Apocalipse 7
mri (MRI) vs NTLH
1 Muri iho i ēnei mea ka kite ahau ngā anahera tokowhā, e tū ana i ngā pito e whā o te whenua, e pupuri ana i ngā hau e whā o te whenua, kia kaua e pupuhi te hau ki runga ki te whenua, kia kaua ki te moana, kia kaua rānei ki runga ki tētahi rākau.
1 Depois disso vi nos quatro cantos do mundo quatro anjos em pé. Eles estavam segurando os quatro ventos da terra a fim de que nenhum vento soprasse sobre ela, nem sobre o mar, nem sobre nenhuma árvore.
2 I kite anō ahau i tētahi atu anahera e haere ake ana i te rāwhiti, i a ia te hīri a te Atua ora; nā, nui atu tōna reo ki te karanga ki ngā anahera tokowhā, i tukua nei mā rātou e mea he kino ki te whenua, ki te moana,
2 Então vi outro anjo, que subia do lado leste e que tinha na mão o sinete do Deus vivo. Ele gritou com voz bem forte para os quatro anjos que tinham recebido o poder de fazer estragos na terra e no mar.
3 e mea ana, “Kaua e meatia he kino ki te whenua, kaua ki te moana, kaua hoki ki ngā rākau; kia hīritia rā anō e mātou ngā rae o ngā pononga a tō tātou Atua.”
3 O anjo disse: — Não façam estragos na terra, nem no mar, nem nas árvores, até que marquemos com o sinete a testa dos
4 Ā, i rongo ahau ki te tokomaha o te hunga i hīritia, kotahi rau e whā tekau mā whā ngā mano i hīritia, nō ngā pū katoa o ngā tama a Īharaira.
4 Aí me foi dito o número dos que foram marcados: eram cento e quarenta e quatro mil. Eles pertenciam a todas as tribos do povo de Israel, doze mil de cada tribo: de Judá, Rúben, Gade, Aser, Naftali, Manassés, Simeão, Levi, Issacar, Zebulom, José e Benjamim.
5 O te pū o Hūrā kotahi tekau mā rua ngā mano i hīritia, o te pū o Reupena kotahi tekau mā rua ngā mano, o te pū o Kara kotahi tekau mā rua ngā mano,
5 — ausente —
6 o te pū o Āhera kotahi tekau mā rua ngā mano, o te pū o Nepetarima kotahi tekau mā rua ngā mano, o te pū o Mānahi kotahi tekau mā rua ngā mano,
6 — ausente —
7 o te pū o Himiona kotahi tekau mā rua ngā mano, o te pū o Rīwai kotahi tekau mā rua ngā mano, o te pū o Ihākara kotahi tekau mā rua ngā mano,
7 — ausente —
8 o te pū o Hepurona kotahi tekau mā rua ngā mano, o te pū o Hōhepa kotahi tekau mā rua ngā mano, o te pū o Pineamine kotahi tekau mā rua ngā mano i hīritia.
8 — ausente —
9 Muri iho i ēnei mea ka kite ahau, nā, he mano tini, e kore nei e taea e tētahi te tatau, nō ngā iwi katoa, nō ngā hapū, nō ngā huihuinga tāngata, nō ngā reo, e tū ana i mua i te torōna, i mua hoki i te Reme, he mea whakakākahu ki ngā kākahu mā, he nīkau hoki ki ō rātou ringaringa.
9 Depois disso olhei e vi uma multidão tão grande, que ninguém podia contar. Eram de todas as nações, tribos , raças e línguas. Estavam de pé diante do trono e do Cordeiro, vestidos de roupas brancas, e tinham folhas de palmeira nas mãos.
10 Nui atu tō rātou reo ki te karanga, ki te mea, “Ko te whakaoranga ki tō tātou Atua, e noho nei i runga i te torōna, ki te Reme hoki.”
10 E gritavam bem alto: — Do nosso Deus, que está sentado no trono, e do Cordeiro vem a nossa salvação.
11 Nā, ko ngā anahera katoa e tū ana i ngā taha katoa o te torōna, i ngā taha hoki o ngā kaumātua, o ngā mea ora e whā; ā, ka tāpapa rātou ki mua i te torōna, ka koropiko ki te Atua,
11 Todos os anjos estavam de pé em volta do trono, dos líderes e dos quatro seres vivos. Então eles se jogaram diante do trono, encostaram o rosto no chão e adoraram a Deus,
12 me te kī ake anō, “Āmine! Ko te whakapai, ko te korōria, ko te mātauranga, ko te whakawhetai, ko te hōnore, ko te mana, ko te kaha, kei tō tātou Atua ake ake! Āmine!”
12 dizendo: —
13 Ā, ka oho mai tētahi o ngā kaumātua, ka mea mai ki ahau, “Ko ēnei i whakakākahuria nei ki ngā kākahu mā, ko wai rā? Ā, i haere mai rātou i hea?”
13 Um dos líderes me perguntou: — Quem são estes que estão vestidos de branco? De onde foi que vieram?
14 Anō rā ko ahau ki a ia, “E kara, e mātau ana koe.”
14 — Eu não sei. O senhor sabe! — respondi. Então ele me disse: — Estes são os que atravessaram sãos e salvos a grande perseguição. São as pessoas que lavaram as suas roupas no sangue do Cordeiro, e elas ficaram brancas.
15 Koia rātou e noho nei i mua i te torōna o te Atua, e mahi nei ki a ia i te ao, i te pō, i roto i tōna whare; ā, mā tērā e noho rā i runga i te torōna e hīpoki tōna tapenākara ki runga i a rātou.
15 É por isso que essas pessoas estão de pé diante do trono de Deus e o servem de dia e de noite no seu templo. E aquele que está sentado no trono as protegerá com a sua presença.
16 Kore ake ō rātou matekai, kore ake ō rātou matewai; e kore anō hoki te rā e pā iho ki a rātou, tētahi wera rānei;
16 Elas nunca mais terão fome nem sede. Nem o sol nem qualquer outro calor forte as castigará.
17 ko te Reme hoki i waenganui o te torōna hei hēpara mō rātou, ā, māna rātou e ārahi ki ngā puna wai o te ora; ā, mā te Atua e muru atu ngā roimata katoa i ō rātou kanohi.”
17 Pois o Cordeiro, que está no meio do trono, será o pastor dessas pessoas e as guiará para as fontes das águas da vida. E Deus enxugará todas as lágrimas dos olhos delas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.