Atos 13

mri (MRI) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Nā, tērā ētahi poro­piti me ētahi kai­whaka­ako i Anatioka, i te hāhi i reira, ko Pānapa, ko Himiona i huaina nei ko Nikera, ko Rukiu nō Hairini, ko Manaena, he mea whaka­tupu ngā­tahi nei rāua ko Herora teta­raki, me Haora.
1 Na igreja de Antioquia havia profetas e mestres: Barnabé, Simeão, chamado Níger, Lúcio de Cirene, Manaém, que fora criado com Herodes, o tetrarca, e Saulo.
2 Ā, i a rātou e kara­kia ana ki te Ariki, e noho­puku ana, ka mea te Wairua Tapu, “Motu­hia mai ki ahau a Pānapa rāua ko Haora ki te mahi i karanga­tia ai rāua e ahau.”
2 Enquanto adoravam ao Senhor e jejuavam, disse o Espírito Santo: "Separem-me Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho chamado".
3 Nā, ka mutu tā rātou noho­puku me te īnoi, ā, ka popoki iho i ō rātou ringa ki a rāua ka tonoa atu rāua kia haere.
3 Assim, depois de jejuar e orar, impuseram-lhes as mãos e os enviaram.
4 Nā, ka tonoa nei rāua e te Wairua Tapu, ka haere ki Herukia; ā, rere atu ana i reira ki Kai­peru.
4 Enviados pelo Espírito Santo, desceram a Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Nā, i a rāua i Harami, ka kauwhau­tia e rāua te kupu a te Atua i roto i ngā whare kara­kia o ngā Hūrai. I a rāua anō a Hoani hei kai­mahi.
5 Chegando em Salamina, proclamaram a palavra de Deus nas sinagogas judaicas. João estava com eles como auxiliar.
6 Ā, nō tō rātou pu­tanga i te motu katoa ki Papaho, ka kitea tētahi tangata mākutu, he poro­piti teka, he Hūrai, ko Paraīhu te ingoa.
6 Viajaram por toda a ilha, até que chegaram a Pafos. Ali encontraram um judeu, chamado Barjesus, que praticava magia e era falso profeta.
7 I te tino kāwana ia, i a Herekiu Paora; he tangata mahara a Herekiu. Ā, karanga­tia ana e ia a Pānapa rāua ko Haora, ā, ka whai kia rongo i te kupu a te Atua.
7 Ele era assessor do procônsul Sérgio Paulo. O procônsul, sendo homem culto, mandou chamar Barnabé e Saulo, porque queria ouvir a palavra de Deus.
8 Otirā, i tau­tohe ki a rāua a Erima te kai­mākutu, ko te whaka­māori­tanga hoki tēnei o tōna ingoa, i mea kia tahuri kē te tino kāwana i te whaka­pono.
8 Mas Elimas, o mágico ( esse é o significado do seu nome ) opôs-se a eles e tentava desviar da fé o procônsul.
9 Otirā, ko Haora, e huaina nei anō ko Paora, kī tonu i te Wairua Tapu, i whaka­mau i ōna kanohi ki a ia,
9 Então Saulo, também chamado Paulo, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas e disse:
10 ā, i mea, “E te tangata kī tonu i te tini­hanga, i ngā tini mahi poka­noa, e te tama a te rēwera, hoa­riri o ngā mahi tika katoa, e kore ianei e mutu tāu whaka­puta kē i ngā ara tika a te Ariki?
10 "Filho do diabo e inimigo de tudo o que é justo! Você está cheio de toda espécie de engano e maldade. Quando é que vai parar de perverter os retos caminhos do Senhor?
11 Nana, āia­nei pā ai te ringa o te Ariki ki a koe, ka matapō­tia koe, e kore e kite i te rā ā taka noa tētahi wā.”
11 Saiba agora que a mão do Senhor está contra você, e você ficará cego e incapaz de ver a luz do sol durante algum tempo". Imediatamente vieram sobre ele névoa e escuridão, e ele, tateando, procurava quem o guiasse pela mão.
12 Ā, nō te kite­nga o te tino kāwana i taua mea­tanga, ka whaka­pono ia, i mīharo hoki ki te ako a te Ariki.
