Romanos 9

Gode Dowan Wengobe (MPT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ne Klaist emi kesoa ne wengo bain baabenamabibe, ne dimo mo baabenimibabe. Ne bobol temo funania weng olo bainobo gabia eka Gode Hobe ne bobol temo bitne bie esa baanea Weng olo bainobo gabebe.
1 Digo-lhes a verdade, tendo Cristo como testemunha, e minha consciência e o Espírito Santo a confirmam.
2 Ne nekwali Isleli Yesuse mo bainobo gabibba kesoa ne bobol temo dot ilum omfutnebiobe.
2 Meu coração está cheio de amarga tristeza e angústia sem fim
3 Isleli Yesuse mo bainobo gabibba otane ne funania I bainobo geine ge fumbi kesoa Yesuse ne baatnenea Kobo i alango dokoneba ne i kukub misiamo nabibo yang kenia kobo kemaia aseinin bibo uneba i aseinin bibo onamino deine ge baatnene mole ne bobol ayam funamabi otane e mo inangge baatneim blimobe.
3 por meu povo, meus irmãos judeus. Eu estaria disposto a ser amaldiçoado para sempre, separado de Cristo, se isso pudesse salvá-los.
4 Gode Isleli dlakanebio kesoa i e memebe. Gode e titilo ayal inamin einobuo i alebenebiobe. Gode i moton wengo baabenea Ne ibo daabeia ayam anomabiobo genea lotu kemin kukubo i alebenea eka e hekmel weng osa moton weng osa omyenanea baabenea Ne Dofakamin Nakae dabaia ibsu tlamabebo ge baabenebiobe.
4 Eles são o povo de Israel, escolhidos para serem filhos adotivos de Deus. Ele lhes revelou sua glória, fez uma aliança com eles e lhes deu sua lei e o privilégio de adorá-lo e receber suas promessas.
5 I faninwali Eblaham esa Aisak esa Yekob esa itabe. Eka Gode Dofakamin Nakae dabalim ele binebue i molofeitobe. Gode Dofakamin Nakae elekiem eleta Godobe. E nakaia unanga isa eka inamin namin osa i Sumobe. Nibo amitie e niniino dobtouleb nomo! Bainobe.
5 Do povo de Israel vêm os patriarcas, e o próprio Cristo, quanto à sua natureza humana, era israelita. E ele é Deus, aquele que governa sobre todas as coisas e é digno de louvor eterno! Amém.
6 Ne nekwal ibo Isleli Yesuse mo bainobo gabibbao wengo ne baabeio ne mo baanita Gode wengo Islel ni fanine Eblahame baabanebio e memalo mo inanemebabo ge baabenimibabe. Eblahame molofeite Islele molobseli homon walibbu otane maki Gode mo bainobo geim blim kesoa i Islel motonbabe. Yesuse bainobo gabib ita Islele molobsel motonobe.
6 Acaso Deus deixou de cumprir sua promessa a Israel? Não, pois nem todos os descendentes de Israel pertencem, de fato, ao povo de Deus.
7 Eblahame molobseli alukum Gode meletanbabe. E molobseli atosin ita Gode meletanobe. Sinanggwano Gode Eblahame moton wengo baabanea Keb miine Aisake meletani nemi anomabiobo genebio Hegao miine hek sume dofanoe Gode e bobolo mo funaim blimobe. Selao miine dofanoe Aisak esa eka e molobsel isa i bobol ota fumbinebiobe.
7 Só porque são descendentes de Abraão não significa que são, verdadeiramente, filhos de Abraão. Pois as Escrituras dizem: “Isaque é o filho de quem depende a sua descendência”.
8 Ne weng olo mitmakamo enaminobe. Nibo mo baanobta Eblahame molobseli alukum Gode meletanobo genomobbabe. Gode Eblahame molobseli atosin ita moton wengo baabenebio kesoa moton wengo baabenebue ita e meletanobe.
8 Isso significa que os descendentes físicos de Abraão não são, necessariamente, filhos de Deus. Apenas os filhos da promessa são considerados filhos de Abraão.
9 Sinanggwano Gode Eblahame moton wengo enangge baabanea Bifolo olokiem blimanota Selao mene naka ten dofanota ne imin tenita atemamabibo ge baabanebua Selao bain inanoa Aisake dofasobe.
9 Pois Deus havia prometido: “Voltarei por esta época, e Sara terá um filho”.
10 Weng mak osa inaminobe. Lebeka osa inanoa amun temo memei asu dlabbanoa binobuo aalebe ni fanine Aisake elekiem etabe.
