1 Coríntios 14

mri (MRI) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Whāia te aroha; kia mate­nui ki ngā mea wairua, ko te mea nui rawa ia kia poro­piti koutou.
1 Segui o amor, e procurai com zelo os dons espirituais, mas principalmente o de profetizar.
2 Ki te mea he reo kē te kōrero a tētahi, ehara tāna i te kōrero ki ngā tāngata, engari ki te Atua. E kore hoki te tangata e mātau; heoi e kōrero ana ia, arā te wairua, i ngā mea ngaro.
2 Porque o que fala em língua desconhecida não fala aos homens, senão a Deus; porque ninguém o entende, e em espírito fala mistérios.
3 Ko te tangata ia e poro­piti ana, e kōrero ana ia ki ngā tāngata hei hanga i te pai, hei whaka­hiri­hiri, hei whaka­mārie.
3 Mas o que profetiza fala aos homens, para edificação, exortação e consolação.
4 Ko te tangata e kōrero ana he reo kē, e hanga ana i te pai mōna ake; ko te tangata ia e poro­piti ana e hanga ana i te hāhi.
4 O que fala em língua desconhecida edifica-se a si mesmo, mas o que profetiza edifica a igreja.
5 He pai tonu ki ahau me i kōrero koutou i ngā reo kē, erangi ia kia poro­piti koutou. Nui atu hoki te poro­piti i te tangata kōrero i ngā reo, ki te kore ia e whaka­māori, hei hanga mō te whare, arā mō te hāhi.
5 E eu quero que todos vós faleis em línguas, mas muito mais que profetizeis; porque o que profetiza é maior do que o que fala em línguas, a não ser que também interprete para que a igreja receba edificação.
6 Nā, e ōku tēina, ki te haere atu ahau ki a koutou me te kōrero i ngā reo kē, mā te aha ka whi­whi ai koutou i te pai i ahau, ki te mea ehara tāku kōrero ki a koutou i te whaka­kite, i te mātau­ranga, i te mahi poro­piti, i te whaka­ako rānei?
6 E agora, irmãos, se eu for ter convosco falando em línguas, que vos aproveitaria, se não vos falasse ou por meio da revelação, ou da ciência, ou da profecia, ou da doutrina?
7 Nā, ahakoa ngā mea kāhore he ora, he reo tōna, he pūtō­rino rānei, he hāpa rānei, ki te kore e puta kē te tangi, me pēhea e mōhio­tia ai te rangi o te pūtō­rino, o te hāpa rānei?
7 Da mesma sorte, se as coisas inanimadas, que fazem som, seja flauta, seja cítara, não formarem sons distintos, como se conhecerá o que se toca com a flauta ou com a cítara?
8 Ki te kāhore hoki e mārama te tangi o te tētere, ko wai e takatū ki te whawhai?
8 Porque, se a trombeta der sonido incerto, quem se preparará para a batalha?
9 Wai­hoki ko koutou, ki te kāhore ō koutou arero e kōrero i te kupu mārama, me pēhea ka mōhio­tia ai te mea i kōrero­tia? E kōrero hoki koutou ki te hau.
9 Assim também vós, se com a língua não pronunciardes palavras bem inteligíveis, como se entenderá o que se diz? porque estareis como que falando ao ar.
10 Tēnā pea kei te ao aua reo maha, heoi kāhore he reo tikanga­kore.
10 Há, por exemplo, tanta espécie de vozes no mundo, e nenhuma delas é sem significação.
11 Nā, ki te kore e kitea e ahau te tikanga o te reo, ka meinga ahau e te tangata e kōrero ana he tau­tangata; hei tau­tangata anō ki ahau taua tangata e kōrero ana.
11 Mas, se eu ignorar o sentido da voz, serei bárbaro para aquele a quem falo, e o que fala será bárbaro para mim.
12 Me koutou anō, ka mate­nui nā koutou ki ngā mea wairua, me whai kia hira tō koutou pai hei hanga i te whare, arā i te hāhi.
