Romanos 4
Gode Dowan Wengobe (MPT) vs NVT
1 Nibo Yuda ni fanine Eblahame weng sango funanomo! Nibo baanoba Eblahame kukub ayamo nabe ota Gode baanea E naka molotobo ge baabanebiobo genoma bleka?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Yeye Eblahame kukub ayamo nabe ota Gode baabanea Kobo Ne kin dimo hengmino blimobo ge baabanemeo Eblahame ele niniino omfufu bianea baanea Ne naka ayamobo genamabe otane Gode Eblahame kukubo nabeo mo ateneta baabaneta Kobo ne kin dimo hengmino blimobo ge baabaim blimobe.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Gode buk temo baanoa Eblahame Gode wengo bainobo gabe ota Gode baabanea Kobo ne kin dimo naka molotobo ge baabanebiobo genobiobe.
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Nakae naka make okoko okok kehabea e naka ele okoko molo yang kenea monio olalameo nibo mo baanobta E monio misim olalebo genomabbiobabe. Nibo baanoba E okoko mol ota yang keneta moni olo olalebo genomabbiobe.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Olo nakai kukubobe. Eka Gode kukub ole afetobe. Nakaia unangai sbal maniba kukub ayamo wafu blibi funaniba Gode ni kukub ayamo yang kenea baabenea Ibo ne kin dimo naka molot unang molotobo geneko ge funanimib naka unangi Gode mo baabeneta I ne kin dimo naka molot unang molotobo gabebabe. E baanea Nakaia unanga ibo hengmin gam otane ne ib hengmino omtlabeia ibo ne wengo wenteniba bainobo genimibo ne baabenia Ibo ne kin dimo naka molot unang molotobo ge baabenamabibo genebiobe.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Gode nakaia unangai kukub ayamo nabibi mo baabeneta Ibo ne kin dimo naka molot unang molotobo genemeba otane e i bainobo galino watemubenea baanea Ibo ne kin dimo naka molot unang molotobo ge oyebebe. Sinanggwano komok sume Debite baanea Inanimib naka unangi seinomabiobo ge baanebiobe. E i weng sango Gode buk temo dolanea enangge baanea
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 Nakaia unangai i hengmino hengabibo Gode omtlabenea imino funanamino dokobanoa deibeneme naka unangi seinine!
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Eka Gode nakaia unangai baabenea Ib hengmino hengabibo ne omtlabei kesoa ne ib hengmino nabibo mo yang kenita enino omyamabibabo ge baabeneme naka unangi seinine genebiobe.
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Gode seinin weng olo Debite omalea dolanebuo inaminobe. Gode mo baaneta Ne Yudai hengmin olo omtlabeia seinine ge baaim blimobe. E weng olo Yuda nisa Yudaba ibsa nibo alukum baabenebiobe. Niminbabe, ni sino Gode buk tem wengo ibo baabenoba Eblahame Gode wengo bainobo gabe kesoa Gode baabanea Kobo ne kin dimo naka molotobo ge baabanebiobo ge baabenobbio kesoa ni weng olo imin inangge baa dolanobobe.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Eblahame aalo sin watlaneta Gode baabaneta Kobo ne kin dimo naka molotobo ge baabanebua bleka? Yeye e aalo mo watlaim blim bieta Gode sin baabanea Kobo ne kin dimo naka molotobo ge baabanebiobe.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 E aalo mo watlaim blim bianea Gode wengo bainobo gene kesoa Gode baabanea Ne kin dimo kobo naka molotobo ge ohabeta omito i e aalo watlabaib kesoa nakaia unangai kukub olo wateniba tekein keniba Bainobo, Gode Eblahame baabanea E ne kin dimo naka molotobo genebo gesiobe. E sino inanebio kesoa nakai aalo mo wetlaim blim bianiba Gode bainobo gabibi Gode baabenea I ne kin dimo naka molotobo ge oyebebe. Inangge oyebe naka ile Eblahame molobselobe.