Atos 26

mri (MRI) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nā, ko te mea­tanga a Akaripa ki a Paora, “E āhei ana koe kia kōrero i āu kōrero.” Kātahi, ka totoro te ringa o Paora, ā, ka kōrero ia:
1 A seguir, Agripa, dirigindo-se a Paulo, disse: É permitido que uses da palavra em tua defesa. Então, Paulo, estendendo a mão, passou a defender-se nestes termos:
2 “He koa ngā ngākau tēnei ki ahau, e Kīngi Akaripa, kia kōrero­tia e ahau ki a koe āia­nei ngā mea katoa e whaka­wā­kia nei ahau e ngā Hūrai;
2 Tenho-me por feliz, ó rei Agripa, pelo privilégio de, hoje, na tua presença, poder produzir a minha defesa de todas as acusações feitas contra mim pelos judeus;
3 he mōhio rawa hoki koe ki ngā rite­nga katoa, ki ngā tau­tohe hoki anō a ngā Hūrai; nā reira, kia pai koe ki te whaka­rongo mārie ki ahau.
3 mormente porque és versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus; por isso, eu te peço que me ouças com paciência.
4 “Ko tāku whaka­haere mai o tōku tama­riki­tanga, nō te tīma­tanga mai rā anō i roto i tōku iwi, i Hiruhārama hoki, e mōhio ana ngā Hūrai katoa.
4 Quanto à minha vida, desde a mocidade, como decorreu desde o princípio entre o meu povo e em Jerusalém, todos os judeus a conhecem;
5 Mōhio tonu rātou ki ahau ō mua iho, me i pai rātou ki te whaka­atu; ko tāku mahi, i whai i tā te tītore­hanga pakeke rawa o tō tātou kara­kia, i tā te Parihi.
5 pois, na verdade, eu era conhecido deles desde o princípio, se assim o quiserem testemunhar, porque vivi fariseu conforme a seita mais severa da nossa religião.
6 Tēnei ahau te tū nei i konei, te whaka­wā­kia nei mō te tū­mana­ko ki te mea i kōrero­tia e te Atua i mua ki ō tātou mātua.
6 E, agora, estou sendo julgado por causa da esperança da promessa que por Deus foi feita a nossos pais,
7 E tū­mana­ko nei ō tātou iwi kotahi tekau mā rua kia uru ki tēnei, i a rātou e mahi tonu nei ki te Atua i te ao, i te pō. Ko tēnei e tūmanako­hia atu nei e te kīngi, te mea e whaka­wā­kia nei ahau e ngā Hūrai.
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente de noite e de dia, almejam alcançar; é no tocante a esta esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 He aha rawa kia kore e whaka­pono­hia e koutou, ki te mea ka whaka­ara ake te Atua i te hunga mate?
8 Por que se julga incrível entre vós que Deus ressuscite os mortos?
9 “Ko ahau nei, i whaka­aro ahau kia maha tonu ngā mea e mahia e ahau hei pēhi mō te ingoa o Īhu o Nahareta.
9 Na verdade, a mim me parecia que muitas coisas devia eu praticar contra o nome de Jesus, o Nazareno;
10 Āe, i meinga anō tēnei e ahau ki Hiruhārama. He toko­maha anō te hunga tapu i uakina e ahau ki ngā whare here­here, he mea tuku mai hoki ngā tikanga nā ngā tohu­nga nui ki ahau; ā, i te whaka­mate­nga i a rātou, i whaka­ae ahau kia pērā­tia rātou.
10 e assim procedi em Jerusalém. Havendo eu recebido autorização dos principais sacerdotes, encerrei muitos dos santos nas prisões; e contra estes dava o meu voto, quando os matavam.
11 He maha anō āku whiu­nga i a rātou i roto i ngā whare kara­kia katoa, i meinga anō rātou e ahau kia kohu­kohu; heoi, hau­rangi noa iho ahau ki a rātou, whāia ana e ahau, ā taea noatia ngā pā o tawhiti.
