Atos 26

mri (MRI) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nā, ko te mea­tanga a Akaripa ki a Paora, “E āhei ana koe kia kōrero i āu kōrero.” Kātahi, ka totoro te ringa o Paora, ā, ka kōrero ia:
1 Depois Agripa disse a Paulo: É-te permitido fazer a tua defesa. Então Paulo, estendendo a mão, começou a sua defesa:
2 “He koa ngā ngākau tēnei ki ahau, e Kīngi Akaripa, kia kōrero­tia e ahau ki a koe āia­nei ngā mea katoa e whaka­wā­kia nei ahau e ngā Hūrai;
2 Sinto-me feliz, ó rei Agripa, em poder defender-me hoje perante ti de todas as coisas de que sou acusado pelos judeus;
3 he mōhio rawa hoki koe ki ngā rite­nga katoa, ki ngā tau­tohe hoki anō a ngā Hūrai; nā reira, kia pai koe ki te whaka­rongo mārie ki ahau.
3 mormente porque és versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus; pelo que te rogo que me ouças com paciência.
4 “Ko tāku whaka­haere mai o tōku tama­riki­tanga, nō te tīma­tanga mai rā anō i roto i tōku iwi, i Hiruhārama hoki, e mōhio ana ngā Hūrai katoa.
4 A minha vida, pois, desde a mocidade, o que tem sido sempre entre o meu povo e em Jerusalém, sabem-na todos os judeus,
5 Mōhio tonu rātou ki ahau ō mua iho, me i pai rātou ki te whaka­atu; ko tāku mahi, i whai i tā te tītore­hanga pakeke rawa o tō tātou kara­kia, i tā te Parihi.
5 pois me conhecem desde o princípio e, se quiserem, podem dar testemunho de que, conforme a mais severa seita da nossa religião, vivi fariseu.
6 Tēnei ahau te tū nei i konei, te whaka­wā­kia nei mō te tū­mana­ko ki te mea i kōrero­tia e te Atua i mua ki ō tātou mātua.
6 E agora estou aqui para ser julgado por causa da esperança da promessa feita por Deus a nossos pais,
7 E tū­mana­ko nei ō tātou iwi kotahi tekau mā rua kia uru ki tēnei, i a rātou e mahi tonu nei ki te Atua i te ao, i te pō. Ko tēnei e tūmanako­hia atu nei e te kīngi, te mea e whaka­wā­kia nei ahau e ngā Hūrai.
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente noite e dia, esperam alcançar; é por causa desta esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 He aha rawa kia kore e whaka­pono­hia e koutou, ki te mea ka whaka­ara ake te Atua i te hunga mate?
8 Por que é que se julga entre vós incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 “Ko ahau nei, i whaka­aro ahau kia maha tonu ngā mea e mahia e ahau hei pēhi mō te ingoa o Īhu o Nahareta.
9 Eu, na verdade, cuidara que devia praticar muitas coisas contra o nome de Jesus, o nazareno;
10 Āe, i meinga anō tēnei e ahau ki Hiruhārama. He toko­maha anō te hunga tapu i uakina e ahau ki ngā whare here­here, he mea tuku mai hoki ngā tikanga nā ngā tohu­nga nui ki ahau; ā, i te whaka­mate­nga i a rātou, i whaka­ae ahau kia pērā­tia rātou.
10 o que, com efeito, fiz em Jerusalém. Pois havendo recebido autoridade dos principais dos sacerdotes, não somente encerrei muitos dos santos em prisões, como também dei o meu voto contra eles quando os matavam.
11 He maha anō āku whiu­nga i a rātou i roto i ngā whare kara­kia katoa, i meinga anō rātou e ahau kia kohu­kohu; heoi, hau­rangi noa iho ahau ki a rātou, whāia ana e ahau, ā taea noatia ngā pā o tawhiti.
11 E, castigando-os muitas vezes por todas as sinagogas, obrigava-os a blasfemar; e enfurecido cada vez mais contra eles, perseguia-os até nas cidades estrangeiras.
12 “Nāwai ā, i ahau e haere ana ki Ramahiku, me ngā tikanga, me te kupu whaka­ae a ngā tohu­nga nui,
12 Indo com este encargo a Damasco, munido de poder e comissão dos principais sacerdotes,
13 i te pou­tū­mārō­tanga, e te kīngi, ka kitea e ahau i te ara he mārama i te rangi e tīaho ana ki ahau, ki ōku hoa haere anō, tērā atu i te mārama o te rā.
13 ao meio-dia, ó rei vi no caminho uma luz do céu, que excedia o esplendor do sol, resplandecendo em torno de mim e dos que iam comigo.
14 Heoi, hinga ana mātou katoa ki te whenua, ka rongo ahau i te reo e kōrero ana ki ahau, nō ngā Hiperu anō hoki te reo, e mea ana, ‘E Haora, e Haora, he aha tāu e whaka­toi nei i ahau? Ehara tāu te whana ki ngā koi­koi.’
14 E, caindo nós todos por terra, ouvi uma voz que me dizia em língua hebráica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra os aguilhões.
15 Anō rā ko ahau, ‘Ko wai koe, e te Ariki?’ Ka mea ia, ‘Ko Īhu ahau e whaka­toia nei e koe.
15 Disse eu: Quem és, Senhor? Respondeu o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
16 Otirā whaka­tika, e tū ōu wae­wae ki runga. Ko te mea tēnei i puta ai ahau ki a koe, kia meinga koe hei kai­mahi, hei kai­whaka­atu mō ngā mea i kite nei koe, mō ngā mea anō e kitea ai ahau e koe.