10 Esse fato não é único. Também Rebeca ficou grávida de nosso antepassado Isaque e deu à luz gêmeos.
11 — ausente —
11 Antes de eles nascerem, porém, antes mesmo de terem feito qualquer coisa boa ou má, ela recebeu uma mensagem de Deus. (Essa mensagem mostra que Deus escolhe as pessoas conforme os propósitos dele
12 — ausente —
12 e as chama sem levar em conta as obras que praticam.) Foi dito a Rebeca: “Seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
13 Olo makob Gode e buk temo baanea Afane Yekob esa e melel isa ita ne kla gobe blibo, eka kweitale Iso esa e melel isa ne mo gobe blibabo genebio
13 Nas palavras das Escrituras: “Amei Jacó, mas rejeitei Esaú”.
14 kesoa nibo fatnangge baanomabbione? Nibo baanoba Gode am mak dimo kukubo afet nanebua eka am mak dim osa kukub afet nabinabebo genoma bleka? Yeye e kukubo makob nabe olota amitie nabinabebe.
14 Estamos dizendo, então, que Deus foi injusto? Claro que não!
15 Sinanggwano e Mosese baabanea Ne nene bobol tem funino funania Ne naka ele dobhalilania daabanano ge funai mole ne nene bobol tem funin olo wafu biania naka ele daabanamabibo ge baabanebiobe.
15 Pois Deus disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser”.
16 E inangge baabanebio kesoa nibo tekein kebuobe, Gode nakaia unangai bobolo ayam fumbianiba kukub ayamo nabibo mo wateneta dohalila daaye binabebabe. E emaye ele bobol tem funaneta naka mak unang maki dohalila daayebebe.
16 Portanto, a misericórdia depende apenas de Deus, e não de nosso desejo nem de nossos esforços.
17 Weng mak olosa funaine! Gode buk temo baanoa Gode Isib teni komoke Feloe baabanea Ne kobo kemfakaia komok anebobe. Ne inamin namin kukub misiamo omkakemia nakaia unangai bib mak betan mako blibi ne titilo wateniba ne niniino nemtouleb nomabiobo ge baabanebiobo genobiobe. Feloe Gode nakaia unangai kukub misiam omkayebe otane Gode titilo gaisanoa nakaia unangai wateniba i alukum Gode niniino dobtouleb binibbiobe.
17 Pois as Escrituras afirmam que Deus disse ao faraó: “Eu o coloquei em posição de autoridade com o propósito de mostrar em você meu poder e propagar meu nome por toda a terra”.
18 E inanebio kesoa nibo tekein kebuobe, Gode ele bobol tem funanea Nakaia unangai dohalila daabenang ge mole dohalila daabenamabebe. Eka e Nakaia unanga eli ne wengo omdibinemine genemeo emaye i bobol tem funino neket gebenea i e wengo omdibihamomabiobe. Kukub olo Feloe kukubobe.
18 Como podem ver, ele escolhe ter misericórdia de alguns e endurecer o coração de outros.
19 Ne funania Naka maki ib isak temo bianiba baatneniba Gode naka make ne wengo omdibinemeko genea naka ele bain inanea ombiabanemeo Gode mo baaneta E misiam nanebo genemebabe. Niminbabe, Gode emaye naka ele dabab manea Kobo inamale gabe kesoa e inabebo ge baatnenomabib ese makobo ge funaiobe.
19 Mas algum de vocês dirá: “Então por que Deus os culpa? Não estão apenas cumprindo a vontade dele?”.
20 Wentine! Dabalim naka ibo nimin kenibta Gode sbal weng baabanomabibe? Ibo kukub olo deibueine! Nakae dabal sosbeno klanebuo mo baabanota Kobo fatnanebta ne enanebta klanebbione? ge baabanamabobabe.
20 Ora, quem é você, mero ser humano, para discutir com Deus? Acaso o objeto criado pode dizer àquele que o criou: “Por que você me fez assim?”
21 Sosben klamin nakae dabale halonea sosbeno asu klanang ge mole e emaye ele bobol tem funanea Ne inanita klaneme geneta klanamabebe. E sosbene make sbal ayam klanea eit kimin ofanea eka mak ele besa eil imen bumin klanane mole ele bobol temobe.
