Atos 11

mri (MRI) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ā, ka rongo ngā āpō­toro me ngā tuā­kana i Hūria, kua tango hoki ngā tauiwi i te kupu a te Atua.
1 E ouviram os apóstolos, e os irmãos que estavam na Judéia, que também os gentios tinham recebido a palavra de Deus.
2 Ā, nō te taenga ake o Pita ki Hiruhārama, ka whaka­wā­kia ia e te hunga o te kotinga,
2 E, subindo Pedro a Jerusalém, disputavam com ele os que eram da circuncisão,
3 i mea rātou, “I haere koe ki roto ki ngā tāngata kīhai i kotia, i kai tahi me rātou!”
3 Dizendo: Entraste em casa de homens incircuncisos, e comeste com eles.
4 Nā, ka tīmata a Pita, ka kōrero whaka­tepe atu ki a rātou, ka mea:
4 Mas Pedro começou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:
5 “I te pā ahau, i Hopa, e īnoi ana; ā, ka kite moe­moeā ahau i tētahi whaka­kite­nga, ko tētahi mea e heke iho ana, ānō he kākahu nui, he mea tuku iho i te rangi mā ngā pito e whā; ā, tae tonu mai ki ahau.
5 Estando eu orando na cidade de Jope, tive, num arrebatamento dos sentidos, uma visão; via um vaso, como um grande lençol que descia do céu e vinha até junto de mim.
6 Nō te whaka­mau­nga atu o ōku kanohi ki taua mea, ka whaka­aro ahau, ā, ka kite i ngā kararehe wae­wae whā o te whenua, i ngā kararehe mohoao me ngā mea ngōki­ngōki me ngā manu o te rangi.
6 E, pondo nele os olhos, considerei, e vi animais da terra, quadrúpedes, e feras, e répteis e aves do céu.
7 Ā, ka rongo hoki ahau he reo e mea mai ana ki ahau, ‘E ara, e Pita; patua, kainga.’
7 E ouvi uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro; mata e come.
8 Otirā, ka kī atu ahau, ‘Kāhore, e te Ariki; kīanō hoki tētahi mea noa, poke rānei, i tapoko noa ki tōku māngai.’
8 Mas eu disse: De maneira nenhuma, Senhor; pois, nunca em minha boca entrou coisa alguma comum ou imunda.
9 Nā, ka whaka­hoki tuarua mai he reo nō te rangi, ‘Ko ā te Atua i mea ai kia mā, kaua e meinga e koe kia noa.’
9 Mas a voz respondeu-me do céu segunda vez: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
10 E toru ngā mea­tanga o tēnei; ka hūtia katoa­tia atu anō ki te rangi.
10 E sucedeu isto por três vezes; e tudo tornou a recolher-se ao céu.
11 Nā, i taua wā anō kua tū ngā tāngata toko­toru ki mua i te whare i noho ai ahau, he mea tono mai nō Hiha­ria ki ahau.
11 E eis que, na mesma hora, pararam, junto da casa em que eu estava, três homens que me foram enviados de Cesaréia.
12 Nā, ka mea te Wairua ki ahau kia haere tahi mātou, kia kaua ahau e rua­rua. I haere tahi anō i ahau ēnei tēina toko­ono, ā, tomo ana mātou ki te whare o taua tangata.
12 E disse-me o Espírito que fosse com eles, nada duvidando; e também estes seis irmãos foram comigo, e entramos em casa daquele homem;
13 Nā, ka kōrero­tia mai e ia ki a mātou tōna kite­nga i te ana­hera i tōna whare e tū ana, e mea ana ki a ia, ‘Tonoa ētahi tāngata ki Hopa, tīkina a Haimona, te rua nei o ōna ingoa ko Pita.
13 E contou-nos como vira em pé um anjo em sua casa, e lhe dissera: Envia homens a Jope, e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro,
14 Māna e kōrero ki a koe ētahi kupu, e ora ai koutou ko tōu whare katoa.’
14 O qual te dirá palavras com que te salves, tu e toda a tua casa.
15 Ā, nōku ka tīmata ki te kōrero, ka tau iho te Wairua Tapu ki a rātou, ka pērā anō me ia ki a tātou i te tīma­tanga.
15 E, quando comecei a falar, caiu sobre eles o Espírito Santo, como também sobre nós ao princípio.
16 Kātahi ahau ka mahara ki te kupu a te Ariki, ki tāna i mea ai, ‘I iri­iri rā a Hoani ki te wai; ko koutou ia ka iri­iria ki te Wairua Tapu.’
16 E lembrei-me do dito do Senhor, quando disse: João certamente batizou com água; mas vós sereis batizados com o Espírito Santo.
