ouvi uma voz que me dizia em língua hebraica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra o aguilhão.
15 Anō rā ko ahau, ‘Ko wai koe, e te Ariki?’ Ka mea ia, ‘Ko Īhu ahau e whaka­toia nei e koe.
15 Então eu disse: Quem és, Senhor? O Senhor respondeu: Eu sou Jesus, a quem persegues.
16 Otirā whaka­tika, e tū ōu wae­wae ki runga. Ko te mea tēnei i puta ai ahau ki a koe, kia meinga koe hei kai­mahi, hei kai­whaka­atu mō ngā mea i kite nei koe, mō ngā mea anō e kitea ai ahau e koe.
16 Mas levanta-te e põe-te em pé, pois eu te apareci para te fazer ministro e testemunha das coisas que viste e de outras para as quais hei de manifestar-me a ti.
17 Ka whaka­ora­ngia koe i te iwi, i ngā tauiwi, ka tonoa nei koe e ahau ki a rātou,
17 Escolhi-te do meio do povo e dos pagãos, aos quais agora te envio
18 hei whaka­titiro i ō rātou kanohi, hei whaka­tahuri i a rātou i te pōuri ki te mārama, i te kaha o Hātana ki te Atua, kia whi­whi ai rātou ki te muru­nga hara, ki tētahi wāhi anō i roto i te hunga ka oti te whaka­tapu i runga i te whaka­pono ki ahau.’
18 para abrir-lhes os olhos, a fim de que se convertam das trevas à luz e do poder de Satanás a Deus, para que, pela fé em mim, recebam perdão dos pecados e herança entre os que foram santificados.
19 “Nō reira, kīhai ahau i whaka­tuturi, e Kīngi Akaripa, ki tō te rangi kite­nga.
19 Desde então, ó rei, não fui desobediente à visão celestial.
20 Heoi, i kōrero ahau ki te hunga i Ramahiku i te tua­tahi, ā, i Hiruhārama, ki te whenua katoa anō o Hūria, ki ngā tauiwi hoki, kia rīpe­netā, kia tahuri ki te Atua, me te mahi anō i ngā mahi tika o te rīpe­netā.
20 Preguei primeiramente aos de Damasco e depois em Jerusalém e por toda a terra da Judéia, e aos pagãos, para que se arrependessem e se convertessem a Deus, fazendo dignas obras correspondentes.
21 Nō reira ngā Hūrai i hopu ai i ahau i te teme­para, i whai ai ki te whaka­mate i ahau.
21 Por isso, os judeus me prenderam no templo e tentaram matar-me.
22 Heoi, ka āwhina­tia mai ahau e te Atua, ka tū tonu nei ahau, ā mohoa noa nei, me te kōrero ki te iti, ki te rahi, kāhore āku kupu kē ake i tā ngā poro­piti rātou ko Mohi i mea ai meāke puta:
22 Mas, assistido do socorro de Deus, permaneço vivo até o dia de hoje. Dou testemunho a pequenos e a grandes, nada dizendo senão o que os profetas e Moisés disseram que havia de acontecer,
23 arā ko te Karaiti kia mate, ko ia te mātā­mua o te aranga o te hunga mate, māna anō e whaka­puaki te mārama ki te iwi, ki ngā tauiwi.”
23 a saber: que Cristo havia de padecer e seria o primeiro que, pela ressurreição dos mortos, havia de anunciar a luz ao povo judeu e aos pagãos.
24 I a ia e kōrero ana i ēnei mea, nui atu te reo o Petuha ki te karanga, “E Paora, he hau­rangi koe; nā te nui o tāu kōrero puka­puka i hau­rangi ai koe!”
24 Dizendo ele essas coisas em sua defesa, Festo exclamou em alta voz: Estás louco, Paulo! O teu muito saber tira-te o juízo.
25 Anō rā ko ia, “Kāhore ōku hau­rangi, e Petuha, e te tangata pai rawa; engari he pono, he whai whaka­aro, āku kupu e whaka­puaki nei.
25 Paulo, então, respondeu: Não estou louco, excelentíssimo Festo, mas digo palavras de verdade e de prudência.
26 E mātau ana hoki te kīngi ki ēnei mea, i māia ai ahau ki te kōrero ki a ia. E mea ana hoki ahau, kāhore tētahi o ēnei mea i ngaro i a ia; kīhai hoki tēnei mea i mahia i te koko­nga.
26 Pois dessas coisas tem conhecimento o rei, em cuja presença falo com franqueza. Sei que nada disso lhe é oculto, porque nenhuma dessas coisas se fez ali ocultamente.
27 E whaka­pono ana rānei koe ki ngā poro­piti, e Kīngi Akaripa? E mea ana ahau, tēnei koe te whaka­pono nei.”
27 Crês, ó rei, nos profetas? Bem sei que crês!
28 Anō rā ko Akaripa ki a Paora, “Wāhi iti kua riro atu ahau ki tāu, ki tā te Karaiti tikanga.”
28 Disse então Agripa a Paulo: Por pouco não me persuades a fazer-me cristão!
29 Nā, ko te mea­tanga a Paora, “Pai tonu kia īnoi ahau ki te Atua kia kaua e iti, engari kia tino nui, kia kaua anō e waiho i tōu kotahi, engari, kia tino rite ki ahau te hunga katoa e whaka­rongo nei ki ahau ināia­nei; ko ēnei meka­meka ia kia kore.”
29 Respondeu Paulo: Prouvera a Deus que, por pouco e por muito, não somente tu, senão também quantos me ouvem, se fizessem hoje tal qual eu sou... menos estas algemas!
30 Nā, ka whaka­tika te kīngi, me te kāwana, me Pereniki, me te hunga i noho tahi rātou.
30 Então o rei, o governador, Berenice e os que estavam sentados com eles se levantaram.
31 Nā, i a rātou ka wehe kē, ka kōrero­rero ki a rātou anō, ka mea, “Kāhore he hanga a tēnei tangata e tika ai te mate, te here rānei.”
31 Retirando-se, comentavam uns com os outros: Esse homem não fez coisa que mereça a morte ou prisão.
32 Kātahi, ka mea a Akaripa ki a Petuha, “Ka tukua tēnei tangata kia haere, me i kaua ia te karanga ki a Hīhā.”
32 Agripa ainda disse a Festo: Ele poderia ser solto, se não tivesse apelado para César.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.