Apocalipse 7

mri (MRI) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Muri iho i ēnei mea ka kite ahau ngā ana­hera toko­whā, e tū ana i ngā pito e whā o te whenua, e pupuri ana i ngā hau e whā o te whenua, kia kaua e pupuhi te hau ki runga ki te whenua, kia kaua ki te moana, kia kaua rānei ki runga ki tētahi rākau.
1 Depois disso, vi quatro Anjos que se conservavam em pé nos quatro cantos da terra, detendo os quatro ventos da terra, para que nenhum vento soprasse sobre a terra, sobre o mar ou sobre árvore alguma.
2 I kite anō ahau i tētahi atu ana­hera e haere ake ana i te rā­whiti, i a ia te hīri a te Atua ora; nā, nui atu tōna reo ki te karanga ki ngā ana­hera toko­whā, i tukua nei mā rātou e mea he kino ki te whenua, ki te moana,
2 Vi ainda outro anjo subir do oriente; trazia o selo de Deus vivo, e pôs-se a clamar com voz retumbante aos quatro Anjos, aos quais fora dado danificar a terra e o mar, dizendo:
3 e mea ana, “Kaua e meatia he kino ki te whenua, kaua ki te moana, kaua hoki ki ngā rākau; kia hīri­tia rā anō e mātou ngā rae o ngā pono­nga a tō tātou Atua.”
3 Não danifiqueis a terra, nem o mar, nem as árvores, até que tenhamos assinalado os servos de nosso Deus em suas frontes.
4 Ā, i rongo ahau ki te toko­maha o te hunga i hīri­tia, kotahi rau e whā tekau mā whā ngā mano i hīri­tia, nō ngā pū katoa o ngā tama a Īharaira.
4 Ouvi então o número dos assinalados: cento e quarenta e quatro mil assinalados, de toda tribo dos filhos de Israel;
5 O te pū o Hūrā kotahi tekau mā rua ngā mano i hīri­tia, o te pū o Reupena kotahi tekau mā rua ngā mano, o te pū o Kara kotahi tekau mā rua ngā mano,
5 da tribo de Judá, doze mil assinalados; da tribo de Rubem, doze mil; da tribo de Gad, doze mil;
6 o te pū o Āhera kotahi tekau mā rua ngā mano, o te pū o Nepetarima kotahi tekau mā rua ngā mano, o te pū o Mānahi kotahi tekau mā rua ngā mano,
6 da tribo de Aser, doze mil; da tribo de Neftali, doze mil; da tribo de Manassés, doze mil;
7 o te pū o Himiona kotahi tekau mā rua ngā mano, o te pū o Rīwai kotahi tekau mā rua ngā mano, o te pū o Ihākara kotahi tekau mā rua ngā mano,
7 da tribo de Simeão, doze mil; da tribo de Levi, doze mil; da tribo de Issacar, doze mil;
8 o te pū o Hepurona kotahi tekau mā rua ngā mano, o te pū o Hōhepa kotahi tekau mā rua ngā mano, o te pū o Pineamine kotahi tekau mā rua ngā mano i hīri­tia.
8 da tribo de Zabulon, doze mil; da tribo de José, doze mil; da tribo de Benjamim, doze mil assinalados.
9 Muri iho i ēnei mea ka kite ahau, nā, he mano tini, e kore nei e taea e tētahi te tatau, nō ngā iwi katoa, nō ngā hapū, nō ngā hui­hui­nga tāngata, nō ngā reo, e tū ana i mua i te torōna, i mua hoki i te Reme, he mea whaka­kākahu ki ngā kākahu mā, he nīkau hoki ki ō rātou ringa­ringa.
9 Depois disso, vi uma grande multidão que ninguém podia contar, de toda nação, tribo, povo e língua: conservavam-se em pé diante do trono e diante do Cordeiro, de vestes brancas e palmas na mão,
10 Nui atu tō rātou reo ki te karanga, ki te mea, “Ko te whaka­ora­nga ki tō tātou Atua, e noho nei i runga i te torōna, ki te Reme hoki.”
10 e bradavam em alta voz: A salvação é obra de nosso Deus, que está assentado no trono, e do Cordeiro.
11 Nā, ko ngā ana­hera katoa e tū ana i ngā taha katoa o te torōna, i ngā taha hoki o ngā kaumātua, o ngā mea ora e whā; ā, ka tāpapa rātou ki mua i te torōna, ka koro­piko ki te Atua,
11 E todos os Anjos estavam ao redor do trono, dos Anciãos e dos quatro Animais; prostravam-se de face em terra diante do trono e adoravam a Deus, dizendo:
12 me te kī ake anō, “Āmine! Ko te whaka­pai, ko te korōria, ko te mātau­ranga, ko te whaka­whetai, ko te hōnore, ko te mana, ko te kaha, kei tō tātou Atua ake ake! Āmine!”
12 Amém, louvor, glória, sabedoria, ação de graças, honra, poder e força ao nosso Deus pelos séculos dos séculos! Amém.
13 Ā, ka oho mai tētahi o ngā kaumātua, ka mea mai ki ahau, “Ko ēnei i whaka­kākahu­ria nei ki ngā kākahu mā, ko wai rā? Ā, i haere mai rātou i hea?”
13 Então um dos Anciãos falou comigo e perguntou-me: Esses, que estão revestidos de vestes brancas, quem são e de onde vêm?
14 Anō rā ko ahau ki a ia, “E kara, e mātau ana koe.”
14 Respondi-lhe: Meu Senhor, tu o sabes. E ele me disse: Esses são os sobreviventes da grande tribulação; lavaram as suas vestes e as alvejaram no sangue do Cordeiro.
15 Koia rātou e noho nei i mua i te torōna o te Atua, e mahi nei ki a ia i te ao, i te pō, i roto i tōna whare; ā, mā tērā e noho rā i runga i te torōna e hīpoki tōna ta­pe­nā­kara ki runga i a rātou.
15 Por isso, estão diante do trono de Deus e o servem, dia e noite, no seu templo. Aquele que está sentado no trono os abrigará em sua tenda.
16 Kore ake ō rātou matekai, kore ake ō rātou mate­wai; e kore anō hoki te rā e pā iho ki a rātou, tētahi wera rānei;
16 Já não terão fome, nem sede, nem o sol ou calor algum os abrasará,
17 ko te Reme hoki i waenga­nui o te torōna hei hēpara mō rātou, ā, māna rātou e ārahi ki ngā puna wai o te ora; ā, mā te Atua e muru atu ngā roi­mata katoa i ō rātou kanohi.”
17 porque o Cordeiro, que está no meio do trono, será o seu pastor e os levará às fontes das águas vivas; e Deus enxugará toda lágrima de seus olhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.