17 Nā, me­he­mea rite tonu tā te Atua mea i hoatu ai ki a rātou ki tāna i hōmai ai hoki ki a tātou, i a tātou i whaka­pono ai ki te Ariki, ki a Īhu Karaiti; ko wai ahau, kia āhei te tū atu ki te Atua?”
17 Portanto, se Deus lhes deu o mesmo dom que a nós, quando havemos crido no Senhor Jesus Cristo, quem era então eu, para que pudesse resistir a Deus?
18 Ā, nō ka rongo rātou ki ēnei mea, mutu pū tā rātou kōrero, heoi, ka whaka­korōria i te Atua, ka mea, “Koia anō, kua hōmai hoki e te Atua ki ngā tauiwi te rīpe­netā e ora ai.”
18 E, ouvindo estas coisas, apaziguaram-se, e glorificaram a Deus, dizendo: Na verdade até aos gentios deu Deus o arrependimento para a vida.
19 Nā, ko te iwi i whaka­marara­tia atu i runga i te tūkino­tanga i puta ake i tō Tepene, hāere­ere ana rātou ā tae noa ki Pini­kia, ki Kai­peru, ki Anatioka, me te kauwhau anō i te kupu ki ngā Hūrai anake, kāhore ki ētahi atu.
19 E os que foram dispersos pela perseguição que sucedeu por causa de Estêvão caminharam até à Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a ninguém a palavra, senão somente aos judeus.
20 Otirā, ko ētahi o rātou, he tāngata nō Kai­peru, nō Hairini, i tō rātou taenga ki Anatioka, ka kōrero ki ngā Kariki hoki, ka kauwhau i te Ariki, i a Īhu.
20 E havia entre eles alguns homens chíprios e cirenenses, os quais entrando em Antioquia falaram aos gregos, anunciando o Senhor Jesus.
21 Ko te ringa hoki o te Ariki i a rātou; ā, he toko­maha rawa i whaka­pono, i tahuri ki te Ariki.
21 E a mão do Senhor era com eles; e grande número creu e se converteu ao Senhor.
22 Nā, ka tae tō rātou rongo ki ngā tari­nga o te hāhi i Hiruhārama, ā, ka tonoa e rātou a Pānapa kia haere ki Anatioka.
22 E chegou a fama destas coisas aos ouvidos da igreja que estava em Jerusalém; e enviaram Barnabé a Antioquia.
23 Nō tōna taenga atu, ka kite i te aroha noa o te Atua, ka hari, ka whaka­hau i a rātou katoa kia ū te ngākau, kia piri ki te Ariki.
23 O qual, quando chegou, e viu a graça de Deus, se alegrou, e exortou a todos a que permanecessem no Senhor, com propósito de coração;
24 He tangata pai hoki ia, kī tonu i te Wairua Tapu, i te whaka­pono. He nui anō te hunga i honoa ki te Ariki.
24 Porque era homem de bem e cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.
25 Me i reira ka haere atu a Pānapa ki Tarahu, ki te rapu i a Haora,
25 E partiu Barnabé para Tarso, a buscar Saulo; e, achando-o, o conduziu para Antioquia.
26 ā, nō ka kitea ia e ia, ka kawea mai ia e ia ki Anatioka. Ā, kotahi tino tau i hui­hui tahi ai rāua ki te hāhi, ā, he nui te hunga i whaka­akona. I mātua huaina hoki ngā ākonga he Karaiti­ana ki Anatioka.
26 E sucedeu que todo um ano se reuniram naquela igreja, e ensinaram muita gente; e em Antioquia foram os discípulos, pela primeira vez, chamados cristãos.
27 Nā, i aua rā ka heke mai ētahi poro­piti i Hiruhārama ki Anatioka.
27 E naqueles dias desceram profetas de Jerusalém para Antioquia.
28 Ā, ka tū ake tētahi o rātou, ko Akapu te ingoa, ka whaka­kite, he mea nā te Wairua, tērā ka pā he mate nui i te hia­kai ki te whenua katoa; i puta anō tēnei i ngā rā o Karau­ria.
28 E, levantando-se um deles, por nome Ágabo, dava a entender pelo Espírito, que haveria uma grande fome em todo o mundo, e isso aconteceu no tempo de Cláudio César.
29 Nā, ka whaka­takoto tikanga ngā ākonga i runga i te mea e taea e tēnā, e tēnā, kia tukua atu he āwhina mō ngā tuā­kana e noho ana i Hūria.
29 E os discípulos determinaram mandar, cada um conforme o que pudesse, socorro aos irmãos que habitavam na Judéia.
30 Pērā ana hoki rātou, tukua atu ana ki ngā kaumātua mā te ringa o Pānapa rāua ko Haora.
30 O que eles com efeito fizeram, enviando-o aos anciãos por mão de Barnabé e de Saulo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.