Romanos 9
Gode Dowan Wengobe (MPT) vs NTLH
1 Ne Klaist emi kesoa ne wengo bain baabenamabibe, ne dimo mo baabenimibabe. Ne bobol temo funania weng olo bainobo gabia eka Gode Hobe ne bobol temo bitne bie esa baanea Weng olo bainobo gabebe.
1 O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.
2 Ne nekwali Isleli Yesuse mo bainobo gabibba kesoa ne bobol temo dot ilum omfutnebiobe.
2 Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração
3 Isleli Yesuse mo bainobo gabibba otane ne funania I bainobo geine ge fumbi kesoa Yesuse ne baatnenea Kobo i alango dokoneba ne i kukub misiamo nabibo yang kenia kobo kemaia aseinin bibo uneba i aseinin bibo onamino deine ge baatnene mole ne bobol ayam funamabi otane e mo inangge baatneim blimobe.
3 por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.
4 Gode Isleli dlakanebio kesoa i e memebe. Gode e titilo ayal inamin einobuo i alebenebiobe. Gode i moton wengo baabenea Ne ibo daabeia ayam anomabiobo genea lotu kemin kukubo i alebenea eka e hekmel weng osa moton weng osa omyenanea baabenea Ne Dofakamin Nakae dabaia ibsu tlamabebo ge baabenebiobe.
4 Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.
5 I faninwali Eblaham esa Aisak esa Yekob esa itabe. Eka Gode Dofakamin Nakae dabalim ele binebue i molofeitobe. Gode Dofakamin Nakae elekiem eleta Godobe. E nakaia unanga isa eka inamin namin osa i Sumobe. Nibo amitie e niniino dobtouleb nomo! Bainobe.
5 Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !
6 Ne nekwal ibo Isleli Yesuse mo bainobo gabibbao wengo ne baabeio ne mo baanita Gode wengo Islel ni fanine Eblahame baabanebio e memalo mo inanemebabo ge baabenimibabe. Eblahame molofeite Islele molobseli homon walibbu otane maki Gode mo bainobo geim blim kesoa i Islel motonbabe. Yesuse bainobo gabib ita Islele molobsel motonobe.
6 Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.
7 Eblahame molobseli alukum Gode meletanbabe. E molobseli atosin ita Gode meletanobe. Sinanggwano Gode Eblahame moton wengo baabanea Keb miine Aisake meletani nemi anomabiobo genebio Hegao miine hek sume dofanoe Gode e bobolo mo funaim blimobe. Selao miine dofanoe Aisak esa eka e molobsel isa i bobol ota fumbinebiobe.
7 Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”
8 Ne weng olo mitmakamo enaminobe. Nibo mo baanobta Eblahame molobseli alukum Gode meletanobo genomobbabe. Gode Eblahame molobseli atosin ita moton wengo baabenebio kesoa moton wengo baabenebue ita e meletanobe.
8 Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .
9 Sinanggwano Gode Eblahame moton wengo enangge baabanea Bifolo olokiem blimanota Selao mene naka ten dofanota ne imin tenita atemamabibo ge baabanebua Selao bain inanoa Aisake dofasobe.
9 Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”
10 Weng mak osa inaminobe. Lebeka osa inanoa amun temo memei asu dlabbanoa binobuo aalebe ni fanine Aisake elekiem etabe.
10 E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.
13 Olo makob Gode e buk temo baanea Afane Yekob esa e melel isa ita ne kla gobe blibo, eka kweitale Iso esa e melel isa ne mo gobe blibabo genebio
13 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”
14 kesoa nibo fatnangge baanomabbione? Nibo baanoba Gode am mak dimo kukubo afet nanebua eka am mak dim osa kukub afet nabinabebo genoma bleka? Yeye e kukubo makob nabe olota amitie nabinabebe.
14 O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Sinanggwano e Mosese baabanea Ne nene bobol tem funino funania Ne naka ele dobhalilania daabanano ge funai mole ne nene bobol tem funin olo wafu biania naka ele daabanamabibo ge baabanebiobe.
15 Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”
16 E inangge baabanebio kesoa nibo tekein kebuobe, Gode nakaia unangai bobolo ayam fumbianiba kukub ayamo nabibo mo wateneta dohalila daaye binabebabe. E emaye ele bobol tem funaneta naka mak unang maki dohalila daayebebe.
16 Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.
