Romanos 4
Gode Dowan Wengobe (MPT) vs BKJ
1 Nibo Yuda ni fanine Eblahame weng sango funanomo! Nibo baanoba Eblahame kukub ayamo nabe ota Gode baanea E naka molotobo ge baabanebiobo genoma bleka?
1 O que diremos então que Abraão nosso pai, no que diz respeito a carne, encontrou?
2 Yeye Eblahame kukub ayamo nabe ota Gode baabanea Kobo Ne kin dimo hengmino blimobo ge baabanemeo Eblahame ele niniino omfufu bianea baanea Ne naka ayamobo genamabe otane Gode Eblahame kukubo nabeo mo ateneta baabaneta Kobo ne kin dimo hengmino blimobo ge baabaim blimobe.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, ele tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Gode buk temo baanoa Eblahame Gode wengo bainobo gabe ota Gode baabanea Kobo ne kin dimo naka molotobo ge baabanebiobo genobiobe.
3 Pois, o que diz a escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído como justiça.
4 Nakae naka make okoko okok kehabea e naka ele okoko molo yang kenea monio olalameo nibo mo baanobta E monio misim olalebo genomabbiobabe. Nibo baanoba E okoko mol ota yang keneta moni olo olalebo genomabbiobe.
4 Ora, àquele que trabalha não lhe é imputado o salário segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Olo nakai kukubobe. Eka Gode kukub ole afetobe. Nakaia unangai sbal maniba kukub ayamo wafu blibi funaniba Gode ni kukub ayamo yang kenea baabenea Ibo ne kin dimo naka molot unang molotobo geneko ge funanimib naka unangi Gode mo baabeneta I ne kin dimo naka molot unang molotobo gabebabe. E baanea Nakaia unanga ibo hengmin gam otane ne ib hengmino omtlabeia ibo ne wengo wenteniba bainobo genimibo ne baabenia Ibo ne kin dimo naka molot unang molotobo ge baabenamabibo genebiobe.
5 Mas, àquele que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé é imputada como justiça.
6 Gode nakaia unangai kukub ayamo nabibi mo baabeneta Ibo ne kin dimo naka molot unang molotobo genemeba otane e i bainobo galino watemubenea baanea Ibo ne kin dimo naka molot unang molotobo ge oyebebe. Sinanggwano komok sume Debite baanea Inanimib naka unangi seinomabiobo ge baanebiobe. E i weng sango Gode buk temo dolanea enangge baanea
6 Assim também Davi declara a bem-aventurança do homem a quem Deus atribui justiça sem as obras,
7 Nakaia unangai i hengmino hengabibo Gode omtlabenea imino funanamino dokobanoa deibeneme naka unangi seinine!
7 dizendo: Abençoados são aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Eka Gode nakaia unangai baabenea Ib hengmino hengabibo ne omtlabei kesoa ne ib hengmino nabibo mo yang kenita enino omyamabibabo ge baabeneme naka unangi seinine genebiobe.
8 Abençoado é o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 Gode seinin weng olo Debite omalea dolanebuo inaminobe. Gode mo baaneta Ne Yudai hengmin olo omtlabeia seinine ge baaim blimobe. E weng olo Yuda nisa Yudaba ibsa nibo alukum baabenebiobe. Niminbabe, ni sino Gode buk tem wengo ibo baabenoba Eblahame Gode wengo bainobo gabe kesoa Gode baabanea Kobo ne kin dimo naka molotobo ge baabanebiobo ge baabenobbio kesoa ni weng olo imin inangge baa dolanobobe.
9 Vem, então, esta bem-aventurança só para a circuncisão, ou também sobre a incircuncisão? Pois dizemos que a fé foi imputada a Abraão como justiça.
10 Eblahame aalo sin watlaneta Gode baabaneta Kobo ne kin dimo naka molotobo ge baabanebua bleka? Yeye e aalo mo watlaim blim bieta Gode sin baabanea Kobo ne kin dimo naka molotobo ge baabanebiobe.
10 Como lhe foi, então, imputada? Quando ele estava na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 E aalo mo watlaim blim bianea Gode wengo bainobo gene kesoa Gode baabanea Ne kin dimo kobo naka molotobo ge ohabeta omito i e aalo watlabaib kesoa nakaia unangai kukub olo wateniba tekein keniba Bainobo, Gode Eblahame baabanea E ne kin dimo naka molotobo genebo gesiobe. E sino inanebio kesoa nakai aalo mo wetlaim blim bianiba Gode bainobo gabibi Gode baabenea I ne kin dimo naka molotobo ge oyebebe. Inangge oyebe naka ile Eblahame molobselobe.
11 E ele recebeu o sinal da circuncisão, um selo da justiça da fé quando ainda estava na incircuncisão, para que ele pudesse ser o pai de todos os que creem, embora eles não sejam circuncidados; para que a justiça lhes seja atribuída também;
12 Eka aalo waketoubob naka nisa Eblahame molobselobe. I besa aalo olota waketoubib biamo i Eblahame molobselbabe. Eblahame sino e aalo mo watlaim blim bianea Gode wengo bainobo genea omito i e aalo watlabaibbio inaniba naka mak isa sin bainobo geiba i aalo wetlabenimib ita Eblahame molobselobe. Inamin kesoa ne sino wengo olo Yuda isa Yudaba ibsa baabenia Gode wengo bainobo genomob nibo e nib hengmino omtlabenamabe kesoa nibo seinomo ge baabeibuo weng olo motonobe.