12 O procônsul, vendo o que havia acontecido, creu, profundamente impressionado com o ensino do Senhor.
13 Nā, ka rere atu a Paora rātou ko ōna hoa i Papaho, ka ū ki Pereka i Pamapu­ria. Ā, whaka­rere ana a Hoani i a rāua, hoki ana ki Hiruhārama.
13 De Pafos, Paulo e seus companheiros navegaram para Perge, na Panfília. João os deixou ali e voltou para Jerusalém.
14 Ko rāua ia haere atu ana i Pereka, tae tonu atu ki Anatioka i Pihi­ria, ā, tomo ana ki te whare kara­kia i te rā hāpati, noho ana.
14 De Perge prosseguiram até Antioquia da Pisídia. No sábado, entraram na sinagoga e se assentaram.
15 Ā, ka mutu te kōrero­tanga o te ture, o ngā poro­piti, ka tono tāngata ngā ranga­tira o te whare kara­kia ki a rāua, ka mea, “E hoa mā, ki te mea he kupu whaka­ako tā kōrua ki te hunga nei, kōrero­tia.”
15 Depois da leitura da Lei e dos Profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram dizer: "Irmãos, se vocês têm uma mensagem de encorajamento para o povo, falem".
16 Nā, ka tū a Paora ki runga, ka tā­whiri tōna ringa, ka mea:
16 Pondo-se de pé, Paulo fez sinal com a mão e disse: "Israelitas e gentios que temem a Deus, ouçam-me!
17 Nā, te Atua o tēnei iwi, o Īharaira i whiri­whiri ō tātou mātua, ā, whaka­nuia ana e ia tēnei iwi, i a rātou e noho manene ana i te whenua o Īhipa, i runga tonu anō te ringa i āra­hina mai ai rātou e ia i reira.
17 O Deus do povo de Israel escolheu nossos antepassados, e exaltou o povo durante a sua permanência no Egito; com grande poder os fez sair daquele país
18 Nā, me te mea e whā tekau ngā tau i whaka­manawa­nui ai ki tō rātou āhua i te koraha.
18 e os aturou no deserto durante cerca de quarenta anos.
19 Ā, ka whitu ngā iwi ka ngaro i a ia i te whenua o Kanaana, ka hoatu e ia ki a rātou tō rātou whenua hei whenua pūmau, mō ngā tau me te mea e whā rau e rima tekau.
19 Ele destruiu sete nações em Canaã e deu a terra delas como herança ao seu povo.
20 “Ā muri iho i ēnei mea, ka hoatu e ia ki a rātou he kai­whaka­wā, taea noatia a Hamuera poro­piti.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinqüenta anos. "Depois disso, ele lhes deu juízes até o tempo do profeta Samuel.
21 Ā muri iho ka tono rātou ki tētahi kīngi; ā, hoatu ana e te Atua ki a rātou a Haora, tama a Kihi, he tangata nō te pū o Pineamine, ā, e whā tekau ngā tau.
21 Então o povo pediu um rei, e Deus lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, que reinou quarenta anos.
22 Ā, ka oti ia te whaka­taka, ka whaka­ara­hia ake e ia a Rāwiri hei kīngi mō rātou; i whaka­atu­ria hoki ia e ia, i kōrero­tia, ‘Kua kitea e ahau a Rāwiri tama a Hehe, he tangata e whaka­ae­tia ana e tōku ngākau; ka meatia e ia ngā mea katoa e pai ai ahau.’
22 Depois de rejeitar Saul, levantou-lhes Davi como rei, sobre quem testemunhou: ‘Encontrei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração; ele fará tudo o que for da minha vontade’.
23 He uri nō tēnei tangata tā te Atua i hōmai ai ki a Īharaira, he Kai­whaka­ora, ko Īhu, hei whaka­rite i te mea i kōrero­tia ai i mua.
23 "Da descendência desse homem Deus trouxe a Israel o Salvador Jesus, como prometera.
24 Nō mua tata anō hoki i tōna haere­nga mai te kauwhau­tanga a Hoani i te iri­iri rīpe­netā, ki te iwi katoa o Īharaira.