16 mas levanta-te e põe-te em pé; pois para isto te apareci, para te fazer ministro e testemunha tanto das coisas em que me tens visto como daquelas em que te hei de aparecer;
17 Ka whaka­ora­ngia koe i te iwi, i ngā tauiwi, ka tonoa nei koe e ahau ki a rātou,
17 livrando-te deste povo e dos gentios, aos quais te envio,
18 hei whaka­titiro i ō rātou kanohi, hei whaka­tahuri i a rātou i te pōuri ki te mārama, i te kaha o Hātana ki te Atua, kia whi­whi ai rātou ki te muru­nga hara, ki tētahi wāhi anō i roto i te hunga ka oti te whaka­tapu i runga i te whaka­pono ki ahau.’
18 para lhes abrir os olhos a fim de que se convertam das trevas à luz, e do poder de Satanás a Deus, para que recebam remissão de pecados e herança entre aqueles que são santificados pela fé em mim.
19 “Nō reira, kīhai ahau i whaka­tuturi, e Kīngi Akaripa, ki tō te rangi kite­nga.
19 Pelo que, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 Heoi, i kōrero ahau ki te hunga i Ramahiku i te tua­tahi, ā, i Hiruhārama, ki te whenua katoa anō o Hūria, ki ngā tauiwi hoki, kia rīpe­netā, kia tahuri ki te Atua, me te mahi anō i ngā mahi tika o te rīpe­netā.
20 antes anunciei primeiramente aos que estão em Damasco, e depois em Jerusalém, e por toda a terra da Judéia e também aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 Nō reira ngā Hūrai i hopu ai i ahau i te teme­para, i whai ai ki te whaka­mate i ahau.
21 Por causa disto os judeus me prenderam no templo e procuravam matar-me.
22 Heoi, ka āwhina­tia mai ahau e te Atua, ka tū tonu nei ahau, ā mohoa noa nei, me te kōrero ki te iti, ki te rahi, kāhore āku kupu kē ake i tā ngā poro­piti rātou ko Mohi i mea ai meāke puta:
22 Tendo, pois, alcançado socorro da parte de Deus, ainda até o dia de hoje permaneço, dando testemunho tanto a pequenos como a grandes, não dizendo nada senão o que os profetas e Moisés disseram que devia acontecer;
23 arā ko te Karaiti kia mate, ko ia te mātā­mua o te aranga o te hunga mate, māna anō e whaka­puaki te mārama ki te iwi, ki ngā tauiwi.”
23 isto é, como o Cristo devia padecer, e como seria ele o primeiro que, pela ressurreição dos mortos, devia anunciar a luz a este povo e também aos gentios.
24 I a ia e kōrero ana i ēnei mea, nui atu te reo o Petuha ki te karanga, “E Paora, he hau­rangi koe; nā te nui o tāu kōrero puka­puka i hau­rangi ai koe!”
24 Fazendo ele deste modo a sua defesa, disse Festo em alta voz: Estás louco, Paulo; as muitas letras te fazem delirar.
25 Anō rā ko ia, “Kāhore ōku hau­rangi, e Petuha, e te tangata pai rawa; engari he pono, he whai whaka­aro, āku kupu e whaka­puaki nei.
25 Mas Paulo disse: Não deliro, ó excelentíssimo Festo, antes digo palavras de verdade e de perfeito juízo.
26 E mātau ana hoki te kīngi ki ēnei mea, i māia ai ahau ki te kōrero ki a ia. E mea ana hoki ahau, kāhore tētahi o ēnei mea i ngaro i a ia; kīhai hoki tēnei mea i mahia i te koko­nga.
26 Porque o rei, diante de quem falo com liberdade, sabe destas coisas, pois não creio que nada disto lhe é oculto; porque isto não se fez em qualquer canto.
27 E whaka­pono ana rānei koe ki ngā poro­piti, e Kīngi Akaripa? E mea ana ahau, tēnei koe te whaka­pono nei.”
27 Crês tu nos profetas, ó rei Agripa? Sei que crês.
28 Anō rā ko Akaripa ki a Paora, “Wāhi iti kua riro atu ahau ki tāu, ki tā te Karaiti tikanga.”
28 Disse Agripa a Paulo: Por pouco me persuades a fazer-me cristão.
29 Nā, ko te mea­tanga a Paora, “Pai tonu kia īnoi ahau ki te Atua kia kaua e iti, engari kia tino nui, kia kaua anō e waiho i tōu kotahi, engari, kia tino rite ki ahau te hunga katoa e whaka­rongo nei ki ahau ināia­nei; ko ēnei meka­meka ia kia kore.”
29 Respondeu Paulo: Prouvera a Deus que, ou por pouco ou por muito, não somente tu, mas também todos quantos hoje me ouvem, se tornassem tais qual eu sou, menos estas cadeias.
30 Nā, ka whaka­tika te kīngi, me te kāwana, me Pereniki, me te hunga i noho tahi rātou.
30 E levantou-se o rei, e o governador, e Berenice, e os que com eles estavam sentados,
31 Nā, i a rātou ka wehe kē, ka kōrero­rero ki a rātou anō, ka mea, “Kāhore he hanga a tēnei tangata e tika ai te mate, te here rānei.”
31 e retirando-se falavam uns com os outros, dizendo: Este homem não fez nada digno de morte ou prisão.
32 Kātahi, ka mea a Akaripa ki a Petuha, “Ka tukua tēnei tangata kia haere, me i kaua ia te karanga ki a Hīhā.”
32 Então Agripa disse a Festo: Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.