11 Muitas vezes, os castiguei por todas as sinagogas, obrigando-os até a blasfemar. E, demasiadamente enfurecido contra eles, mesmo por cidades estranhas os perseguia.
12 “Nāwai ā, i ahau e haere ana ki Ramahiku, me ngā tikanga, me te kupu whaka­ae a ngā tohu­nga nui,
12 Com estes intuitos, parti para Damasco, levando autorização dos principais sacerdotes e por eles comissionado.
13 i te pou­tū­mārō­tanga, e te kīngi, ka kitea e ahau i te ara he mārama i te rangi e tīaho ana ki ahau, ki ōku hoa haere anō, tērā atu i te mārama o te rā.
13 Ao meio-dia, ó rei, indo eu caminho fora, vi uma luz no céu, mais resplandecente que o sol, que brilhou ao redor de mim e dos que iam comigo.
14 Heoi, hinga ana mātou katoa ki te whenua, ka rongo ahau i te reo e kōrero ana ki ahau, nō ngā Hiperu anō hoki te reo, e mea ana, ‘E Haora, e Haora, he aha tāu e whaka­toi nei i ahau? Ehara tāu te whana ki ngā koi­koi.’
14 E, caindo todos nós por terra, ouvi uma voz que me falava em língua hebraica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa é recalcitrares contra os aguilhões.
15 Anō rā ko ahau, ‘Ko wai koe, e te Ariki?’ Ka mea ia, ‘Ko Īhu ahau e whaka­toia nei e koe.
15 Então, eu perguntei: Quem és tu, Senhor? Ao que o Senhor respondeu: Eu sou Jesus, a quem tu persegues.
16 Otirā whaka­tika, e tū ōu wae­wae ki runga. Ko te mea tēnei i puta ai ahau ki a koe, kia meinga koe hei kai­mahi, hei kai­whaka­atu mō ngā mea i kite nei koe, mō ngā mea anō e kitea ai ahau e koe.
16 Mas levanta-te e firma-te sobre teus pés, porque por isto te apareci, para te constituir ministro e testemunha, tanto das coisas em que me viste como daquelas pelas quais te aparecerei ainda,
17 Ka whaka­ora­ngia koe i te iwi, i ngā tauiwi, ka tonoa nei koe e ahau ki a rātou,
17 livrando-te do povo e dos gentios, para os quais eu te envio,
18 hei whaka­titiro i ō rātou kanohi, hei whaka­tahuri i a rātou i te pōuri ki te mārama, i te kaha o Hātana ki te Atua, kia whi­whi ai rātou ki te muru­nga hara, ki tētahi wāhi anō i roto i te hunga ka oti te whaka­tapu i runga i te whaka­pono ki ahau.’
18 para lhes abrires os olhos e os converteres das trevas para a luz e da potestade de Satanás para Deus, a fim de que recebam eles remissão de pecados e herança entre os que são santificados pela fé em mim.
19 “Nō reira, kīhai ahau i whaka­tuturi, e Kīngi Akaripa, ki tō te rangi kite­nga.
19 Pelo que, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 Heoi, i kōrero ahau ki te hunga i Ramahiku i te tua­tahi, ā, i Hiruhārama, ki te whenua katoa anō o Hūria, ki ngā tauiwi hoki, kia rīpe­netā, kia tahuri ki te Atua, me te mahi anō i ngā mahi tika o te rīpe­netā.
20 mas anunciei primeiramente aos de Damasco e em Jerusalém, por toda a região da Judeia, e aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 Nō reira ngā Hūrai i hopu ai i ahau i te teme­para, i whai ai ki te whaka­mate i ahau.
