Romanos 4
Gode Dowan Wengobe (MPT) vs NAA
1 Nibo Yuda ni fanine Eblahame weng sango funanomo! Nibo baanoba Eblahame kukub ayamo nabe ota Gode baanea E naka molotobo ge baabanebiobo genoma bleka?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Yeye Eblahame kukub ayamo nabe ota Gode baabanea Kobo Ne kin dimo hengmino blimobo ge baabanemeo Eblahame ele niniino omfufu bianea baanea Ne naka ayamobo genamabe otane Gode Eblahame kukubo nabeo mo ateneta baabaneta Kobo ne kin dimo hengmino blimobo ge baabaim blimobe.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Gode buk temo baanoa Eblahame Gode wengo bainobo gabe ota Gode baabanea Kobo ne kin dimo naka molotobo ge baabanebiobo genobiobe.
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Nakae naka make okoko okok kehabea e naka ele okoko molo yang kenea monio olalameo nibo mo baanobta E monio misim olalebo genomabbiobabe. Nibo baanoba E okoko mol ota yang keneta moni olo olalebo genomabbiobe.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Olo nakai kukubobe. Eka Gode kukub ole afetobe. Nakaia unangai sbal maniba kukub ayamo wafu blibi funaniba Gode ni kukub ayamo yang kenea baabenea Ibo ne kin dimo naka molot unang molotobo geneko ge funanimib naka unangi Gode mo baabeneta I ne kin dimo naka molot unang molotobo gabebabe. E baanea Nakaia unanga ibo hengmin gam otane ne ib hengmino omtlabeia ibo ne wengo wenteniba bainobo genimibo ne baabenia Ibo ne kin dimo naka molot unang molotobo ge baabenamabibo genebiobe.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Gode nakaia unangai kukub ayamo nabibi mo baabeneta Ibo ne kin dimo naka molot unang molotobo genemeba otane e i bainobo galino watemubenea baanea Ibo ne kin dimo naka molot unang molotobo ge oyebebe. Sinanggwano komok sume Debite baanea Inanimib naka unangi seinomabiobo ge baanebiobe. E i weng sango Gode buk temo dolanea enangge baanea
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 Nakaia unangai i hengmino hengabibo Gode omtlabenea imino funanamino dokobanoa deibeneme naka unangi seinine!
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Eka Gode nakaia unangai baabenea Ib hengmino hengabibo ne omtlabei kesoa ne ib hengmino nabibo mo yang kenita enino omyamabibabo ge baabeneme naka unangi seinine genebiobe.
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Gode seinin weng olo Debite omalea dolanebuo inaminobe. Gode mo baaneta Ne Yudai hengmin olo omtlabeia seinine ge baaim blimobe. E weng olo Yuda nisa Yudaba ibsa nibo alukum baabenebiobe. Niminbabe, ni sino Gode buk tem wengo ibo baabenoba Eblahame Gode wengo bainobo gabe kesoa Gode baabanea Kobo ne kin dimo naka molotobo ge baabanebiobo ge baabenobbio kesoa ni weng olo imin inangge baa dolanobobe.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Eblahame aalo sin watlaneta Gode baabaneta Kobo ne kin dimo naka molotobo ge baabanebua bleka? Yeye e aalo mo watlaim blim bieta Gode sin baabanea Kobo ne kin dimo naka molotobo ge baabanebiobe.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 E aalo mo watlaim blim bianea Gode wengo bainobo gene kesoa Gode baabanea Ne kin dimo kobo naka molotobo ge ohabeta omito i e aalo watlabaib kesoa nakaia unangai kukub olo wateniba tekein keniba Bainobo, Gode Eblahame baabanea E ne kin dimo naka molotobo genebo gesiobe. E sino inanebio kesoa nakai aalo mo wetlaim blim bianiba Gode bainobo gabibi Gode baabenea I ne kin dimo naka molotobo ge oyebebe. Inangge oyebe naka ile Eblahame molobselobe.