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Eka aalo waketoubob naka nisa Eblahame molobselobe. I besa aalo olota waketoubib biamo i Eblahame molobselbabe. Eblahame sino e aalo mo watlaim blim bianea Gode wengo bainobo genea omito i e aalo watlabaibbio inaniba naka mak isa sin bainobo geiba i aalo wetlabenimib ita Eblahame molobselobe. Inamin kesoa ne sino wengo olo Yuda isa Yudaba ibsa baabenia Gode wengo bainobo genomob nibo e nib hengmino omtlabenamabe kesoa nibo seinomo ge baabeibuo weng olo motonobe.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Gode Eblahame moton wengo baabanea Kebsa keb molobsel isa ita nakaia unangai alukum dabalim olo blibi kimanomabiobo ge baabanebio Eblahame hekmel wengo mo wafu bieta Gode weng olo baabaim blimobe. E Gode wengo bainobo genea Gode baabanea Kobo ne kin dimo naka molotobo ge baabaneta e moton weng olo baabanebiobe.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Mosese hekmel wengo nakaia unangai daabenoa i Gode kin dimo naka molot unang molot aniba inamin namino alukum kimanomabib biamo Gode bainobo galin kukub osa eka e moton weng osa mitmakam blimanamabo otane Mosese hekmel wengo mo inanota nakaia unangai mo daabeim blim kesoa i Gode moton wengo wente bianiba i bainobo galino sbal maine!
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Hekmel weng olo blim biamo nibo naka mak unang maki inamin namin kukub misiamo nanimibo nibo mo baanobta I hekmel wengo ombiaibobo genomabbiobabe. Otane hekmel weng olo bianoa aleyebo kesoa nakai unangai wanita hekmel weng olo ombiaib mole Gode i alo tliaubanoa i kukub misiam olo nanimibo yang kenamabebe.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Eblahame Gode wengo bainobo gabe kesoa Gode Eblaham esa eka e molobsel isa moton wengo baabenebuo e i kukub ayamo wafu blibo mo yatemneta baabeim blimobe. E ele bobol tem ye daabenebiobe. E moton weng olo baabenebuo Yuda ni Mosese hekmel wengo wafu bianoba bainobo gabob ni ninikiemo mo baabeim blimobe. E Yudaba nakaia unanga ibo makob Eblahame nanea Gode wengo bainobo gabinebio inaniba Gode moton wengo bainobo gabib ibsa nibo alukum baabenebiobe. Gode inabenebio kesoa Eblahame alukum bainobo galin nakaia unanga nib faninobe.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Gode buk temo Eblahame weng sango enangge baanoa
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Sinanggwano Gode Eblahame oha bianea Keb molobsel homoni walo unomabibi makob awitnin inanomabiobo ge ohabe kesoa Eblahame e wengo wente bianea fumbianea Ne memei blimobo gabe otane e Gode moton wengo mo deibueim blimobe. E kla bainobo gabianea waiso binebua e molobsel homoni waloniba bib mak bib mako onon tlaib kesoa e i faninobe.
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 E tekein kebebe, e bifolo 100 blimanang genabua e hangkalebmin anea titilo blimubanabua eka e alelo Sela osa fioum binoa konokmon ananobio otane Eblahame mo funaneta Gode baatnenea Keb molobsel homoni walomabiobo ge onebe yo motono mo inanibta walomabibbabo ge funaim blimobe. E Gode wengo bainobo genea sbalma wafu binebiobe.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 — ausente —
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 — ausente —
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 E Gode weng olo wentenea bainobo gabe kesoa Gode baabanea Ne kin dimo kobo naka molotobo ge baabanebiobe.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 — ausente —
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 — ausente —
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Sino nibo Gode hekmel wengo omdibihabob kesoa Gode Yesuse dobonea komokwali kweiban dimo dofanea i anaiba kaanea nib hengmino walubenea Gode e imin dofaanea hananebio kesoa memalo nibo Gode kin dimo naka molot unang molotobe.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.