17 Weng mak olosa funaine! Gode buk temo baanoa Gode Isib teni komoke Feloe baabanea Ne kobo kemfakaia komok anebobe. Ne inamin namin kukub misiamo omkakemia nakaia unangai bib mak betan mako blibi ne titilo wateniba ne niniino nemtouleb nomabiobo ge baabanebiobo genobiobe. Feloe Gode nakaia unangai kukub misiam omkayebe otane Gode titilo gaisanoa nakaia unangai wateniba i alukum Gode niniino dobtouleb binibbiobe.
17 Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”
18 E inanebio kesoa nibo tekein kebuobe, Gode ele bobol tem funanea Nakaia unangai dohalila daabenang ge mole dohalila daabenamabebe. Eka e Nakaia unanga eli ne wengo omdibinemine genemeo emaye i bobol tem funino neket gebenea i e wengo omdibihamomabiobe. Kukub olo Feloe kukubobe.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.
19 Ne funania Naka maki ib isak temo bianiba baatneniba Gode naka make ne wengo omdibinemeko genea naka ele bain inanea ombiabanemeo Gode mo baaneta E misiam nanebo genemebabe. Niminbabe, Gode emaye naka ele dabab manea Kobo inamale gabe kesoa e inabebo ge baatnenomabib ese makobo ge funaiobe.
19 Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”
20 Wentine! Dabalim naka ibo nimin kenibta Gode sbal weng baabanomabibe? Ibo kukub olo deibueine! Nakae dabal sosbeno klanebuo mo baabanota Kobo fatnanebta ne enanebta klanebbione? ge baabanamabobabe.
20 Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Sosben klamin nakae dabale halonea sosbeno asu klanang ge mole e emaye ele bobol tem funanea Ne inanita klaneme geneta klanamabebe. E sosbene make sbal ayam klanea eit kimin ofanea eka mak ele besa eil imen bumin klanane mole ele bobol temobe.
21 Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.
22 Gode makob dabal sosben klamin nakae nabinabe inane mole ibo e mo dobsuanimibe! E nakaia unangai klanebio otane maki e wengoomdibihabib kesoa e dosuananea watwat daabenamabebe. Ina otane Gode i dohalimbe kesoa e hebmamsabo mo watwat dabenamabebabe. I makob eil imen bumin sosbene ulabobe. Sinanota e i watwat dabeneta naka mak unang maki e titil osa e atlihamin osa watemomabiobe.
22 E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.
23 Gode inanamabe kesoa e titilo ayal inamin einobuo naka mak unang maki alebenano genea e nibo dohalilanea dlakanea alebene biobe.
23 Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.
24 E dlakanebio nibo Yuda nakaia unanga nisa eka Yudaba nakaia unanga ibsa nibtabe. Nibo makob sosben sbal ayame ulabobe.
24 Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.
25 Gode weng omkeimalin nakae niniino Hosea esa Gode buk temo Gode Yudabai dlakanamabei weng sango dolanea enangge baanea
25 Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.
26 eka weng mak osa imin dolanea baanea
26 E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”
27 Eka Gode weng omkeimalin nakae Aisaiae Isleli weng sango baanea
27 E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.
28 Sume nakaia unangai alukum i kukubo nabibo klanang gameo e hebmamsab tenea i kukub ayamo nabib osa kukub misiamo nabib osa watenea i kukubo nabinimibo molo yang kenamabebo genebiobe.
28 Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”
29 Sinanggwano Aisaiae Gode Isleli dohalilanamabei weng sango enangge baanea
29 Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”
30 Gode inanebio kesoa ne wengo mitmakamo inaminobe. Yudaba nakaia unangai mo funanibta Gode ni baabenea Ibo ne kin dimo naka molot unang molotobo ge baabeneko ge funaim blim otane i Yesuse bainobo gabib kesoa Gode i baabenea Ibo ne kin dimo naka molot unang molotobo ge baabenebiobe.
30 O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.
31 Eka Islel nakaia unanga ile sbal maniba funaniba Nibo hekmel wengo kla wafunob mole Gode baabenea Ne kin dimo ibo naka molot unang molotobo geneko geniba i okoko sbalma okok kebib otane i Gode hekmel wengo klao mo wafunim blim kesoa i Gode kin dimo naka molot unang molotbabe.
31 Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.
32 Niminbabe, i mo funanibta Gode ni titilo omyenea daabene kesoa nibo e hekmel wengo wafunomo genibta e mo bainobo geim blimobe. I funaniba Nibmaye okoko sbalma bianoba Gode hekmel wengo wafunomo gabiobe. I Yesuse mo bainobo gabibba kesoa i makob nakai blublu moniba tom ele dimo bangbanganiba dlo blela inanabo inaminobe.
32 E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,
33 Ibo tekein kebiobe, Gode buk temo saa weng mako Yesuse makob tomobo genoa enangge baanoa
33 como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.