12 e fosse o pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas também para os que andam nos passos daquela fé do nosso pai Abraão, que tivera ainda na incircuncisão.
13 Gode Eblahame moton wengo baabanea Kebsa keb molobsel isa ita nakaia unangai alukum dabalim olo blibi kimanomabiobo ge baabanebio Eblahame hekmel wengo mo wafu bieta Gode weng olo baabaim blimobe. E Gode wengo bainobo genea Gode baabanea Kobo ne kin dimo naka molotobo ge baabaneta e moton weng olo baabanebiobe.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão, ou à sua semente, mas pela justiça da fé.
14 Mosese hekmel wengo nakaia unangai daabenoa i Gode kin dimo naka molot unang molot aniba inamin namino alukum kimanomabib biamo Gode bainobo galin kukub osa eka e moton weng osa mitmakam blimanamabo otane Mosese hekmel wengo mo inanota nakaia unangai mo daabeim blim kesoa i Gode moton wengo wente bianiba i bainobo galino sbal maine!
14 Porque, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e anulada a promessa.
15 Hekmel weng olo blim biamo nibo naka mak unang maki inamin namin kukub misiamo nanimibo nibo mo baanobta I hekmel wengo ombiaibobo genomabbiobabe. Otane hekmel weng olo bianoa aleyebo kesoa nakai unangai wanita hekmel weng olo ombiaib mole Gode i alo tliaubanoa i kukub misiam olo nanimibo yang kenamabebe.
15 Porque a lei opera a ira; pois onde não há lei, não há transgressão.
16 Eblahame Gode wengo bainobo gabe kesoa Gode Eblaham esa eka e molobsel isa moton wengo baabenebuo e i kukub ayamo wafu blibo mo yatemneta baabeim blimobe. E ele bobol tem ye daabenebiobe. E moton weng olo baabenebuo Yuda ni Mosese hekmel wengo wafu bianoba bainobo gabob ni ninikiemo mo baabeim blimobe. E Yudaba nakaia unanga ibo makob Eblahame nanea Gode wengo bainobo gabinebio inaniba Gode moton wengo bainobo gabib ibsa nibo alukum baabenebiobe. Gode inabenebio kesoa Eblahame alukum bainobo galin nakaia unanga nib faninobe.
16 Portanto, é pela fé, para que seja por graça, a fim de que a promessa seja assegurada a toda a semente, não só à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, que é o pai de todos nós,
17 Gode buk temo Eblahame weng sango enangge baanoa
17 (como está escrito: Eu tenho feito de ti um pai de muitas nações) diante de Deus, em quem creu, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são como se elas fossem.
18 Sinanggwano Gode Eblahame oha bianea Keb molobsel homoni walo unomabibi makob awitnin inanomabiobo ge ohabe kesoa Eblahame e wengo wente bianea fumbianea Ne memei blimobo gabe otane e Gode moton wengo mo deibueim blimobe. E kla bainobo gabianea waiso binebua e molobsel homoni waloniba bib mak bib mako onon tlaib kesoa e i faninobe.
18 O qual contra a esperança, creu em esperança, para que pudesse se tornar o pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua semente.
19 E tekein kebebe, e bifolo 100 blimanang genabua e hangkalebmin anea titilo blimubanabua eka e alelo Sela osa fioum binoa konokmon ananobio otane Eblahame mo funaneta Gode baatnenea Keb molobsel homoni walomabiobo ge onebe yo motono mo inanibta walomabibbabo ge funaim blimobe. E Gode wengo bainobo genea sbalma wafu binebiobe.
19 E não enfraquecendo na fé, ele não considerou seu próprio corpo praticamente morto quando tinha já quase cem anos, nem ainda a morte do ventre de Sara.
20 — ausente —
20 E não vacilou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi forte na fé, dando glória a Deus.
21 — ausente —
21 E, estando plenamente convencido de que o que ele tinha prometido também era capaz de cumprir.
22 E Gode weng olo wentenea bainobo gabe kesoa Gode baabanea Ne kin dimo kobo naka molotobo ge baabanebiobe.
22 E assim isso lhe foi imputado como justiça.
23 — ausente —
23 Ora, foi escrito não somente por causa dele, que isso lhe foi imputado,
24 — ausente —
24 mas também por nós, a quem será atribuída, aos que creem naquele que ressuscitou a Jesus nosso Senhor dentre os mortos.
25 Sino nibo Gode hekmel wengo omdibihabob kesoa Gode Yesuse dobonea komokwali kweiban dimo dofanea i anaiba kaanea nib hengmino walubenea Gode e imin dofaanea hananebio kesoa memalo nibo Gode kin dimo naka molot unang molotobe.
25 O qual foi entregue por nossas ofensas, e foi ressuscitado para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.