Apocalipse 7
mri (MRI) vs ACF
1 Muri iho i ēnei mea ka kite ahau ngā anahera tokowhā, e tū ana i ngā pito e whā o te whenua, e pupuri ana i ngā hau e whā o te whenua, kia kaua e pupuhi te hau ki runga ki te whenua, kia kaua ki te moana, kia kaua rānei ki runga ki tētahi rākau.
1 E depois destas coisas vi quatro anjos que estavam sobre os quatro cantos da terra, retendo os quatro ventos da terra, para que nenhum vento soprasse sobre a terra, nem sobre o mar, nem contra árvore alguma.
2 I kite anō ahau i tētahi atu anahera e haere ake ana i te rāwhiti, i a ia te hīri a te Atua ora; nā, nui atu tōna reo ki te karanga ki ngā anahera tokowhā, i tukua nei mā rātou e mea he kino ki te whenua, ki te moana,
2 E vi outro anjo subir do lado do sol nascente, e que tinha o selo do Deus vivo; e clamou com grande voz aos quatro anjos, a quem fora dado o poder de danificar a terra e o mar,
3 e mea ana, “Kaua e meatia he kino ki te whenua, kaua ki te moana, kaua hoki ki ngā rākau; kia hīritia rā anō e mātou ngā rae o ngā pononga a tō tātou Atua.”
3 Dizendo: Não danifiqueis a terra, nem o mar, nem as árvores, até que hajamos selado nas suas testas os servos do nosso Deus.
4 Ā, i rongo ahau ki te tokomaha o te hunga i hīritia, kotahi rau e whā tekau mā whā ngā mano i hīritia, nō ngā pū katoa o ngā tama a Īharaira.
4 E ouvi o número dos selados, e eram cento e quarenta e quatro mil selados, de todas as tribos dos filhos de Israel.
5 O te pū o Hūrā kotahi tekau mā rua ngā mano i hīritia, o te pū o Reupena kotahi tekau mā rua ngā mano, o te pū o Kara kotahi tekau mā rua ngā mano,
5 Da tribo de Judá, havia doze mil selados; da tribo de Rúbem, doze mil selados; da tribo de Gade, doze mil selados;
6 o te pū o Āhera kotahi tekau mā rua ngā mano, o te pū o Nepetarima kotahi tekau mā rua ngā mano, o te pū o Mānahi kotahi tekau mā rua ngā mano,
6 Da tribo de Aser, doze mil selados; da tribo de Naftali, doze mil selados; da tribo de Manassés, doze mil selados;
7 o te pū o Himiona kotahi tekau mā rua ngā mano, o te pū o Rīwai kotahi tekau mā rua ngā mano, o te pū o Ihākara kotahi tekau mā rua ngā mano,
7 Da tribo de Simeão, doze mil selados; da tribo de Levi, doze mil selados; da tribo de Issacar, doze mil selados;
8 o te pū o Hepurona kotahi tekau mā rua ngā mano, o te pū o Hōhepa kotahi tekau mā rua ngā mano, o te pū o Pineamine kotahi tekau mā rua ngā mano i hīritia.
8 Da tribo de Zebulom, doze mil selados; da tribo de José, doze mil selados; da tribo de Benjamim, doze mil selados.
9 Muri iho i ēnei mea ka kite ahau, nā, he mano tini, e kore nei e taea e tētahi te tatau, nō ngā iwi katoa, nō ngā hapū, nō ngā huihuinga tāngata, nō ngā reo, e tū ana i mua i te torōna, i mua hoki i te Reme, he mea whakakākahu ki ngā kākahu mā, he nīkau hoki ki ō rātou ringaringa.
9 Depois destas coisas olhei, e eis aqui uma multidão, a qual ninguém podia contar, de todas as nações, e tribos, e povos, e línguas, que estavam diante do trono, e perante o Cordeiro, trajando vestes brancas e com palmas nas suas mãos;
10 Nui atu tō rātou reo ki te karanga, ki te mea, “Ko te whakaoranga ki tō tātou Atua, e noho nei i runga i te torōna, ki te Reme hoki.”
10 E clamavam com grande voz, dizendo: Salvação ao nosso Deus, que está assentado no trono, e ao Cordeiro.
11 Nā, ko ngā anahera katoa e tū ana i ngā taha katoa o te torōna, i ngā taha hoki o ngā kaumātua, o ngā mea ora e whā; ā, ka tāpapa rātou ki mua i te torōna, ka koropiko ki te Atua,
11 E todos os anjos estavam ao redor do trono, e dos anciãos, e dos quatro animais; e prostraram-se diante do trono sobre seus rostos, e adoraram a Deus,
12 me te kī ake anō, “Āmine! Ko te whakapai, ko te korōria, ko te mātauranga, ko te whakawhetai, ko te hōnore, ko te mana, ko te kaha, kei tō tātou Atua ake ake! Āmine!”
12 Dizendo: Amém. Louvor, e glória, e sabedoria, e ação de graças, e honra, e poder, e força ao nosso Deus, para todo o sempre. Amém.
13 Ā, ka oho mai tētahi o ngā kaumātua, ka mea mai ki ahau, “Ko ēnei i whakakākahuria nei ki ngā kākahu mā, ko wai rā? Ā, i haere mai rātou i hea?”
13 E um dos anciãos me falou, dizendo: Estes que estão vestidos de vestes brancas, quem são, e de onde vieram?
14 Anō rā ko ahau ki a ia, “E kara, e mātau ana koe.”
14 E eu disse-lhe: Senhor, tu sabes. E ele disse-me: Estes são os que vieram da grande tribulação, e lavaram as suas vestes e as branquearam no sangue do Cordeiro.
15 Koia rātou e noho nei i mua i te torōna o te Atua, e mahi nei ki a ia i te ao, i te pō, i roto i tōna whare; ā, mā tērā e noho rā i runga i te torōna e hīpoki tōna tapenākara ki runga i a rātou.
15 Por isso estão diante do trono de Deus, e o servem de dia e de noite no seu templo; e aquele que está assentado sobre o trono os cobrirá com a sua sombra.
16 Kore ake ō rātou matekai, kore ake ō rātou matewai; e kore anō hoki te rā e pā iho ki a rātou, tētahi wera rānei;
16 Nunca mais terão fome, nunca mais terão sede; nem sol nem calma alguma cairá sobre eles.
17 ko te Reme hoki i waenganui o te torōna hei hēpara mō rātou, ā, māna rātou e ārahi ki ngā puna wai o te ora; ā, mā te Atua e muru atu ngā roimata katoa i ō rātou kanohi.”
17 Porque o Cordeiro que está no meio do trono os apascentará, e lhes servirá de guia para as fontes vivas das águas; e Deus limpará de seus olhos toda a lágrima.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.