12 Assim também vós, como desejais dons espirituais, procurai abundar neles, para edificação da igreja.
13 Nā, ko te tangata e kōrero ana i te reo kē, me īnoi kia taea e ia te whaka­māori.
13 Por isso, o que fala em língua desconhecida, ore para que a possa interpretar.
14 Ki te mea hoki he reo kē tōku ina īnoi, ko tōku wairua te īnoi ana; ko tōku mahara ia kāhore he hua.
14 Porque, se eu orar em língua desconhecida, o meu espírito ora bem, mas o meu entendimento fica sem fruto.
15 Me pēhea rā? Ka īnoi ahau i runga i te wairua, ā, ka īnoi anō i runga i te mahara; ka waiata ahau i runga i te wairua, ka waiata anō i runga i te mahara.
15 Que farei, pois? Orarei com o espírito, mas também orarei com o entendimento; cantarei com o espírito, mas também cantarei com o entendimento.
16 Pēnei, me­he­mea ki te whaka­pai koe i runga i te wairua, me pēhea te tangata e noho ana i te wāhi o te kūware ka mea ai, “Āmine” ki tāu whaka­whetai? E kore hoki ia e mōhio ki tāu e kōrero ai.
16 De outra maneira, se tu bendisseres com o espírito, como dirá o que ocupa o lugar de indouto, o Amém, sobre a tua ação de graças, visto que não sabe o que dizes?
17 He pono ka pai tāu whaka­whetai, otiia e kore e hangā te pai o tērā.
17 Porque realmente tu dás bem as graças, mas o outro não é edificado.
18 E whaka­whetai ana ahau ki te Atua, mōku i kōrero i ngā reo maha atu i o koutou katoa;
18 Dou graças ao meu Deus, porque falo mais línguas do que vós todos.
19 otiia, i roto i te hāhi, pai kē atu ki ahau te kōrero i ngā kupu e rima i runga i te mahara, hei ako mō ērā atu, i te kōrero i ngā kupu tekau mano i te reo kē.
19 Todavia eu antes quero falar na igreja cinco palavras na minha própria inteligência, para que possa também instruir os outros, do que dez mil palavras em língua desconhecida.
20 E ōku tēina, aua ō koutou mahara e whaka­tupu tama­riki; ko te mauā­hara ia, tēnā hei kō­hunga­hunga koutou, engari ko ngā mahara kia kaumātua.
20 Irmãos, não sejais meninos no entendimento, mas sede meninos na malícia, e adultos no entendimento.
21 Ka oti te tuhi­tuhi i roto i te ture:
21 Está escrito na lei: Por gente de outras línguas, e por outros lábios, falarei a este povo; e ainda assim me não ouvirão, diz o Senhor.
22 Nō reira, hei tohu ngā reo kē, ehara ki te hunga whaka­pono, engari ki te hunga kāhore e whaka­pono. Ko te mahi poro­piti ia he tohu, ehara ki te hunga kāhore e whaka­pono, engari ki te hunga e whaka­pono ana.
22 De sorte que as línguas são um sinal, não para os fiéis, mas para os infiéis; e a profecia não é sinal para os infiéis, mas para os fiéis.
23 Nā, ki te hui­hui te hāhi katoa ki te wāhi kotahi, ā, ka kōrero te katoa i ngā reo, ā, ka tomo mai te hunga kūware, te hunga whaka­pono kore, e kore rānei rātou e mea he pōrangi koutou?
23 Se, pois, toda a igreja se congregar num lugar, e todos falarem em línguas, e entrarem indoutos ou infiéis, não dirão porventura que estais loucos?
24 Tēnā, ka poro­piti katoa, ā, ka tapoko mai tētahi tangata whaka­pono kore, kūware rānei, ka mau tōna hē i te katoa, ka whaka­wā­kia e te katoa.
24 Mas, se todos profetizarem, e algum indouto ou infiel entrar, de todos é convencido, de todos é julgado.
25 Ka whaka­kitea ngā mea ngaro o tōna ngākau; nā, ka takoto tāpapa ia, ka koro­piko ki te Atua, me tāna kī ake anō, “He pono kei roto i a koutou te Atua!”