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Eka aalo waketoubob naka nisa Eblahame molobselobe. I besa aalo olota waketoubib biamo i Eblahame molobselbabe. Eblahame sino e aalo mo watlaim blim bianea Gode wengo bainobo genea omito i e aalo watlabaibbio inaniba naka mak isa sin bainobo geiba i aalo wetlabenimib ita Eblahame molobselobe. Inamin kesoa ne sino wengo olo Yuda isa Yudaba ibsa baabenia Gode wengo bainobo genomob nibo e nib hengmino omtlabenamabe kesoa nibo seinomo ge baabeibuo weng olo motonobe.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Gode Eblahame moton wengo baabanea Kebsa keb molobsel isa ita nakaia unangai alukum dabalim olo blibi kimanomabiobo ge baabanebio Eblahame hekmel wengo mo wafu bieta Gode weng olo baabaim blimobe. E Gode wengo bainobo genea Gode baabanea Kobo ne kin dimo naka molotobo ge baabaneta e moton weng olo baabanebiobe.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Mosese hekmel wengo nakaia unangai daabenoa i Gode kin dimo naka molot unang molot aniba inamin namino alukum kimanomabib biamo Gode bainobo galin kukub osa eka e moton weng osa mitmakam blimanamabo otane Mosese hekmel wengo mo inanota nakaia unangai mo daabeim blim kesoa i Gode moton wengo wente bianiba i bainobo galino sbal maine!
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Hekmel weng olo blim biamo nibo naka mak unang maki inamin namin kukub misiamo nanimibo nibo mo baanobta I hekmel wengo ombiaibobo genomabbiobabe. Otane hekmel weng olo bianoa aleyebo kesoa nakai unangai wanita hekmel weng olo ombiaib mole Gode i alo tliaubanoa i kukub misiam olo nanimibo yang kenamabebe.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Eblahame Gode wengo bainobo gabe kesoa Gode Eblaham esa eka e molobsel isa moton wengo baabenebuo e i kukub ayamo wafu blibo mo yatemneta baabeim blimobe. E ele bobol tem ye daabenebiobe. E moton weng olo baabenebuo Yuda ni Mosese hekmel wengo wafu bianoba bainobo gabob ni ninikiemo mo baabeim blimobe. E Yudaba nakaia unanga ibo makob Eblahame nanea Gode wengo bainobo gabinebio inaniba Gode moton wengo bainobo gabib ibsa nibo alukum baabenebiobe. Gode inabenebio kesoa Eblahame alukum bainobo galin nakaia unanga nib faninobe.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Gode buk temo Eblahame weng sango enangge baanoa
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Sinanggwano Gode Eblahame oha bianea Keb molobsel homoni walo unomabibi makob awitnin inanomabiobo ge ohabe kesoa Eblahame e wengo wente bianea fumbianea Ne memei blimobo gabe otane e Gode moton wengo mo deibueim blimobe. E kla bainobo gabianea waiso binebua e molobsel homoni waloniba bib mak bib mako onon tlaib kesoa e i faninobe.
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 E tekein kebebe, e bifolo 100 blimanang genabua e hangkalebmin anea titilo blimubanabua eka e alelo Sela osa fioum binoa konokmon ananobio otane Eblahame mo funaneta Gode baatnenea Keb molobsel homoni walomabiobo ge onebe yo motono mo inanibta walomabibbabo ge funaim blimobe. E Gode wengo bainobo genea sbalma wafu binebiobe.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 — ausente —
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 — ausente —
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 E Gode weng olo wentenea bainobo gabe kesoa Gode baabanea Ne kin dimo kobo naka molotobo ge baabanebiobe.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 — ausente —
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 — ausente —
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Sino nibo Gode hekmel wengo omdibihabob kesoa Gode Yesuse dobonea komokwali kweiban dimo dofanea i anaiba kaanea nib hengmino walubenea Gode e imin dofaanea hananebio kesoa memalo nibo Gode kin dimo naka molot unang molotobe.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.