Romanos 4

Gode Dowan Wengobe (MPT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nibo Yuda ni fanine Eblahame weng sango funanomo! Nibo baanoba Eblahame kukub ayamo nabe ota Gode baanea E naka molotobo ge baabanebiobo genoma bleka?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Yeye Eblahame kukub ayamo nabe ota Gode baabanea Kobo Ne kin dimo hengmino blimobo ge baabanemeo Eblahame ele niniino omfufu bianea baanea Ne naka ayamobo genamabe otane Gode Eblahame kukubo nabeo mo ateneta baabaneta Kobo ne kin dimo hengmino blimobo ge baabaim blimobe.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Gode buk temo baanoa Eblahame Gode wengo bainobo gabe ota Gode baabanea Kobo ne kin dimo naka molotobo ge baabanebiobo genobiobe.
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Nakae naka make okoko okok kehabea e naka ele okoko molo yang kenea monio olalameo nibo mo baanobta E monio misim olalebo genomabbiobabe. Nibo baanoba E okoko mol ota yang keneta moni olo olalebo genomabbiobe.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Olo nakai kukubobe. Eka Gode kukub ole afetobe. Nakaia unangai sbal maniba kukub ayamo wafu blibi funaniba Gode ni kukub ayamo yang kenea baabenea Ibo ne kin dimo naka molot unang molotobo geneko ge funanimib naka unangi Gode mo baabeneta I ne kin dimo naka molot unang molotobo gabebabe. E baanea Nakaia unanga ibo hengmin gam otane ne ib hengmino omtlabeia ibo ne wengo wenteniba bainobo genimibo ne baabenia Ibo ne kin dimo naka molot unang molotobo ge baabenamabibo genebiobe.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Gode nakaia unangai kukub ayamo nabibi mo baabeneta Ibo ne kin dimo naka molot unang molotobo genemeba otane e i bainobo galino watemubenea baanea Ibo ne kin dimo naka molot unang molotobo ge oyebebe. Sinanggwano komok sume Debite baanea Inanimib naka unangi seinomabiobo ge baanebiobe. E i weng sango Gode buk temo dolanea enangge baanea
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 Nakaia unangai i hengmino hengabibo Gode omtlabenea imino funanamino dokobanoa deibeneme naka unangi seinine!
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Eka Gode nakaia unangai baabenea Ib hengmino hengabibo ne omtlabei kesoa ne ib hengmino nabibo mo yang kenita enino omyamabibabo ge baabeneme naka unangi seinine genebiobe.
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Gode seinin weng olo Debite omalea dolanebuo inaminobe. Gode mo baaneta Ne Yudai hengmin olo omtlabeia seinine ge baaim blimobe. E weng olo Yuda nisa Yudaba ibsa nibo alukum baabenebiobe. Niminbabe, ni sino Gode buk tem wengo ibo baabenoba Eblahame Gode wengo bainobo gabe kesoa Gode baabanea Kobo ne kin dimo naka molotobo ge baabanebiobo ge baabenobbio kesoa ni weng olo imin inangge baa dolanobobe.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Eblahame aalo sin watlaneta Gode baabaneta Kobo ne kin dimo naka molotobo ge baabanebua bleka? Yeye e aalo mo watlaim blim bieta Gode sin baabanea Kobo ne kin dimo naka molotobo ge baabanebiobe.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 E aalo mo watlaim blim bianea Gode wengo bainobo gene kesoa Gode baabanea Ne kin dimo kobo naka molotobo ge ohabeta omito i e aalo watlabaib kesoa nakaia unangai kukub olo wateniba tekein keniba Bainobo, Gode Eblahame baabanea E ne kin dimo naka molotobo genebo gesiobe. E sino inanebio kesoa nakai aalo mo wetlaim blim bianiba Gode bainobo gabibi Gode baabenea I ne kin dimo naka molotobo ge oyebebe. Inangge oyebe naka ile Eblahame molobselobe.