Apocalipse 7

mri (MRI) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Muri iho i ēnei mea ka kite ahau ngā ana­hera toko­whā, e tū ana i ngā pito e whā o te whenua, e pupuri ana i ngā hau e whā o te whenua, kia kaua e pupuhi te hau ki runga ki te whenua, kia kaua ki te moana, kia kaua rānei ki runga ki tētahi rākau.
1 Depois disto vi quatro anjos em pé nos quatro cantos da terra, retendo os quatro ventos da terra, para que nenhum vento soprasse sobre a terra, nem sobre o mar, nem contra árvore alguma.
2 I kite anō ahau i tētahi atu ana­hera e haere ake ana i te rā­whiti, i a ia te hīri a te Atua ora; nā, nui atu tōna reo ki te karanga ki ngā ana­hera toko­whā, i tukua nei mā rātou e mea he kino ki te whenua, ki te moana,
2 E vi outro anjo subir do lado do sol nascente, tendo o selo do Deus vivo; e clamou com grande voz aos quatro anjos, quem fora dado que danificassem a terra e o mar,
3 e mea ana, “Kaua e meatia he kino ki te whenua, kaua ki te moana, kaua hoki ki ngā rākau; kia hīri­tia rā anō e mātou ngā rae o ngā pono­nga a tō tātou Atua.”
3 dizendo: Não danifiques a terra, nem o mar, nem as árvores, até que selemos na sua fronte os servos do nosso Deus.
4 Ā, i rongo ahau ki te toko­maha o te hunga i hīri­tia, kotahi rau e whā tekau mā whā ngā mano i hīri­tia, nō ngā pū katoa o ngā tama a Īharaira.
4 E ouvi o número dos que foram assinalados com o selo, cento e quarenta e quatro mil de todas as tribos dos filhos de Israel:
5 O te pū o Hūrā kotahi tekau mā rua ngā mano i hīri­tia, o te pū o Reupena kotahi tekau mā rua ngā mano, o te pū o Kara kotahi tekau mā rua ngā mano,
5 da tribo de Judá havia doze mil assinalados; da tribo de Rúben, doze mil; da tribo de Gade, doze mil;
6 o te pū o Āhera kotahi tekau mā rua ngā mano, o te pū o Nepetarima kotahi tekau mā rua ngā mano, o te pū o Mānahi kotahi tekau mā rua ngā mano,
6 da tribo de Aser, doze mil; da tribo de Naftali, doze mil; da tribo de Manassés, doze mil;
7 o te pū o Himiona kotahi tekau mā rua ngā mano, o te pū o Rīwai kotahi tekau mā rua ngā mano, o te pū o Ihākara kotahi tekau mā rua ngā mano,
7 da tribo de Simeão, doze mil; da tribo de Levi, doze mil; da tribo de Issacar, doze mil;
8 o te pū o Hepurona kotahi tekau mā rua ngā mano, o te pū o Hōhepa kotahi tekau mā rua ngā mano, o te pū o Pineamine kotahi tekau mā rua ngā mano i hīri­tia.
8 da tribo de Zabulom, doze mil; da tribo de José, doze mil; da tribo de Benjamim, doze mil assinalados.
9 Muri iho i ēnei mea ka kite ahau, nā, he mano tini, e kore nei e taea e tētahi te tatau, nō ngā iwi katoa, nō ngā hapū, nō ngā hui­hui­nga tāngata, nō ngā reo, e tū ana i mua i te torōna, i mua hoki i te Reme, he mea whaka­kākahu ki ngā kākahu mā, he nīkau hoki ki ō rātou ringa­ringa.
9 Depois destas coisas olhei, e eis uma grande multidão, que ninguém podia contar, de todas as nações, tribos, povos e línguas, que estavam em pé diante do trono e em presença do Cordeiro, trajando compridas vestes brancas, e com palmas nas mãos;
10 Nui atu tō rātou reo ki te karanga, ki te mea, “Ko te whaka­ora­nga ki tō tātou Atua, e noho nei i runga i te torōna, ki te Reme hoki.”
10 e clamavam com grande voz: Salvação ao nosso Deus, que está assentado sobre o trono, e ao Cordeiro.
11 Nā, ko ngā ana­hera katoa e tū ana i ngā taha katoa o te torōna, i ngā taha hoki o ngā kaumātua, o ngā mea ora e whā; ā, ka tāpapa rātou ki mua i te torōna, ka koro­piko ki te Atua,
11 E todos os anjos estavam em pé ao redor do trono e dos anciãos e dos quatro seres viventes, e prostraram-se diante do trono sobre seus rostos, e adoraram a Deus,
12 me te kī ake anō, “Āmine! Ko te whaka­pai, ko te korōria, ko te mātau­ranga, ko te whaka­whetai, ko te hōnore, ko te mana, ko te kaha, kei tō tātou Atua ake ake! Āmine!”
12 dizendo: Amém. Louvor, e glória, e sabedoria, e ações de graças, e honra, e poder, e força ao nosso Deus, pelos séculos dos séculos. Amém.
13 Ā, ka oho mai tētahi o ngā kaumātua, ka mea mai ki ahau, “Ko ēnei i whaka­kākahu­ria nei ki ngā kākahu mā, ko wai rā? Ā, i haere mai rātou i hea?”
13 E um dos anciãos me perguntou: Estes que trajam as compridas vestes brancas, quem são eles e donde vieram?
14 Anō rā ko ahau ki a ia, “E kara, e mātau ana koe.”
14 Respondi-lhe: Meu Senhor, tu sabes. Disse-me ele: Estes são os que vêm da grande tribulação, e levaram as suas vestes e as branquearam no sangue do Cordeiro.
15 Koia rātou e noho nei i mua i te torōna o te Atua, e mahi nei ki a ia i te ao, i te pō, i roto i tōna whare; ā, mā tērā e noho rā i runga i te torōna e hīpoki tōna ta­pe­nā­kara ki runga i a rātou.
15 Por isso estão diante do trono de Deus, e o servem de dia e de noite no seu santuário; e aquele que está assentado sobre o trono estenderá o seu tabernáculo sobre eles.
16 Kore ake ō rātou matekai, kore ake ō rātou mate­wai; e kore anō hoki te rā e pā iho ki a rātou, tētahi wera rānei;
16 Nunca mais terão fome, nunca mais terão sede; nem cairá sobre eles o sol, nem calor algum;
17 ko te Reme hoki i waenga­nui o te torōna hei hēpara mō rātou, ā, māna rātou e ārahi ki ngā puna wai o te ora; ā, mā te Atua e muru atu ngā roi­mata katoa i ō rātou kanohi.”
17 porque o Cordeiro que está no meio, diante do trono, os apascentará e os conduzirá às fontes das águas da vida; e Deus lhes enxugará dos olhos toda lágrima.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.