25 E, portanto, os segredos do seu coração ficam manifestos, e assim, lançando-se sobre o seu rosto, adorará a Deus, publicando que Deus está verdadeiramente entre vós.
26 Nā, e pēhea ana tēnā, e ōku tēina? Ka hui­hui koutou, he waiata tā tētahi o koutou, he whaka­ako tā tētahi, he reo tā tētahi, he whaka­kite­nga tā tētahi, he whaka­māori­tanga tā tētahi. Meinga ngā mea katoa hei hanga mō te whare.
26 Que fareis pois, irmãos? Quando vos ajuntais, cada um de vós tem salmo, tem doutrina, tem revelação, tem língua, tem interpretação. Faça-se tudo para edificação.
27 Ki te kōrero tētahi i te reo kē, kia toko­rua, kei neke ake i te toko­toru ki te kōrero, me taki­kotahi; kia kotahi hoki hei whaka­māori.
27 E, se alguém falar em língua desconhecida, faça-se isso por dois, ou quando muito três, e por sua vez, e haja intérprete.
28 Ki te kāhore ia he kai­whaka­māori, kaua ia e kōrero i roto i te hāhi; engari me kōrero ki a ia anō, ki te Atua hoki.
28 Mas, se não houver intérprete, esteja calado na igreja, e fale consigo mesmo, e com Deus.
29 Kia toko­rua, kia toko­toru ngā poro­piti hei kōrero, mā ētahi e huri­huri atu.
29 E falem dois ou três profetas, e os outros julguem.
30 Ki te whaka­kitea mai ia he mea ki tētahi e noho noa ana, me noho puku tō mua.
30 Mas, se a outro, que estiver assentado, for revelada alguma coisa, cale-se o primeiro.
31 E āhei hoki koutou katoa te poro­piti taki­tahi, kia ako ai te katoa, kia whaka­mārie­tia ai te katoa.
31 Porque todos podereis profetizar, uns depois dos outros; para que todos aprendam, e todos sejam consolados.
32 E ngohe­ngohe ana hoki ki ngā poro­piti ngā wairua o ngā poro­piti.
32 E os espíritos dos profetas estão sujeitos aos profetas.
33 Ehara hoki te Atua i te Atua o te whaka­raru­raru, engari nō te rangi­mārie.
33 Porque Deus não é Deus de confusão, senão de paz, como em todas as igrejas dos santos.
34 Kaua ngā wāhine e kōrero i roto i ngā hāhi. E kore hoki rātou e tukua kia kōrero; engari me whaka­rongo mārie, ko tā te ture hoki tēnā e mea nei.
34 As vossas mulheres estejam caladas nas igrejas; porque não lhes é permitido falar; mas estejam sujeitas, como também ordena a lei.
35 Ki te hia­hia hoki rātou ki te ako i tētahi mea, me ui ki ā rātou tahu i roto i te whare. He mea whaka­mā hoki kia kōrero te wāhine i roto i te hāhi.
35 E, se querem aprender alguma coisa, interroguem em casa a seus próprios maridos; porque é vergonhoso que as mulheres falem na igreja.
36 He aha? I puta mai koia te kupu a te Atua i a koutou? I tae atu rānei ki a koutou anake?
36 Porventura saiu dentre vós a palavra de Deus? Ou veio ela somente para vós?
37 Ki te mea tētahi he poro­piti ia, he tangata rānei i te Wairua, māna e whaka­ae ki āku e tuhi­tuhi atu nei ki a koutou, he ture ēnā nā te Ariki.
37 Se alguém cuida ser profeta, ou espiritual, reconheça que as coisas que vos escrevo são mandamentos do Senhor.
38 Otirā, ki te kūware tētahi, waiho atu kia kūware ana.
38 Mas, se alguém ignora isto, que ignore.
39 Nā, e ōku tēina, mate­nui­tia te mahi poro­piti, kaua hoki e rīria te kōrero i ngā reo kē.
39 Portanto, irmãos, procurai, com zelo, profetizar, e não proibais falar línguas.
40 Otirā, kia ātanga te mahi i ngā mea katoa, kia tōtika.
40 Mas faça-se tudo decentemente e com ordem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.