2 Coríntios 12

mri (MRI) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ehara hoki i te pai kia whaka­mana­mana ahau; heoi, me neke atu ahau ki ngā pu­tanga, ki ngā whaka­kite­nga mai a te Ariki.
1 Se é necessário que me glorie, ainda que não convém, passarei às visões e revelações do Senhor.
2 E mātau ana ahau ki tētahi tangata i roto i a te Karaiti, ka tekau mā whā ēnei tau, i roto rānei i te tinana, kāhore ahau e mātau; i waho rānei o te tinana, kāhore ahau e mātau; ko te Atua te mātau ana; kā­hakina atu ana taua tangata ki te tua­toru rā anō o ngā rangi.
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos, foi arrebatado até ao terceiro céu (se no corpo ou fora do corpo, não sei, Deus o sabe)
3 Heoi, mātau tonu ahau ki taua tangata, i roto rānei i te tinana, i waho rānei o te tinana, kāhore ahau e mātau; ko te Atua te mātau ana;
3 e sei que o tal homem (se no corpo ou fora do corpo, não sei, Deus o sabe)
4 kā­hakina atu ana ia ki Pararaiha, ā, rongo ana i ngā mea e kore e taea te kōrero, e kore anō e tika kia kōrero­tia e te tangata.
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras inefáveis, as quais não é lícito ao homem referir.
5 Ka whaka­mana­mana ahau ki taua tangata; otiia, e kore ahau e whaka­mana­mana ki ahau ake, engari ki ōku ngoi­kore­tanga.
5 De tal coisa me gloriarei; não, porém, de mim mesmo, salvo nas minhas fraquezas.
6 Ki te hia­hia hoki ahau kia whaka­mana­mana, e kore ahau e wai­rangi; ka kōrero tonu ahau i te mea pono. Heoi, ka waiho e ahau, kei nui atu tā tētahi e whaka­aro ai ki ahau i tāna e kite nei i ahau, i tāna rānei e rongo ai ki ahau.
6 Pois, se eu vier a gloriar-me, não serei néscio, porque direi a verdade; mas abstenho-me para que ninguém se preocupe comigo mais do que em mim vê ou de mim ouve.
7 Nā, i te tino nui rawa o ngā whaka­kite­nga mai, he mea kei kake rawa ake ahau, kua hōmai ki ahau he koi­koi i te kiko­kiko, he ana­hera nā Hātana hei kuru i ahau, kia kaua ai ahau e kake rawa.
7 E, para que não me ensoberbecesse com a grandeza das revelações, foi-me posto um espinho na carne, mensageiro de Satanás, para me esbofetear, a fim de que não me exalte.
8 E toru āku inoi­nga ki te Atua mō tēnei mea kia neke atu i ahau.
8 Por causa disto, três vezes pedi ao Senhor que o afastasse de mim.
9 Ā, kua mea mai ia ki ahau, “E ranea ana tōku ata­whai hei mea mōu; mana tonu hoki tōku kaha i runga i te ngoi­kore.” Nā, pai rawa atu ki ahau te whaka­mana­mana ki ōku ngoi­kore, kia ai ai te kaha o te Karaiti hei taupoki mōku.
9 Então, ele me disse: A minha graça te basta, porque o poder se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, mais me gloriarei nas fraquezas, para que sobre mim repouse o poder de Cristo.
10 Mō reira āhua­reka tonu ahau ki ngā ngoi­kore­tanga, ki ngā tūkino­tanga, ki ngā aituā, ki ngā whaka­toi­nga, ki ngā raru­nga, mō te Karaiti; i ahau hoki e ngoi­kore ana ko reira ahau kaha ai.
10 Pelo que sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias, por amor de Cristo. Porque, quando sou fraco, então, é que sou forte.
11 Nā, kua wai­rangi ahau! He kaha nō tā koutou ki ahau. I tika kē hoki mā koutou ahau e whaka­pai; kāhore hoki ahau i hoki iho i ngā tino āpō­toro i te aha, i te aha, ahakoa rā he kāhore noa iho ahau nei.
11 Tenho-me tornado insensato; a isto me constrangestes. Eu devia ter sido louvado por vós; porquanto em nada fui inferior a esses tais apóstolos, ainda que nada sou.
12 He pono i mahia i roto i a koutou ngā tohu o te āpō­toro, pau rawa anō hoki te manawa­nui, i runga i ngā tohu, i ngā mea whaka­mīharo, i ngā mere­kara.