24 Antes da vinda de Jesus, João pregou um batismo de arrependimento para todo o povo de Israel.
25 Ā, ka tutuki a Hoani ki tōna tutuki­tanga, ka mea ia, ‘Ko wai koia ahau ki tō koutou whaka­aro? Ehara rā ahau i a ia. Engari, tērā te haere mai ana tētahi i muri i ahau, ko ōna hū e kore ahau e tau hei wewete.’
25 Quando estava completando sua carreira, João disse: ‘Quem vocês pensam que eu sou? Não sou quem vocês pensam. Mas eis que vem depois de mim aquele cujas sandálias não sou digno nem de desamarrar’.
26 “E ōku tuā­kana, e ngā tama o te kāwei o Āperahama, e te hunga i roto i a koutou e wehi ana ki te Atua, kua hōmai te kupu o tēnei ora kia whaka­pua­kina ki a tātou.
26 "Irmãos, filhos de Abraão, e gentios que temem a Deus, a nós foi enviada esta mensagem de salvação.
27 Nā, ko te hunga e noho ana Hiruhārama, me ō rātou ranga­tira, i te mea kīhai rātou i mōhio ki a ia, ki ngā reo rānei o ngā poro­piti e kōrero­tia ana i ngā hāpati katoa, nā rātou i whaka­rite aua reo, i a rātou i tuku i a ia ki te mate.
27 O povo de Jerusalém e seus governantes não reconheceram Jesus, mas, ao condená-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Ahakoa kīhai i kitea e rātou he mea e mate ai ia, ka tohe rātou ki a Pirato kia whaka­matea ia.
28 Mesmo não achando motivo legal para uma sentença de morte, pediram a Pilatos que o mandasse executar.
29 Ā, nō ka rite i a rātou ngā mea katoa i tuhi­tuhia mōna, tango­hia iho ana ia i te rākau, whaka­takoto­ria ana ki roto ki te urupā.
29 Tendo cumprido tudo o que estava escrito a respeito dele, tiraram-no do madeiro e o colocaram num sepulcro.
30 Heoi, nā te Atua ia i whaka­ara ake i te hunga mate.
30 Mas Deus o ressuscitou dos mortos,
31 Ā, he maha ngā rā i kitea ai ia e te hunga i haere tahi i a ia i Kariri ki Hiruhārama, ko rātou nei ngā kai­whaka­atu mōna ki te iwi.
31 e, por muitos dias, foi visto por aqueles que tinham ido com ele da Galiléia para Jerusalém. Eles agora são testemunhas dele para o povo.
32 Nā, he kauwhau tēnei nā māua ki a koutou i te rongo­pai, i kōrero­tia i mua ki ngā mātua,
32 "Nós lhes anunciamos as boas novas: o que Deus prometeu a nossos antepassados
33 arā, kua mana tēnei i te Atua, hei mea mā ā tātou tama­riki, i a ia whaka­ara nei i a Īhu; ko te mea hoki tēnā i tuhi­tuhia i te rua o ngā waiata:
33 ele cumpriu para nós, seus filhos, ressuscitando Jesus, como está escrito no Salmo segundo: ‘Tu és meu filho; eu hoje te gerei’.
34 Ko tāna kōrero anō tēnei mōna whaka­ara­hia nei e ia i te hunga mate, tē hoki anō ki te pirau i muri iho:
34 O fato de que Deus o ressuscitou dos mortos, para que nunca entrasse em decomposição, é declarado nestas palavras: ‘Eu lhes dou as santas e fiéis bênçãos prometidas a Davi’.
35 Koia hoki ia i mea ai i tētahi atu waiata:
35 Assim ele diz noutra passagem: ‘Não permitirás que o teu Santo sofra decomposição’.
36 Ko Rāwiri hoki i mahi i tā te Atua i pai ai i tōna whaka­tupu­ranga anō, ā, moe iho, whaka­takoto­ria ana ki ōna mātua, kite ana i te pirau.
36 "Tendo, pois, Davi servido ao propósito de Deus em sua geração, adormeceu, foi sepultado com os seus antepassados e seu corpo se decompôs.
37 Ko tēnei ia i whaka­ara­hia ake nei e te Atua, kīhai ia i kite i te pirau.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou não sofreu decomposição.
38 Nā, kia mōhio koutou, e ōku tuā­kana, nā tēnei tangata te muru­nga hara e kauwhau­tia nei ki a koutou.
38 "Portanto, meus irmãos, quero que saibam que mediante Jesus lhes é proclamado o perdão dos pecados.