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Eka aalo waketoubob naka nisa Eblahame molobselobe. I besa aalo olota waketoubib biamo i Eblahame molobselbabe. Eblahame sino e aalo mo watlaim blim bianea Gode wengo bainobo genea omito i e aalo watlabaibbio inaniba naka mak isa sin bainobo geiba i aalo wetlabenimib ita Eblahame molobselobe. Inamin kesoa ne sino wengo olo Yuda isa Yudaba ibsa baabenia Gode wengo bainobo genomob nibo e nib hengmino omtlabenamabe kesoa nibo seinomo ge baabeibuo weng olo motonobe.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Gode Eblahame moton wengo baabanea Kebsa keb molobsel isa ita nakaia unangai alukum dabalim olo blibi kimanomabiobo ge baabanebio Eblahame hekmel wengo mo wafu bieta Gode weng olo baabaim blimobe. E Gode wengo bainobo genea Gode baabanea Kobo ne kin dimo naka molotobo ge baabaneta e moton weng olo baabanebiobe.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Mosese hekmel wengo nakaia unangai daabenoa i Gode kin dimo naka molot unang molot aniba inamin namino alukum kimanomabib biamo Gode bainobo galin kukub osa eka e moton weng osa mitmakam blimanamabo otane Mosese hekmel wengo mo inanota nakaia unangai mo daabeim blim kesoa i Gode moton wengo wente bianiba i bainobo galino sbal maine!
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Hekmel weng olo blim biamo nibo naka mak unang maki inamin namin kukub misiamo nanimibo nibo mo baanobta I hekmel wengo ombiaibobo genomabbiobabe. Otane hekmel weng olo bianoa aleyebo kesoa nakai unangai wanita hekmel weng olo ombiaib mole Gode i alo tliaubanoa i kukub misiam olo nanimibo yang kenamabebe.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Eblahame Gode wengo bainobo gabe kesoa Gode Eblaham esa eka e molobsel isa moton wengo baabenebuo e i kukub ayamo wafu blibo mo yatemneta baabeim blimobe. E ele bobol tem ye daabenebiobe. E moton weng olo baabenebuo Yuda ni Mosese hekmel wengo wafu bianoba bainobo gabob ni ninikiemo mo baabeim blimobe. E Yudaba nakaia unanga ibo makob Eblahame nanea Gode wengo bainobo gabinebio inaniba Gode moton wengo bainobo gabib ibsa nibo alukum baabenebiobe. Gode inabenebio kesoa Eblahame alukum bainobo galin nakaia unanga nib faninobe.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Gode buk temo Eblahame weng sango enangge baanoa
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Sinanggwano Gode Eblahame oha bianea Keb molobsel homoni walo unomabibi makob awitnin inanomabiobo ge ohabe kesoa Eblahame e wengo wente bianea fumbianea Ne memei blimobo gabe otane e Gode moton wengo mo deibueim blimobe. E kla bainobo gabianea waiso binebua e molobsel homoni waloniba bib mak bib mako onon tlaib kesoa e i faninobe.
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 E tekein kebebe, e bifolo 100 blimanang genabua e hangkalebmin anea titilo blimubanabua eka e alelo Sela osa fioum binoa konokmon ananobio otane Eblahame mo funaneta Gode baatnenea Keb molobsel homoni walomabiobo ge onebe yo motono mo inanibta walomabibbabo ge funaim blimobe. E Gode wengo bainobo genea sbalma wafu binebiobe.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 — ausente —
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 — ausente —
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 E Gode weng olo wentenea bainobo gabe kesoa Gode baabanea Ne kin dimo kobo naka molotobo ge baabanebiobe.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 — ausente —
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 — ausente —
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Sino nibo Gode hekmel wengo omdibihabob kesoa Gode Yesuse dobonea komokwali kweiban dimo dofanea i anaiba kaanea nib hengmino walubenea Gode e imin dofaanea hananebio kesoa memalo nibo Gode kin dimo naka molot unang molotobe.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.