21 Por causa disto, alguns judeus me prenderam, estando eu no templo, e tentaram matar-me.
22 Heoi, ka āwhina­tia mai ahau e te Atua, ka tū tonu nei ahau, ā mohoa noa nei, me te kōrero ki te iti, ki te rahi, kāhore āku kupu kē ake i tā ngā poro­piti rātou ko Mohi i mea ai meāke puta:
22 Mas, alcançando socorro de Deus, permaneço até ao dia de hoje, dando testemunho, tanto a pequenos como a grandes, nada dizendo, senão o que os profetas e Moisés disseram haver de acontecer,
23 arā ko te Karaiti kia mate, ko ia te mātā­mua o te aranga o te hunga mate, māna anō e whaka­puaki te mārama ki te iwi, ki ngā tauiwi.”
23 isto é, que o Cristo devia padecer e, sendo o primeiro da ressurreição dos mortos, anunciaria a luz ao povo e aos gentios.
24 I a ia e kōrero ana i ēnei mea, nui atu te reo o Petuha ki te karanga, “E Paora, he hau­rangi koe; nā te nui o tāu kōrero puka­puka i hau­rangi ai koe!”
24 Dizendo ele estas coisas em sua defesa, Festo o interrompeu em alta voz: Estás louco, Paulo! As muitas letras te fazem delirar!
25 Anō rā ko ia, “Kāhore ōku hau­rangi, e Petuha, e te tangata pai rawa; engari he pono, he whai whaka­aro, āku kupu e whaka­puaki nei.
25 Paulo, porém, respondeu: Não estou louco, ó excelentíssimo Festo! Pelo contrário, digo palavras de verdade e de bom senso.
26 E mātau ana hoki te kīngi ki ēnei mea, i māia ai ahau ki te kōrero ki a ia. E mea ana hoki ahau, kāhore tētahi o ēnei mea i ngaro i a ia; kīhai hoki tēnei mea i mahia i te koko­nga.
26 Porque tudo isto é do conhecimento do rei, a quem me dirijo com franqueza, pois estou persuadido de que nenhuma destas coisas lhe é oculta; porquanto nada se passou em algum lugar escondido.
27 E whaka­pono ana rānei koe ki ngā poro­piti, e Kīngi Akaripa? E mea ana ahau, tēnei koe te whaka­pono nei.”
27 Acreditas, ó rei Agripa, nos profetas? Bem sei que acreditas.
28 Anō rā ko Akaripa ki a Paora, “Wāhi iti kua riro atu ahau ki tāu, ki tā te Karaiti tikanga.”
28 Então, Agripa se dirigiu a Paulo e disse: Por pouco me persuades a me fazer cristão.
29 Nā, ko te mea­tanga a Paora, “Pai tonu kia īnoi ahau ki te Atua kia kaua e iti, engari kia tino nui, kia kaua anō e waiho i tōu kotahi, engari, kia tino rite ki ahau te hunga katoa e whaka­rongo nei ki ahau ināia­nei; ko ēnei meka­meka ia kia kore.”
29 Paulo respondeu: Assim Deus permitisse que, por pouco ou por muito, não apenas tu, ó rei, porém todos os que hoje me ouvem se tornassem tais qual eu sou, exceto estas cadeias.
30 Nā, ka whaka­tika te kīngi, me te kāwana, me Pereniki, me te hunga i noho tahi rātou.
30 A essa altura, levantou-se o rei, e também o governador, e Berenice, bem como os que estavam assentados com eles;
31 Nā, i a rātou ka wehe kē, ka kōrero­rero ki a rātou anō, ka mea, “Kāhore he hanga a tēnei tangata e tika ai te mate, te here rānei.”
31 e, havendo-se retirado, falavam uns com os outros, dizendo: Este homem nada tem feito passível de morte ou de prisão.
32 Kātahi, ka mea a Akaripa ki a Petuha, “Ka tukua tēnei tangata kia haere, me i kaua ia te karanga ki a Hīhā.”
32 Então, Agripa se dirigiu a Festo e disse: Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.