39 Māna hoki ngā tāngata katoa e whaka­pono ana, ka whaka­tikaia ai i ngā mea katoa, e kore nei koutou e whaka­tikaia i runga i tā Mohi ture.
39 Por meio dele, todo aquele que crê é justificado de todas as coisas das quais não podiam ser justificados pela lei de Moisés.
40 Nā, kia mahara, kei pā ki a koutou te mea i kōrero­tia rā e ngā poro­piti:
40 Cuidem para que não lhes aconteça o que disseram os profetas:
41 ‘Ti­tiro mai, e te hunga whaka­hāwea,
41 ‘Olhem, escarnecedores, admirem-se e pereçam; pois nos dias de vocês farei algo que vocês jamais creriam se alguém lhes contasse! ’"
42 Nā, i a rātou e puta ana ki waho, ka tohe rātou kia kauwhau­tia anō aua kupu ki a rātou i tō muri iho hāpati.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo os convidou a falar mais a respeito dessas coisas no sábado seguinte.
43 Heoi, ka pākaru­karu te hui­hui, he toko­maha ngā Hūrai me ngā poro­hira­iti kara­kia i aru i a Paora rāua ko Pānapa, ā, ka kōrero rāua ki a rātou, ka ako kia mau tonu rātou ki te aroha noa o te Atua.
43 Despedida a congregação, muitos dos judeus e estrangeiros piedosos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé. Estes conversavam com eles, recomendando-lhes que continuassem na graça de Deus.
44 Nā, i tō muri iho hāpati ka hui­hui mai te pā, me te mea ko rātou katoa, ki te whaka­rongo ki te kupu a te Atua.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade se reuniu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Nō te kite­nga ia o ngā Hūrai i te hui­hui, ka kī rātou i te hae, ka whaka­kāhore ki ngā mea i kōrero­tia e Paora, ka whaka­teka, ka kohu­kohu.
45 Quando os judeus viram a multidão, ficaram cheios de inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo estava dizendo.
46 Kātahi a Paora rāua ko Pānapa ka kōrero māia atu, ka mea: “I takoto te tikanga kia mātua kōrero­tia te kupu a te Atua ki a koutou. Nā, ka peia nei e koutou, ka whaka­aro koutou e kore koutou e tau mō te ora tonu, nā, ka tahuri atu nei māua ki ngā tauiwi.
46 Então Paulo e Barnabé lhes responderam corajosamente: "Era necessário anunciar primeiro a vocês a palavra de Deus; uma vez que a rejeitam e não se julgam dignos da vida eterna, agora nos voltamos para os gentios.
47 I pēnei hoki te ako a te Ariki ki a mātou:
47 Pois assim o Senhor nos ordenou: ‘Eu fiz de você luz para os gentios, para que você leve a salvação até aos confins da terra’ ".
48 Nā, i te rongo­nga o ngā tauiwi, ka hari, ka whaka­korōria i te kupu a te Ariki; ka whaka­pono anō te hunga i rite mō te ora tonu.
48 Ouvindo isso, os gentios alegraram-se e bendisseram a palavra do Senhor; e creram todos os que haviam sido designados para a vida eterna.
49 Ā, pakū ana te kupu a te Ariki puta noa i taua whenua.
49 A palavra do Senhor se espalhava por toda a região.
50 Otirā, i whaka­oho­kia e ngā Hūrai ngā wāhine kara­kia, ranga­tira, me ngā tāngata nunui o te pā, ā, ara ana i a rātou he whaka­toi mō Paora rāua ko Pānapa, peia ana rāua i ō rātou wāhi.
50 Mas os judeus incitaram as mulheres piedosas de elevada posição e os principais da cidade. E, provocando perseguição contra Paulo e Barnabé, os expulsaram do seu território.
51 Heoi, ruia atu ana e rāua te puehu o ō rāua wae­wae ki a rātou, ā, haere ana ki Ikoniuma.
51 Estes sacudiram o pó dos seus pés em protesto contra eles e foram para Icônio.
52 Nā, kī tonu ngā ākonga i te hari, i te Wairua Tapu.
52 Os discípulos continuavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.