12 Pois as credenciais do apostolado foram apresentadas no meio de vós, com toda a persistência, por sinais, prodígios e poderes miraculosos.
13 He aha koia te mea i iti iho ai koutou i ērā atu hāhi, ko tēnei anake pea, ko tōku kore­nga e tai­maha ki a koutou? Whaka­rērea noatia iho tēnei hē ōku.
13 Porque, em que tendes vós sido inferiores às demais igrejas, senão neste fato de não vos ter sido pesado? Perdoai-me esta injustiça.
14 Nā, ko te tua­toru tēnei o ngā wā ka takatū nei ahau ki te haere atu ki a koutou. E kore anō koutou e pēhia e ahau ki tētahi mea māku; ehara hoki i te mea ko tā koutou tāku e rapu nei, engari ko koutou. Nā, ehara mā ngā tama­riki te whaka­pū­ranga taonga mā ngā mātua, engari mā ngā mātua mā ngā tama­riki.
14 Eis que, pela terceira vez, estou pronto a ir ter convosco e não vos serei pesado; pois não vou atrás dos vossos bens, mas procuro a vós outros. Não devem os filhos entesourar para os pais, mas os pais, para os filhos.
15 Nā, ka tino pai ahau ki te whaka­pau i āku, kia whaka­paua hoki ahau i te mea­tanga mō ō koutou wairua. Me­he­mea i hira ake tōku, aroha ki a koutou, e hoki iho rānei te aroha mōku?
15 Eu de boa vontade me gastarei e ainda me deixarei gastar em prol da vossa alma. Se mais vos amo, serei menos amado?
16 Heoi rā, kīhai ahau i whaka­tai­maha i a koutou; engari i tōku korokē, hopu­kina ana koutou e ahau ki te tini­hanga.
16 Pois seja assim, eu não vos fui pesado; porém, sendo astuto, vos prendi com dolo.
17 I meinga rānei e ahau tētahi o te hunga i tonoa atu e ahau ki a koutou hei whaka­pati i ā koutou taonga mōku?
17 Porventura, vos explorei por intermédio de algum daqueles que vos enviei?
18 I whaka­haua atu e ahau a Taituha, i tonoa atu hoki tētahi teina hei hoa mōna. I whaka­pati rānei a Taituha i ā koutou taonga mōna? He teka ianei i runga i te wairua kotahi tā māua haere? He teka rānei i haere tahi māua ko aua tapu­wae rā anō?
18 Roguei a Tito e enviei com ele outro irmão; porventura, Tito vos explorou? Acaso, não temos andado no mesmo espírito? Não seguimos nas mesmas pisadas?
19 Tēnei koutou te mahara nei i ēnei wā katoa he whaka­tika­tika mō mātou tā mātou ki a koutou. I te aro­aro o te Atua e kōrero ana mātou i roto i a te Karaiti. Otiia, ko ēnei mea katoa, e ōku hoa aroha, hei pai mō koutou, hei hanga mō te whare.
19 Há muito, pensais que nos estamos desculpando convosco. Falamos em Cristo perante Deus, e tudo, ó amados, para vossa edificação.
20 E wehi ana hoki ahau, kei roko­hanga atu koutou e ahau, ina tae atu, kāhore e rite ki tāku e pai nei, kei kitea hoki ahau e koutou, kāhore e rite ki tā koutou e pai ai. Kei roko­hanga atu he whawhai, he hae, he riri, he totohe, he ngau­tuarā, he kō­muhu­muhu, he whaka­puta, he tutū;
20 Temo, pois, que, indo ter convosco, não vos encontre na forma em que vos quero, e que também vós me acheis diferente do que esperáveis, e que haja entre vós contendas, invejas, iras, porfias, detrações, intrigas, orgulho e tumultos.
21 kei whaka­iti­tia ahau e tōku Atua i ō koutou aro­aro, ina tae atu anō ahau, ā, kei toko­maha hoki e tangi­hia e ahau o te hunga i hara i mua, ā, kāhore anō i rīpe­netā mō te poke, mō te moe­puku, mō te hia­hia tai­kaha, i mahia nei e rātou.
21 Receio que, indo outra vez, o meu Deus me humilhe no meio de vós, e eu venha a chorar por muitos que, outrora, pecaram e não se arrependeram da impureza, prostituição e lascívia que cometeram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.