21 O oleiro não tem o direito de usar o mesmo barro para fazer um vaso para uso especial e outro para uso comum?
22 Gode makob dabal sosben klamin nakae nabinabe inane mole ibo e mo dobsuanimibe! E nakaia unangai klanebio otane maki e wengoomdibihabib kesoa e dosuananea watwat daabenamabebe. Ina otane Gode i dohalimbe kesoa e hebmamsabo mo watwat dabenamabebabe. I makob eil imen bumin sosbene ulabobe. Sinanota e i watwat dabeneta naka mak unang maki e titil osa e atlihamin osa watemomabiobe.
22 Da mesma forma, Deus tem o direito de mostrar sua ira e seu poder, suportando com muita paciência aqueles que são objeto de sua ira, preparados para a destruição.
23 Gode inanamabe kesoa e titilo ayal inamin einobuo naka mak unang maki alebenano genea e nibo dohalilanea dlakanea alebene biobe.
23 Ele age desse modo para que as riquezas de sua glória brilhem com esplendor ainda maior sobre aqueles dos quais ele tem misericórdia, aqueles que ele preparou previamente para a glória.
24 E dlakanebio nibo Yuda nakaia unanga nisa eka Yudaba nakaia unanga ibsa nibtabe. Nibo makob sosben sbal ayame ulabobe.
24 E nós estamos entre os que ele chamou, tanto dentre os judeus como dentre os gentios.
25 Gode weng omkeimalin nakae niniino Hosea esa Gode buk temo Gode Yudabai dlakanamabei weng sango dolanea enangge baanea
25 A esse respeito, Deus diz na profecia de Oseias: “Chamarei ‘meu povo’ aqueles que não eram meu povo, e amarei aqueles que antes eu não amava”.
26 eka weng mak osa imin dolanea baanea
26 E também: “No lugar onde lhes foi dito: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’”.
27 Eka Gode weng omkeimalin nakae Aisaiae Isleli weng sango baanea
27 E, a respeito de Israel, o profeta Isaías clamou: “Embora o povo de Israel seja numeroso como a areia do mar, apenas um remanescente será salvo.
28 Sume nakaia unangai alukum i kukubo nabibo klanang gameo e hebmamsab tenea i kukub ayamo nabib osa kukub misiamo nabib osa watenea i kukubo nabinimibo molo yang kenamabebo genebiobe.
28 Pois o Senhor executará sua sentença sobre a terra de modo rápido e decisivo”.
29 Sinanggwano Aisaiae Gode Isleli dohalilanamabei weng sango enangge baanea
29 E, como Isaías tinha dito em outra passagem: “Se o Senhor dos Exércitos não houvesse poupado alguns de nossos filhos, teríamos sido exterminados como Sodoma e destruídos como Gomorra”.
30 Gode inanebio kesoa ne wengo mitmakamo inaminobe. Yudaba nakaia unangai mo funanibta Gode ni baabenea Ibo ne kin dimo naka molot unang molotobo ge baabeneko ge funaim blim otane i Yesuse bainobo gabib kesoa Gode i baabenea Ibo ne kin dimo naka molot unang molotobo ge baabenebiobe.
30 Que significa tudo isso? Embora os gentios não buscassem seguir as normas de Deus, foram declarados justos, e isso aconteceu pela fé.
31 Eka Islel nakaia unanga ile sbal maniba funaniba Nibo hekmel wengo kla wafunob mole Gode baabenea Ne kin dimo ibo naka molot unang molotobo geneko geniba i okoko sbalma okok kebib otane i Gode hekmel wengo klao mo wafunim blim kesoa i Gode kin dimo naka molot unang molotbabe.
31 Já o povo de Israel, que se esforçou tanto para cumprir a lei a fim de se tornar justo, nunca teve sucesso.
32 Niminbabe, i mo funanibta Gode ni titilo omyenea daabene kesoa nibo e hekmel wengo wafunomo genibta e mo bainobo geim blimobe. I funaniba Nibmaye okoko sbalma bianoba Gode hekmel wengo wafunomo gabiobe. I Yesuse mo bainobo gabibba kesoa i makob nakai blublu moniba tom ele dimo bangbanganiba dlo blela inanabo inaminobe.
32 Por que não? Porque tentaram se tornar justos por meio de suas obras, e não pela fé. Tropeçaram na grande pedra em seu caminho,
33 Ibo tekein kebiobe, Gode buk temo saa weng mako Yesuse makob tomobo genoa enangge baanoa
33 e a esse respeito as Escrituras afirmam: “Ponho em Sião uma pedra que os faz tropeçar, uma rocha que os faz cair. Mas quem confiar nele jamais será envergonhado”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.